Atos 22

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 'Ma de'di ‑wi" ke 'ma "bo ‑wi" ke ao po doin" i la ‑wɛe dɛ 'ɩn 'jea 'tmʋ 'de 'ma "kpei ‑tɩ 'ʋn ao 'je ɛ 'wɔn.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 ‑Ta ʋʋ 'wɔan Suifʋ‑ ‑wlu 'de ɔ 'wɔn 'sʋ ʋʋ ‑wee' 'a ‑snii' ‑teea' 'kpa "kpei ke'wlɛ, ‑wɛe Pɔo 'na :
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 'Ɩn nɩɛ Suifʋi ‑o, 'ɩn 'wlʋʋ 'bo Tasɩ 'de Silisi, 'kaa ‑ta Selisalɛm mɔ 'ɩn 'bɛɛ "i, Gamaliɛ mɔ ‑paa 'ʋn ‑a "bo ‑wi" 'a kɛ' 'ɛ klai" 'pepe. Ka ao 'blea 'kpɩ 'de Kea 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑sɩanwɩ 'di, 'kamɔ 'ɩn nɩ tɛin" ‑ke 'de‑.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Nyʋ ‑ʋʋa naa Tʋ"bo 'a ‑jei" ɛ, 'ɩn 'nyɛ ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ mamaʋ 'sʋ ɛ je ʋʋpʋ 'a 'dbaa' "jru "kpei‑ po. 'Ma nynaa 'nynʋkpae' ke nmai i ‑wɛe 'ma po ʋʋpʋ ‑kaso 'di.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 'Sraa ‑sai klaa" ke nyʋ‑cɔɩn' ‑wi" ‑nɩa 'e aopʋ "klu ɛ, ka ‑tɩ' 'ma 'tmʋa ɩ nɩa tɔ' ɛ, ʋʋ juɩ'. ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa ‑nyɩ" 'ʋn 'sbɛ 'de Kletiɛn‑wi" ‑nɩa Damasɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn. 'Bomɔ 'ma mu ‑wɛe 'ɩn 'je nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn kpʋn 'de 'ɩn 'je ʋʋpʋ san ‑wɛe 'ɩn 'je ʋʋpʋ Selisalɛm ja‑ 'de ʋʋ 'e ‑kaso 'di mu.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ‑Ta 'ɩn nɩa mua' a, ‑wɛe 'ma "kʋʋan Damasɩ i ɛ, ‑mɛ 'jrʋ ‑teɛ ‑gbao'. 'Sʋ ‑sɔn' klaa" ‑wlʋ 'e jaʋn 'di ‑ɛ ‑sɩn' 'de 'ʋn 'dewoi.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 'Sʋ 'ɩn ‑ka i 'bo 'blʋɔ ‑wɛe 'ɩn 'wɔn wlu jrɛ' ‑ɛ ‑wlu 'ʋn ‑pee ka ‑ɛ ‑na : Sɔo, Sɔo, dɛɛ‑tɩ ‑ma ‑tu" 'ʋn 'kle ɛ‑ ?
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 ‑Wɛe 'ɩn ‑tee' ɛ i ka, 'ɩn 'na : ‑Mɔ nyɔ ‑o ɛ‑, Tʋ"bo ? 'Sʋ ɔ 'na : 'Mɔ Sesi ‑wlʋa Nasarɛtɩ ‑ma ‑fɔan' tʋ o ɛ, 'mɔ ‑o.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Nyʋ ‑ʋʋ ‑ke 'ma ‑a ‑na ʋʋ 'jee‑ ‑sɔn' ‑nɛ "jriɛ‑ 'mɛ 'pepe, 'kaa wlu ‑jɛ ‑wlua 'ʋn ‑pee ɛ, ʋʋ se ‑mɛ 'wɔn. 'Sʋ 'ɩn 'na : Tʋ"bo, dɛ 'ɩn 'je nʋ ɛ‑ ?
