Atos 20
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 ‑Ta ʋʋa' ‑kli ‑nɛ 'bɔa 'sʋ Pɔo 'kɩɩɛn nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn "jrui ‑wɛe ɔ kuu ʋʋpʋ 'a dɩ i, 'de ɔ ke ʋʋpʋ poo wlu, ‑wɛe ɔ mu Masedoanɩ de.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ɔ pleɛ ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei‑ ‑wɛe ɔɔ "nyɩ Kletiɛn‑wi" 'kpɩ 'de wlu ɔɔ 'tmʋa 'ʋn. 'Sʋ ɔ muɛ 'e Grɛsɩ.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 'Bomɔ ɔ nʋ 'cɩ taan. Ɔ ‑teɛ ‑bato' 'di 'kpa ‑tɩ ‑wɛe ɔ 'je 'e Siri mu 'de‑. 'Sʋ ka Suifʋ pooa ɔɔ' dɛsaʋn "jrii nʋ ‑tɩ, ɔ 'wɔɩn 'sʋ ɔ 'na : ‑Bo ɛ nɩ kan', ‑mɛ 'ma muɛ 'e Masedoanɩ de.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Nyʋ ‑ke ɔ mua mamaʋ ‑ʋʋ nynia 'de Asi 'a 'nynɩ ka : Pirisɩ 'a "ju Sopatɛɛ ‑mɔ 'wlʋɛ Bere, Aritakɩ o Sekɔn 'wlʋɛ Tesalonikɩ, Kaisɩ ‑wlʋa Dɛɛbʋ ke Timote ke, ɛ ke Tisikɩ ke Trofimʋ, ‑wi" ‑mʋ 'wlʋɛ 'e Asi.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Nyʋ ‑nʋ ʋʋ ‑pʋ ‑si' 'e nya ‑wɛe ‑ʋʋa fuo ‑aʋn 'bo Troasɩ.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 ‑Apʋ mɔ ɛ, ‑bo Suifʋ‑wi" 'a ‑kɔ' ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa ‑di'pɛn ‑ɛ sea ‑puun" dɛ o mu 'a ‑kɔ' 'wlʋ 'o ‑jei", ‑wɛe ‑a ‑kpa ‑bato' 'di 'bo Filipʋ 'de ‑a nʋ 'wɩ ‑mm" 'bo ‑jei" ‑wɛe ‑a ‑jɛɛ ʋʋpʋ 'bo Troasɩ 'de ‑a ‑wee' nʋ 'o 'dɔɔ due'.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 'Dɔɔ "i‑saawɩ 'a ‑kwie" ka a, ‑a ‑kɩɩɛn' "jrui ‑tadue ‑wɛe ‑a ‑je Tʋ"bo 'a diidɛ di 'sʋ Pɔo a wlu 'de Kletiɛn‑wi" ‑pee, dɛ‑nʋɛ' ‑bo ‑sɔn' ‑sɩn' ɛ, ɔɔ muɛ mua', 'kamɔ ɔ wlu mamaʋ 'sʋ ‑too' cɛn 'ʋn.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 'De nɛbi ‑tuu"‑tuu ‑nɩ 'e "jɛi ‑gbu 'di ‑a ‑kɩɩan' "jrui ɛ.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 'De ‑kooa" i ‑tɔo due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩa Etisisɩ ɛ, ɔ ‑teɛ 'bo flɛn'mɛtɩ "i. ‑Ta Pɔo nɩɩa wlu ‑tɔɔn ‑nɩ 'a 'tmʋa 'a, ‑mɛ ɔ nɩɛ 'e "nyɩɔ 'ɔ bie'. Ɔɔ' "nyɩɔ' 'mʋa‑ nʋɛ' 'sʋ ɔ je 'e "jɛi‑gbu 'a taan ‑nɛ 'di 'wlʋ, ɔ je i ‑ka 'nɔ ‑sɔn. ‑Ta nyʋ a kpɔɔ "jɛi, ‑mɛ ɔ 'mɛɛ.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 'Kaa Pɔo "siɛ i, ɔ jiɛ ja 'bo ɔ "kpei ‑wɛe ɔ "duo ɔ 'ʋn, ɔ po ɔ sɩn 'dii 'de ɔ 'na : Ao 'bo pɛe i pleɛ, dɛ‑nʋɛ' ɔɔ' ‑suu nɩ 'de ɔ 'ʋn 'ɛ ke.
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 'Sʋ ɔ 'ja 'e ‑gbu" 'di de ‑wɛe ɔ cɩɛn ‑di'pɛn i 'de ʋʋ di ɛ, ‑wɛe ɔ ‑te wlua' ‑pʋn" ke'wlɛ. Ɔ wlu' mamaʋ 'sʋ ‑sɔn' je ‑sɩn'. Ɔ ‑kɔa' wlua' 'sʋ ɔ 'kpa ‑jei".
