Atos 21
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT
1 ‑A ‑ke ʋʋ cɛɛan "i 'sʋ ‑a ‑ja ‑bato' 'di ‑wɛe ‑a mu Kɔsɩ. ‑Sɔn' ‑sɩan' ‑a muɛ 'e Rodɛsɩ. 'Bomɔ ‑a ‑wlʋ ‑wɛe ‑a mu Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 ‑A ‑jɛɛ 'o ‑bato' ‑ɛɛ mu 'e Fenisiblʋa "kpei ɛ, 'sʋ ‑a ‑kpɛ 'di ‑wɛe ‑a mu.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 ‑Ta ‑aa ‑jeea Siprʋ ‑blʋa i 'sʋ ɛ, ‑a siɛ 'e kʋan o fɔ o, ‑wɛe ‑a ‑muu 'de Siriblʋa o fɔ o, 'de ‑a kpʋn 'kpʋʋ 'bo Tii. 'Bomɔ dɩ ‑ɩ ‑nɩa 'e ‑bato' 'di 'je i "sii‑.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 ‑A ‑jɛɛ 'o Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn, ‑wɛe ‑a ‑ke ʋʋ ‑te i 'de 'dɔɔ due' 'di. Kea 'a ‑Suu ‑saa ʋʋpʋ fɛn' 'de Pɔo 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑wɛe ʋʋ wlu ɔ ‑pee ka ʋʋ 'na : ‑Ɩn ‑bo Selisalɛm muɛ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 'Kaa 'dɔɔ due' ‑nɛ ‑cra "jru 'sʋ ɛ, ‑a kpʋɛn ‑aa ‑je i ʋʋ ke ʋʋa' 'nynʋkpae' ke "nynuu‑ ‑wee' ja ‑a ‑jei" mamaʋ 'sʋ ‑a je ‑kwlɔ 'mii ‑kwɛ‑ ‑wɛe ‑a po 'kɔi‑ ‑klu' 'bo "ni ‑kwlɩ", 'de ‑a ‑bae Kea.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ʋʋ ke ‑a ‑wee' pooɛ wlu due 'due 'sʋ ‑a ‑ja 'e ‑bato' 'di ‑wɛe ʋʋpʋ mu ‑kwlɔ de.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 ‑Aa ‑bato' 'di 'kpaa' ‑nɛ 'bo Tii mɔ ‑a ‑crɛɛ "jru ‑wɛe ‑a mu Putolemaisɩ 'de ‑a ‑ke ‑aa de'di ‑wi" 'je 'jee‑. ‑A nʋɛ 'o ʋʋpʋ o 'wɩ due'.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 ‑Sɔn' jrɛ' ‑sɩan' 'sʋ ‑a ‑kpa ‑jei", ‑wɛe ‑a nyni Sesare 'de ‑a pa 'e Filipʋ ‑ɔ ‑nɩa Kea 'a ‑tɩ' 'tmʋi o ‑gbu", nyʋ ‑mɛ" 'sɔn ʋʋ 'cra i ‑wɛe ʋʋ ‑tea dbo kwa 'de Selisalɛm Kea ‑gbu 'di 'de ɛ, ɔ nɩɛ ʋʋpʋ 'a due' ‑o.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Ɔ 'bleɛ "nynuunynʋkpae' ‑nyiiɛ ‑ʋʋ se jra "ti due' ‑wɛe ‑ʋʋ ‑nɩ Kea 'a wlu 'kwajaaʋn.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 ‑A nʋɛ 'o 'wɩ pla, 'sʋ Kea 'a wlu 'kwajaai due' ‑wlʋ 'e Suide ‑ɔ ji, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Akabisɩ.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Ɔ ji' ɔ je ‑a ‑jɛɛ, 'sʋ ɔ "duɛ Pɔo 'a wlʋ 'ʋn ‑wɛe ɔ san ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ bɩ ke sɩn ke‑, 'de ɔ 'na : Dɛ Kea 'a ‑Suu 'tmʋa, ɛ ka : "ju ‑ɔ ‑blea wlʋ ‑nɛ ka Suifʋ‑wi" a mu ɔ saan' ka 'de Selisalɛm ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ nyʋ 'srʋ "nyɩ.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 ‑Ta ‑a ‑ke nyʋ ‑nɩa 'o mu 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ ɛ, ‑aa baeɛ Pɔo i ‑wɛe ɔ je Selisalɛm mu.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 'Kaa ɔ wlu' ka ɔ 'na : Dɛɛ ‑tɩ aoa ‑fɩɩn" 'ʋn, ‑wɛe aoa pooa 'ma pɛe ɛ‑ ? Ɛ se 'ma saan 'a 'sʋ ‑mɛ nɩ‑, ‑bo ɛ nɩ 'ɩn 'je Selisalɛm mu ‑wɛe 'ɩn 'je 'mɛ 'de Tʋ"bo Sesi 'a 'nynɩ 'ʋn mɔ 'de ɛ, 'ɩn ‑teɛ ɛɛ' kein"ke.
