Atos 9
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA
1 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑mɛ Sɔo nɩɛ 'cɛn 'mla "i 'de Tʋ"bo 'a klai" nynuu 'a ‑kwlʋ kpʋan' ke ʋʋa' 'dbaa ‑tɩ' 'ʋn. Ɔ muɛ 'e 'sraa ‑sai klaa" o,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ 'sbɩ i 'de ɔ 'je 'e Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbi ‑ɩ ‑nɩa 'e Damasɩ 'dii mu ‑wɛe ‑bo ‑ʋʋa Tʋ"bo 'a ‑jei" naa nyʋ nɩ 'e mu, 'de ɔ 'je 'nynʋkpae' ke nmai kpʋn, ɔ 'je ʋʋpʋ san 'de ɔ 'je ʋʋpʋ Selisalɛm ja‑.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 ‑Ta ɔɔ "kʋʋan Damasɩ i, 'sʋ ‑nɩain ‑sɔn' klaa" ‑wlʋa 'e jaʋn 'di crɛ "jrii 'bo ‑jei", ɔ 'dewei ‑wee' nɩɛ "puu'‑.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 'Sʋ ɔ ‑ka i 'bo 'blʋɔ, ‑wɛe ɔ 'wɔn wlu due' ‑ɛ ‑wlu 'de ɔ ‑pee ‑ɛ ‑na : Sɔo ! Sɔo ! Dɛɛ‑tɩ ‑ma ‑fɔn' 'ʋn tʋ o ɛ‑ ?
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 'Sʋ ɔ 'na : ‑Mɔ nyɔ ‑o ɛ‑, Tʋ"bo ? ‑Wɛe wlu ‑nɛ 'na : Ɛ 'mɔ Sesi ‑ma ‑fɔan' tʋ o ‑o.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 'Kaa ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn mu 'o ‑kwlɔ, ‑wɛe dɛ ‑ɩn ‑jea nʋ ʋʋ 'je ɛ ‑ʋn tɔɔ‑.
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Nyʋ ‑ʋʋa kpa Sɔo ɛ, ‑cni'ma kpʋ ʋʋpʋ 'mɛ, dɛ ʋʋ 'jea 'tmʋ, ɛ se nɩ‑. Ʋʋ 'wɔn wlu ‑nɛ 'mɛ ‑ke, 'kaa ʋʋ se nyɔ "jriɛ‑ 'jee‑.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sɔo sɔan 'ʋn 'bo 'blʋɔ, ɔɔ ‑pɔn "jri 'baia 'a ‑kɔ i, 'kaa ɔɔ' 'je dɛ jrɛ' i. Ʋʋ kpʋn ɔ ‑cɩɛi" ‑wɛe ʋʋ kpɔ Damasɩ.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 'De 'wɩ taan 'di ɛ, ɔ se i 'je, ɔ se diidɛ wɔn ‑tɩn', ɔ se "ni 'na.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 'De 'bo Damasɩ ‑mɔ ɛ, klai" ju due' ‑nɩ 'o ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Ananiasɩ, ɔmɔ Tʋ"bo jɛɛ 'de jajri 'ʋn, ‑wɛe ɛ wlu 'de ɔ ‑pee ɛ 'na : Ananiasɩ ! 'Sʋ ɔ 'wɔɔn ɔ 'na : Tʋ"bo ! 'Ɩn ka.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 'De Tʋ"bo 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn mu 'e ‑jeblʋ nyʋ a 'daa‑ "isrɛ ‑jei" ‑wɛe ‑ɩn ‑je 'e Suida o ‑gbu" pa 'de ‑ɩn ‑je "ju ‑ɔɔ 'nynɩ nɩa Sɔo i ‑pɔn, ɔ 'wlʋɛ Tasɩ.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Ɔ nɩɛ Kea baea', 'sʋ ɔ 'jeeɛ "ju due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Ananiasɩ "jriɛ‑, ‑wɛe ‑ɔ pɔ o 'de ‑ɔ ‑te ɔ kwa "jru, ‑wɛe ɔ 'je i 'je ke'wlɛ.
