Atos 7
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 'Sraa ‑sai klaa" ‑tee' ɔ i ɔ 'na : 'Kamɔ ɩ nɩ ‑cɛɛn'‑ ?
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 'Bomɔ Etiɛin "duo wlu 'ʋn ɔ 'na : Ao ‑nɩa 'ma de 'di‑wi", ‑ɔ ‑nɩa 'ʋn "bo ‑wi", ao po 'ma wlu doin" o ! Tɛin" sese, ‑aa Kea ‑ɛɛ 'nynɩ 'bɛa "i ɛ, ɛ to ɛɛ' ‑cɛ" 'mɛ 'de ‑a "bo Ablaam ‑pee 'de Mesopotamiblʋa "kpei, ‑wɛe ɔɔ jea 'e Karan "tia' ji. Ɛ wlu ɔ ‑pee ɛ 'na :
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 ‑Ɩn ‑wlʋ 'nɔ ‑ma "bliblʋa 'di ‑ɩn "bli ‑gbu ‑sɔn, ‑wɛe ‑ɩn ‑je 'e 'blʋa‑ 'ma mua ‑ʋn tɔɔa' 'di mu.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 'Sʋ ɔ 'wlʋ 'e Kalde‑kɔʋn 'a 'blʋa‑ "kpei 'mɛ, ‑wɛe ɔ mu 'de ɔ "ti 'o Karan. 'Bomɔ ɔ "bo 'mɛɛ, ‑wɛe Kea jɔ 'nɔ 'blʋa‑ ‑ɛ 'di ‑a ‑tia" ‑ta ‑sɩan "kpei.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Ɛ se ɔ ‑teɩn dɛ‑saan" ka "nyɩ 'nɔ 'blʋa‑ ‑nɛ "kpei, ‑wɛe ‑ta ɔ 'jea "jru 'wlaa‑ mɔ'ɔ ‑tɩ'. 'kaa ɛ cɛn wlu ‑tie", ɛ 'na : 'blʋa‑ ‑nɛ, ɛ nɩɛ ɔ ke ɔɔ' "nynuu 'a dɛ ‑o, 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔ se "ju 'ble ke 'de ɛɛ' nɔ" tu 'di.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Kea wlu ɔ ‑pee ka, ɛ 'na : ‑Ma "nynuu‑ a muɛ kʋɔnkwla' muua' 'de 'blʋa‑ 'srʋ "kpei, ʋʋa muɛ kʋɔnpʋ‑ nɩa' ‑wɛe nyʋ 'e ʋʋpʋ 'kwa nynii‑ 'de ‑sɩn 'a kmɛ' ‑nyiiɛ 'di.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 'Kaa Kea 'na nyʋ ‑ʋʋ ‑jea ʋʋpʋ kʋɔn 'ʋn 'ble ɛ, ɛɛ' 'pee a muɛ ʋʋpʋ kpʋn 'a. ‑Bo ‑mɛ 'wlʋ 'o ‑jei" ɛ, ʋʋa muɛ 'e ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei 'wlʋa' ‑wɛe ʋʋ 'je 'e 'blʋa‑ ‑nɛ "kpei ji 'de ʋʋ 'je ɛ ‑gbɛɛ'‑.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 'Sʋ Kea ke Ablaam ‑tu" 'e dbɛɛdɛ. Ɛɛ' dbɛɛdɛ tu 'a juo 'ɩn ‑nɩ 'klɛn mua'. 'Kamɔ ɛ nɩ ‑wɛe Ablaam 'wlʋ Isaakɩ 'de ɔ kpɔ 'klɛn 'bo 'wɩ ‑mɛ" na ‑nɩ "kpei. 'De Isaakɩ 'wlʋ Sakɔbʋ 'de ɔ kpɔ 'klɛn, ‑wɛe Sakɔbʋ 'wlʋ "nynuu 'a ‑puue 'jɔ 'sɔɔn, ʋʋpʋ ‑nɩ ‑a "bo ‑wi".
