Atos 27
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARIB
1 ‑Ta Fɛtisɩ cɛɛan 'o wlu ‑wɛe ‑a ‑jea ‑bato' 'ja 'de ‑a ‑jea Itali muɛ, "ju due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Silisɩ ‑wɛe ‑ɔ ‑nɩ 'blʋajei klaa" Okisɩ 'a jra' jei, ɔmɔ ʋʋ ‑tu" Pɔo ke ‑kaso 'dinyʋ jrʋ' "kpei.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 ‑bato' ‑ɛɛ ‑wlʋa Adramitɩ ‑wɛe ‑ɛ ‑jea 'kpʋʋ kpʋn 'de Asiblʋa "kpei ɛ, ɛmɛ ‑a ‑ja 'di. Nyɔ ‑ke ‑a mua 'e ɛ, ɛmɛ ‑nɩ Aritakɩ, ‑ɔ ‑wlʋa Tesalonikɩ 'de Masedoanɩ. Pɔo 'a 'dʋa mua' 'a kpɛ ‑nyiiɛ' ‑nɛ|src="Paul4-BW.eps" size="span" ref="27.1-28.14"
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 'Wɩ ‑tba' 'o ɛ, ‑a kpʋɛn 'kpʋʋ 'bo Sidɔn. Silisɩ nmɔ 'di wɔn 'de Pɔo ‑pee, ɔɔ "nyɩ ɔ nɔ" ‑wɛe ɔɔ mu ɔɔ' "dɛi‑wi" o i 'de ʋʋa nʋ ɔ 'dɔe "jrii.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 ‑A ‑wlʋa 'o ‑mɔ ɛ, ‑aa pleɛ 'tɔniɛ 'a du' ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Siprʋ wɔn i, dɛ‑nʋɛ' poɔ' ɔ bla ‑a "jri.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 ‑A cɛan 'tɔniɛ 'a 'fɔ ‑ɛ ‑bɔɔa' 'de Silisi ke Pamfili "kpei ‑tie" 'sʋ, ‑a nyniɛ 'o Mira 'de Lisi.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 'Bomɔ jra' jei jɛɛ ‑bato' jrɛ' ‑ɛɛ ‑wlʋ Alɛsandri ‑wɛe ‑ɛɛ mu 'e Itali 'sʋ ɔ 'jaa ‑aʋn ɛ.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 'De 'wɩ ‑tuu"‑tuu 'di ɛ, ‑aa ‑bato' a na' mɩ"mɩ", ‑a ‑wɔan Kinidɩ ‑kwlɔ 'di nyni ‑tɩ ɛ, ‑a ‑jeɛ 'kle. Poɔ' ‑sa ‑a ‑wa 'kwa 'sʋ ‑a ‑jiiɛ 'tɔniɛ 'ɛ du' 'bo Krɛtɩ 'a ‑sɔn i 'de Salamɔnɩ fɔ o.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 'Kamɔ ‑a pleɛ wɔn i 'de 'kle 'ʋn mamaʋ 'sʋ ‑a nyni ‑tajrɔ, ʋʋa 'daa‑ 'kpʋʋkpʋn 'ɩn 'dɔe ɛ, ɛ nɩɛ 'o Lase‑kwlɔ ‑pʋn".
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nɔ" ‑siɛ' ‑a i 'bo ‑jei". ‑Aa ‑bato' 'a naa' 'bo 'tɔniɛ "kpei nɩɛ 'kle. Ɛ nʋɛ' mɔ 'sʋ wɔn 'bɔ nɔ" je ‑a i ‑si'.
