Atos 7

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 'Sraa ‑sai klaa" ‑tee' ɔ i ɔ 'na : 'Kamɔ ɩ nɩ ‑cɛɛn'‑ ?
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 'Bomɔ Etiɛin "duo wlu 'ʋn ɔ 'na : Ao ‑nɩa 'ma de 'di‑wi", ‑ɔ ‑nɩa 'ʋn "bo ‑wi", ao po 'ma wlu doin" o ! Tɛin" sese, ‑aa Kea ‑ɛɛ 'nynɩ 'bɛa "i ɛ, ɛ to ɛɛ' ‑cɛ" 'mɛ 'de ‑a "bo Ablaam ‑pee 'de Mesopotamiblʋa "kpei, ‑wɛe ɔɔ jea 'e Karan "tia' ji. Ɛ wlu ɔ ‑pee ɛ 'na :
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 ‑Ɩn ‑wlʋ 'nɔ ‑ma "bliblʋa 'di ‑ɩn "bli ‑gbu ‑sɔn, ‑wɛe ‑ɩn ‑je 'e 'blʋa‑ 'ma mua ‑ʋn tɔɔa' 'di mu.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 'Sʋ ɔ 'wlʋ 'e Kalde‑kɔʋn 'a 'blʋa‑ "kpei 'mɛ, ‑wɛe ɔ mu 'de ɔ "ti 'o Karan. 'Bomɔ ɔ "bo 'mɛɛ, ‑wɛe Kea jɔ 'nɔ 'blʋa‑ ‑ɛ 'di ‑a ‑tia" ‑ta ‑sɩan "kpei.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Ɛ se ɔ ‑teɩn dɛ‑saan" ka "nyɩ 'nɔ 'blʋa‑ ‑nɛ "kpei, ‑wɛe ‑ta ɔ 'jea "jru 'wlaa‑ mɔ'ɔ ‑tɩ'. 'kaa ɛ cɛn wlu ‑tie", ɛ 'na : 'blʋa‑ ‑nɛ, ɛ nɩɛ ɔ ke ɔɔ' "nynuu 'a dɛ ‑o, 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔ se "ju 'ble ke 'de ɛɛ' nɔ" tu 'di.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Kea wlu ɔ ‑pee ka, ɛ 'na : ‑Ma "nynuu‑ a muɛ kʋɔnkwla' muua' 'de 'blʋa‑ 'srʋ "kpei, ʋʋa muɛ kʋɔnpʋ‑ nɩa' ‑wɛe nyʋ 'e ʋʋpʋ 'kwa nynii‑ 'de ‑sɩn 'a kmɛ' ‑nyiiɛ 'di.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 'Kaa Kea 'na nyʋ ‑ʋʋ ‑jea ʋʋpʋ kʋɔn 'ʋn 'ble ɛ, ɛɛ' 'pee a muɛ ʋʋpʋ kpʋn 'a. ‑Bo ‑mɛ 'wlʋ 'o ‑jei" ɛ, ʋʋa muɛ 'e ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei 'wlʋa' ‑wɛe ʋʋ 'je 'e 'blʋa‑ ‑nɛ "kpei ji 'de ʋʋ 'je ɛ ‑gbɛɛ'‑.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 'Sʋ Kea ke Ablaam ‑tu" 'e dbɛɛdɛ. Ɛɛ' dbɛɛdɛ tu 'a juo 'ɩn ‑nɩ 'klɛn mua'. 'Kamɔ ɛ nɩ ‑wɛe Ablaam 'wlʋ Isaakɩ 'de ɔ kpɔ 'klɛn 'bo 'wɩ ‑mɛ" na ‑nɩ "kpei. 'De Isaakɩ 'wlʋ Sakɔbʋ 'de ɔ kpɔ 'klɛn, ‑wɛe Sakɔbʋ 'wlʋ "nynuu 'a ‑puue 'jɔ 'sɔɔn, ʋʋpʋ ‑nɩ ‑a "bo ‑wi".