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ‑A "bo ‑wi" nʋa Soseʋ ‑kwlɛn o ɛ, ʋʋ pleɔ' ‑wɛe ɔ mu 'de Esipʋ‑blʋa "kpei.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 'Kaa Kea ke ɔ na' ‑wɛe ɛ seie ɔ 'de 'kle ke ‑cɛ" wɔn 'jea' "klein 'kwa, ɛ "nyɩ ɔ tɔ' ‑wɛe ɛ nʋɛ 'de ɔ nmɔɔ Esipʋ‑blʋa 'a 'bɩɔ Faraɔn "jri 'dei. ‑Mɔɔ' 'beɔ tu ‑teɛ ɔɔ' 'blʋa‑ ke ɔɔ' ‑gbu" Soseʋ kwa ‑wɛe ɔɔ po ɩ ‑je o.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 'Sʋ 'mɩɩɛ‑ ‑teɛ jia' ‑pʋn" 'de Esipʋ‑blʋa ke Kananblʋa ‑wee' "klein "kpei. Ɛɛ' 'kle klaa" jiɛ nyʋ ‑wee' "kpei, ‑wɛe ‑ta ‑a "bo ‑wi" 'jea dɛ ‑sa ʋʋ 'jea di, 'bo se nɩ‑.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Sakɔbʋ 'wɔan diidɛ 'ɛ 'nynɩ 'de Esipʋ‑blʋa "kpei 'sʋ ɛ, ɔ dbo 'e ‑a "bo ‑wi" 'mɛ "i‑saa nɔ".
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 'De ɛɛ' kpɛ 'sɔɔn ‑nɛ "kpei ɛ, Soseʋ 'a de'di ‑wi" juuo ɔ "i, ‑wɛe Faraɔn juuo Soseʋ 'a ‑gbu" ‑sɔn nyʋ.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 'Sʋ Soseʋ dboɛ nyʋ ‑wɛe ʋʋ mu ɔ "bo Sakɔbʋ ‑jei", ɛ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ‑ʋʋ ‑nɩa kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ ‑mm" ke.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Sakɔbʋ mua 'e Esipʋ ɛ, 'demɔ ɔ 'mɛɛ, 'demɔ ‑a "bo ‑wi" ‑wee' 'mɛɛ ‑ke.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ʋʋ "duo‑ ʋʋpʋ 'a 'kpɩ 'ʋn 'ɛ ‑wɛe ʋʋ kpa ʋʋpʋ 'bo Sisɛm ‑wɛe ʋʋ nmae ʋʋpʋ i 'de ‑gba 'ɩn Ablaam ja 'wɛi ‑wɛe ɔ ‑tɩan' 'de Emɔɔ 'ɔ "nynuu‑ 'kwa 'bo Sisɛm 'di.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ‑Ta dɩ Kea "sia 'nynɩ 'de Ablaam ‑pee ɩa' 'o nyni nɔ" ɔ "kʋʋan i ɛ, ‑mɛ ‑a "bo ‑wi" 'a "i ‑tiesʋn a 'kpa "kpei sɔɔn‑ sɔɔn‑ 'de Esipʋ‑blʋa "kpei.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 'Sʋ Esipʋ‑blʋa 'a 'bɩɔ dee ‑kpao' se Soseʋ juo‑.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ɔɔ' 'beɔ tu toɛ ‑a "bo ‑wi" dɛ "i ‑to ‑to, ɔ pooɛ ʋʋpʋ 'srɛ i, ɔɔ kpʋn ʋʋpʋ klaan" ‑klan klaan" ‑wɛe ʋʋ 'je ʋʋa' "nynupliiɛ i po 'de ʋʋ 'je 'mɛ.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di 'bomɔ Moisɩ 'wlʋʋ‑. Ɔɔ' "jupliiɛ ‑nɛ nmɔɔ 'e Kea "jri 'dei. Ɔ "bo ke de‑wi" ‑gbɔɔn' 'de 'cʋɩ taan 'di.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 ‑Ta ʋʋ poo ɔ i ɛ, 'bomɔ Faraɔn 'a "junynɔkpao' "duɔ 'ʋn ‑wɛe ʋ ‑gbɔɔn' ka ʋa' "ju nɩa.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Moisɩ 'cɩan Esipʋ‑kɔʋn 'a tɔ' ke ʋʋa' kplɩn ‑wee' "klein 'mɛ, ɔ jɩ juo‑. Ɔ kmai" 'de ɔɔ' wlu ke ɔɔ' nʋʋdɩ 'ʋn.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ‑Ta ɔ 'blea ‑sɩn 'a kwla ‑nyiiɛ 'sʋ, Moisɩ 'a de 'di‑wi" Israɛ‑kɔʋn 'a "i ‑teea' 'kpa 'bo ɔ ‑kwlɩ".