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ʋʋ ja ‑kooa" i ‑tɔo ‑nɔ 'ɔ "kunyɩɔ' sɔn ‑nɛ 'mɛ 'bo ʋʋa' ‑kwea'‑. Ɛɛ' dɛ tu nɩɛ ʋʋa' 'mʋa ‑tɩ klae" ‑wɛe ɛ kuu ʋʋpʋ 'a dɩ i.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 ‑Apʋ mɔ ɛ, ‑aa muɛ nya ‑wɛe ‑a ‑je ‑bato' 'di 'kpa 'de ɛ 'je ‑a Asɔsɩ kpa. 'Bomɔ ‑a ‑je Pɔo 'ʋn "duo‑, 'kamɔ ɔɔ' ‑cɛ" 'kpa nɛɛ tɔ' "kpei‑, dɛ‑nʋɛ' ɔ nɩɛ "i ɔ 'je 'blʋɔi naa‑ ‑wɛe ɔ 'je 'o mu.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ɔ jɛɛa ‑aʋn 'bo Asɔsɩ 'sʋ ɛ, ‑a "duo ɔ 'ʋn 'de ‑bato' 'di ‑wɛe ‑a ‑wee' mu Mitilɛnɩ.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 ‑A ‑wlʋa 'o ‑mɔ ɛ, ‑a ‑naa "ni "kpei. ‑Ta ‑sɔn' ɔ ‑sɩan' 'sʋ ‑a nyniɛ 'o Kiosɩ ‑blʋa ‑pʋn". ‑Sɔn' jrɛ' ‑sɩan' ke'wlɛ ‑a nyniɛ 'o Samɔsɩ‑blʋa "kpei ‑wɛe ‑a ‑wlʋ 'o ‑mɔ 'de ‑a kpʋn 'kpʋʋ 'bo Mile.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pɔo 'a ‑cɛ" 'kpa ‑nɩɛ "i ‑wɛe ‑ɔ ‑blaa Efɛsɩ‑kwlɔ 'de ‑ɔ se bʋ kɔ, ‑wɛe ɔ je nɔ" ‑wee' ‑sii 'de Asi, dɛ‑nʋɛ' ɔɔ crɛɛ "kpei‑ ‑wɛe ‑bo ɛɛ' dɛ tu 'bɛɛ‑ ɛ 'je nʋʋ ɛ, 'de ɔ 'je Selisalɛm nɩ‑ Pantekɔtɩ 'a ‑kɔ' wɩ o.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 'Bo Mile mɔ Pɔo nɩ ‑wɛe ɔ dbo nyʋ Efɛsɩ ʋʋ mu Kea ‑gbu ‑jeopoʋn ‑nɩa 'emu 'daa'.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 ‑Ta ʋʋ nynia 'bo ɔ ‑pʋn" 'sʋ ɛ, ɔ wluɛ ʋʋ ‑pee ka ɔ 'na : Dɛ ‑wlʋa 'e "i‑saawɩ ‑ɛ 'di 'ɩn jia 'nɔ Asi ‑wɛe ‑ɛ ‑jɛɛa ‑sɩanwɩ ɛ, ka 'ɩn nʋa nasʋn 'de ao ‑pee ɛ, ao ‑wee' juɛ'.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 'Ɩn nʋɛ Tʋ"bo 'a dbo 'de ‑cɛ" ja jaa' ke "miini 'ʋn 'de 'kle Suifʋ‑wi" a ‑tua" 'ʋn 'a ‑kwea'‑.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ao 'je kan' 'mɛ dɩ "klein ‑kɔan ‑tɩ' 'de aoa' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, 'ɩn se ɩa' dɛ ka 'kwla ‑tu", faʋn jrɛ' se 'ʋn nʋ. 'Ɩn pleɛ "kpae' woi ke ‑gbi" 'dii ‑wɛe 'ɩn 'tmʋ ɩ 'de ao ‑pee, 'de 'ɩn tɔɔ ɩ aopʋ‑.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 'Ɩn 'da Suifʋ o, nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ 'mɛ 'de ʋʋ 'je ʋʋa' dɩsaɩn "i juo‑, ‑wɛe ʋʋ 'je 'e Kea o "biie‑, 'de ʋʋ 'je Tʋ"bo Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'je.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 'De kaan ka, Kea 'a ‑Suu ‑teɛ' 'ʋn ‑klaan" "kpei 'de 'ma mu Selisalɛm. Dɛ ‑ɛ ‑jea 'ʋn "jrii nʋʋɛ 'demu ɛ, 'ɩn se ɛ juo‑,
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Kea 'a ‑Suu a 'tmʋa 'ʋn ‑pee ‑kwlɔ "o ‑kwlɔ 'ma cɛɛan 'dii, ɛ 'na : 'De Selisalɛm ‑ma mua, "cɩn ke 'kle ‑a fuo ‑ʋn 'demu.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 'Kaa 'ɩn se 'ma ‑cɛ" 'ɛ 'kmʋ ‑mɛ dɛ 'ʋn 'je. Dɛ ‑kɔan ‑tɩ' mɛ ‑nɩ 'ɩn 'je 'ma plea' nya kpa 'de 'mʋa‑ 'ʋn, ‑wɛe dbo Sesi ‑tea' 'ʋn kwa 'ɩn 'je ɛ "jru ‑cra'. Ɛɛ' dbo tu mɛ ‑nɩ Kea 'a 'saaʋn ke ‑pɔia" ‑tɩ 'a 'tmʋa'.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Dɛ 'ɩn jua' ɛmɛ ‑nɩ kaan ka la 'ja a, aopʋ ‑ɔ "klu 'ɩn jiia 'de 'ɩn 'tmʋa Kea 'a tʋ"bodɛ 'ɛ ‑tɩ' ɛ, 'ɩn 'je kan' 'mɛ ao se 'ma "jua‑ "jriɛ‑ 'jeei 'bode.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ɛmɛ ‑tɩ 'ma 'tmʋɛ 'pepe 'de aopʋ ‑pee ‑sɩan aoa' nyɔ due' 'a nymɔ se 'ʋn "jru nɩ‑.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 'Ɩn ‑tu" ao Kea wlu 'a 'snɩ ‑wee' "klein 'mɛ, 'ɩn se dɛ jrɛ' 'kwla ‑tu".
