Atos 9
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVI
1 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑mɛ Sɔo nɩɛ 'cɛn 'mla "i 'de Tʋ"bo 'a klai" nynuu 'a ‑kwlʋ kpʋan' ke ʋʋa' 'dbaa ‑tɩ' 'ʋn. Ɔ muɛ 'e 'sraa ‑sai klaa" o,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ 'sbɩ i 'de ɔ 'je 'e Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbi ‑ɩ ‑nɩa 'e Damasɩ 'dii mu ‑wɛe ‑bo ‑ʋʋa Tʋ"bo 'a ‑jei" naa nyʋ nɩ 'e mu, 'de ɔ 'je 'nynʋkpae' ke nmai kpʋn, ɔ 'je ʋʋpʋ san 'de ɔ 'je ʋʋpʋ Selisalɛm ja‑.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 ‑Ta ɔɔ "kʋʋan Damasɩ i, 'sʋ ‑nɩain ‑sɔn' klaa" ‑wlʋa 'e jaʋn 'di crɛ "jrii 'bo ‑jei", ɔ 'dewei ‑wee' nɩɛ "puu'‑.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 'Sʋ ɔ ‑ka i 'bo 'blʋɔ, ‑wɛe ɔ 'wɔn wlu due' ‑ɛ ‑wlu 'de ɔ ‑pee ‑ɛ ‑na : Sɔo ! Sɔo ! Dɛɛ‑tɩ ‑ma ‑fɔn' 'ʋn tʋ o ɛ‑ ?
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 'Sʋ ɔ 'na : ‑Mɔ nyɔ ‑o ɛ‑, Tʋ"bo ? ‑Wɛe wlu ‑nɛ 'na : Ɛ 'mɔ Sesi ‑ma ‑fɔan' tʋ o ‑o.
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 'Kaa ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn mu 'o ‑kwlɔ, ‑wɛe dɛ ‑ɩn ‑jea nʋ ʋʋ 'je ɛ ‑ʋn tɔɔ‑.
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Nyʋ ‑ʋʋa kpa Sɔo ɛ, ‑cni'ma kpʋ ʋʋpʋ 'mɛ, dɛ ʋʋ 'jea 'tmʋ, ɛ se nɩ‑. Ʋʋ 'wɔn wlu ‑nɛ 'mɛ ‑ke, 'kaa ʋʋ se nyɔ "jriɛ‑ 'jee‑.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Sɔo sɔan 'ʋn 'bo 'blʋɔ, ɔɔ ‑pɔn "jri 'baia 'a ‑kɔ i, 'kaa ɔɔ' 'je dɛ jrɛ' i. Ʋʋ kpʋn ɔ ‑cɩɛi" ‑wɛe ʋʋ kpɔ Damasɩ.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 'De 'wɩ taan 'di ɛ, ɔ se i 'je, ɔ se diidɛ wɔn ‑tɩn', ɔ se "ni 'na.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 'De 'bo Damasɩ ‑mɔ ɛ, klai" ju due' ‑nɩ 'o ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Ananiasɩ, ɔmɔ Tʋ"bo jɛɛ 'de jajri 'ʋn, ‑wɛe ɛ wlu 'de ɔ ‑pee ɛ 'na : Ananiasɩ ! 'Sʋ ɔ 'wɔɔn ɔ 'na : Tʋ"bo ! 'Ɩn ka.
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 'De Tʋ"bo 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn mu 'e ‑jeblʋ nyʋ a 'daa‑ "isrɛ ‑jei" ‑wɛe ‑ɩn ‑je 'e Suida o ‑gbu" pa 'de ‑ɩn ‑je "ju ‑ɔɔ 'nynɩ nɩa Sɔo i ‑pɔn, ɔ 'wlʋɛ Tasɩ.