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Ɔ 'na : 'Ma 'cɛ, dɛ 'ma 'jea i ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ‑bo ‑a ‑sɔn 'ʋn ‑wɛe ‑a ‑je mu 'de "jri ‑nɩ 'di ɛ, ‑aa muɛ 'pʋʋa' 'kle i 'jea' see. Ɛ se dɩ "klein ‑nɩa 'e ‑bato' 'di ke ‑bato' 'a dooa 'a 'sʋ nɩ‑. 'Kaa ‑aa nyiɔjɔ ɔ muɛ 'o blaa' ‑ke.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 'Kaa jra' jei poɛ ‑bato' 'a tbaai ke ɛɛ' jei 'a wlu doin" o, ɛ je Pɔo 'a wlu ‑sii‑.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 'Bo ‑bato' 'a 'kpʋʋ kpʋn 'ɩn ‑a ‑nɩa 'mʋa‑ se ka ‑cɔɔn' ka nɩ ‑wɛe ‑a ‑je 'o i ‑te mamaʋ 'sʋ dee 'a ji nɔ" 'e nyni 'sʋ nyʋ ‑tuu" nɩɛ "i ‑a ‑je 'o 'wlʋ ‑wɛe ‑a ‑je 'kpʋʋ kpʋn 'bo Fenisɩ 'de Krɛtɩ‑blʋa 'a 'kpʋʋ "kpei ‑ɛ ‑gbʋn' a 'jrʋ ‑gbɩn ‑fɔ ‑sɔn, ‑wɛe ‑a ‑je 'o dee' 'a ji nɔ" ‑wee' nʋʋ‑.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Poɔ' flee "flee ‑wlʋa 'e 'jrʋ 'a kʋanfɔ o a jia' 'sʋ ʋʋ naa tɔ' i, ʋmʋ 'na dɛ ʋʋ ‑teea 'dii 'bɛɛ ɛ 'je nʋʋɛ. ‑Wɛe ʋʋ kpa ‑bato' 'a nɩɩɛ ‑ɛ kpʋn ɛ i "jɛi ‑wɛe ʋʋ ‑te Krɛtɩ‑blʋa ‑kwlɩ' i plea' ‑pʋn".
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 'Kaa ‑pie klaa" ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Erakilɔn cɛn "jɛi 'de 'blʋa‑ 'fɔ ʋʋa plea ‑kwlɩ' i "kpei.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Ɛ "tuɛn ‑bato' ‑ta ‑tɔɔn' ‑tɔɔn. Ɛɛ' 'wɔn 'bode ‑aa' muɛ "i 'sʋ ‑a ‑tai' ɛ ‑aa ‑cɛi". Ɛ ‑teɛ ‑aa ‑bato' ‑cɩɛ 'klee ‑wɛe ɛɛ kpa ‑aʋn.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 ‑A ‑jiiɛ 'e 'tɔniɛ 'a du' ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Kloda 'a ‑sɔn i fɔ o, ‑a mua ‑bato' ‑saan" nmaea' ‑a ‑jeeɛ' 'kle i.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ʋʋ ‑kɔa' ɛɛ' ‑cria' 'sʋ ʋʋ sɛɛn 'bo ‑bato' klaa" ‑pʋn". Ʋʋa plea ‑bato' je 'blʋa‑ "i bla 'de Libiblʋa o fɔ o 'sʋ ʋʋ 'wla ‑bato' 'a tae' ‑wɛe ʋʋ "tai‑ ʋʋa' ‑cɛi" la 'de poɔ' 'kwa.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 ‑Pie ‑ɛɛ jiia ‑a 'ʋn ɛ, ɛɛ' 'wɔn ɛɛ' 'ka, ɛɛ' ‑sɔn' jrɛ' ‑sɩan 'sʋ ɛ, ʋʋa poɛ dɩ ‑nɩa 'e ‑bato' 'di "niɔ‑.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 'De 'wɩ 'a taan ‑nɩ 'di 'sʋ ‑a ‑wee' ‑teɛ ‑bato' 'a dɩ ‑nɩa 'o ɛ ‑pʋn" 'a "niɔ‑ poa' ‑pʋn".
