Atos 21

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ‑A ‑ke ʋʋ cɛɛan "i 'sʋ ‑a ‑ja ‑bato' 'di ‑wɛe ‑a mu Kɔsɩ. ‑Sɔn' ‑sɩan' ‑a muɛ 'e Rodɛsɩ. 'Bomɔ ‑a ‑wlʋ ‑wɛe ‑a mu Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 ‑A ‑jɛɛ 'o ‑bato' ‑ɛɛ mu 'e Fenisiblʋa "kpei ɛ, 'sʋ ‑a ‑kpɛ 'di ‑wɛe ‑a mu.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 ‑Ta ‑aa ‑jeea Siprʋ ‑blʋa i 'sʋ ɛ, ‑a siɛ 'e kʋan o fɔ o, ‑wɛe ‑a ‑muu 'de Siriblʋa o fɔ o, 'de ‑a kpʋn 'kpʋʋ 'bo Tii. 'Bomɔ dɩ ‑ɩ ‑nɩa 'e ‑bato' 'di 'je i "sii‑.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 ‑A ‑jɛɛ 'o Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn, ‑wɛe ‑a ‑ke ʋʋ ‑te i 'de 'dɔɔ due' 'di. Kea 'a ‑Suu ‑saa ʋʋpʋ fɛn' 'de Pɔo 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑wɛe ʋʋ wlu ɔ ‑pee ka ʋʋ 'na : ‑Ɩn ‑bo Selisalɛm muɛ.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 'Kaa 'dɔɔ due' ‑nɛ ‑cra "jru 'sʋ ɛ, ‑a kpʋɛn ‑aa ‑je i ʋʋ ke ʋʋa' 'nynʋkpae' ke "nynuu‑ ‑wee' ja ‑a ‑jei" mamaʋ 'sʋ ‑a je ‑kwlɔ 'mii ‑kwɛ‑ ‑wɛe ‑a po 'kɔi‑ ‑klu' 'bo "ni ‑kwlɩ", 'de ‑a ‑bae Kea.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ʋʋ ke ‑a ‑wee' pooɛ wlu due 'due 'sʋ ‑a ‑ja 'e ‑bato' 'di ‑wɛe ʋʋpʋ mu ‑kwlɔ de.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 ‑Aa ‑bato' 'di 'kpaa' ‑nɛ 'bo Tii mɔ ‑a ‑crɛɛ "jru ‑wɛe ‑a mu Putolemaisɩ 'de ‑a ‑ke ‑aa de'di ‑wi" 'je 'jee‑. ‑A nʋɛ 'o ʋʋpʋ o 'wɩ due'.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 ‑Sɔn' jrɛ' ‑sɩan' 'sʋ ‑a ‑kpa ‑jei", ‑wɛe ‑a nyni Sesare 'de ‑a pa 'e Filipʋ ‑ɔ ‑nɩa Kea 'a ‑tɩ' 'tmʋi o ‑gbu", nyʋ ‑mɛ" 'sɔn ʋʋ 'cra i ‑wɛe ʋʋ ‑tea dbo kwa 'de Selisalɛm Kea ‑gbu 'di 'de ɛ, ɔ nɩɛ ʋʋpʋ 'a due' ‑o.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ɔ 'bleɛ "nynuunynʋkpae' ‑nyiiɛ ‑ʋʋ se jra "ti due' ‑wɛe ‑ʋʋ ‑nɩ Kea 'a wlu 'kwajaaʋn.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 ‑A nʋɛ 'o 'wɩ pla, 'sʋ Kea 'a wlu 'kwajaai due' ‑wlʋ 'e Suide ‑ɔ ji, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Akabisɩ.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ɔ ji' ɔ je ‑a ‑jɛɛ, 'sʋ ɔ "duɛ Pɔo 'a wlʋ 'ʋn ‑wɛe ɔ san ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ bɩ ke sɩn ke‑, 'de ɔ 'na : Dɛ Kea 'a ‑Suu 'tmʋa, ɛ ka : "ju ‑ɔ ‑blea wlʋ ‑nɛ ka Suifʋ‑wi" a mu ɔ saan' ka 'de Selisalɛm ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ nyʋ 'srʋ "nyɩ.