Atos 19
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 ‑Ta Apolɔsɩ nɩɩa Korɛntɩ ɛ, 'bo Pɔo plee Asiblʋa 'a crʋɩ "kpei‑ ‑wɛe ɔ nyni 'o Efɛsɩ. Ɔ jɛɛ 'o Kea 'a ‑jei" naaʋn jrʋ' ‑wɛe ɔ ‑tee' ʋʋpʋ i, ɔ 'na :
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 ‑Ta ao ‑teea Kea ‑kwlɩ" 'dee, ao 'je ɛɛ' ‑Suu 'mɛɛ ? 'Sʋ ʋʋ wlu' 'de ɔ o ka, ʋʋ 'na : Ka Kea 'a ‑Suu mɛ nɩa 'kmʋ ‑a se ɛ juo.
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 'Sʋ Pɔo ‑teeɛ' ʋʋpʋ i ɔ 'na : batise ‑jɛwɛ‑ ʋʋ nʋ aopʋ ɛ‑ ? Ʋʋ 'na : Ɛ San 'a nyʋ batise nʋsʋn mɛ ʋʋ nʋ ‑aʋn.
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 'Sʋ Pɔo 'na : Nyʋ ‑ʋʋ ‑wɔɔan' dɛsaʋn 'a "i juo ‑tɩ, ʋʋpʋ San po "ni "jru ‑wɛe ɔ wlu 'e ‑pee 'de ʋʋ 'je "ju ‑ɔɔ jia 'e de 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'je, ɔmɔ ‑nɩ Sesi.
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ʋʋ 'wɔan ɛɛ' wlu tu 'sʋ ʋʋ pooɛ "ni "jru 'de Tʋ"bo Sesi 'a 'nynɩ 'ʋn.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pɔo ‑tea' ʋʋpʋ kwa "jru 'sʋ Kea 'a ‑Suu "ji 'de ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ʋʋ ‑te wlu dee poa' ‑pʋn" 'de Kea a jaa ʋʋpʋ wlu 'kwa.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Ʋʋ beea o ɛ, ʋʋ 'bɛɛ‑ "nynunmai 'a ‑puue 'jɔ 'sɔɔn 'mɛ.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, Pɔo muɛ 'e Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbu 'di ‑wɛe ɔ wai ɔɔ tɔɔ nyʋ dɛ. 'De 'cʋɩ taan 'di, ɔɔ ‑pɔn nyʋ ‑ʋʋa poa ɔɔ' wlu doin" o ɛ, ʋʋ 'je Kea 'a tʋ"bodɛ 'ɛ ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'je.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 'Kaa Suifʋ‑wi" 'a jrʋ' kuɛ "jru, ʋʋ kmuuɛ pɛe "i ‑wɛe ʋʋa ‑flɛɛn Tʋ"bo 'a ‑je 'bo nyʋ ‑kwea de "juɔi. 'Sʋ Pɔo ke ʋʋpʋ cɩɩɛn "i ‑wɛe ɔ ke Kletiɛn‑wi" 'wlʋ 'de ʋʋa' "jrui 'kɩɩn‑gbu 'di, 'de ʋʋ mu 'de Tiranisɩ 'a klai" ‑gbu 'di. 'Bomɔ ɔɔ tɔɔ nyʋ dɛ 'wɩ "o 'wɩ.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 'Kamɔ Pɔo nʋ mamaʋ 'de ‑sɩn 'sɔɔn 'di. 'Sʋ Suifʋ ke Glɛkɩ‑wi" ‑nɩa 'e Asi ‑wee' 'wɔn Tʋ"bo 'a wlu 'mɛ.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Kea a nʋɛ jrii' klae" klae" 'bo Pɔo ‑cɩɛi".