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 ‑Pie ‑nɛ 'ɛ "ikmaa' nʋɛ' 'sʋ ‑a se 'cʋ‑sɩɩn ke 'jrʋ "jriɛ‑ 'jee‑ 'de 'wɩ pla 'di. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑a se 'pʋʋa' ‑mɛ ‑kwlɩ" ‑te' la 'bode.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 ‑A se dɛ di 'de 'wɩ ‑tuu"‑tuu 'di. 'Sʋ Pɔo sɔn 'ʋn 'ɛ 'bo ʋʋa' ‑kwea'‑ ‑wɛe ɔ wlu ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'cɛ, ‑bo ao po 'ma wlu doin" o 'de‑, ‑wɛe ‑a ‑je i ‑te 'bo Krɛtɩ 'de ɛ, ‑mɛ ‑a se 'mɛɛa' 'wɔin dia' ke dɩ 'a "maa' ‑nɩ 'jei.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Kaan la 'ja a, 'ma kuuɛ aoa' dɩ i, ao "duo 'kpɩ 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' aoa' nyɔ due' koun ‑gbai' se 'mɛi, ‑aa ‑bato' 'a 'sʋ mɛ ‑je dooa‑.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Kea ‑ɛɛ nyɔ 'ɩn nɩa ‑wɛe 'ma ‑gbɛɛa', ɛ dboɛ ɛɛ' "soai due' ɔ wlu 'ʋn ‑pee ka 'de "maʋ'wɩ ‑nɩ 'di.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Ɔ 'na Pɔo, faʋn 'bo ‑ʋn nʋɛ, dɛ‑nʋɛ' ‑ɩn ‑je 'o Sesaa "juɔi mu ‑o, 'de nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑ke ‑ɩn ‑nɩa 'e ‑bato' 'di ‑ta, Kea ‑teɛ' ‑ʋn ʋʋa' 'kmʋ kwa.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ɛmɛ ‑tɩ 'ma 'cɛ, ao "duo 'kpɩ 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ", kɛ 'da 'de 'ʋn ‑pee ɛ, 'kamɔ ɛɛ mu nɩa' see.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 'Kaa poɔ' ɔ mu ‑aʋn 'de 'tɔniɛ 'a du' jrɛ' "kpei poa' se.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 'De "maʋ'wɩ 'a ‑puue 'jɔ ‑nyiiɛ 'di ɛ, 'ka ‑pie ‑te ‑a ‑cɩɛ 'klee mamaʋ 'sʋ ɛ je ‑aʋn 'de 'tɔniɛ ‑ɛ ‑nɩa 'o 'blʋa a ‑kwea' "kpei kpa. ‑Too' ‑kwea 'sʋ ka ‑aa ‑kʋʋan" 'blʋa‑ i ɛ, nyʋ ‑ʋʋa nʋa dbo 'e ‑bato' 'di 'je kan' 'mɛ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 ‑Wɛe ʋʋ po dɛ ‑ɛɛ dbaa "ni 'a ‑sɔn tɛnsʋn "niɔ‑, 'sʋ dɛ ‑tba' ‑ta ʋʋ nɩa ‑wɛe ‑ɛ mua 'e "ni ‑sɔn ɛ, ɛ nɩɛ dɩ" 'a kwla ‑nyiiɛ. Ʋʋ 'kpaa 'o nya dɛ‑saan" ka ʋʋ poɛ "niɔ‑ ke'wlɛ, 'sʋ "ni 'a ‑sɔn tɛnsʋn nɩɛ dɩ" 'a ‑puue 'jɔ ‑mm".
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ʋʋ pleea ‑bato' 'a 'de "sou "jri blaa' 'sʋ ʋʋ poɛ ‑bato' 'a "klɩ ‑nyiiɛ' ‑ɩ ‑bɔɔa' de "niɔ‑ ‑wɛe ʋʋ ‑te jekaa ‑ʋʋa fuo ‑sɔn'ɔ ‑sɩan'.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 'Sʋ nyʋ ‑ʋʋa nʋa dbo 'e ‑bato' 'di a ‑pɔn plea 'a ‑kɔ i, 'sʋ ʋʋ poɛ ‑bato' ‑saan" "niɔ‑, ‑wɛe ka nyɔ ɔ ‑pɔan ɔ 'jea ‑bato' 'a "klɩ ‑nɩa 'e nya "niɔ po ‑wɛe ʋʋa nʋ kan'.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 'Sʋ Pɔo wlu' 'de "sʋɩ ke ʋʋa' klaa" ‑pee ɔ 'na : ‑Bo nyʋ ‑nʋ se ‑teɩn kpʋn 'de ‑bato' 'di ‑ta 'ja a, ‑mɛ ao se 'pʋi.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 'Sʋ "sʋɩ cɛn "dbi ‑ɩ ‑saan ‑bato' ‑saan" 'bo klaa" ‑nɛ ‑pʋn" 'mɛ, ‑wɛe ʋʋ "tai‑ ɛ "i 'de ɛ blu.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 ‑Sɔn' 'ɔ ‑sɩan' siɛ 'e nya 'sʋ Pɔo kɩɩɛn nyʋ ‑wee' "jrui ‑wɛe ʋʋ 'e dɛ di 'sʋ ɔ 'na : Ao ‑teɛ 'kpʋ 'de 'wɩ 'a ‑puue 'jɔ ‑nyiiɛ 'di ‑sɩan ao se dɛ "o dɛ jrɛ' di.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 'Ma 'da aopʋ 'mɛ ao 'je dɛ wɔn ‑tɩn, dɛ‑nʋɛ' ɛ kɔn ‑tɩ' 'de aoa' 'pʋ‑tɩ 'ʋn ‑ke, 'kaa aoa' due' koun ‑gbai 'a "mɩɩjɔ se "mai 'bo ɔ "jru.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pɔo 'tmʋa wlu ‑nɛ 'sʋ ɔ "duɛ ‑di'pɛn 'ʋn ɔ po ɛɛ' Kea 'sɛ‑ 'bo nyʋ ‑wee' "klein "juɔi ‑wɛe ɔ cɛɛn ɛ i 'sʋ ɔ ‑tee ɛɛ' dia' ‑pʋn".