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 ‑Ta ‑a ‑ke nyʋ ‑nɩa 'o mu 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ ɛ, ‑aa baeɛ Pɔo i ‑wɛe ɔ je Selisalɛm mu.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 'Kaa ɔ wlu' ka ɔ 'na : Dɛɛ ‑tɩ aoa ‑fɩɩn" 'ʋn, ‑wɛe aoa pooa 'ma pɛe ɛ‑ ? Ɛ se 'ma saan 'a 'sʋ ‑mɛ nɩ‑, ‑bo ɛ nɩ 'ɩn 'je Selisalɛm mu ‑wɛe 'ɩn 'je 'mɛ 'de Tʋ"bo Sesi 'a 'nynɩ 'ʋn mɔ 'de ɛ, 'ɩn ‑teɛ ɛɛ' kein"ke.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 ‑A nʋɛ' ‑nʋ ‑nʋ, 'kaa ‑a se ɔ "wɔin 'bɛɛ‑, 'sʋ ‑a ‑bɔ ɔɔ' i bae ‑tɩ 'mɛ, ‑wɛe ‑a ‑na dɛ Tʋ"bo nɩa "i, ɛmɛ ‑ɛ ‑je nʋʋɛ‑.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 'Wɩ ‑a nʋa 'o mu ‑kwɛa 'sʋ ‑a ‑nmaeɛ ‑aa dɩ ‑wɛe ‑a mu Selisalɛm.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ‑nɩa Sesare 'a jrʋ' kpa ‑a ‑jei", ‑wɛe ʋʋ kpa ‑aʋn 'de "ju due' ‑a ‑jea 'ʋn koo wɔin". Ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Manasɔn, ɔ 'wlʋɛ 'e Siprʋ‑blʋa "kpei, ɔ nɩɛ Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jei ‑o sese.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 ‑A nynia Selisalɛm ɛ, ‑aa de 'di‑wi" kpʋʋɛn ‑a sɩn 'sɔɔn 'de 'mʋa‑ 'ʋn.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ɛɛ' ‑sɔn' ‑sɩan' Pɔo ke ‑a muɛ 'e Sakɩ wɔin", 'demɔ Kea ‑gbu ‑jeopoʋn ‑wee' 'kɩɩn‑ "jrui.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pɔo ke ʋʋ 'jee la 'sasa ‑wɛe dɩ "klein Kea nʋa 'de ɔɔ' dbo 'a ‑tɩ' 'ʋn 'de nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ "klu ɛ, ɔ ‑tee ‑wɛe ɔ po ɩa' "kuan.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ʋʋ kɔa' ɔɔ' "kuan ‑nɛ 'wɔan 'sʋ ʋʋ poɛ Kea 'sɛ‑ ‑wɛe ʋʋ wlu ɔ ‑pee ka, ʋʋ 'na : ‑Aa de'di, ‑ma ‑jee', Suifʋ ‑tuu"‑tuu ‑ʋʋ ‑kpa Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ɛ, ʋʋ ‑wee' "klein ‑siɛ' Moisɩ 'a kɛ' o.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 'Kaa dɛ ʋʋ 'wɔan 'de ‑ma ‑tɩ' 'ʋn ɛ ka : Dɛ ‑ma tɔɔa Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑tia" 'e nyʋ 'srʋ "klu ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ‑ɩn ‑na ʋʋ 'je dɩ "klein Moisɩ 'a kɛ' 'tmʋa kwa ‑sɔn ‑saa, 'de ʋʋ 'bo ʋʋa' "nynuu‑ 'klɛn kpaa ‑wɛe ʋʋ 'bo 'o ‑a "bo ‑wi" 'a kplɩn 'de blaa.