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Ɛ nʋɛ 'sʋ tae'fɔ ke ‑misrɔ ‑ɩ bla Pɔo 'a ku "i ɛ, ɩmɩ nyʋ a ‑te 'o 'wɛ‑nʋʋ "kpei ‑wɛe ʋʋa' 'wɛ‑ ɛ 'bɔ, 'de ‑siisaɩn a 'wlʋ 'e ʋʋpʋ 'ʋn.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 'Sʋ Suifʋ jrʋ' ‑ʋʋa plea dɩ 'mii ‑wɛe ‑ʋʋa nʋa ‑siisaɩn, ʋ ‑pʋ' ‑a ‑pɔn ‑ʋʋ ‑je ‑siisaɩn i nʋ 'de Sesi 'a 'nynɩ 'ʋn ‑ke. Ʋʋpʋ ‑wlu ka 'de ‑siisaɩn ‑pee ʋʋ 'na : 'Ma wluɛ ɩ ‑pee ɩ "si "kpae' 'de Sesi ‑ɔɔ ‑tɩ' Pɔo a 'tmʋa 'a 'nynɩ 'ʋn.
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Nyʋ ‑ʋʋa nʋa dɛ ‑nɩa 'mʋa‑ Suifʋ‑wi" 'a 'sraa ‑sai klaa" Sefa 'a "nynunmai ‑nɩa ‑mɛ" 'sɔn, ‑o.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 'Sʋ ‑suusaʋn due' wluɛ ʋʋpʋ ‑pee, ɛ 'na : 'Ɩn juo Sesi 'mɛ, ‑wɛe dɛ Pɔo nɩa 'ʋn ɛ, 'ɩn juo ‑mɛ, 'kaa aopʋ mɔ 'ee, aoa' 'nynɩ wɛ‑ ?
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 'Sʋ "ju ‑suusaʋn nɩa 'e 'ʋn ‑teɛ ʋʋpʋ blaa' ‑pʋn", 'kamɔ ɔ bla ʋʋpʋ mamaʋ 'sʋ ʋʋ 'kpa 'kwla ‑wɛe ʋʋ 'wlʋ 'o ɔ "juɔi. ‑Ta ʋʋ muua ʋʋ cɛn kui, ʋʋ nɩɛ ‑kɔ'ɔ 'sʋ ‑ta ‑wee'.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Dɛ ‑nʋʋa 'mʋa‑ Suifʋ o, Glɛkɩ‑wi" ‑nɩa 'o Efɛsɩ ɛ, ʋʋ ‑wee' "klein 'wɔɛn, 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, faʋn "ji 'e nyʋ ‑wee' "klein 'ʋn 'ɛ, 'sʋ ʋʋa ‑teɛ' Tʋ"bo Sesi 'a 'nynɩ 'a ni'.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ɛ, ʋʋa' ‑tuu"‑tuu ji' ‑wɛe dɩ saɩn ʋʋ nʋa ʋʋa 'tmʋ ɩ 'bo nyʋ ‑kwea‑.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 'De ʋʋpʋ "klu ɛ, nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑nɩ 'e ‑ʋʋ po nyʋ 'srɛ i po jrii' tɛin" ‑poo ‑poo"‑. Ʋʋa' jrʋ' ja ʋʋa' jrii' posbɩ 'mɛ ‑wɛe ʋʋ po ɩ "jri 'bo nyʋ ‑wee' "juɔi. Nyʋ a naa tɔ' i ɩa' 'sbɩ tu 'a sɔɔn' nɩɛ 'wɛi 'a ‑kwlʋ due'.