Atos 27

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ‑Ta Fɛtisɩ cɛɛan 'o wlu ‑wɛe ‑a ‑jea ‑bato' 'ja 'de ‑a ‑jea Itali muɛ, "ju due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Silisɩ ‑wɛe ‑ɔ ‑nɩ 'blʋajei klaa" Okisɩ 'a jra' jei, ɔmɔ ʋʋ ‑tu" Pɔo ke ‑kaso 'dinyʋ jrʋ' "kpei.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 ‑bato' ‑ɛɛ ‑wlʋa Adramitɩ ‑wɛe ‑ɛ ‑jea 'kpʋʋ kpʋn 'de Asiblʋa "kpei ɛ, ɛmɛ ‑a ‑ja 'di. Nyɔ ‑ke ‑a mua 'e ɛ, ɛmɛ ‑nɩ Aritakɩ, ‑ɔ ‑wlʋa Tesalonikɩ 'de Masedoanɩ. Pɔo 'a 'dʋa mua' 'a kpɛ ‑nyiiɛ' ‑nɛ|src="Paul4-BW.eps" size="span" ref="27.1-28.14"
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 'Wɩ ‑tba' 'o ɛ, ‑a kpʋɛn 'kpʋʋ 'bo Sidɔn. Silisɩ nmɔ 'di wɔn 'de Pɔo ‑pee, ɔɔ "nyɩ ɔ nɔ" ‑wɛe ɔɔ mu ɔɔ' "dɛi‑wi" o i 'de ʋʋa nʋ ɔ 'dɔe "jrii.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 ‑A ‑wlʋa 'o ‑mɔ ɛ, ‑aa pleɛ 'tɔniɛ 'a du' ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Siprʋ wɔn i, dɛ‑nʋɛ' poɔ' ɔ bla ‑a "jri.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 ‑A cɛan 'tɔniɛ 'a 'fɔ ‑ɛ ‑bɔɔa' 'de Silisi ke Pamfili "kpei ‑tie" 'sʋ, ‑a nyniɛ 'o Mira 'de Lisi.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 'Bomɔ jra' jei jɛɛ ‑bato' jrɛ' ‑ɛɛ ‑wlʋ Alɛsandri ‑wɛe ‑ɛɛ mu 'e Itali 'sʋ ɔ 'jaa ‑aʋn ɛ.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 'De 'wɩ ‑tuu"‑tuu 'di ɛ, ‑aa ‑bato' a na' mɩ"mɩ", ‑a ‑wɔan Kinidɩ ‑kwlɔ 'di nyni ‑tɩ ɛ, ‑a ‑jeɛ 'kle. Poɔ' ‑sa ‑a ‑wa 'kwa 'sʋ ‑a ‑jiiɛ 'tɔniɛ 'ɛ du' 'bo Krɛtɩ 'a ‑sɔn i 'de Salamɔnɩ fɔ o.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 'Kamɔ ‑a pleɛ wɔn i 'de 'kle 'ʋn mamaʋ 'sʋ ‑a nyni ‑tajrɔ, ʋʋa 'daa‑ 'kpʋʋkpʋn 'ɩn 'dɔe ɛ, ɛ nɩɛ 'o Lase‑kwlɔ ‑pʋn".
