Atos 27

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ‑Ta Fɛtisɩ cɛɛan 'o wlu ‑wɛe ‑a ‑jea ‑bato' 'ja 'de ‑a ‑jea Itali muɛ, "ju due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Silisɩ ‑wɛe ‑ɔ ‑nɩ 'blʋajei klaa" Okisɩ 'a jra' jei, ɔmɔ ʋʋ ‑tu" Pɔo ke ‑kaso 'dinyʋ jrʋ' "kpei.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 ‑bato' ‑ɛɛ ‑wlʋa Adramitɩ ‑wɛe ‑ɛ ‑jea 'kpʋʋ kpʋn 'de Asiblʋa "kpei ɛ, ɛmɛ ‑a ‑ja 'di. Nyɔ ‑ke ‑a mua 'e ɛ, ɛmɛ ‑nɩ Aritakɩ, ‑ɔ ‑wlʋa Tesalonikɩ 'de Masedoanɩ. Pɔo 'a 'dʋa mua' 'a kpɛ ‑nyiiɛ' ‑nɛ|src="Paul4-BW.eps" size="span" ref="27.1-28.14"
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 'Wɩ ‑tba' 'o ɛ, ‑a kpʋɛn 'kpʋʋ 'bo Sidɔn. Silisɩ nmɔ 'di wɔn 'de Pɔo ‑pee, ɔɔ "nyɩ ɔ nɔ" ‑wɛe ɔɔ mu ɔɔ' "dɛi‑wi" o i 'de ʋʋa nʋ ɔ 'dɔe "jrii.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 ‑A ‑wlʋa 'o ‑mɔ ɛ, ‑aa pleɛ 'tɔniɛ 'a du' ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Siprʋ wɔn i, dɛ‑nʋɛ' poɔ' ɔ bla ‑a "jri.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 ‑A cɛan 'tɔniɛ 'a 'fɔ ‑ɛ ‑bɔɔa' 'de Silisi ke Pamfili "kpei ‑tie" 'sʋ, ‑a nyniɛ 'o Mira 'de Lisi.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 'Bomɔ jra' jei jɛɛ ‑bato' jrɛ' ‑ɛɛ ‑wlʋ Alɛsandri ‑wɛe ‑ɛɛ mu 'e Itali 'sʋ ɔ 'jaa ‑aʋn ɛ.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 'De 'wɩ ‑tuu"‑tuu 'di ɛ, ‑aa ‑bato' a na' mɩ"mɩ", ‑a ‑wɔan Kinidɩ ‑kwlɔ 'di nyni ‑tɩ ɛ, ‑a ‑jeɛ 'kle. Poɔ' ‑sa ‑a ‑wa 'kwa 'sʋ ‑a ‑jiiɛ 'tɔniɛ 'ɛ du' 'bo Krɛtɩ 'a ‑sɔn i 'de Salamɔnɩ fɔ o.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 'Kamɔ ‑a pleɛ wɔn i 'de 'kle 'ʋn mamaʋ 'sʋ ‑a nyni ‑tajrɔ, ʋʋa 'daa‑ 'kpʋʋkpʋn 'ɩn 'dɔe ɛ, ɛ nɩɛ 'o Lase‑kwlɔ ‑pʋn".