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 ‑Wɛe Tʋ"bo wlu 'ʋn ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn sɔn 'ʋn, ‑ɩn mu Damasɩ, 'bomɔ dɛ "klein ‑ɩn ‑jea nʋ ɛ, ʋʋ 'je ɛ ‑ʋn ‑tɔɔ.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 ‑Sɔn' klaa" ‑ɛ ‑sɩan' 'ʋn kwa 'jrʋ‑gbao 'bo ‑jei" 'mʋa‑ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, 'maa 'je i ‑wɛe 'ma 'cɛ‑wi" ‑ke 'ɩn na ʋʋpʋ ‑kpʋn' 'ʋn ‑cɩɛi" ‑ʋʋ kpa 'ʋn Damasɩ.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ‑Ta ɛ nɩa kan' ‑mɛ "ju due' ‑nɩ 'o Damasɩ ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Ananiasɩ, ɔɔ' "ju tu ‑srɛi" ɔɔ 'jeɛ Kea 'a kɛ' wɔn. Suifʋ‑wi" ‑nɩa 'o Damasɩ ‑wee' a po ɔ ‑tɩ' o.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ɔmɔ ‑ji" ‑ɔ ‑jɛɛ 'ʋn 'de ‑ɔ ‑wlu 'ʋn ‑pee ka ɔ 'na : Sɔo 'ma de'di, ‑ma "jri 'bai‑ ‑ɩn ‑je i 'je. 'Bo ɛ "sri 'ma "jri je 'bai‑ 'ɩn je i 'jea' ‑pʋn" ‑te.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 'De ɔ 'na : ‑A "bo ‑wi" 'a Kea ‑teeɛ ‑ʋn kpɔi" sese ‑wɛe ‑ɩn ‑je ɛɛ' ‑kwlʋtɩ juo‑ 'de ‑ɩn ‑je "Ju ‑srɛai" "jriɛ‑ 'jee‑, ‑wɛe ‑ɩn ‑je ɔɔ' ‑cɛ" 'kpa 'a wlu 'wɔn,
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 dɛ‑nʋɛ' ‑ɩn ‑je ɔɔ' ‑tɩ 'a ‑ta 'jei nɩ ‑o, ‑wɛe dɩ ‑ɩn ‑jea 'de ‑ɩn ‑wɔan ‑wɛe ‑ɩn ‑jɩ 'tmʋ 'de nyʋ ‑wee' "klein "juɔi.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 ‑Jɛ ɛ nɩa kan' ‑mɔ 'ja a, ‑ɩn ‑bo imaa, ‑ɩn sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑je "ni "jru pooɛ 'de ‑ɩn ‑je Sesi ‑ma Tʋ"bo 'daa‑ ‑wɛe ‑ma dɩsaɩn 'je ‑kwɛ‑.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ‑Ta 'ɩn jia Selisalɛm de, ‑wɛe 'ɩn nɩɩa Kea baea' 'de Kea ‑gbu klaa" 'di ɛ, 'bomɔ Kea tɔɔ 'ʋn dɛ jrɛ' 'de jajri 'ʋn.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 'Ɩn 'jeeɛ Tʋ"bo "jriɛ‑, ‑wɛe ɔ wlu 'ʋn ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn ‑wlʋ ‑ta Selisalɛm ‑too"‑, dɛ‑nʋɛ' dɩ ‑ma mua 'tmʋa' 'de 'ma ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ʋʋ sɩ 'wɔɔin see.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 'Sʋ 'ɩn 'na : Tʋ"bo, ka 'ma mua "jrui 'kɩɩn‑gbu 'dii ‑wɛe nyʋ ‑jea ‑ma ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'ma bla ʋʋpʋ 'de 'ma poa ʋʋpʋ ‑kaso 'di ɛ, ʋʋ juɩ' 'pepe.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 'De ‑ta ʋʋ 'dbaa Etiɛin ‑ma ‑tɩ' 'a ‑ta 'jei ɛ, 'ɩn nɩ 'o 'ɛ ‑ke. Nyʋ ‑ʋʋ ‑dbɔ 'ma poɛ ʋʋpʋ ‑tɩ' o, ‑wɛe 'ɩn ‑te' ʋʋpʋ 'a 'ʋnpaadɩ i 'bo 'ʋn ‑pʋn".