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ‑A "bo ‑wi" nʋa Soseʋ ‑kwlɛn o ɛ, ʋʋ pleɔ' ‑wɛe ɔ mu 'de Esipʋ‑blʋa "kpei.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 'Kaa Kea ke ɔ na' ‑wɛe ɛ seie ɔ 'de 'kle ke ‑cɛ" wɔn 'jea' "klein 'kwa, ɛ "nyɩ ɔ tɔ' ‑wɛe ɛ nʋɛ 'de ɔ nmɔɔ Esipʋ‑blʋa 'a 'bɩɔ Faraɔn "jri 'dei. ‑Mɔɔ' 'beɔ tu ‑teɛ ɔɔ' 'blʋa‑ ke ɔɔ' ‑gbu" Soseʋ kwa ‑wɛe ɔɔ po ɩ ‑je o.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 'Sʋ 'mɩɩɛ‑ ‑teɛ jia' ‑pʋn" 'de Esipʋ‑blʋa ke Kananblʋa ‑wee' "klein "kpei. Ɛɛ' 'kle klaa" jiɛ nyʋ ‑wee' "kpei, ‑wɛe ‑ta ‑a "bo ‑wi" 'jea dɛ ‑sa ʋʋ 'jea di, 'bo se nɩ‑.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Sakɔbʋ 'wɔan diidɛ 'ɛ 'nynɩ 'de Esipʋ‑blʋa "kpei 'sʋ ɛ, ɔ dbo 'e ‑a "bo ‑wi" 'mɛ "i‑saa nɔ".
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 'De ɛɛ' kpɛ 'sɔɔn ‑nɛ "kpei ɛ, Soseʋ 'a de'di ‑wi" juuo ɔ "i, ‑wɛe Faraɔn juuo Soseʋ 'a ‑gbu" ‑sɔn nyʋ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 'Sʋ Soseʋ dboɛ nyʋ ‑wɛe ʋʋ mu ɔ "bo Sakɔbʋ ‑jei", ɛ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ‑ʋʋ ‑nɩa kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ ‑mm" ke.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Sakɔbʋ mua 'e Esipʋ ɛ, 'demɔ ɔ 'mɛɛ, 'demɔ ‑a "bo ‑wi" ‑wee' 'mɛɛ ‑ke.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ʋʋ "duo‑ ʋʋpʋ 'a 'kpɩ 'ʋn 'ɛ ‑wɛe ʋʋ kpa ʋʋpʋ 'bo Sisɛm ‑wɛe ʋʋ nmae ʋʋpʋ i 'de ‑gba 'ɩn Ablaam ja 'wɛi ‑wɛe ɔ ‑tɩan' 'de Emɔɔ 'ɔ "nynuu‑ 'kwa 'bo Sisɛm 'di.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ‑Ta dɩ Kea "sia 'nynɩ 'de Ablaam ‑pee ɩa' 'o nyni nɔ" ɔ "kʋʋan i ɛ, ‑mɛ ‑a "bo ‑wi" 'a "i ‑tiesʋn a 'kpa "kpei sɔɔn‑ sɔɔn‑ 'de Esipʋ‑blʋa "kpei.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 'Sʋ Esipʋ‑blʋa 'a 'bɩɔ dee ‑kpao' se Soseʋ juo‑.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ɔɔ' 'beɔ tu toɛ ‑a "bo ‑wi" dɛ "i ‑to ‑to, ɔ pooɛ ʋʋpʋ 'srɛ i, ɔɔ kpʋn ʋʋpʋ klaan" ‑klan klaan" ‑wɛe ʋʋ 'je ʋʋa' "nynupliiɛ i po 'de ʋʋ 'je 'mɛ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di 'bomɔ Moisɩ 'wlʋʋ‑. Ɔɔ' "jupliiɛ ‑nɛ nmɔɔ 'e Kea "jri 'dei. Ɔ "bo ke de‑wi" ‑gbɔɔn' 'de 'cʋɩ taan 'di.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 ‑Ta ʋʋ poo ɔ i ɛ, 'bomɔ Faraɔn 'a "junynɔkpao' "duɔ 'ʋn ‑wɛe ʋ ‑gbɔɔn' ka ʋa' "ju nɩa.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Moisɩ 'cɩan Esipʋ‑kɔʋn 'a tɔ' ke ʋʋa' kplɩn ‑wee' "klein 'mɛ, ɔ jɩ juo‑. Ɔ kmai" 'de ɔɔ' wlu ke ɔɔ' nʋʋdɩ 'ʋn.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ‑Ta ɔ 'blea ‑sɩn 'a kwla ‑nyiiɛ 'sʋ, Moisɩ 'a de 'di‑wi" Israɛ‑kɔʋn 'a "i ‑teea' 'kpa 'bo ɔ ‑kwlɩ".