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Nɔ" ‑siɛ' ‑a i 'bo ‑jei". ‑Aa ‑bato' 'a naa' 'bo 'tɔniɛ "kpei nɩɛ 'kle. Ɛ nʋɛ' mɔ 'sʋ wɔn 'bɔ nɔ" je ‑a i ‑si'.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Ɔ 'na : 'Ma 'cɛ, dɛ 'ma 'jea i ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ‑bo ‑a ‑sɔn 'ʋn ‑wɛe ‑a ‑je mu 'de "jri ‑nɩ 'di ɛ, ‑aa muɛ 'pʋʋa' 'kle i 'jea' see. Ɛ se dɩ "klein ‑nɩa 'e ‑bato' 'di ke ‑bato' 'a dooa 'a 'sʋ nɩ‑. 'Kaa ‑aa nyiɔjɔ ɔ muɛ 'o blaa' ‑ke.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 'Kaa jra' jei poɛ ‑bato' 'a tbaai ke ɛɛ' jei 'a wlu doin" o, ɛ je Pɔo 'a wlu ‑sii‑.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 'Bo ‑bato' 'a 'kpʋʋ kpʋn 'ɩn ‑a ‑nɩa 'mʋa‑ se ka ‑cɔɔn' ka nɩ ‑wɛe ‑a ‑je 'o i ‑te mamaʋ 'sʋ dee 'a ji nɔ" 'e nyni 'sʋ nyʋ ‑tuu" nɩɛ "i ‑a ‑je 'o 'wlʋ ‑wɛe ‑a ‑je 'kpʋʋ kpʋn 'bo Fenisɩ 'de Krɛtɩ‑blʋa 'a 'kpʋʋ "kpei ‑ɛ ‑gbʋn' a 'jrʋ ‑gbɩn ‑fɔ ‑sɔn, ‑wɛe ‑a ‑je 'o dee' 'a ji nɔ" ‑wee' nʋʋ‑.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Poɔ' flee "flee ‑wlʋa 'e 'jrʋ 'a kʋanfɔ o a jia' 'sʋ ʋʋ naa tɔ' i, ʋmʋ 'na dɛ ʋʋ ‑teea 'dii 'bɛɛ ɛ 'je nʋʋɛ. ‑Wɛe ʋʋ kpa ‑bato' 'a nɩɩɛ ‑ɛ kpʋn ɛ i "jɛi ‑wɛe ʋʋ ‑te Krɛtɩ‑blʋa ‑kwlɩ' i plea' ‑pʋn".
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 'Kaa ‑pie klaa" ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Erakilɔn cɛn "jɛi 'de 'blʋa‑ 'fɔ ʋʋa plea ‑kwlɩ' i "kpei.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ɛ "tuɛn ‑bato' ‑ta ‑tɔɔn' ‑tɔɔn. Ɛɛ' 'wɔn 'bode ‑aa' muɛ "i 'sʋ ‑a ‑tai' ɛ ‑aa ‑cɛi". Ɛ ‑teɛ ‑aa ‑bato' ‑cɩɛ 'klee ‑wɛe ɛɛ kpa ‑aʋn.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 ‑A ‑jiiɛ 'e 'tɔniɛ 'a du' ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Kloda 'a ‑sɔn i fɔ o, ‑a mua ‑bato' ‑saan" nmaea' ‑a ‑jeeɛ' 'kle i.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ʋʋ ‑kɔa' ɛɛ' ‑cria' 'sʋ ʋʋ sɛɛn 'bo ‑bato' klaa" ‑pʋn". Ʋʋa plea ‑bato' je 'blʋa‑ "i bla 'de Libiblʋa o fɔ o 'sʋ ʋʋ 'wla ‑bato' 'a tae' ‑wɛe ʋʋ "tai‑ ʋʋa' ‑cɛi" la 'de poɔ' 'kwa.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 ‑Pie ‑ɛɛ jiia ‑a 'ʋn ɛ, ɛɛ' 'wɔn ɛɛ' 'ka, ɛɛ' ‑sɔn' jrɛ' ‑sɩan 'sʋ ɛ, ʋʋa poɛ dɩ ‑nɩa 'e ‑bato' 'di "niɔ‑.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 'De 'wɩ 'a taan ‑nɩ 'di 'sʋ ‑a ‑wee' ‑teɛ ‑bato' 'a dɩ ‑nɩa 'o ɛ ‑pʋn" 'a "niɔ‑ poa' ‑pʋn".