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 Ɔ nɩɛ Kea baea', 'sʋ ɔ 'jeeɛ "ju due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Ananiasɩ "jriɛ‑, ‑wɛe ‑ɔ pɔ o 'de ‑ɔ ‑te ɔ kwa "jru, ‑wɛe ɔ 'je i 'je ke'wlɛ.
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 'Sʋ Ananiasɩ 'na : Tʋ"bo nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑kwle "ju ‑nɔ 'ɔ ‑tɩ' 'tmʋa' 'mɛ, ʋʋ 'na ɔɔ ‑tuɛ" ‑ma nyʋ ‑ɩn ‑teea kpɔi" 'bo Selisalɛm 'kle.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 ‑Wɛe 'sraa ‑saʋn 'a klae" ‑wi" "nyɩ ɔ 'sbɛ 'de ɔ ji 'nɔ, ‑wɛe ɔ 'je nyʋ "klein ‑ʋʋa ‑sia" ‑ma 'nynɩ kpʋn 'de ɔ 'je ʋʋpʋ san.
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 'Kaa Tʋ"bo wlu 'e Ananiasɩ ‑pee, ɛ 'na : ‑Ɩn mu 'sʋ, dɛ‑nʋɛ' "ju ‑nɩa 'mʋa‑ 'ɩn ‑tee ɔ kpɔi", ‑wɛe 'ɩn 'je ɔ dbo 'ʋn nʋʋ‑ 'de ɔ 'je 'ma 'nynɩ 'e 'blʋa‑ jrɩ' o, 'beɔ‑wi" "juɔi o, Israɛ‑blʋa "kpei kpa.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Ka ɔɔ mua 'kle 'jea' 'de 'ma 'nynɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'ma ‑cɛ" 'kpa a muɛ 'tmʋa' 'de ɔ ‑pee.
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Ananiasɩ "sia "kpae' 'sʋ ɔ 'kpa 'o 'ɛ. Ɔ nynia 'de ‑gbu" 'di 'sʋ, ɔ ‑teɛ Sɔo kwa "jru 'de ɔ 'na : Sɔo, 'ma de'di, Tʋ"bo Sesi ‑ɔ ‑ke ‑ɩn ‑jeea' ‑ta ‑ma jiia 'bo ‑jei" ɛ, ɔmɔ dbo 'ʋn ‑wɛe ‑ma "jri 'e 'bai‑ 'de Kea 'a ‑Suu 'je 'e ‑ɩn 'ʋn "ji.
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 'Bo ɛ "sri dɩ jrɩ' ka ‑smii' flɩ nɩa, ‑ɩ ‑nɩa kan', ɩ je 'e ɔ "jri 'wlʋ. 'Sʋ ɔɔ' "jri ‑gbai', ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ pooɛ "ni "jru.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Ɔ ‑koa' dɛ dia' 'sʋ ɔɔ 'bleɛ jiɛ 'de ɔ 'ʋn de. Sɔo ke klai" nynuu nʋɛ 'o Damasɩ 'wɩ pla‑.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 'Bo ɛ "sri ka Sesi nɩa Kea 'a "Ju ɛ, ɔ je ɛɛ' 'tmʋa' ‑pʋn" ‑te 'de Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbi 'dii.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Nyʋ "klein ‑ʋʋa ‑wɔan ɔɔ' wlu ɛ, tai' "maa ʋʋ 'mɛ, ʋʋ 'na : Ɛ se "ju ‑ɔɔ ‑tua" nyʋ ‑ʋʋa ‑sia" Sesi 'a 'nynɩ 'kle 'de Selisalɛm, ɔ ko ‑taa ? 'De ɔ se ‑ta ji ‑wɛe ɔ 'je Kletiɛn‑wi" kpʋn 'de ɔ 'je ʋʋpʋ sʋn "wɔin saan 'de ɔ 'je ʋʋpʋ 'sraa ‑saʋn klae" "juɔi kpaa ?