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ‑Ta ɔɔ mua, ‑mɛ Esipʋi due' nɩɛ ɔɔ' de'di ‑wi" 'a due' blaa' 'sʋ ɔ 'wlʋɛ ɔɔ' de'di o, ‑wɛe ɔ 'dba Esipʋi.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ɔ naa tɔ' i 'de ɛ, ɔmɔ 'na ‑mɛ ɔɔ' de'di ‑wi" 'je ɛ 'mii 'wɔn 'de‑ ka Kea nɩa "i ɛ 'jea ʋʋpʋ seie 'de ɔɔ' sʋn 'ʋn ɛ, 'kaa ʋʋ se ɛ 'mii 'wɔn.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 ‑Sɔn' jrɛ' ‑sɩan' 'sʋ ɛ, nyʋ 'sɔɔn ‑cɛ' 'de Israɛ‑kɔʋn "klu, ‑wɛe ɔɔ ‑tu" ʋʋpʋ 'snɩ ‑wɛe ʋʋ 'je ‑cɛ' ‑tɩ 'bɔ. Ɔ 'na : 'Ma de 'di‑wi", dɛɛ ‑tɩ aoa' 'sʋ a ‑cɛ' ɛ‑ ? Ao nɩɛ de 'di‑wi" 'a 'sʋ ‑o.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 'Kaa ‑jɔ ‑ɔɔ ‑bla ɔɔ' de'di ‑nɔ ‑fuuɛn Moisɩ nya, ɔ 'na : ‑Ɔ po ‑ʋn 'bomu ‑wɛe ‑ma ‑je ‑aa 'pee ɛ‑ ?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ‑Aee' ‑ɩn ‑nɩɛi" ‑ɩn ‑je 'ʋn 'dba, ka ‑ɩn ‑dba Esipʋi ‑kwie"‑ ɛɛ ?
