Atos 22
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA
1 'Ma de'di ‑wi" ke 'ma "bo ‑wi" ke ao po doin" i la ‑wɛe dɛ 'ɩn 'jea 'tmʋ 'de 'ma "kpei ‑tɩ 'ʋn ao 'je ɛ 'wɔn.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 ‑Ta ʋʋ 'wɔan Suifʋ‑ ‑wlu 'de ɔ 'wɔn 'sʋ ʋʋ ‑wee' 'a ‑snii' ‑teea' 'kpa "kpei ke'wlɛ, ‑wɛe Pɔo 'na :
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 'Ɩn nɩɛ Suifʋi ‑o, 'ɩn 'wlʋʋ 'bo Tasɩ 'de Silisi, 'kaa ‑ta Selisalɛm mɔ 'ɩn 'bɛɛ "i, Gamaliɛ mɔ ‑paa 'ʋn ‑a "bo ‑wi" 'a kɛ' 'ɛ klai" 'pepe. Ka ao 'blea 'kpɩ 'de Kea 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑sɩanwɩ 'di, 'kamɔ 'ɩn nɩ tɛin" ‑ke 'de‑.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Nyʋ ‑ʋʋa naa Tʋ"bo 'a ‑jei" ɛ, 'ɩn 'nyɛ ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ mamaʋ 'sʋ ɛ je ʋʋpʋ 'a 'dbaa' "jru "kpei‑ po. 'Ma nynaa 'nynʋkpae' ke nmai i ‑wɛe 'ma po ʋʋpʋ ‑kaso 'di.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 'Sraa ‑sai klaa" ke nyʋ‑cɔɩn' ‑wi" ‑nɩa 'e aopʋ "klu ɛ, ka ‑tɩ' 'ma 'tmʋa ɩ nɩa tɔ' ɛ, ʋʋ juɩ'. ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa ‑nyɩ" 'ʋn 'sbɛ 'de Kletiɛn‑wi" ‑nɩa Damasɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn. 'Bomɔ 'ma mu ‑wɛe 'ɩn 'je nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn kpʋn 'de 'ɩn 'je ʋʋpʋ san ‑wɛe 'ɩn 'je ʋʋpʋ Selisalɛm ja‑ 'de ʋʋ 'e ‑kaso 'di mu.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ‑Ta 'ɩn nɩa mua' a, ‑wɛe 'ma "kʋʋan Damasɩ i ɛ, ‑mɛ 'jrʋ ‑teɛ ‑gbao'. 'Sʋ ‑sɔn' klaa" ‑wlʋ 'e jaʋn 'di ‑ɛ ‑sɩn' 'de 'ʋn 'dewoi.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 'Sʋ 'ɩn ‑ka i 'bo 'blʋɔ ‑wɛe 'ɩn 'wɔn wlu jrɛ' ‑ɛ ‑wlu 'ʋn ‑pee ka ‑ɛ ‑na : Sɔo, Sɔo, dɛɛ‑tɩ ‑ma ‑tu" 'ʋn 'kle ɛ‑ ?
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 ‑Wɛe 'ɩn ‑tee' ɛ i ka, 'ɩn 'na : ‑Mɔ nyɔ ‑o ɛ‑, Tʋ"bo ? 'Sʋ ɔ 'na : 'Mɔ Sesi ‑wlʋa Nasarɛtɩ ‑ma ‑fɔan' tʋ o ɛ, 'mɔ ‑o.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Nyʋ ‑ʋʋ ‑ke 'ma ‑a ‑na ʋʋ 'jee‑ ‑sɔn' ‑nɛ "jriɛ‑ 'mɛ 'pepe, 'kaa wlu ‑jɛ ‑wlua 'ʋn ‑pee ɛ, ʋʋ se ‑mɛ 'wɔn. 'Sʋ 'ɩn 'na : Tʋ"bo, dɛ 'ɩn 'je nʋ ɛ‑ ?