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 'Kaa Sɔo "duɛ 'kpɩ 'ʋn, ‑wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a ‑tɩ' ɔɔ mu nya. 'Sʋ Suifʋ‑wi" ‑tia" 'o Damasɩ ‑wee' 'kpa "kɔun kɔun‑. Ka Sesi nɩa Klisɩ ɛ, ɩmɩ ɔɔ 'tmʋ ɔɔ kpa nya.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 'Wɩ jrɩ' ‑sia' 'o 'sʋ ɛ, Suifʋ‑wi" pooɛ ɔɔ' 'dba ‑tɩ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 'Kaa nyʋ jrʋ' ‑saa Sɔo fɛn'. Nyʋ ‑pooa ‑tɩ' ‑nʋ, ʋʋa fuɛ ‑kwlɔ 'ɔ kpae" i 'de "maʋ'wɩ o, 'jrʋ‑gbaowɩ 'di ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ 'dba.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 'Sʋ klai" nynuu "duo‑ Sɔo 'ʋn 'ɛ "maʋ", ʋʋ ‑te' ɔ 'e too" 'di ‑wɛe ʋʋ jɔɔ blo' "jru, 'de ʋʋ "sii ɔ i.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 ‑Ta ɔ nynia Selisalɛm ɛ, ɔ ‑tɩɛn' Sesi 'a klai" nynuu 'a ‑pʋn" 'kpa ‑kɔ i, 'kaa faʋn a nʋ ʋʋ ‑wee' "klein 'mɛ, dɛ‑nʋɛ' ka ɔ 'jea Sesi 'a klai" ju 'kpa, ʋʋ se ɛ tɔ' 'ʋn 'je.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 'Sʋ Banabasɩ "duo‑ Sɔo 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ ke ɔ kpɔ 'e Sesi 'a dboʋn o, ‑wɛe ka Sɔo ke Tʋ"bo 'jeea 'bo ‑jei", 'de ka ɔ 'tmʋa Kea 'a ‑tɩ' 'de Sesi 'a 'nynɩ 'ʋn ka ‑cɔɔn' ka 'de Damasɩ ɛ, ɔ po ʋʋpʋ ɩa' "kuan.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Dɛ ‑tba' 'o ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Sɔo nɩɛ 'bo ʋʋ ‑pʋn", ‑wɛe ɔ ke ʋʋa nʋ ‑mu' ‑ji' 'bo Selisalɛm. Ɔɔ wa' i ‑wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a ‑tɩ' 'de Tʋ"bo 'a 'nynɩ 'ʋn.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ɔɔ wlu' ‑ke 'de Suifʋ‑wi" ‑a ‑poa' Klɛkɩwlu ‑pee 'de ɔ ke ʋʋpʋ a ‑too' ba o, 'kaa ‑wi" ‑mʋ a ‑pɔn ɔɔ' 'dba ‑kɔ i.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Ɔɔ' de'di ‑wi" 'wɔɩn 'sʋ ɛ, ʋʋ kpɔ Sesare, ‑wɛe ɔ 'wlʋ 'e ‑mɔ 'de ɔ mu Tasɩ.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Kea ‑gbu ‑teɛ 'flɛʋn 'de Suide o, Galile o, Samadiblʋɩ "kpei. Nyʋ ‑wee' 'bleɛ 'kpɩ ‑wɛe Tʋ"bo 'a wɔn 'jea' ke ɔɔ' pleea' nɩ 'de ʋʋpʋ 'ʋn. Kea 'a ‑Suu a nʋɛ 'de nyʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn a 'kpa "kpei.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 ‑Ta Piɛi a ‑teea' nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn "i ‑kwlɛ 'dii ɛ, ɔ mu Lida, Kea 'a ‑jei" naaʋn ‑nɩa ‑ke ɛ.