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ɔ 'tmʋa wlu ‑nɛ 'sʋ Moisɩ 'kpa 'kwla, ɔ muɛ 'e Madian‑wi" 'a 'blʋa‑ 'di, 'demɔ ɔ 'wlʋʋ‑ "nynuu‑ 'sɔɔn.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Ɔ nʋɛ 'e ‑sɩn 'a kwla ‑nyiiɛ. ‑Ta ɔ mua 'e Sinai crʋ ‑kwlɩ" 'de ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei ɛ, 'bomɔ Kea 'a "soai due' nɩ 'e ‑gbauo ‑ɛɛ wan 'di.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moisɩ 'jea ɛɛ' dɛ tu 'sʋ ɛ, ɛ "maa ɔ tai', 'sʋ ɔɔ 'kpa 'bo ɛ ‑pʋn" ‑wɛe ɔ 'je ɛ ja ‑gbʋn, 'sʋ ɔ 'wɔn Kea 'a wlu ‑ɛ ‑na :
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 'Ɩn nɩɛ ‑ɩn "bo ‑wi" 'a Kea ‑o, Ablaam ke Isaakɩ ke Sakɔbʋ 'a Kea ‑o. 'Sʋ Moisɩ 'a dɩ a crɛ', ɔ se ‑ɩn kpa "jua‑ "jɛi ‑wɛe ‑gbʋn 'o 'bɛɛ‑.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 'Sʋ Tʋ"bo wlu ɔ ‑pee ɛ 'na : ‑Ɩn ‑sa ‑ma "kwlai‑ bɩ', dɛ‑nʋɛ' 'blʋa‑ ‑ɩn ‑nyna "kpei ɛɛ' 'blʋa‑ tu ‑kwɛ‑ i 'pepe.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 'Kle 'ma 'cɛ‑wi" a 'jea 'de Esipʋ‑blʋa "kpei ɛ, 'ɩn 'jeeɛ', 'ɩn 'wɔn ʋʋpʋ 'a ‑fɩn" wlu 'mɛ, ‑wɛe 'ɩn "sii 'de 'ɩn 'je ʋʋpʋ seie‑. ‑Ɩn ji la ‑wɛe 'ɩn 'je ‑ʋn dbo 'de Esipʋ.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Moisɩ ʋʋ ‑flɛɛan 'de ɛ, ‑wɛe ʋʋ 'na ‑ɔ ‑te' 'o ‑ʋn 'de ‑ɩn ‑je ‑aa 'ble i ke ‑aa 'pee 'jei nɩ ɛ‑ ? Ɔmɔ Kea dbo ‑wɛe ‑ɔ ‑je ʋʋa' ‑jeopoi ke ʋʋa' ‑seiei nɩ‑. Kea 'a "soai ‑ɔ ‑wlua Moisɩ ‑pee 'de nɛ‑gbauo 'di ɛ, ɔmɔ ‑je ɔ sʋn o po.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moisɩ ‑nɔ mɔ ‑sa Israɛ‑kɔʋn kʋɔnkwla' 'de Esipʋ, ‑wɛe ‑ɔ nʋ jrii' ke dɩ ‑tuu"‑tuu 'de ɛɛ' 'blʋa‑ tu 'di, ɔ nʋ jrɩ' 'bo 'tɔniɛ ‑saan wɔn, ɛ ke 'de ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei ke 'de ‑sɩn 'a kwla ‑nyiiɛ 'di ke‑.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Moisɩ due' ‑nɔ ‑wlu' 'de Israɛ‑kɔʋn ‑pee ‑wɛe ‑ɔ ‑na : Kea a muɛ nʋa' ɛɛ' wlu 'kwajaai due' 'je 'wlʋ ka 'ɩn nɩa ɔ 'je kan nɩ 'de ɛ 'jeɔ dbo.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Moisɩ ‑nɔ mɔ ‑nɩ 'o Israɛ‑kɔʋn ‑pʋn" 'de ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei, ɔ ke ‑a "bo ‑wi" a na ‑wɛe Kea 'a "soai a jɔɔ wlu 'kwa 'de Sinaicrʋ "kpei, ɔmɔ ‑ɔɔ ‑wɔn Kea 'a 'kmʋnɩ wlu ‑wɛe ‑ɔɔ ‑tmʋ ɩ 'de ‑a ‑pee.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ‑A "bo ‑wi" se ɔɔ' wɔn 'je ‑tɩ 'wɔɔn‑, ʋʋ ‑fuun ɔ nya ‑wɛe ʋʋ "biie‑ ʋʋa' pɛe 'de Esipʋ‑blʋa "kpei de, ‑wɛe ʋʋ wlu 'de Aarɔn ‑pee ʋʋ 'na :