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 ‑A nʋɛ' ‑nʋ ‑nʋ, 'kaa ‑a se ɔ "wɔin 'bɛɛ‑, 'sʋ ‑a ‑bɔ ɔɔ' i bae ‑tɩ 'mɛ, ‑wɛe ‑a ‑na dɛ Tʋ"bo nɩa "i, ɛmɛ ‑ɛ ‑je nʋʋɛ‑.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 'Wɩ ‑a nʋa 'o mu ‑kwɛa 'sʋ ‑a ‑nmaeɛ ‑aa dɩ ‑wɛe ‑a mu Selisalɛm.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ‑nɩa Sesare 'a jrʋ' kpa ‑a ‑jei", ‑wɛe ʋʋ kpa ‑aʋn 'de "ju due' ‑a ‑jea 'ʋn koo wɔin". Ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Manasɔn, ɔ 'wlʋɛ 'e Siprʋ‑blʋa "kpei, ɔ nɩɛ Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jei ‑o sese.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 ‑A nynia Selisalɛm ɛ, ‑aa de 'di‑wi" kpʋʋɛn ‑a sɩn 'sɔɔn 'de 'mʋa‑ 'ʋn.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ɛɛ' ‑sɔn' ‑sɩan' Pɔo ke ‑a muɛ 'e Sakɩ wɔin", 'demɔ Kea ‑gbu ‑jeopoʋn ‑wee' 'kɩɩn‑ "jrui.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pɔo ke ʋʋ 'jee la 'sasa ‑wɛe dɩ "klein Kea nʋa 'de ɔɔ' dbo 'a ‑tɩ' 'ʋn 'de nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ "klu ɛ, ɔ ‑tee ‑wɛe ɔ po ɩa' "kuan.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ʋʋ kɔa' ɔɔ' "kuan ‑nɛ 'wɔan 'sʋ ʋʋ poɛ Kea 'sɛ‑ ‑wɛe ʋʋ wlu ɔ ‑pee ka, ʋʋ 'na : ‑Aa de'di, ‑ma ‑jee', Suifʋ ‑tuu"‑tuu ‑ʋʋ ‑kpa Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ɛ, ʋʋ ‑wee' "klein ‑siɛ' Moisɩ 'a kɛ' o.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 'Kaa dɛ ʋʋ 'wɔan 'de ‑ma ‑tɩ' 'ʋn ɛ ka : Dɛ ‑ma tɔɔa Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑tia" 'e nyʋ 'srʋ "klu ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ‑ɩn ‑na ʋʋ 'je dɩ "klein Moisɩ 'a kɛ' 'tmʋa kwa ‑sɔn ‑saa, 'de ʋʋ 'bo ʋʋa' "nynuu‑ 'klɛn kpaa ‑wɛe ʋʋ 'bo 'o ‑a "bo ‑wi" 'a kplɩn 'de blaa.