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 ‑Pie ‑nɛ 'ɛ "ikmaa' nʋɛ' 'sʋ ‑a se 'cʋ‑sɩɩn ke 'jrʋ "jriɛ‑ 'jee‑ 'de 'wɩ pla 'di. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑a se 'pʋʋa' ‑mɛ ‑kwlɩ" ‑te' la 'bode.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 ‑A se dɛ di 'de 'wɩ ‑tuu"‑tuu 'di. 'Sʋ Pɔo sɔn 'ʋn 'ɛ 'bo ʋʋa' ‑kwea'‑ ‑wɛe ɔ wlu ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'cɛ, ‑bo ao po 'ma wlu doin" o 'de‑, ‑wɛe ‑a ‑je i ‑te 'bo Krɛtɩ 'de ɛ, ‑mɛ ‑a se 'mɛɛa' 'wɔin dia' ke dɩ 'a "maa' ‑nɩ 'jei.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Kaan la 'ja a, 'ma kuuɛ aoa' dɩ i, ao "duo 'kpɩ 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' aoa' nyɔ due' koun ‑gbai' se 'mɛi, ‑aa ‑bato' 'a 'sʋ mɛ ‑je dooa‑.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Kea ‑ɛɛ nyɔ 'ɩn nɩa ‑wɛe 'ma ‑gbɛɛa', ɛ dboɛ ɛɛ' "soai due' ɔ wlu 'ʋn ‑pee ka 'de "maʋ'wɩ ‑nɩ 'di.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ɔ 'na Pɔo, faʋn 'bo ‑ʋn nʋɛ, dɛ‑nʋɛ' ‑ɩn ‑je 'o Sesaa "juɔi mu ‑o, 'de nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑ke ‑ɩn ‑nɩa 'e ‑bato' 'di ‑ta, Kea ‑teɛ' ‑ʋn ʋʋa' 'kmʋ kwa.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ɛmɛ ‑tɩ 'ma 'cɛ, ao "duo 'kpɩ 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ", kɛ 'da 'de 'ʋn ‑pee ɛ, 'kamɔ ɛɛ mu nɩa' see.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 'Kaa poɔ' ɔ mu ‑aʋn 'de 'tɔniɛ 'a du' jrɛ' "kpei poa' se.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 'De "maʋ'wɩ 'a ‑puue 'jɔ ‑nyiiɛ 'di ɛ, 'ka ‑pie ‑te ‑a ‑cɩɛ 'klee mamaʋ 'sʋ ɛ je ‑aʋn 'de 'tɔniɛ ‑ɛ ‑nɩa 'o 'blʋa a ‑kwea' "kpei kpa. ‑Too' ‑kwea 'sʋ ka ‑aa ‑kʋʋan" 'blʋa‑ i ɛ, nyʋ ‑ʋʋa nʋa dbo 'e ‑bato' 'di 'je kan' 'mɛ.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 ‑Wɛe ʋʋ po dɛ ‑ɛɛ dbaa "ni 'a ‑sɔn tɛnsʋn "niɔ‑, 'sʋ dɛ ‑tba' ‑ta ʋʋ nɩa ‑wɛe ‑ɛ mua 'e "ni ‑sɔn ɛ, ɛ nɩɛ dɩ" 'a kwla ‑nyiiɛ. Ʋʋ 'kpaa 'o nya dɛ‑saan" ka ʋʋ poɛ "niɔ‑ ke'wlɛ, 'sʋ "ni 'a ‑sɔn tɛnsʋn nɩɛ dɩ" 'a ‑puue 'jɔ ‑mm".
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ʋʋ pleea ‑bato' 'a 'de "sou "jri blaa' 'sʋ ʋʋ poɛ ‑bato' 'a "klɩ ‑nyiiɛ' ‑ɩ ‑bɔɔa' de "niɔ‑ ‑wɛe ʋʋ ‑te jekaa ‑ʋʋa fuo ‑sɔn'ɔ ‑sɩan'.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 'Sʋ nyʋ ‑ʋʋa nʋa dbo 'e ‑bato' 'di a ‑pɔn plea 'a ‑kɔ i, 'sʋ ʋʋ poɛ ‑bato' ‑saan" "niɔ‑, ‑wɛe ka nyɔ ɔ ‑pɔan ɔ 'jea ‑bato' 'a "klɩ ‑nɩa 'e nya "niɔ po ‑wɛe ʋʋa nʋ kan'.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 'Sʋ Pɔo wlu' 'de "sʋɩ ke ʋʋa' klaa" ‑pee ɔ 'na : ‑Bo nyʋ ‑nʋ se ‑teɩn kpʋn 'de ‑bato' 'di ‑ta 'ja a, ‑mɛ ao se 'pʋi.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 'Sʋ "sʋɩ cɛn "dbi ‑ɩ ‑saan ‑bato' ‑saan" 'bo klaa" ‑nɛ ‑pʋn" 'mɛ, ‑wɛe ʋʋ "tai‑ ɛ "i 'de ɛ blu.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 ‑Sɔn' 'ɔ ‑sɩan' siɛ 'e nya 'sʋ Pɔo kɩɩɛn nyʋ ‑wee' "jrui ‑wɛe ʋʋ 'e dɛ di 'sʋ ɔ 'na : Ao ‑teɛ 'kpʋ 'de 'wɩ 'a ‑puue 'jɔ ‑nyiiɛ 'di ‑sɩan ao se dɛ "o dɛ jrɛ' di.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 'Ma 'da aopʋ 'mɛ ao 'je dɛ wɔn ‑tɩn, dɛ‑nʋɛ' ɛ kɔn ‑tɩ' 'de aoa' 'pʋ‑tɩ 'ʋn ‑ke, 'kaa aoa' due' koun ‑gbai 'a "mɩɩjɔ se "mai 'bo ɔ "jru.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Pɔo 'tmʋa wlu ‑nɛ 'sʋ ɔ "duɛ ‑di'pɛn 'ʋn ɔ po ɛɛ' Kea 'sɛ‑ 'bo nyʋ ‑wee' "klein "juɔi ‑wɛe ɔ cɛɛn ɛ i 'sʋ ɔ ‑tee ɛɛ' dia' ‑pʋn".