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nɔ" ‑siɛ' ‑a i 'bo ‑jei". ‑Aa ‑bato' 'a naa' 'bo 'tɔniɛ "kpei nɩɛ 'kle. Ɛ nʋɛ' mɔ 'sʋ wɔn 'bɔ nɔ" je ‑a i ‑si'.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Ɔ 'na : 'Ma 'cɛ, dɛ 'ma 'jea i ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ‑bo ‑a ‑sɔn 'ʋn ‑wɛe ‑a ‑je mu 'de "jri ‑nɩ 'di ɛ, ‑aa muɛ 'pʋʋa' 'kle i 'jea' see. Ɛ se dɩ "klein ‑nɩa 'e ‑bato' 'di ke ‑bato' 'a dooa 'a 'sʋ nɩ‑. 'Kaa ‑aa nyiɔjɔ ɔ muɛ 'o blaa' ‑ke.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 'Kaa jra' jei poɛ ‑bato' 'a tbaai ke ɛɛ' jei 'a wlu doin" o, ɛ je Pɔo 'a wlu ‑sii‑.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 'Bo ‑bato' 'a 'kpʋʋ kpʋn 'ɩn ‑a ‑nɩa 'mʋa‑ se ka ‑cɔɔn' ka nɩ ‑wɛe ‑a ‑je 'o i ‑te mamaʋ 'sʋ dee 'a ji nɔ" 'e nyni 'sʋ nyʋ ‑tuu" nɩɛ "i ‑a ‑je 'o 'wlʋ ‑wɛe ‑a ‑je 'kpʋʋ kpʋn 'bo Fenisɩ 'de Krɛtɩ‑blʋa 'a 'kpʋʋ "kpei ‑ɛ ‑gbʋn' a 'jrʋ ‑gbɩn ‑fɔ ‑sɔn, ‑wɛe ‑a ‑je 'o dee' 'a ji nɔ" ‑wee' nʋʋ‑.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Poɔ' flee "flee ‑wlʋa 'e 'jrʋ 'a kʋanfɔ o a jia' 'sʋ ʋʋ naa tɔ' i, ʋmʋ 'na dɛ ʋʋ ‑teea 'dii 'bɛɛ ɛ 'je nʋʋɛ. ‑Wɛe ʋʋ kpa ‑bato' 'a nɩɩɛ ‑ɛ kpʋn ɛ i "jɛi ‑wɛe ʋʋ ‑te Krɛtɩ‑blʋa ‑kwlɩ' i plea' ‑pʋn".
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 'Kaa ‑pie klaa" ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Erakilɔn cɛn "jɛi 'de 'blʋa‑ 'fɔ ʋʋa plea ‑kwlɩ' i "kpei.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ɛ "tuɛn ‑bato' ‑ta ‑tɔɔn' ‑tɔɔn. Ɛɛ' 'wɔn 'bode ‑aa' muɛ "i 'sʋ ‑a ‑tai' ɛ ‑aa ‑cɛi". Ɛ ‑teɛ ‑aa ‑bato' ‑cɩɛ 'klee ‑wɛe ɛɛ kpa ‑aʋn.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 ‑A ‑jiiɛ 'e 'tɔniɛ 'a du' ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Kloda 'a ‑sɔn i fɔ o, ‑a mua ‑bato' ‑saan" nmaea' ‑a ‑jeeɛ' 'kle i.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Ʋʋ ‑kɔa' ɛɛ' ‑cria' 'sʋ ʋʋ sɛɛn 'bo ‑bato' klaa" ‑pʋn". Ʋʋa plea ‑bato' je 'blʋa‑ "i bla 'de Libiblʋa o fɔ o 'sʋ ʋʋ 'wla ‑bato' 'a tae' ‑wɛe ʋʋ "tai‑ ʋʋa' ‑cɛi" la 'de poɔ' 'kwa.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 ‑Pie ‑ɛɛ jiia ‑a 'ʋn ɛ, ɛɛ' 'wɔn ɛɛ' 'ka, ɛɛ' ‑sɔn' jrɛ' ‑sɩan 'sʋ ɛ, ʋʋa poɛ dɩ ‑nɩa 'e ‑bato' 'di "niɔ‑.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 'De 'wɩ 'a taan ‑nɩ 'di 'sʋ ‑a ‑wee' ‑teɛ ‑bato' 'a dɩ ‑nɩa 'o ɛ ‑pʋn" 'a "niɔ‑ poa' ‑pʋn".