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 'Sʋ nyʋ ‑wee' "duɛ 'kpɩ 'ʋn ‑wɛe ʋʋ ‑te dɛ dia' ‑ke.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 ‑Apʋ ‑nɩa 'e ‑bato' 'di ɛ, ‑a ‑wee' nɩɛ nyiɔpʋ 'a kmɛ' 'sɔɔn kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ ‑mɛɛo"‑.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ʋʋ ‑wee' dia ʋʋ dboa 'sʋ ʋʋ poɛ diidɩ ‑sia 'o 'tɔniɛ wɔn, ‑wɛe ‑bato' 'je kwa "fee‑.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 ‑Sɔn' ‑sɩan' nyʋ ‑ʋʋa poa ‑bato' ‑je o se 'blʋa‑ "i juo‑, 'kaa ʋʋa 'jeɛ 'e 'tɔniɛ 'a bʋ jrɛ' ‑kwlɩ" i. 'Sʋ ʋʋ 'na : ‑A ‑kpaa' ‑bato' 'emu fɔ o ‑wɛe ‑a ‑je 'kpʋʋ kpʋn 'a i ‑tɩn' ‑bo ɛ 'bɛɛ‑ ɛ 'je 'wɔn ɛ.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 'Sʋ ʋʋ kain i ‑bato' 'a "klɩ 'mɛ ‑wɛe ɩ blu i 'de 'tɔniɛ ‑sɔn. 'Bomɔ ʋʋ "tai‑ "cɩndbi ‑ɩa poa ‑bato' ‑je o "i ‑ke ‑tan 'tanfɔ ‑nɩa 'de ‑bato' 'a nya, ‑wɛe poɔ' 'je ɛ 'di ‑te 'de ɛ 'je ‑bato' 'nɔ ʋʋa mua "tuun‑.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 'Kaa ‑bato' bla 'e ‑pɩɩɔn" "jri 'bo "ni 'a bɩ 'sɔɔn 'nynɩ, 'sʋ ɛ ‑se'. Ɛɛ' 'mla pa ‑pɩɩɔn" ‑sɔn 'sʋ ɛ 'bɔ i ‑suua' ‑tɩ 'mɛ ‑wɛe 'tɔniɛ 'a 'plɩ a blɛɛ' ‑gbɔo wɔn, 'kamɔ ɩ nʋ mamaʋ 'sʋ ɛ waa "i. Bato' 'wla "niɔ‑|src="AB02901b.tif" size="span" ref="27.41-44"
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 "Sʋɩ nɩɛ "i ʋʋ 'e ‑kaso 'diʋn 'dba, ‑wɛe ʋʋa' nyɔ due' je jre, ɔ je 'kwla 'kpa.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 'Kaa jra' jei nɩa "i ɔ 'jea Pɔo 'pʋʋ ɛ, ɔ 'kaa‑ ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ, 'de ɔ 'na nyʋ ‑jua jre ka 'kpa "niɔ‑ tɛin", ʋʋ 'je 'e 'kpʋʋ "kpei mu.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 ‑Wɛe nyʋ jrʋ' 'e ‑bato' 'a tifɔe' "kpei ‑te 'de ʋʋ 'je 'o ʋʋpʋ 'de bla. 'Kamɔ ʋʋ ‑wee' nʋ ‑wɛe ʋʋa' nyɔ jrɔ' se 'mɛ 'de ʋʋ ‑wee' kpʋn 'kpʋʋ.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.