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 ‑Wɛe Tʋ"bo wlu 'ʋn ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn sɔn 'ʋn, ‑ɩn mu Damasɩ, 'bomɔ dɛ "klein ‑ɩn ‑jea nʋ ɛ, ʋʋ 'je ɛ ‑ʋn ‑tɔɔ.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 ‑Sɔn' klaa" ‑ɛ ‑sɩan' 'ʋn kwa 'jrʋ‑gbao 'bo ‑jei" 'mʋa‑ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, 'maa 'je i ‑wɛe 'ma 'cɛ‑wi" ‑ke 'ɩn na ʋʋpʋ ‑kpʋn' 'ʋn ‑cɩɛi" ‑ʋʋ kpa 'ʋn Damasɩ.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ‑Ta ɛ nɩa kan' ‑mɛ "ju due' ‑nɩ 'o Damasɩ ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Ananiasɩ, ɔɔ' "ju tu ‑srɛi" ɔɔ 'jeɛ Kea 'a kɛ' wɔn. Suifʋ‑wi" ‑nɩa 'o Damasɩ ‑wee' a po ɔ ‑tɩ' o.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ɔmɔ ‑ji" ‑ɔ ‑jɛɛ 'ʋn 'de ‑ɔ ‑wlu 'ʋn ‑pee ka ɔ 'na : Sɔo 'ma de'di, ‑ma "jri 'bai‑ ‑ɩn ‑je i 'je. 'Bo ɛ "sri 'ma "jri je 'bai‑ 'ɩn je i 'jea' ‑pʋn" ‑te.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 'De ɔ 'na : ‑A "bo ‑wi" 'a Kea ‑teeɛ ‑ʋn kpɔi" sese ‑wɛe ‑ɩn ‑je ɛɛ' ‑kwlʋtɩ juo‑ 'de ‑ɩn ‑je "Ju ‑srɛai" "jriɛ‑ 'jee‑, ‑wɛe ‑ɩn ‑je ɔɔ' ‑cɛ" 'kpa 'a wlu 'wɔn,
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 dɛ‑nʋɛ' ‑ɩn ‑je ɔɔ' ‑tɩ 'a ‑ta 'jei nɩ ‑o, ‑wɛe dɩ ‑ɩn ‑jea 'de ‑ɩn ‑wɔan ‑wɛe ‑ɩn ‑jɩ 'tmʋ 'de nyʋ ‑wee' "klein "juɔi.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 ‑Jɛ ɛ nɩa kan' ‑mɔ 'ja a, ‑ɩn ‑bo imaa, ‑ɩn sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑je "ni "jru pooɛ 'de ‑ɩn ‑je Sesi ‑ma Tʋ"bo 'daa‑ ‑wɛe ‑ma dɩsaɩn 'je ‑kwɛ‑.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ‑Ta 'ɩn jia Selisalɛm de, ‑wɛe 'ɩn nɩɩa Kea baea' 'de Kea ‑gbu klaa" 'di ɛ, 'bomɔ Kea tɔɔ 'ʋn dɛ jrɛ' 'de jajri 'ʋn.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 'Ɩn 'jeeɛ Tʋ"bo "jriɛ‑, ‑wɛe ɔ wlu 'ʋn ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn ‑wlʋ ‑ta Selisalɛm ‑too"‑, dɛ‑nʋɛ' dɩ ‑ma mua 'tmʋa' 'de 'ma ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ʋʋ sɩ 'wɔɔin see.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 'Sʋ 'ɩn 'na : Tʋ"bo, ka 'ma mua "jrui 'kɩɩn‑gbu 'dii ‑wɛe nyʋ ‑jea ‑ma ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'ma bla ʋʋpʋ 'de 'ma poa ʋʋpʋ ‑kaso 'di ɛ, ʋʋ juɩ' 'pepe.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 'De ‑ta ʋʋ 'dbaa Etiɛin ‑ma ‑tɩ' 'a ‑ta 'jei ɛ, 'ɩn nɩ 'o 'ɛ ‑ke. Nyʋ ‑ʋʋ ‑dbɔ 'ma poɛ ʋʋpʋ ‑tɩ' o, ‑wɛe 'ɩn ‑te' ʋʋpʋ 'a 'ʋnpaadɩ i 'bo 'ʋn ‑pʋn".