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 'Kamɔ Tʋ"bo 'a wlu a 'kpa "kpei, ɛɛ kmaa' "i, ɛɛ "nyɩ nyʋpʋ‑ 'kpɩ.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Ɩa' dɩ tu 'wlʋa 'o ‑jei" ɛ, Pɔo nɩɛ "i ɔ 'je Masedoanɩ ke Akai 'ʋn ‑tie" cɛn ‑wɛe ɔ 'je Selisalɛm mu, 'de ɔ wlu ka ɔ 'na : ‑Bo 'ɩn nyni 'e ɛ, ‑mɛ 'ɩn 'je Rɔmʋ 'je ‑o ‑ke.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 'Sʋ ɔ dboɛ nyʋ ‑ʋʋa po ɔ sʋn o 'a 'sɔɔn nya 'de Masedoanɩ. Timote ke Erasɩ ke‑ mʋ ɔ dbo, ‑wɛe ɔ mɔ'ɔ ‑cɛ" 'kpa nʋ 'e Asi nɔ" pla ke'wlɛ.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di nyʋ tai' "maa' dɩ klae" nʋʋɛ' 'de Tʋ"bo 'a ‑jei" naa ‑tɩ 'ʋn.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 "Ju due' nyʋ a 'daa‑ Demetrisɩ ɔ nɩɛ nɩɩblai ‑o, ɔɔ nʋɛ 'wɛi ‑wɛe ɔɔ bla ‑gbi" nynuu mɩɩ" ‑ɩ ‑ke ʋʋa' kɔun‑ kea Dianɩ 'a ‑gbu" ‑kooa', ɩmɩ ɔɔ ple ‑wɛe ɔ ke ɔɔ' dbonʋʋn a 'je "wliiɛ‑.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Ɔ 'kɩɩɛn ɔɔ' dbonʋʋn ke nyʋ ‑ʋʋ ‑ke ɔ 'blea dbo due' "jrui, 'de ɔ wlu ʋʋpʋ ‑pee ka ɔ 'na : 'Ma 'cɛ, ao 'je kan' 'mɛ 'de dbo ‑nɛ 'ʋn ɛ, 'bomɔ ‑aa dɛ 'ʋn 'wlʋa' ‑wee' nɩ‑.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 'Kaa dɩ "klein Pɔo 'tmʋa aoa 'wɔɩn, ɛ se ‑ta Efɛsɩ 'a 'sʋ nɩ‑. Ɔɔ 'tmʋ ɛɛ' dɛ tu 'mɛ 'de Asi 'a ‑kwlɛ ‑tuu"‑tuu 'dii ɔ 'na : ‑Kɩɩ' ‑jɩ nyiɔ 'ɔ sʋn nʋa ‑mɩ se Kea nɩ‑. Ɛɛ' wlu tu ɛ, ɛ dooa ‑aa dbo 'mɛ.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Ɛ se ‑aa dbo 'a 'sʋ ɛɛ dooa nɩ‑, 'kaa ɛɛ dooa Dianɩ ‑ɛ ‑nɩa ‑aa kea 'a ‑gbu" 'a 'nynɩ. ‑Wɛe Dianɩ ‑kea'‑ Asiblʋa ke 'kmʋ ‑wee' a ‑gbɛɛa' 'je "ku "kpei 'wlʋ 'de ʋʋ seɛ dɛ 'daa i.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Ʋʋ 'wɔan wlu ‑nɩa 'mʋa‑ 'sʋ ʋʋ 'kpa 'cɛn, ʋʋ ‑teɛ ‑cruɛn" ‑saa' ‑pʋn" ʋʋ 'na : Dianɩ ‑ɛ ‑nɩa Efɛsɩ‑kɔʋn 'a ‑kea ɛ 'bɛi" !