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 ‑Ɩn ma ‑aa ‑kɩɩ'‑ jrɩ' ‑a ‑jɩ "jriɛ‑ 'jee‑, ‑wɛe nyɔ 'jɩ 'ble 'bo ‑a "juɔi, dɛ‑nʋɛ' Moisɩ ‑ɔ ‑sa ‑aʋn 'de Esipʋ‑blʋa "kpei ‑ta, dɛ ɔ ‑snɛɛa 'ʋn, ‑a se ɛ juo‑.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 'Sʋ 'de ɛɛ' 'wɩ tu 'di ɛ, ʋʋ nʋɛ bli' ‑kea'‑ ʋʋa ‑sa' 'sraa‑ ‑pee, 'de ʋʋa nʋ 'mʋa‑ 'bo ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa 'a sʋn 'a nʋʋdɩ "juɔi.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 'Sʋ Kea ‑sa ʋʋpʋ "jriɛ‑ ‑pʋn", ‑wɛe ɛ "tai‑ ʋʋpʋ "i, 'de ʋʋ ‑te dɩ ‑nɩa 'e jaʋn 'di 'a "juɔi ‑gbɛɛa' ‑pʋn". Ka ɛ 'crɩɩa 'de Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a 'sbɛ 'di ɛ, ɛ 'na :
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Ɛ se kɔun ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Molɔkɩ, ɛmɛ ‑ɛɛ ‑tan 'tanfɔ ao se "jɛi po ‑wɛe aoa sea blee, ɛ ke 'cʋ‑sɩɩn 'a ‑kɔun Refan ao se ma aoa sea ‑kɩɩ' a 'daa, ‑wɛe aoa sea "juɔi ‑gbɛɛ' ? Ɛmɛ ‑tɩ 'ma mu ao kʋɔnkwla' kpaa' 'de Babilɔnɩ‑kwlɔ 'de.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ‑A "bo ‑wi" 'bleɛ ‑tan 'tanfɔ ‑ɛɛ ‑poo kɛ' ‑gbau "jrui 'bo ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei, 'de ɛ ‑nɩ Kea ‑gbu klaa" 'a ‑sii, ɛɛ nʋʋɛ ka Kea "sia 'nynɩ 'de Moisɩ ‑pee ɛ. Ɛ wlu' 'de Moisɩ ‑pee ka 'de‑, ɛ 'na : Ka ‑jɛ ‑ɩn ‑jeea "jriɛ‑ nɩa, 'kamɔ ‑ɩn ‑je ɛ nʋ. kea ‑gbu klaa" 'a ‑sii 'bo ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei|src="cn01921c.tif" size=" span" ref="7.44"
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ɛɛ' ‑tan 'tanfɔ tu jiiɛ ‑a "bo ‑wi" 'kwai mamaʋ 'sʋ ɛ je Sosue jɛɛ‑. Ɔmɔ ‑paa ɛ 'de nyʋ jrʋ' Kea nʋa i 'de ʋʋpʋ "juɔi 'a 'blʋa‑ 'di, ‑wɛe ɛ ‑te i 'demu mamaʋ 'sʋ ɛ jɛɛ Dafidɩ 'a nɔ".
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Dafidɩ nmɔɔɛ 'e Kea "jri 'dei, ɔ ‑tee' ɛ i 'de ɔ 'je Sakɔbʋ 'a Kea 'a ‑gbu" po.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 'Kaa ɔɔ' "ju Salomɔ mɔ ‑po' ɛɛ' ‑gbu".