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ka ‑a ‑je nʋ 'ja a‑ ? Dɛ‑nʋɛ' ka ‑ɩn jia ʋʋ ‑wee' a muɛ 'wɔan' see.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Dɛ ‑aa mua 'tmʋa' 'de ‑ʋn ‑pee ɛ, ‑ɩn nʋ ɛ. ‑A ‑bleɛ nyʋ ‑nyiiɛ ‑ʋʋ cɛn wlu ‑tie" 'bo Kea "juɔi.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ʋʋ ke ‑ɩn mu ‑wɛe ka Suifʋ‑wi" 'a kɛ' "sia 'nynɩ ɛ, ʋʋ ke ‑ɩn ‑je kan' nʋ, ‑ɩn ‑sa nyʋ ‑kei" ‑wɛe ʋʋ 'je ʋʋa' "mɩɩ‑ cɛn. ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ nyʋ ‑wee' a muɛ jua' ka dɩ ʋʋ 'tmʋa 'de ‑ma ‑tɩ' 'ʋn, ɩ nɩa sɩ ɛ. 'De ‑mɔ ‑nɩɛ kɛ' wɔn 'jei ‑o ‑ke.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 ‑Bo ɛ nɩ nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑wɛe ‑ʋʋ ‑kpa Kletiɛn‑wi" ‑mʋ ɛ, ‑mɛ dɛ ‑a ‑bɛɛa' wlu "kpei ɛ, ɛmɛ ‑a ‑tmʋ 'de ʋʋ ‑pee 'de ʋʋa' 'sbɛ kpaa' 'ʋn. ‑A ‑na ʋʋ 'bo nmi ‑ɛ ‑wlʋa 'e kɔin 'a 'sraa ‑sa 'ɩn diɛ, ʋʋ 'bo nmi 'a nymɔ ke nmi ‑ɛ ‑mɛa fuan "fun diɛ, ‑wɛe ʋʋ 'je 'nynɩ ‑san nʋ‑tɩ 'bɔ.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 'Sʋ Pɔo ke nyʋ ‑nʋ mu' ‑wɛe dɛ Suifʋ‑wi" 'a kɛ' "sia 'nynɩ ɛ, ʋʋ nʋɛ. ‑wɛe 'wɩ ‑ɛ 'di ɛɛ' dɛ tu 'jea nʋʋɛ, 'de ɔ 'tmʋ ɩ 'de Kea ‑gbu klaa" 'di, ɛ ke 'wɩ ‑ɛ 'di ʋʋa' 'sraa‑ 'jea ‑saa due 'due ke‑.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 'Wɩ ‑mɛ" 'sɔn ‑nɩ a jiɛ ‑sia' 'sʋ Suifʋ‑wi" ‑wlʋa 'e Asi 'je Pɔo 'mɛ 'de Kea ‑gbu klaa" 'di, 'sʋ ʋʋ paa nyʋ bɩ ‑sɔn, ‑wɛe ʋʋ kpʋn ɔ.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 'De ʋʋa "wɔ ʋʋ 'na : Israɛ‑kɔʋn, ao ‑too" ‑a "i, "ju ‑ɔ ‑wlua 'blʋa ‑wee' "klein ke Israɛ‑kɔʋn ke Moisɩ 'a kɛ' ke Kea ‑gbu klaa" ‑nɛ 'dei ‑ta "o ‑ta a, ɔ ka. "Ju due' ‑sea' Suifʋi nɩ ɛ, ɔmɔ ɔ paa 'e Kea ‑gbu klaa" 'di, Kea 'a ‑gbu" klaa" ‑ɛ ‑kwɛai ɛ, 'de ɔ ‑sɛ ‑gban.