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ao ‑tu" aoa' ‑cɛ" 'kpa ke aoa' de'di ‑wi" Kea 'a ‑Suu ‑te ao kwa 'a ‑tɩ'. Kea 'a ‑gbu" ɛɛ' "ju 'a nymɔ ‑wla i ‑tɩan' a, ao ‑tu" ɛɛ' ‑tɩ'.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 'Ɩn juɛ' ‑bo 'ɩn 'wlʋ 'nɔ nyʋ ka ‑ci' nɩa ‑ʋʋ ‑nɩa kan' a, ʋʋa muɛ 'de aopʋ "klu jia'. Ʋʋa' nyʋ tu ɛ, ʋʋ se aopʋ "i "tai.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 ‑Wɛe 'de aopʋ "klu nyʋ jrʋ' 'je 'e 'wlʋ 'de ʋʋ 'je sɩ 'tmʋ ‑wɛe ʋʋ 'e Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn 'a "jru ‑jei" ‑saa‑.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Ao ‑tu" aoa' ‑cɛ" 'ɛ ‑tɩ' 'ja, ‑wɛe ka 'de ‑sɩn taan 'di 'ɩn ‑saa aopʋ fɛn' due 'due 'de "miini 'ʋn jeejee ɛ, ao 'je ɛ ‑kwlʋ o po.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Kaan la 'ja a, 'ɩn ‑teɛ' aopʋ‑ Kea ke ɛɛ' 'saaʋnwlu kwa, dɛ‑nʋɛ' ɛmɛ ‑bɛɛ' ‑ɛ ‑je aopʋ‑ 'kpɩ "nyɩ, ‑wɛe ao ke nyʋ ɛ ‑teea kpɔi" 'je 'kɛn i plaan‑.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Nyɔ jrɔ' 'ɔ 'wɛi o, ɔɔ' 'sani o, ɔɔ' 'ʋnpaadɩ 'a 'tʋn se 'ʋn 'de po.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Aoa' ‑cɛ" 'kpa 'je kan' 'mɛ 'ma sɩn ‑nɩ, ɩmɩ 'ɩn nʋʋ dbo 'ʋn ‑wɛe 'ɩn ke 'ma 'cɛ‑wi" 'je dɛ ‑a di.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Dɛ 'ɩn tɔɔa aopʋ 'de ‑mɛɛ' ‑kɔ 'di ɛ, ɛmɛ ‑nɩ 'kamɔ nyʋ 'je dbo nʋ ‑wɛe ɔ 'je nɩɩa" nyʋ kwa wɔi ‑te'. ‑Bo ‑aa sea kan' ‑mɔ nʋ ɛ, ‑mɛ wlu Tʋ"bo Sesi 'a ‑cɛ" 'kpa 'tmʋa ‑a ‑bleeɛ' ‑kwlɩ" ɔ 'na : Nyʋ dɛ "nyɩa' 'bleɛ 'mʋa‑, ɛ je nyʋ "nyɩ ‑ʋn dɛ ‑sii‑.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Pɔo ‑kɔa' wlua' kan' 'sʋ ɛ, ɔ ke ʋʋ ‑wee' poɛ 'kɔi‑ ‑klu' ‑wɛe ʋʋ bae Kea.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 'Sʋ ʋʋ ‑wee' a ‑fɩɩn" ‑blɛ ‑blɛ, ʋʋ ‑gbleeɛ Pɔo ‑kwlɩ" ‑wɛe ɔ ke ʋʋa poo wlu.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Dɛ "kaea' ʋʋpʋ "jrii kpleiin, ɛmɛ ‑nɩ ɔ 'na ʋʋ ke ɔ se 'jeei 'bode. Ʋʋ kpɔ ‑jei" mamaʋ 'sʋ ʋʋ nynii ɔ 'e ‑bato' wɔin".
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.