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 'Sʋ Tʋ"bo 'na : ‑Ɩn mu, 'ma muɛ ‑ʋn ‑ta ‑tɔɔn dboa' 'de 'blʋa 'srʋ ‑pee.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ʋʋ poɛ Pɔo 'a wlu doin" o mamaʋ ɛ je wlu ‑nɛ jɛɛ‑, 'sʋ ʋʋ ‑wee' ‑saa ‑cruɛn", ʋʋ 'na : Ao ‑sa "ju ‑nɔ 'kmʋ, ɔ se 'kmʋ nɩ ka nɩ‑ !
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ʋʋa bla ‑kɩ ʋʋa ‑sa ʋʋa' 'ʋnpaadɩ 'ʋn, ʋʋa poo ɩ 'blʋɔ o i ‑wɛe ʋʋa po "puue' "jɛi.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 'Sʋ "sʋɩ 'a 'blei‑ 'tmʋʋɛ nyʋ ‑wɛe ʋʋ 'je Pɔo 'de ‑gbu" ‑pooa 'saan 'dei 'di kpa 'de ʋʋ 'je ɔ klae 'ʋn kpa ‑wɛe ɔ 'je dɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' nyʋ a ‑sɔɔ ‑cruɛn" "kpei 'tmʋ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 'Kaa ‑ta ʋʋ saan Pɔo ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ bla 'sʋ ɛ, ɔ wlu' 'de "sʋɩ 'a 'blei‑ ‑pee ɔ 'na : Ao 'bɛɛ‑ 'mɛ ao 'je Rɔmɛ i bla, 'de ‑mɛ 'kamɔ nyɔ jrɔ' se ɔɔ' 'pee 'jee ?
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 "Sʋɩ 'a 'blei‑ 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ ɔ muɛ "sʋɩ 'a klaa" fɛn' ‑saa' ɔ 'na : Ka ‑ɩn ‑je ɛɛ' sʋn nʋ ɛ‑ ? "Ju ‑nɔ, ɔ nɩɛ Rɔmɛ i ‑o.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 'Sʋ "sʋɩ 'a klaa" ‑nɔ ji' ‑wɛe ɔ ‑tee' Pɔo i, ɔ 'na : ‑Ɩn ‑nɩɛ Rɔmɛ i ‑oo ? ‑ɩn ‑tmʋ ɛ 'de 'ʋn ‑pee'. 'Sʋ Pɔo 'na : Kɩɩn.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 ‑Wɛe "sʋɩ 'a klaa" "duo wlu 'ʋn, ɔ 'na : 'Ɩn 'wɔan Rɔmɛ i 'kpa‑tɩ ɛ, 'ɩn ja 'wɛi ‑tuu". 'Sʋ Pɔo 'na : 'Mɔ 'wlʋʋ ɛ 'ʋn 'ɛ.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 'Bo ɛ "sri nyʋ ‑ʋʋa ji ɔ blaa' ‑wɛe ɔ 'jea wlu ɛ, ʋʋ je ɔ kɩɩn ‑saa. "Soa 'a klaa" 'a ‑cɛ" 'kpa ‑mɔ ɛ, ka Pɔo nɩa Rɔmɛ i ‑wɛe ɔ sɔɔn ‑gbaacɩɛ' 'ɛ "dbi i ɔ 'jea kan' 'sʋ faʋn nʋɔ'.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Dɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' 'ʋn Suifʋ‑wi" bla Pɔo ‑tɩ' "kpei ɛ, "soa 'a klaa" ‑nɩɛi" ɔ 'je ɛɛ' bʋ 'mii 'wɔn 'pepe. Ɛmɛ ‑tɩ ‑sɔn' ‑sɩn' 'sʋ ɔ kain Pɔo i ‑wɛe ɔ 'tmʋʋ 'sraa ‑saʋn 'a klae" o, ‑gbajeʋn ‑wi" 'de ʋʋ 'kɩɩn‑ "jrui ‑wɛe ɔ ja Pɔo 'bo ʋʋa' ‑kwea'‑.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.