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 ‑Ta ɔɔ mua, ‑mɛ Esipʋi due' nɩɛ ɔɔ' de'di ‑wi" 'a due' blaa' 'sʋ ɔ 'wlʋɛ ɔɔ' de'di o, ‑wɛe ɔ 'dba Esipʋi.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ɔ naa tɔ' i 'de ɛ, ɔmɔ 'na ‑mɛ ɔɔ' de'di ‑wi" 'je ɛ 'mii 'wɔn 'de‑ ka Kea nɩa "i ɛ 'jea ʋʋpʋ seie 'de ɔɔ' sʋn 'ʋn ɛ, 'kaa ʋʋ se ɛ 'mii 'wɔn.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 ‑Sɔn' jrɛ' ‑sɩan' 'sʋ ɛ, nyʋ 'sɔɔn ‑cɛ' 'de Israɛ‑kɔʋn "klu, ‑wɛe ɔɔ ‑tu" ʋʋpʋ 'snɩ ‑wɛe ʋʋ 'je ‑cɛ' ‑tɩ 'bɔ. Ɔ 'na : 'Ma de 'di‑wi", dɛɛ ‑tɩ aoa' 'sʋ a ‑cɛ' ɛ‑ ? Ao nɩɛ de 'di‑wi" 'a 'sʋ ‑o.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 'Kaa ‑jɔ ‑ɔɔ ‑bla ɔɔ' de'di ‑nɔ ‑fuuɛn Moisɩ nya, ɔ 'na : ‑Ɔ po ‑ʋn 'bomu ‑wɛe ‑ma ‑je ‑aa 'pee ɛ‑ ?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ‑Aee' ‑ɩn ‑nɩɛi" ‑ɩn ‑je 'ʋn 'dba, ka ‑ɩn ‑dba Esipʋi ‑kwie"‑ ɛɛ ?