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 'De ‑mɛ 'kamɔ Kea ‑nɩa 'e jaʋn 'di ɛɛ' "ti 'de nyiɔ 'ɔ poo‑gbu 'di, ka ɛ 'tmʋʋa 'de Kea 'a wlu 'kwajaai 'a 'sbɛ 'di ɛ :
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Tʋ"bo 'na : Jaʋn mɛ ‑nɩ 'ma 'beɔkpa‑tɛ, ‑wɛe 'blʋa‑ nɩ 'ma bɩ "kpei ‑te ‑dɛ. ‑Mɛ ‑gbu" ‑jɛwɛ‑ ao 'je po ‑wɛe ao 'je 'ʋn "nyɩ ɛ‑ ? 'De ‑tawɛ‑ aomɔ 'je 'ʋn "nyɩ ‑wɛe 'ɩn 'je "jru 'wlaa a‑ ?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 'Ma sʋn mɛ ‑se' dɩ ‑nɩa 'mʋa‑ ‑wee' "klein nʋʋ ?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 'Oo, ao "jrukuʋn 'a ti, ‑ɔɔ pɛe kmuai" ‑wɛe ‑ɔɔ doin" "suan 'de Kea 'a ‑Suu 'a wlu 'a 'wɔn ‑tɩ 'ʋn ɛ, aoa ‑fɔn' Kea 'a ‑Suu o jeejee. Dɛ ao "bo ‑wi" nɩa 'ʋn 'de ɛ, ɛmɛ aopʋ nɩ 'ʋn ‑ke.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Kea 'a wlu 'kwajaai ‑jɔwɛ‑ ao "bo ‑wi" se 'kle ‑tu" ɛ‑ ? Nyʋ ‑ʋʋ ‑tmʋa "ju ‑ɔ ‑srɛai" 'a ji ‑tɩ ɛ, ʋʋ 'dba ʋʋpʋ 'mɛ, ɔɔ' "ju tu mɔ aopʋ‑ to 'e ‑wɛe ‑ɔɔ 'dbaʋn ao 'kpa.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Aopʋ‑ Kea' jaa ɛɛ' "sʋɩ kɛ' 'kwa ɛ "nyɩa, ‑wɛe ‑ɔ sea ‑mɛɛ' kɛ' tu wɔn 'je ɛ, aopʋ‑. Ʋʋ tbaa Etiɛin "soi i|src="AB02889b.tif" size="span" ref="7.57-58"
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ʋʋ 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ ʋʋ 'kpa 'cɛn, ʋʋa diiɛ 'nynɩ "i 'de Etiɛin ‑pee.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 'kaa Etiɛin ‑mɔ ɛ Kea 'a ‑Suu "jiɔ 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔɔ ‑gbʋn 'e jaʋn ‑kwlʋ jojo, 'sʋ ɔ 'jeɛ Kea 'a tʋ"bodɛ i, ‑wɛe Sesi nyna i 'de Kea 'a dianfɔ o.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 'Sʋ ɔ 'na : Ao ‑gbʋn 'nɔ, jaʋn 'ma 'jea i ɛ, ɩ kaiɛn wɔn, ‑wɛe nyiɔ 'ɔ "Ju nyna i 'de Kea 'a dianfɔ o.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 'Sʋ ʋʋ ‑saa "wɔ ‑cruɛn", ʋʋ "suɛn ‑cɩɩ doun" ‑wɛe ʋʋ ‑wee' "klein bluu ɔ "kpei ‑tadue.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 'De ʋʋ 'klɔ i, ʋʋ ‑sɔ 'o ‑kwlɔ, ‑wɛe ʋʋa tbɔɔ "soi i. Nyʋ ‑jea ɛɛ' ‑ta ‑teɛ' ʋʋa' 'ʋnpaadɩ i 'bo ‑kooai" ‑saan" due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩa Sɔo ‑pʋn".
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 ‑Ta ʋʋa tbaa Etiɛin "soi i ɛ, ‑mɛ ɔɔ bae', ɔ 'na : Tʋ"bo Sesi, ‑ɩn ‑kpʋʋn 'ma ‑suu sɩn 'sɔɔn.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 'Sʋ ɔ poɛ 'kɔi‑ ‑klu' ‑wɛe ɔ "wɔ kpleiin, ɔ 'na : Tʋ"bo, dɛ ʋʋ nʋa ‑ta ‑ɩn ‑bo ɛ ‑sroɛ' 'bo ʋʋpʋ "jru. Ɔ 'tmʋa wlu ‑nɩ 'sʋ ɛ, ɔ 'mɛɛ.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.