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Ɔ jɛɛ "ju due' 'bo ‑kwlɔ ‑nɛ 'di, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Ene, ‑ɔ nʋ 'o 'wɛ blʋɔ ‑sɩn ‑mɛ" na, dɛ‑nʋɛ' ɔɔ' 'dae‑ 'mɛɛ.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 'Sʋ Piɛi wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : Ene, Sesi Klisɩ 'bɔɔ‑ ‑ma 'wɛ‑ 'mɛ, ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑je ‑ma "kpei 'pɛndɛ nmae‑. 'Bo ɛ "sri ɔ sɔn 'ʋn.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Nyʋ "klein ‑nɩa 'o Lida ke, nyʋ ‑nɩa 'e Sarɔn 'jeea dɩ ‑nʋʋa 'mʋa‑ "jriɛ‑ 'sʋ ɛ, ʋʋ ‑wee' "biiɛ 'e Kea o.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 'De klai" nynuu "klu 'bo Sope ɛ, 'nynɔkpao' due' ‑nɩ 'o, ‑ʋa 'nynɩ ‑nɩ Tabita. 'De Klɛkɩwlu 'di ʋa' 'nynɩ ‑nɩ Dɔkasɩ, ɛ 'de mɛ ‑nɩ "wlɛ mɛʋn‑. Ʋa nʋɛ dbo 'dɔe ‑tuu"‑tuu, ‑wɛe ʋa ‑te' wɛenyʋ kwa wɔi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Ʋmʋ 'wɛ‑ kpʋn 'de ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑wɛe ‑ʋ ‑mɛ. Ʋʋ ‑kɔa' ʋa' "ku jrea' 'sʋ ɛ, ʋʋ kpʋ 'e "jɛi‑gbu 'a wɔn due' 'di, ‑wɛe ʋʋ 'pɛɛn ʋ i.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 'Sʋ klai" nynuu ‑nɩa 'o Sope 'wɔn Piɛi 'a 'nynɩ 'bo Lida, ‑wɛe ʋʋ dbo nyʋ 'sɔɔn "i, 'de ʋʋ 'je ɔ i bae‑ ‑wɛe ɔ 'e ‑too" ɔ 'e ji, dɛ‑nʋɛ' Lida ke Sope se ba o tɛɛn‑.
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Piɛi sɔan 'ʋn 'sʋ ɔ ke nyʋ ‑nʋ 'kpa 'o 'ɛ. ‑Ta ʋʋ nynia 'bo Sope 'sʋ ɛ, ʋʋ kpa Piɛi 'de "jɛi‑gbu 'a wɔn 'di. ‑Tiɔn" nynʋkpae' ‑wee' "klein ‑gbaeɛ' ɔ 'dei, 'de ʋʋa ‑fɩn", ‑wɛe ‑ta Dɔkasɩ ke ʋʋ ‑teea i 'de ɛ, "bai ke dɩ "klein ʋ nʋa ʋʋa to ɩ Piɛi "i.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 'Sʋ Piɛi poɛ nyʋ ‑wee' "klein "kpae', ‑wɛe ɔ po 'kɔi‑ ‑klu' ɔ bae Kea, ‑wɛe ɔ "biie‑ 'de ʋa' "ku o 'de ɔ 'na : Tabita, a sɔn 'ʋn. 'Sʋ ʋ 'baiɛ "jri. Ʋ 'jea Piɛi 'sʋ ʋ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ʋ ‑te i.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ɔ kpa sʋn, ɔ kpʋ "jɛi, 'de ʋ nyna i. ‑Wɛe ɔ 'da Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ke ‑tiɔn" nynʋkpae' 'de ɔ to ʋa' 'kmʋ de ji ‑nɛ ʋʋpʋ "i.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Nyʋ "klein ‑nɩa 'o Sope ‑wee' 'wɔn ɛɛ' dɛ tu 'mɛ, 'sʋ nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑je Tʋ"bo 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piɛi nʋɛ 'o Sope 'wɩ pla, 'de Simɔ ‑ɔɔ ‑pa" nmikui o ‑gbu".
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.