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 ‑Pie ‑nɛ 'ɛ "ikmaa' nʋɛ' 'sʋ ‑a se 'cʋ‑sɩɩn ke 'jrʋ "jriɛ‑ 'jee‑ 'de 'wɩ pla 'di. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑a se 'pʋʋa' ‑mɛ ‑kwlɩ" ‑te' la 'bode.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 ‑A se dɛ di 'de 'wɩ ‑tuu"‑tuu 'di. 'Sʋ Pɔo sɔn 'ʋn 'ɛ 'bo ʋʋa' ‑kwea'‑ ‑wɛe ɔ wlu ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'cɛ, ‑bo ao po 'ma wlu doin" o 'de‑, ‑wɛe ‑a ‑je i ‑te 'bo Krɛtɩ 'de ɛ, ‑mɛ ‑a se 'mɛɛa' 'wɔin dia' ke dɩ 'a "maa' ‑nɩ 'jei.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Kaan la 'ja a, 'ma kuuɛ aoa' dɩ i, ao "duo 'kpɩ 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' aoa' nyɔ due' koun ‑gbai' se 'mɛi, ‑aa ‑bato' 'a 'sʋ mɛ ‑je dooa‑.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Kea ‑ɛɛ nyɔ 'ɩn nɩa ‑wɛe 'ma ‑gbɛɛa', ɛ dboɛ ɛɛ' "soai due' ɔ wlu 'ʋn ‑pee ka 'de "maʋ'wɩ ‑nɩ 'di.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ɔ 'na Pɔo, faʋn 'bo ‑ʋn nʋɛ, dɛ‑nʋɛ' ‑ɩn ‑je 'o Sesaa "juɔi mu ‑o, 'de nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑ke ‑ɩn ‑nɩa 'e ‑bato' 'di ‑ta, Kea ‑teɛ' ‑ʋn ʋʋa' 'kmʋ kwa.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Ɛmɛ ‑tɩ 'ma 'cɛ, ao "duo 'kpɩ 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ", kɛ 'da 'de 'ʋn ‑pee ɛ, 'kamɔ ɛɛ mu nɩa' see.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 'Kaa poɔ' ɔ mu ‑aʋn 'de 'tɔniɛ 'a du' jrɛ' "kpei poa' se.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 'De "maʋ'wɩ 'a ‑puue 'jɔ ‑nyiiɛ 'di ɛ, 'ka ‑pie ‑te ‑a ‑cɩɛ 'klee mamaʋ 'sʋ ɛ je ‑aʋn 'de 'tɔniɛ ‑ɛ ‑nɩa 'o 'blʋa a ‑kwea' "kpei kpa. ‑Too' ‑kwea 'sʋ ka ‑aa ‑kʋʋan" 'blʋa‑ i ɛ, nyʋ ‑ʋʋa nʋa dbo 'e ‑bato' 'di 'je kan' 'mɛ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 ‑Wɛe ʋʋ po dɛ ‑ɛɛ dbaa "ni 'a ‑sɔn tɛnsʋn "niɔ‑, 'sʋ dɛ ‑tba' ‑ta ʋʋ nɩa ‑wɛe ‑ɛ mua 'e "ni ‑sɔn ɛ, ɛ nɩɛ dɩ" 'a kwla ‑nyiiɛ. Ʋʋ 'kpaa 'o nya dɛ‑saan" ka ʋʋ poɛ "niɔ‑ ke'wlɛ, 'sʋ "ni 'a ‑sɔn tɛnsʋn nɩɛ dɩ" 'a ‑puue 'jɔ ‑mm".
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Ʋʋ pleea ‑bato' 'a 'de "sou "jri blaa' 'sʋ ʋʋ poɛ ‑bato' 'a "klɩ ‑nyiiɛ' ‑ɩ ‑bɔɔa' de "niɔ‑ ‑wɛe ʋʋ ‑te jekaa ‑ʋʋa fuo ‑sɔn'ɔ ‑sɩan'.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 'Sʋ nyʋ ‑ʋʋa nʋa dbo 'e ‑bato' 'di a ‑pɔn plea 'a ‑kɔ i, 'sʋ ʋʋ poɛ ‑bato' ‑saan" "niɔ‑, ‑wɛe ka nyɔ ɔ ‑pɔan ɔ 'jea ‑bato' 'a "klɩ ‑nɩa 'e nya "niɔ po ‑wɛe ʋʋa nʋ kan'.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 'Sʋ Pɔo wlu' 'de "sʋɩ ke ʋʋa' klaa" ‑pee ɔ 'na : ‑Bo nyʋ ‑nʋ se ‑teɩn kpʋn 'de ‑bato' 'di ‑ta 'ja a, ‑mɛ ao se 'pʋi.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 'Sʋ "sʋɩ cɛn "dbi ‑ɩ ‑saan ‑bato' ‑saan" 'bo klaa" ‑nɛ ‑pʋn" 'mɛ, ‑wɛe ʋʋ "tai‑ ɛ "i 'de ɛ blu.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 ‑Sɔn' 'ɔ ‑sɩan' siɛ 'e nya 'sʋ Pɔo kɩɩɛn nyʋ ‑wee' "jrui ‑wɛe ʋʋ 'e dɛ di 'sʋ ɔ 'na : Ao ‑teɛ 'kpʋ 'de 'wɩ 'a ‑puue 'jɔ ‑nyiiɛ 'di ‑sɩan ao se dɛ "o dɛ jrɛ' di.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 'Ma 'da aopʋ 'mɛ ao 'je dɛ wɔn ‑tɩn, dɛ‑nʋɛ' ɛ kɔn ‑tɩ' 'de aoa' 'pʋ‑tɩ 'ʋn ‑ke, 'kaa aoa' due' koun ‑gbai 'a "mɩɩjɔ se "mai 'bo ɔ "jru.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pɔo 'tmʋa wlu ‑nɛ 'sʋ ɔ "duɛ ‑di'pɛn 'ʋn ɔ po ɛɛ' Kea 'sɛ‑ 'bo nyʋ ‑wee' "klein "juɔi ‑wɛe ɔ cɛɛn ɛ i 'sʋ ɔ ‑tee ɛɛ' dia' ‑pʋn".