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 'Sʋ ʋʋ ‑teɛ ‑kli poa' ‑pʋn" 'bo ‑kwlɔ ‑wɛe ʋʋ ‑wee' 'kɩɩɛn "jrui 'bo ‑kwlɔ ‑kwea. Kaisɩ ke Aritakɩ ‑ʋʋ ‑nɩa Masedoanɩ ‑nyʋ ‑wɛe ʋʋ ‑ke Pɔo a na ʋʋ kpʋn ʋʋpʋ 'mɛ ‑wɛe ʋʋ kpa ʋʋpʋ 'e ‑kwlɔ ‑kwea.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pɔo nɩɛ "i ɔɔ' ‑cɛ" 'kpa 'je de 'wlʋʋ‑ 'bo nyʋ ‑kwea de "juɔi, 'kaa Kletiɛn‑wi" kaan ɔ ‑je de.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Dɛ "ijuoʋn jrʋ' ‑ʋʋ ‑nɩa 'e Asi ‑ʋʋ ‑ke Pɔo dbɛɛa ʋʋ dboɛ nyʋ 'de Pɔo o ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ 'tmʋʋ‑ 'de ɔ je 'e ‑kwlɔ ‑kwea mu.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Nyʋ ‑ʋʋ ‑kɩɩan' "jrui 'de ɛɛ' nɔ" tu 'di 'de ‑kli poa 'a 'ʋn ɛ, dɛ jrʋ' a 'tmʋa jrʋ' 'a 'wɔn ɛ 'mii, nyʋ jrʋ' ‑nɩa 'de ʋʋ "klu ɛ, dɛ ‑ɛɛ "jrui ʋʋ 'kɩɩan ‑gblein' ɛ, ʋʋ se ɛ juo‑.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 'Sʋ ʋʋ ‑sa Alɛsandrɩ 'de nyʋ "klu, ɔmɔ Suifʋ‑wi" a poo 'e nya ‑wɛe ɔ ‑kaa' nyʋ kwai" 'de ɔ nɩɛ "i ɔ 'je ʋʋ ‑pee wlu‑.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 'Kaa ka ɔ nɩa Suifʋi ʋʋ 'jea kan' 'sʋ ʋʋ ‑teɛ "wɔa' ‑pʋn" ʋʋ 'na : Dianɩ ‑nɩa Efɛsɩ‑kɔʋn 'a ‑kea'‑ ɛ 'bɛi" !
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 ‑Kwlɔnjei mɔ ‑ɔ ji' ‑wɛe ‑ɔ ‑kaa' ʋʋpʋ 'ʋn 'de ‑ɔ wlu ka ‑ɔ 'na : Aopʋ Efɛsɩ‑kɔʋn, nyʋ ‑wɛ ‑seɛ' juo ka Efɛsɩ‑kwlɔ nɩa Dianɩ ‑kea 'a ‑gbu" ke ɛɛ' kooɔ' dɛ ‑wlʋa 'e jaʋn 'di 'a 'deifuoi ɛ ?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Nyɔ ‑ɔ ‑jea ɛɛ' dɛ tu 'ʋn ‑too' ɔ se nɩ‑. Ao ‑te 'tɩɩn, ao 'bo dɛ "o dɛ‑nʋɛ' 'de "kpeicrɛa' 'ʋn.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Dɛ‑nʋɛ' nyʋ ao ja ‑ta se dɛsaʋn jrɛ' nʋ 'de ʋʋ se ‑aa Dianɩ ‑kea wɔn o to‑.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 'De ‑bo Demetrisɩ ke ɔɔ' dbonʋʋn nɩɛ "i ʋʋ 'je nyɔ "kuan poo ɛ, ‑mɛ 'wɩ nyʋ a 'jea 'pee i ɛ, ʋʋ juɩ'. 'De ʋʋ juo nyʋ ‑ʋʋa ‑jea nyʋ 'a 'pee 'mɛ ‑ke, ‑mɛ 'demɔ ʋʋ 'je mu ‑wɛe ʋʋ 'e "kuan po ka‑.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 'De ‑bo aoa sea dɛ jrɛ' i ‑tee' ɛ, nyʋ a muɛ ‑mɛ 'tmʋa' 'bo nyʋ ‑wee' "juɔi.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Nyʋ a muɛ ‑a ‑klipoʋn 'daa' 'de dɛ ‑nʋʋa ‑sɩan ‑ta 'a ‑tɩ' 'ʋn, 'de bɔ' ‑a bla ‑ta, ɛ se 'jɔ 'ble. ‑Bo nyɔ ‑tee' ‑a i ɛ, ‑ta ‑a ‑jea "kuan ‑sa ‑wɛe ‑a ‑je ɛ po, 'bo se nɩ‑.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Ɔ ‑kɔa' wlu ‑nɩ 'a 'tmʋa' 'sʋ ɔ poɛ ʋʋ ‑wee' ‑jei", ‑wɛe ʋʋ mu ‑gbɛin" o i.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.