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Ka ‑a ‑je nʋ 'ja a‑ ? Dɛ‑nʋɛ' ka ‑ɩn jia ʋʋ ‑wee' a muɛ 'wɔan' see.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Dɛ ‑aa mua 'tmʋa' 'de ‑ʋn ‑pee ɛ, ‑ɩn nʋ ɛ. ‑A ‑bleɛ nyʋ ‑nyiiɛ ‑ʋʋ cɛn wlu ‑tie" 'bo Kea "juɔi.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ʋʋ ke ‑ɩn mu ‑wɛe ka Suifʋ‑wi" 'a kɛ' "sia 'nynɩ ɛ, ʋʋ ke ‑ɩn ‑je kan' nʋ, ‑ɩn ‑sa nyʋ ‑kei" ‑wɛe ʋʋ 'je ʋʋa' "mɩɩ‑ cɛn. ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ nyʋ ‑wee' a muɛ jua' ka dɩ ʋʋ 'tmʋa 'de ‑ma ‑tɩ' 'ʋn, ɩ nɩa sɩ ɛ. 'De ‑mɔ ‑nɩɛ kɛ' wɔn 'jei ‑o ‑ke.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 ‑Bo ɛ nɩ nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑wɛe ‑ʋʋ ‑kpa Kletiɛn‑wi" ‑mʋ ɛ, ‑mɛ dɛ ‑a ‑bɛɛa' wlu "kpei ɛ, ɛmɛ ‑a ‑tmʋ 'de ʋʋ ‑pee 'de ʋʋa' 'sbɛ kpaa' 'ʋn. ‑A ‑na ʋʋ 'bo nmi ‑ɛ ‑wlʋa 'e kɔin 'a 'sraa ‑sa 'ɩn diɛ, ʋʋ 'bo nmi 'a nymɔ ke nmi ‑ɛ ‑mɛa fuan "fun diɛ, ‑wɛe ʋʋ 'je 'nynɩ ‑san nʋ‑tɩ 'bɔ.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 'Sʋ Pɔo ke nyʋ ‑nʋ mu' ‑wɛe dɛ Suifʋ‑wi" 'a kɛ' "sia 'nynɩ ɛ, ʋʋ nʋɛ. ‑wɛe 'wɩ ‑ɛ 'di ɛɛ' dɛ tu 'jea nʋʋɛ, 'de ɔ 'tmʋ ɩ 'de Kea ‑gbu klaa" 'di, ɛ ke 'wɩ ‑ɛ 'di ʋʋa' 'sraa‑ 'jea ‑saa due 'due ke‑.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 'Wɩ ‑mɛ" 'sɔn ‑nɩ a jiɛ ‑sia' 'sʋ Suifʋ‑wi" ‑wlʋa 'e Asi 'je Pɔo 'mɛ 'de Kea ‑gbu klaa" 'di, 'sʋ ʋʋ paa nyʋ bɩ ‑sɔn, ‑wɛe ʋʋ kpʋn ɔ.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 'De ʋʋa "wɔ ʋʋ 'na : Israɛ‑kɔʋn, ao ‑too" ‑a "i, "ju ‑ɔ ‑wlua 'blʋa ‑wee' "klein ke Israɛ‑kɔʋn ke Moisɩ 'a kɛ' ke Kea ‑gbu klaa" ‑nɛ 'dei ‑ta "o ‑ta a, ɔ ka. "Ju due' ‑sea' Suifʋi nɩ ɛ, ɔmɔ ɔ paa 'e Kea ‑gbu klaa" 'di, Kea 'a ‑gbu" klaa" ‑ɛ ‑kwɛai ɛ, 'de ɔ ‑sɛ ‑gban.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Dɛ‑nʋɛ' ‑wɛe ʋʋa 'da kan' a, ɛmɛ ‑nɩ ʋʋ 'je Trofimʋ ‑ɔ ‑wlʋa Efɛsɩ ke Pɔo 'mɛ 'bo ‑kwlɔ 'de‑, ʋʋpʋ a naa tɔ' i ʋʋ 'na : ‑Mɛ ɔmɔ Pɔo paa 'e Kea ‑gbu klaa" 'di.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ɛɛ' dɛ tu 'a ‑kli ‑teɛ 'kpaa' ‑pʋn" 'bo ‑kwlɔ. Nyiɔpʋ‑ a ple' ‑ta "o ‑ta 'sʋ ʋʋ kpʋn Pɔo 'mɛ, ‑wɛe ʋʋ "klɔ i 'de ʋʋ ‑sɔ 'e Kea ‑gbu klaa" 'di. 