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Ɔ 'tmʋa wlu ‑nɛ 'sʋ Moisɩ 'kpa 'kwla, ɔ muɛ 'e Madian‑wi" 'a 'blʋa‑ 'di, 'demɔ ɔ 'wlʋʋ‑ "nynuu‑ 'sɔɔn.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Ɔ nʋɛ 'e ‑sɩn 'a kwla ‑nyiiɛ. ‑Ta ɔ mua 'e Sinai crʋ ‑kwlɩ" 'de ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei ɛ, 'bomɔ Kea 'a "soai due' nɩ 'e ‑gbauo ‑ɛɛ wan 'di.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Moisɩ 'jea ɛɛ' dɛ tu 'sʋ ɛ, ɛ "maa ɔ tai', 'sʋ ɔɔ 'kpa 'bo ɛ ‑pʋn" ‑wɛe ɔ 'je ɛ ja ‑gbʋn, 'sʋ ɔ 'wɔn Kea 'a wlu ‑ɛ ‑na :
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 'Ɩn nɩɛ ‑ɩn "bo ‑wi" 'a Kea ‑o, Ablaam ke Isaakɩ ke Sakɔbʋ 'a Kea ‑o. 'Sʋ Moisɩ 'a dɩ a crɛ', ɔ se ‑ɩn kpa "jua‑ "jɛi ‑wɛe ‑gbʋn 'o 'bɛɛ‑.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 'Sʋ Tʋ"bo wlu ɔ ‑pee ɛ 'na : ‑Ɩn ‑sa ‑ma "kwlai‑ bɩ', dɛ‑nʋɛ' 'blʋa‑ ‑ɩn ‑nyna "kpei ɛɛ' 'blʋa‑ tu ‑kwɛ‑ i 'pepe.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 'Kle 'ma 'cɛ‑wi" a 'jea 'de Esipʋ‑blʋa "kpei ɛ, 'ɩn 'jeeɛ', 'ɩn 'wɔn ʋʋpʋ 'a ‑fɩn" wlu 'mɛ, ‑wɛe 'ɩn "sii 'de 'ɩn 'je ʋʋpʋ seie‑. ‑Ɩn ji la ‑wɛe 'ɩn 'je ‑ʋn dbo 'de Esipʋ.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Moisɩ ʋʋ ‑flɛɛan 'de ɛ, ‑wɛe ʋʋ 'na ‑ɔ ‑te' 'o ‑ʋn 'de ‑ɩn ‑je ‑aa 'ble i ke ‑aa 'pee 'jei nɩ ɛ‑ ? Ɔmɔ Kea dbo ‑wɛe ‑ɔ ‑je ʋʋa' ‑jeopoi ke ʋʋa' ‑seiei nɩ‑. Kea 'a "soai ‑ɔ ‑wlua Moisɩ ‑pee 'de nɛ‑gbauo 'di ɛ, ɔmɔ ‑je ɔ sʋn o po.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moisɩ ‑nɔ mɔ ‑sa Israɛ‑kɔʋn kʋɔnkwla' 'de Esipʋ, ‑wɛe ‑ɔ nʋ jrii' ke dɩ ‑tuu"‑tuu 'de ɛɛ' 'blʋa‑ tu 'di, ɔ nʋ jrɩ' 'bo 'tɔniɛ ‑saan wɔn, ɛ ke 'de ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei ke 'de ‑sɩn 'a kwla ‑nyiiɛ 'di ke‑.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Moisɩ due' ‑nɔ ‑wlu' 'de Israɛ‑kɔʋn ‑pee ‑wɛe ‑ɔ ‑na : Kea a muɛ nʋa' ɛɛ' wlu 'kwajaai due' 'je 'wlʋ ka 'ɩn nɩa ɔ 'je kan nɩ 'de ɛ 'jeɔ dbo.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Moisɩ ‑nɔ mɔ ‑nɩ 'o Israɛ‑kɔʋn ‑pʋn" 'de ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei, ɔ ke ‑a "bo ‑wi" a na ‑wɛe Kea 'a "soai a jɔɔ wlu 'kwa 'de Sinaicrʋ "kpei, ɔmɔ ‑ɔɔ ‑wɔn Kea 'a 'kmʋnɩ wlu ‑wɛe ‑ɔɔ ‑tmʋ ɩ 'de ‑a ‑pee.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ‑A "bo ‑wi" se ɔɔ' wɔn 'je ‑tɩ 'wɔɔn‑, ʋʋ ‑fuun ɔ nya ‑wɛe ʋʋ "biie‑ ʋʋa' pɛe 'de Esipʋ‑blʋa "kpei de, ‑wɛe ʋʋ wlu 'de Aarɔn ‑pee ʋʋ 'na :