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 'Sʋ Ananiasɩ 'na : Tʋ"bo nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑kwle "ju ‑nɔ 'ɔ ‑tɩ' 'tmʋa' 'mɛ, ʋʋ 'na ɔɔ ‑tuɛ" ‑ma nyʋ ‑ɩn ‑teea kpɔi" 'bo Selisalɛm 'kle.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 ‑Wɛe 'sraa ‑saʋn 'a klae" ‑wi" "nyɩ ɔ 'sbɛ 'de ɔ ji 'nɔ, ‑wɛe ɔ 'je nyʋ "klein ‑ʋʋa ‑sia" ‑ma 'nynɩ kpʋn 'de ɔ 'je ʋʋpʋ san.
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 'Kaa Tʋ"bo wlu 'e Ananiasɩ ‑pee, ɛ 'na : ‑Ɩn mu 'sʋ, dɛ‑nʋɛ' "ju ‑nɩa 'mʋa‑ 'ɩn ‑tee ɔ kpɔi", ‑wɛe 'ɩn 'je ɔ dbo 'ʋn nʋʋ‑ 'de ɔ 'je 'ma 'nynɩ 'e 'blʋa‑ jrɩ' o, 'beɔ‑wi" "juɔi o, Israɛ‑blʋa "kpei kpa.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ka ɔɔ mua 'kle 'jea' 'de 'ma 'nynɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'ma ‑cɛ" 'kpa a muɛ 'tmʋa' 'de ɔ ‑pee.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Ananiasɩ "sia "kpae' 'sʋ ɔ 'kpa 'o 'ɛ. Ɔ nynia 'de ‑gbu" 'di 'sʋ, ɔ ‑teɛ Sɔo kwa "jru 'de ɔ 'na : Sɔo, 'ma de'di, Tʋ"bo Sesi ‑ɔ ‑ke ‑ɩn ‑jeea' ‑ta ‑ma jiia 'bo ‑jei" ɛ, ɔmɔ dbo 'ʋn ‑wɛe ‑ma "jri 'e 'bai‑ 'de Kea 'a ‑Suu 'je 'e ‑ɩn 'ʋn "ji.
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 'Bo ɛ "sri dɩ jrɩ' ka ‑smii' flɩ nɩa, ‑ɩ ‑nɩa kan', ɩ je 'e ɔ "jri 'wlʋ. 'Sʋ ɔɔ' "jri ‑gbai', ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ pooɛ "ni "jru.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ɔ ‑koa' dɛ dia' 'sʋ ɔɔ 'bleɛ jiɛ 'de ɔ 'ʋn de. Sɔo ke klai" nynuu nʋɛ 'o Damasɩ 'wɩ pla‑.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 'Bo ɛ "sri ka Sesi nɩa Kea 'a "Ju ɛ, ɔ je ɛɛ' 'tmʋa' ‑pʋn" ‑te 'de Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbi 'dii.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Nyʋ "klein ‑ʋʋa ‑wɔan ɔɔ' wlu ɛ, tai' "maa ʋʋ 'mɛ, ʋʋ 'na : Ɛ se "ju ‑ɔɔ ‑tua" nyʋ ‑ʋʋa ‑sia" Sesi 'a 'nynɩ 'kle 'de Selisalɛm, ɔ ko ‑taa ? 'De ɔ se ‑ta ji ‑wɛe ɔ 'je Kletiɛn‑wi" kpʋn 'de ɔ 'je ʋʋpʋ sʋn "wɔin saan 'de ɔ 'je ʋʋpʋ 'sraa ‑saʋn klae" "juɔi kpaa ?