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 'Sʋ Tʋ"bo 'na : ‑Ɩn mu, 'ma muɛ ‑ʋn ‑ta ‑tɔɔn dboa' 'de 'blʋa 'srʋ ‑pee.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ʋʋ poɛ Pɔo 'a wlu doin" o mamaʋ ɛ je wlu ‑nɛ jɛɛ‑, 'sʋ ʋʋ ‑wee' ‑saa ‑cruɛn", ʋʋ 'na : Ao ‑sa "ju ‑nɔ 'kmʋ, ɔ se 'kmʋ nɩ ka nɩ‑ !
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ʋʋa bla ‑kɩ ʋʋa ‑sa ʋʋa' 'ʋnpaadɩ 'ʋn, ʋʋa poo ɩ 'blʋɔ o i ‑wɛe ʋʋa po "puue' "jɛi.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 'Sʋ "sʋɩ 'a 'blei‑ 'tmʋʋɛ nyʋ ‑wɛe ʋʋ 'je Pɔo 'de ‑gbu" ‑pooa 'saan 'dei 'di kpa 'de ʋʋ 'je ɔ klae 'ʋn kpa ‑wɛe ɔ 'je dɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' nyʋ a ‑sɔɔ ‑cruɛn" "kpei 'tmʋ.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 'Kaa ‑ta ʋʋ saan Pɔo ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ bla 'sʋ ɛ, ɔ wlu' 'de "sʋɩ 'a 'blei‑ ‑pee ɔ 'na : Ao 'bɛɛ‑ 'mɛ ao 'je Rɔmɛ i bla, 'de ‑mɛ 'kamɔ nyɔ jrɔ' se ɔɔ' 'pee 'jee ?
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 "Sʋɩ 'a 'blei‑ 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ ɔ muɛ "sʋɩ 'a klaa" fɛn' ‑saa' ɔ 'na : Ka ‑ɩn ‑je ɛɛ' sʋn nʋ ɛ‑ ? "Ju ‑nɔ, ɔ nɩɛ Rɔmɛ i ‑o.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 'Sʋ "sʋɩ 'a klaa" ‑nɔ ji' ‑wɛe ɔ ‑tee' Pɔo i, ɔ 'na : ‑Ɩn ‑nɩɛ Rɔmɛ i ‑oo ? ‑ɩn ‑tmʋ ɛ 'de 'ʋn ‑pee'. 'Sʋ Pɔo 'na : Kɩɩn.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 ‑Wɛe "sʋɩ 'a klaa" "duo wlu 'ʋn, ɔ 'na : 'Ɩn 'wɔan Rɔmɛ i 'kpa‑tɩ ɛ, 'ɩn ja 'wɛi ‑tuu". 'Sʋ Pɔo 'na : 'Mɔ 'wlʋʋ ɛ 'ʋn 'ɛ.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 'Bo ɛ "sri nyʋ ‑ʋʋa ji ɔ blaa' ‑wɛe ɔ 'jea wlu ɛ, ʋʋ je ɔ kɩɩn ‑saa. "Soa 'a klaa" 'a ‑cɛ" 'kpa ‑mɔ ɛ, ka Pɔo nɩa Rɔmɛ i ‑wɛe ɔ sɔɔn ‑gbaacɩɛ' 'ɛ "dbi i ɔ 'jea kan' 'sʋ faʋn nʋɔ'.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Dɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' 'ʋn Suifʋ‑wi" bla Pɔo ‑tɩ' "kpei ɛ, "soa 'a klaa" ‑nɩɛi" ɔ 'je ɛɛ' bʋ 'mii 'wɔn 'pepe. Ɛmɛ ‑tɩ ‑sɔn' ‑sɩn' 'sʋ ɔ kain Pɔo i ‑wɛe ɔ 'tmʋʋ 'sraa ‑saʋn 'a klae" o, ‑gbajeʋn ‑wi" 'de ʋʋ 'kɩɩn‑ "jrui ‑wɛe ɔ ja Pɔo 'bo ʋʋa' ‑kwea'‑.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.