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 ‑Ɩn ma ‑aa ‑kɩɩ'‑ jrɩ' ‑a ‑jɩ "jriɛ‑ 'jee‑, ‑wɛe nyɔ 'jɩ 'ble 'bo ‑a "juɔi, dɛ‑nʋɛ' Moisɩ ‑ɔ ‑sa ‑aʋn 'de Esipʋ‑blʋa "kpei ‑ta, dɛ ɔ ‑snɛɛa 'ʋn, ‑a se ɛ juo‑.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 'Sʋ 'de ɛɛ' 'wɩ tu 'di ɛ, ʋʋ nʋɛ bli' ‑kea'‑ ʋʋa ‑sa' 'sraa‑ ‑pee, 'de ʋʋa nʋ 'mʋa‑ 'bo ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa 'a sʋn 'a nʋʋdɩ "juɔi.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 'Sʋ Kea ‑sa ʋʋpʋ "jriɛ‑ ‑pʋn", ‑wɛe ɛ "tai‑ ʋʋpʋ "i, 'de ʋʋ ‑te dɩ ‑nɩa 'e jaʋn 'di 'a "juɔi ‑gbɛɛa' ‑pʋn". Ka ɛ 'crɩɩa 'de Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a 'sbɛ 'di ɛ, ɛ 'na :
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Ɛ se kɔun ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Molɔkɩ, ɛmɛ ‑ɛɛ ‑tan 'tanfɔ ao se "jɛi po ‑wɛe aoa sea blee, ɛ ke 'cʋ‑sɩɩn 'a ‑kɔun Refan ao se ma aoa sea ‑kɩɩ' a 'daa, ‑wɛe aoa sea "juɔi ‑gbɛɛ' ? Ɛmɛ ‑tɩ 'ma mu ao kʋɔnkwla' kpaa' 'de Babilɔnɩ‑kwlɔ 'de.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ‑A "bo ‑wi" 'bleɛ ‑tan 'tanfɔ ‑ɛɛ ‑poo kɛ' ‑gbau "jrui 'bo ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei, 'de ɛ ‑nɩ Kea ‑gbu klaa" 'a ‑sii, ɛɛ nʋʋɛ ka Kea "sia 'nynɩ 'de Moisɩ ‑pee ɛ. Ɛ wlu' 'de Moisɩ ‑pee ka 'de‑, ɛ 'na : Ka ‑jɛ ‑ɩn ‑jeea "jriɛ‑ nɩa, 'kamɔ ‑ɩn ‑je ɛ nʋ. kea ‑gbu klaa" 'a ‑sii 'bo ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei|src="cn01921c.tif" size=" span" ref="7.44"
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ɛɛ' ‑tan 'tanfɔ tu jiiɛ ‑a "bo ‑wi" 'kwai mamaʋ 'sʋ ɛ je Sosue jɛɛ‑. Ɔmɔ ‑paa ɛ 'de nyʋ jrʋ' Kea nʋa i 'de ʋʋpʋ "juɔi 'a 'blʋa‑ 'di, ‑wɛe ɛ ‑te i 'demu mamaʋ 'sʋ ɛ jɛɛ Dafidɩ 'a nɔ".
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Dafidɩ nmɔɔɛ 'e Kea "jri 'dei, ɔ ‑tee' ɛ i 'de ɔ 'je Sakɔbʋ 'a Kea 'a ‑gbu" po.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 'Kaa ɔɔ' "ju Salomɔ mɔ ‑po' ɛɛ' ‑gbu".
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 'De ‑mɛ 'kamɔ Kea ‑nɩa 'e jaʋn 'di ɛɛ' "ti 'de nyiɔ 'ɔ poo‑gbu 'di, ka ɛ 'tmʋʋa 'de Kea 'a wlu 'kwajaai 'a 'sbɛ 'di ɛ :
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Tʋ"bo 'na : Jaʋn mɛ ‑nɩ 'ma 'beɔkpa‑tɛ, ‑wɛe 'blʋa‑ nɩ 'ma bɩ "kpei ‑te ‑dɛ. ‑Mɛ ‑gbu" ‑jɛwɛ‑ ao 'je po ‑wɛe ao 'je 'ʋn "nyɩ ɛ‑ ? 'De ‑tawɛ‑ aomɔ 'je 'ʋn "nyɩ ‑wɛe 'ɩn 'je "jru 'wlaa a‑ ?