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 'Kaa Sɔo "duɛ 'kpɩ 'ʋn, ‑wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a ‑tɩ' ɔɔ mu nya. 'Sʋ Suifʋ‑wi" ‑tia" 'o Damasɩ ‑wee' 'kpa "kɔun kɔun‑. Ka Sesi nɩa Klisɩ ɛ, ɩmɩ ɔɔ 'tmʋ ɔɔ kpa nya.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 'Wɩ jrɩ' ‑sia' 'o 'sʋ ɛ, Suifʋ‑wi" pooɛ ɔɔ' 'dba ‑tɩ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 'Kaa nyʋ jrʋ' ‑saa Sɔo fɛn'. Nyʋ ‑pooa ‑tɩ' ‑nʋ, ʋʋa fuɛ ‑kwlɔ 'ɔ kpae" i 'de "maʋ'wɩ o, 'jrʋ‑gbaowɩ 'di ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ 'dba.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 'Sʋ klai" nynuu "duo‑ Sɔo 'ʋn 'ɛ "maʋ", ʋʋ ‑te' ɔ 'e too" 'di ‑wɛe ʋʋ jɔɔ blo' "jru, 'de ʋʋ "sii ɔ i.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 ‑Ta ɔ nynia Selisalɛm ɛ, ɔ ‑tɩɛn' Sesi 'a klai" nynuu 'a ‑pʋn" 'kpa ‑kɔ i, 'kaa faʋn a nʋ ʋʋ ‑wee' "klein 'mɛ, dɛ‑nʋɛ' ka ɔ 'jea Sesi 'a klai" ju 'kpa, ʋʋ se ɛ tɔ' 'ʋn 'je.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 'Sʋ Banabasɩ "duo‑ Sɔo 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ ke ɔ kpɔ 'e Sesi 'a dboʋn o, ‑wɛe ka Sɔo ke Tʋ"bo 'jeea 'bo ‑jei", 'de ka ɔ 'tmʋa Kea 'a ‑tɩ' 'de Sesi 'a 'nynɩ 'ʋn ka ‑cɔɔn' ka 'de Damasɩ ɛ, ɔ po ʋʋpʋ ɩa' "kuan.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Dɛ ‑tba' 'o ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Sɔo nɩɛ 'bo ʋʋ ‑pʋn", ‑wɛe ɔ ke ʋʋa nʋ ‑mu' ‑ji' 'bo Selisalɛm. Ɔɔ wa' i ‑wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a ‑tɩ' 'de Tʋ"bo 'a 'nynɩ 'ʋn.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ɔɔ wlu' ‑ke 'de Suifʋ‑wi" ‑a ‑poa' Klɛkɩwlu ‑pee 'de ɔ ke ʋʋpʋ a ‑too' ba o, 'kaa ‑wi" ‑mʋ a ‑pɔn ɔɔ' 'dba ‑kɔ i.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ɔɔ' de'di ‑wi" 'wɔɩn 'sʋ ɛ, ʋʋ kpɔ Sesare, ‑wɛe ɔ 'wlʋ 'e ‑mɔ 'de ɔ mu Tasɩ.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Kea ‑gbu ‑teɛ 'flɛʋn 'de Suide o, Galile o, Samadiblʋɩ "kpei. Nyʋ ‑wee' 'bleɛ 'kpɩ ‑wɛe Tʋ"bo 'a wɔn 'jea' ke ɔɔ' pleea' nɩ 'de ʋʋpʋ 'ʋn. Kea 'a ‑Suu a nʋɛ 'de nyʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn a 'kpa "kpei.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 ‑Ta Piɛi a ‑teea' nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn "i ‑kwlɛ 'dii ɛ, ɔ mu Lida, Kea 'a ‑jei" naaʋn ‑nɩa ‑ke ɛ.