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 'Sʋ nyʋ ‑wee' "duɛ 'kpɩ 'ʋn ‑wɛe ʋʋ ‑te dɛ dia' ‑ke.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 ‑Apʋ ‑nɩa 'e ‑bato' 'di ɛ, ‑a ‑wee' nɩɛ nyiɔpʋ 'a kmɛ' 'sɔɔn kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ ‑mɛɛo"‑.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ʋʋ ‑wee' dia ʋʋ dboa 'sʋ ʋʋ poɛ diidɩ ‑sia 'o 'tɔniɛ wɔn, ‑wɛe ‑bato' 'je kwa "fee‑.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 ‑Sɔn' ‑sɩan' nyʋ ‑ʋʋa poa ‑bato' ‑je o se 'blʋa‑ "i juo‑, 'kaa ʋʋa 'jeɛ 'e 'tɔniɛ 'a bʋ jrɛ' ‑kwlɩ" i. 'Sʋ ʋʋ 'na : ‑A ‑kpaa' ‑bato' 'emu fɔ o ‑wɛe ‑a ‑je 'kpʋʋ kpʋn 'a i ‑tɩn' ‑bo ɛ 'bɛɛ‑ ɛ 'je 'wɔn ɛ.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 'Sʋ ʋʋ kain i ‑bato' 'a "klɩ 'mɛ ‑wɛe ɩ blu i 'de 'tɔniɛ ‑sɔn. 'Bomɔ ʋʋ "tai‑ "cɩndbi ‑ɩa poa ‑bato' ‑je o "i ‑ke ‑tan 'tanfɔ ‑nɩa 'de ‑bato' 'a nya, ‑wɛe poɔ' 'je ɛ 'di ‑te 'de ɛ 'je ‑bato' 'nɔ ʋʋa mua "tuun‑.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 'Kaa ‑bato' bla 'e ‑pɩɩɔn" "jri 'bo "ni 'a bɩ 'sɔɔn 'nynɩ, 'sʋ ɛ ‑se'. Ɛɛ' 'mla pa ‑pɩɩɔn" ‑sɔn 'sʋ ɛ 'bɔ i ‑suua' ‑tɩ 'mɛ ‑wɛe 'tɔniɛ 'a 'plɩ a blɛɛ' ‑gbɔo wɔn, 'kamɔ ɩ nʋ mamaʋ 'sʋ ɛ waa "i. Bato' 'wla "niɔ‑|src="AB02901b.tif" size="span" ref="27.41-44"
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 "Sʋɩ nɩɛ "i ʋʋ 'e ‑kaso 'diʋn 'dba, ‑wɛe ʋʋa' nyɔ due' je jre, ɔ je 'kwla 'kpa.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 'Kaa jra' jei nɩa "i ɔ 'jea Pɔo 'pʋʋ ɛ, ɔ 'kaa‑ ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ, 'de ɔ 'na nyʋ ‑jua jre ka 'kpa "niɔ‑ tɛin", ʋʋ 'je 'e 'kpʋʋ "kpei mu.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ‑Wɛe nyʋ jrʋ' 'e ‑bato' 'a tifɔe' "kpei ‑te 'de ʋʋ 'je 'o ʋʋpʋ 'de bla. 'Kamɔ ʋʋ ‑wee' nʋ ‑wɛe ʋʋa' nyɔ jrɔ' se 'mɛ 'de ʋʋ ‑wee' kpʋn 'kpʋʋ.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.