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 'Ma sʋn mɛ ‑se' dɩ ‑nɩa 'mʋa‑ ‑wee' "klein nʋʋ ?
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 'Oo, ao "jrukuʋn 'a ti, ‑ɔɔ pɛe kmuai" ‑wɛe ‑ɔɔ doin" "suan 'de Kea 'a ‑Suu 'a wlu 'a 'wɔn ‑tɩ 'ʋn ɛ, aoa ‑fɔn' Kea 'a ‑Suu o jeejee. Dɛ ao "bo ‑wi" nɩa 'ʋn 'de ɛ, ɛmɛ aopʋ nɩ 'ʋn ‑ke.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Kea 'a wlu 'kwajaai ‑jɔwɛ‑ ao "bo ‑wi" se 'kle ‑tu" ɛ‑ ? Nyʋ ‑ʋʋ ‑tmʋa "ju ‑ɔ ‑srɛai" 'a ji ‑tɩ ɛ, ʋʋ 'dba ʋʋpʋ 'mɛ, ɔɔ' "ju tu mɔ aopʋ‑ to 'e ‑wɛe ‑ɔɔ 'dbaʋn ao 'kpa.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Aopʋ‑ Kea' jaa ɛɛ' "sʋɩ kɛ' 'kwa ɛ "nyɩa, ‑wɛe ‑ɔ sea ‑mɛɛ' kɛ' tu wɔn 'je ɛ, aopʋ‑. Ʋʋ tbaa Etiɛin "soi i|src="AB02889b.tif" size="span" ref="7.57-58"
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Ʋʋ 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ ʋʋ 'kpa 'cɛn, ʋʋa diiɛ 'nynɩ "i 'de Etiɛin ‑pee.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 'kaa Etiɛin ‑mɔ ɛ Kea 'a ‑Suu "jiɔ 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔɔ ‑gbʋn 'e jaʋn ‑kwlʋ jojo, 'sʋ ɔ 'jeɛ Kea 'a tʋ"bodɛ i, ‑wɛe Sesi nyna i 'de Kea 'a dianfɔ o.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 'Sʋ ɔ 'na : Ao ‑gbʋn 'nɔ, jaʋn 'ma 'jea i ɛ, ɩ kaiɛn wɔn, ‑wɛe nyiɔ 'ɔ "Ju nyna i 'de Kea 'a dianfɔ o.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 'Sʋ ʋʋ ‑saa "wɔ ‑cruɛn", ʋʋ "suɛn ‑cɩɩ doun" ‑wɛe ʋʋ ‑wee' "klein bluu ɔ "kpei ‑tadue.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 'De ʋʋ 'klɔ i, ʋʋ ‑sɔ 'o ‑kwlɔ, ‑wɛe ʋʋa tbɔɔ "soi i. Nyʋ ‑jea ɛɛ' ‑ta ‑teɛ' ʋʋa' 'ʋnpaadɩ i 'bo ‑kooai" ‑saan" due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩa Sɔo ‑pʋn".
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 ‑Ta ʋʋa tbaa Etiɛin "soi i ɛ, ‑mɛ ɔɔ bae', ɔ 'na : Tʋ"bo Sesi, ‑ɩn ‑kpʋʋn 'ma ‑suu sɩn 'sɔɔn.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 'Sʋ ɔ poɛ 'kɔi‑ ‑klu' ‑wɛe ɔ "wɔ kpleiin, ɔ 'na : Tʋ"bo, dɛ ʋʋ nʋa ‑ta ‑ɩn ‑bo ɛ ‑sroɛ' 'bo ʋʋpʋ "jru. Ɔ 'tmʋa wlu ‑nɩ 'sʋ ɛ, ɔ 'mɛɛ.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.