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Dɛ‑nʋɛ' ‑wɛe ʋʋa 'da kan' a, ɛmɛ ‑nɩ ʋʋ 'je Trofimʋ ‑ɔ ‑wlʋa Efɛsɩ ke Pɔo 'mɛ 'bo ‑kwlɔ 'de‑, ʋʋpʋ a naa tɔ' i ʋʋ 'na : ‑Mɛ ɔmɔ Pɔo paa 'e Kea ‑gbu klaa" 'di.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ɛɛ' dɛ tu 'a ‑kli ‑teɛ 'kpaa' ‑pʋn" 'bo ‑kwlɔ. Nyiɔpʋ‑ a ple' ‑ta "o ‑ta 'sʋ ʋʋ kpʋn Pɔo 'mɛ, ‑wɛe ʋʋ "klɔ i 'de ʋʋ ‑sɔ 'e Kea ‑gbu klaa" 'di. 'Bomɔ ʋʋ "sri ʋʋ je ɛɛ' kpae" ‑wee' "wɔin kan.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ʋʋa ‑pɔn Pɔo 'a 'dbaa ‑kɔ i 'sʋ ka ɛɛ' ‑kli nɩa 'kpaa' 'bo Selisalɛm ɛɛ' ‑cnuɛ" ɛ mu' ɛ je 'a "soa 'a 'blei jɛɛ‑.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 'Bo ɛ "sri ɔ je "jru jeʋn ke "soa‑wi" 'ʋn "duo‑ ɔ ke ʋʋ kpa 'e ʋʋpʋ o plea'. Suifʋ‑wi" 'jeea "sʋɩ 'a 'blei ke ɔɔ' "sʋɩ "jriɛ‑ 'sʋ ʋʋ 'bɔ Pɔo 'a bla‑tɩ 'mɛ.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 'Sʋ "sʋɩ 'a 'blei 'kpa Pɔo ‑pʋn" ‑wɛe ɔ kpʋn ɔ, ɔ sɔɔn ‑gbaacɩɛ' 'ɛ "dbi 'sɔɔn ! ‑Wɛe ɔ ‑tee' dɛ ɔ nɩa 'ʋn ke dɛ ɔ nʋa 'a ‑tɩ' i.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 'Kaa 'de nyʋ "klu ɛ, jrʋ' a ‑sa 'ʋn 'ɛ 'nɔ, jrʋ' a ‑sa 'ʋn 'ɛ 'nɔ, ɔɔ' 'wɔn dɛ jrɛ' i ‑gblein', 'sʋ ɔ 'na : Ao kpa Pɔo 'de ao 'je ɔ 'e ‑gbu" ‑ɛ ‑pooa 'saan 'dei 'di kpa.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 ‑Ta Pɔo a mua ‑wɛe ɔɔ tba ‑gbu" ‑nɛ 'ɛ wɔn bʋ "i, ‑mɛ "sʋɩ 'blee ɔ "jɛi 'de nyiɔpʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn,
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 dɛ‑nʋɛ' nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑kaan ʋʋpʋ 'de ɛ, ʋʋa "wɔɔ‑ ʋʋ 'na : Ao 'dbɔ ! Ao 'dbɔ !
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 ‑Ta ʋʋa kpaa Pɔo 'de ‑gbu" 'bomɔ ɔ ‑tee' "sʋɩ 'a klaa" i ka 'de Klɛkɩwlu 'di ɔ 'na : 'Ɩn 'bɛɛ‑ 'ɩn 'je dɛ‑saan" 'tmʋʋ ? 'Sʋ ɔ ‑teeɛ' Pɔo i ɔ 'na : ‑Ɩn ‑juo Klɛkɩwlu po ka 'mɛ 'dee‑ ?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ‑Ɩn se Esipʋ i ‑ɔ ‑ke nyʋ 'dbaʋn 'a "wlu ‑nyiiɛ poa ‑kli 'wɩ 'sɔɔn ‑ta ‑wɛe ‑ɔ ‑ke ʋʋ mua 'e ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei nɩɩ‑ ?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 'Sʋ Pɔo "duɛ wlu 'ʋn, ɔ 'na : "Ɩɩn‑, 'ɩn nɩɛ Suifʋi ‑o, 'ɩn 'wlʋʋ 'bo Tasɩ 'de Silisi. 'Ɩn 'wlʋɛ dɛwɔn nɩ ‑Kwlɔ 'di. 'Ma bae ‑ʋn ‑ɛ, ‑ɩn ‑nyɩ" 'ʋn wlu ‑wɛe 'ɩn 'je ʋʋ ‑pee wlu.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 'Sʋ "sʋɩ 'a klaa" 'na : ‑Ɩn ‑wlu. ‑Wɛe Pɔo nyna i 'bo "kplo "kpei, 'de ɔ 'kaa‑ nyʋ 'ʋn 'sʋ ʋʋ ‑wee' nʋɛ ‑snii' ‑wɛe Pɔo po Suifʋwlu 'a ‑cɛ" 'kpa ɔ 'na :
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.