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 'Sʋ nyʋ ‑wee' "duɛ 'kpɩ 'ʋn ‑wɛe ʋʋ ‑te dɛ dia' ‑ke.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 ‑Apʋ ‑nɩa 'e ‑bato' 'di ɛ, ‑a ‑wee' nɩɛ nyiɔpʋ 'a kmɛ' 'sɔɔn kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ ‑mɛɛo"‑.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ʋʋ ‑wee' dia ʋʋ dboa 'sʋ ʋʋ poɛ diidɩ ‑sia 'o 'tɔniɛ wɔn, ‑wɛe ‑bato' 'je kwa "fee‑.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 ‑Sɔn' ‑sɩan' nyʋ ‑ʋʋa poa ‑bato' ‑je o se 'blʋa‑ "i juo‑, 'kaa ʋʋa 'jeɛ 'e 'tɔniɛ 'a bʋ jrɛ' ‑kwlɩ" i. 'Sʋ ʋʋ 'na : ‑A ‑kpaa' ‑bato' 'emu fɔ o ‑wɛe ‑a ‑je 'kpʋʋ kpʋn 'a i ‑tɩn' ‑bo ɛ 'bɛɛ‑ ɛ 'je 'wɔn ɛ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 'Sʋ ʋʋ kain i ‑bato' 'a "klɩ 'mɛ ‑wɛe ɩ blu i 'de 'tɔniɛ ‑sɔn. 'Bomɔ ʋʋ "tai‑ "cɩndbi ‑ɩa poa ‑bato' ‑je o "i ‑ke ‑tan 'tanfɔ ‑nɩa 'de ‑bato' 'a nya, ‑wɛe poɔ' 'je ɛ 'di ‑te 'de ɛ 'je ‑bato' 'nɔ ʋʋa mua "tuun‑.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 'Kaa ‑bato' bla 'e ‑pɩɩɔn" "jri 'bo "ni 'a bɩ 'sɔɔn 'nynɩ, 'sʋ ɛ ‑se'. Ɛɛ' 'mla pa ‑pɩɩɔn" ‑sɔn 'sʋ ɛ 'bɔ i ‑suua' ‑tɩ 'mɛ ‑wɛe 'tɔniɛ 'a 'plɩ a blɛɛ' ‑gbɔo wɔn, 'kamɔ ɩ nʋ mamaʋ 'sʋ ɛ waa "i. Bato' 'wla "niɔ‑|src="AB02901b.tif" size="span" ref="27.41-44"
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 "Sʋɩ nɩɛ "i ʋʋ 'e ‑kaso 'diʋn 'dba, ‑wɛe ʋʋa' nyɔ due' je jre, ɔ je 'kwla 'kpa.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 'Kaa jra' jei nɩa "i ɔ 'jea Pɔo 'pʋʋ ɛ, ɔ 'kaa‑ ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ, 'de ɔ 'na nyʋ ‑jua jre ka 'kpa "niɔ‑ tɛin", ʋʋ 'je 'e 'kpʋʋ "kpei mu.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ‑Wɛe nyʋ jrʋ' 'e ‑bato' 'a tifɔe' "kpei ‑te 'de ʋʋ 'je 'o ʋʋpʋ 'de bla. 'Kamɔ ʋʋ ‑wee' nʋ ‑wɛe ʋʋa' nyɔ jrɔ' se 'mɛ 'de ʋʋ ‑wee' kpʋn 'kpʋʋ.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.