'Bomɔ ʋʋ "sri ʋʋ je ɛɛ' kpae" ‑wee' "wɔin kan.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ʋʋa ‑pɔn Pɔo 'a 'dbaa ‑kɔ i 'sʋ ka ɛɛ' ‑kli nɩa 'kpaa' 'bo Selisalɛm ɛɛ' ‑cnuɛ" ɛ mu' ɛ je 'a "soa 'a 'blei jɛɛ‑.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 'Bo ɛ "sri ɔ je "jru jeʋn ke "soa‑wi" 'ʋn "duo‑ ɔ ke ʋʋ kpa 'e ʋʋpʋ o plea'. Suifʋ‑wi" 'jeea "sʋɩ 'a 'blei ke ɔɔ' "sʋɩ "jriɛ‑ 'sʋ ʋʋ 'bɔ Pɔo 'a bla‑tɩ 'mɛ.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 'Sʋ "sʋɩ 'a 'blei 'kpa Pɔo ‑pʋn" ‑wɛe ɔ kpʋn ɔ, ɔ sɔɔn ‑gbaacɩɛ' 'ɛ "dbi 'sɔɔn ! ‑Wɛe ɔ ‑tee' dɛ ɔ nɩa 'ʋn ke dɛ ɔ nʋa 'a ‑tɩ' i.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 'Kaa 'de nyʋ "klu ɛ, jrʋ' a ‑sa 'ʋn 'ɛ 'nɔ, jrʋ' a ‑sa 'ʋn 'ɛ 'nɔ, ɔɔ' 'wɔn dɛ jrɛ' i ‑gblein', 'sʋ ɔ 'na : Ao kpa Pɔo 'de ao 'je ɔ 'e ‑gbu" ‑ɛ ‑pooa 'saan 'dei 'di kpa.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 ‑Ta Pɔo a mua ‑wɛe ɔɔ tba ‑gbu" ‑nɛ 'ɛ wɔn bʋ "i, ‑mɛ "sʋɩ 'blee ɔ "jɛi 'de nyiɔpʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn,
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 dɛ‑nʋɛ' nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑kaan ʋʋpʋ 'de ɛ, ʋʋa "wɔɔ‑ ʋʋ 'na : Ao 'dbɔ ! Ao 'dbɔ !
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 ‑Ta ʋʋa kpaa Pɔo 'de ‑gbu" 'bomɔ ɔ ‑tee' "sʋɩ 'a klaa" i ka 'de Klɛkɩwlu 'di ɔ 'na : 'Ɩn 'bɛɛ‑ 'ɩn 'je dɛ‑saan" 'tmʋʋ ? 'Sʋ ɔ ‑teeɛ' Pɔo i ɔ 'na : ‑Ɩn ‑juo Klɛkɩwlu po ka 'mɛ 'dee‑ ?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ‑Ɩn se Esipʋ i ‑ɔ ‑ke nyʋ 'dbaʋn 'a "wlu ‑nyiiɛ poa ‑kli 'wɩ 'sɔɔn ‑ta ‑wɛe ‑ɔ ‑ke ʋʋ mua 'e ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei nɩɩ‑ ?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 'Sʋ Pɔo "duɛ wlu 'ʋn, ɔ 'na : "Ɩɩn‑, 'ɩn nɩɛ Suifʋi ‑o, 'ɩn 'wlʋʋ 'bo Tasɩ 'de Silisi. 'Ɩn 'wlʋɛ dɛwɔn nɩ ‑Kwlɔ 'di. 'Ma bae ‑ʋn ‑ɛ, ‑ɩn ‑nyɩ" 'ʋn wlu ‑wɛe 'ɩn 'je ʋʋ ‑pee wlu.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 'Sʋ "sʋɩ 'a klaa" 'na : ‑Ɩn ‑wlu. ‑Wɛe Pɔo nyna i 'bo "kplo "kpei, 'de ɔ 'kaa‑ nyʋ 'ʋn 'sʋ ʋʋ ‑wee' nʋɛ ‑snii' ‑wɛe Pɔo po Suifʋwlu 'a ‑cɛ" 'kpa ɔ 'na :
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.