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Ɔ jɛɛ "ju due' 'bo ‑kwlɔ ‑nɛ 'di, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Ene, ‑ɔ nʋ 'o 'wɛ blʋɔ ‑sɩn ‑mɛ" na, dɛ‑nʋɛ' ɔɔ' 'dae‑ 'mɛɛ.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 'Sʋ Piɛi wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : Ene, Sesi Klisɩ 'bɔɔ‑ ‑ma 'wɛ‑ 'mɛ, ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑je ‑ma "kpei 'pɛndɛ nmae‑. 'Bo ɛ "sri ɔ sɔn 'ʋn.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Nyʋ "klein ‑nɩa 'o Lida ke, nyʋ ‑nɩa 'e Sarɔn 'jeea dɩ ‑nʋʋa 'mʋa‑ "jriɛ‑ 'sʋ ɛ, ʋʋ ‑wee' "biiɛ 'e Kea o.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 'De klai" nynuu "klu 'bo Sope ɛ, 'nynɔkpao' due' ‑nɩ 'o, ‑ʋa 'nynɩ ‑nɩ Tabita. 'De Klɛkɩwlu 'di ʋa' 'nynɩ ‑nɩ Dɔkasɩ, ɛ 'de mɛ ‑nɩ "wlɛ mɛʋn‑. Ʋa nʋɛ dbo 'dɔe ‑tuu"‑tuu, ‑wɛe ʋa ‑te' wɛenyʋ kwa wɔi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ʋmʋ 'wɛ‑ kpʋn 'de ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑wɛe ‑ʋ ‑mɛ. Ʋʋ ‑kɔa' ʋa' "ku jrea' 'sʋ ɛ, ʋʋ kpʋ 'e "jɛi‑gbu 'a wɔn due' 'di, ‑wɛe ʋʋ 'pɛɛn ʋ i.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 'Sʋ klai" nynuu ‑nɩa 'o Sope 'wɔn Piɛi 'a 'nynɩ 'bo Lida, ‑wɛe ʋʋ dbo nyʋ 'sɔɔn "i, 'de ʋʋ 'je ɔ i bae‑ ‑wɛe ɔ 'e ‑too" ɔ 'e ji, dɛ‑nʋɛ' Lida ke Sope se ba o tɛɛn‑.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Piɛi sɔan 'ʋn 'sʋ ɔ ke nyʋ ‑nʋ 'kpa 'o 'ɛ. ‑Ta ʋʋ nynia 'bo Sope 'sʋ ɛ, ʋʋ kpa Piɛi 'de "jɛi‑gbu 'a wɔn 'di. ‑Tiɔn" nynʋkpae' ‑wee' "klein ‑gbaeɛ' ɔ 'dei, 'de ʋʋa ‑fɩn", ‑wɛe ‑ta Dɔkasɩ ke ʋʋ ‑teea i 'de ɛ, "bai ke dɩ "klein ʋ nʋa ʋʋa to ɩ Piɛi "i.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 'Sʋ Piɛi poɛ nyʋ ‑wee' "klein "kpae', ‑wɛe ɔ po 'kɔi‑ ‑klu' ɔ bae Kea, ‑wɛe ɔ "biie‑ 'de ʋa' "ku o 'de ɔ 'na : Tabita, a sɔn 'ʋn. 'Sʋ ʋ 'baiɛ "jri. Ʋ 'jea Piɛi 'sʋ ʋ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ʋ ‑te i.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ɔ kpa sʋn, ɔ kpʋ "jɛi, 'de ʋ nyna i. ‑Wɛe ɔ 'da Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ke ‑tiɔn" nynʋkpae' 'de ɔ to ʋa' 'kmʋ de ji ‑nɛ ʋʋpʋ "i.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Nyʋ "klein ‑nɩa 'o Sope ‑wee' 'wɔn ɛɛ' dɛ tu 'mɛ, 'sʋ nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑je Tʋ"bo 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piɛi nʋɛ 'o Sope 'wɩ pla, 'de Simɔ ‑ɔɔ ‑pa" nmikui o ‑gbu".
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.