Atos 18
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 Ɛ 'wlʋa 'o mu ɛ, Pɔo 'wlʋ 'o Atɛnɩ 'mɛ ‑wɛe ɔ mu Korɛntɩ.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 'Bomɔ ɔ jɛɛ Suifʋi due' ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Akilasɩ. Ɔ 'wlʋʋ 'de Pɔnblʋa "kpei. Ɔ ke ɔɔ' 'nynɔ Plisilɩ a 'wlʋɛ 'e Itali dɛ‑nʋɛ' Klodɩ ‑ɔ ‑nɩa 'blʋajei 'demu ɛ, ɔ nʋɛ Suifʋ ‑wee' "klein i ʋʋ 'je 'o Rɔmʋ 'wlʋ. 'Sʋ Pɔo mu' ɔ ke ʋʋ 'e 'jee‑ ‑wɛe ɔ 'nɛ 'e ʋʋpʋ ‑pʋn".
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 'De see ɛ, Pɔo 'a dbo ɔɔ nʋa mɛ ‑nɩ ɔɔ dba ‑tan 'tanfɔ. 'De dbo due' ‑nɛ mɛ Akilasɩ a nʋ ‑ke. Ɔ ke ʋʋ "tii‑ ‑wɛe ɔ ke ʋʋa nʋ dbo ‑tadue. Pɔo a dba ‑tan 'tanfɔ|src="AB02899b.tif" size="col" ref="18.3"
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 ‑Kwlewɩ "o ‑kwlewɩ o ɛ, Pɔo a muɛ 'e Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbu 'di ‑wɛe ɔɔ tɔɔ nyʋ Sesi 'a ‑tɩ', dɛ‑nʋɛ' ɔɔ nɩɛi" Suifʋ ke Glɛkɩ‑wi" 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'je.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 'Kaa Silasɩ ke Timote 'wlʋa 'e Masedoanɩ ‑wɛe ʋʋ jia 'bomɔ Pɔo a "duo ɔɔ' nɔ" ‑wee' 'ʋn 'de ɔɔ 'tmʋ Sesi 'a ‑tɩ' ‑wɛe ka Sesi nɩa Klisɩ, 'de ɔɔ 'nyɩɛ "kpei 'de Suifʋ‑wi" ‑pee.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 'Kaa Suifʋ‑wi" 'a 'wɔn ʋʋa' po ɔɔ' wlu doin" o, ʋʋa ‑cree" 'ɔ. 'Sʋ Pɔo bla ɔɔ' 'ʋnpaadɩ 'mii 'de ʋʋ ‑pee, ka nyɔ ɔ ‑gbaoa' kwa i 'de nyɔ 'ɔ ‑tɩ' 'ʋn ɔɔ nʋa : 'Ɩn se ‑ma ‑tɩ' 'ʋn nɩ 'bode, 'kamɔ ɛ nɩ‑. 'De ɔ wlu ka ɔ 'na : ‑Bo ao "ma a, ‑mɛ aoa' ‑cɛ" 'kpa "jru ‑o, ɛ se 'ma ‑tɩ' nɩ, aoa' nymɔ se 'bo 'ʋn "jru nɩ‑. Dɛ ‑tba' ‑ta kaan la 'ma muɛ 'e nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ o "biia'.
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 'Sʋ Pɔo "siɛ "kpae' ‑wɛe ɔ mu 'e "ju due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩa Titisɩ Sitisɩ wɔin". Ɔɔ' "ju tu a pleeɛ Kea. Ɔɔ' ‑gbu" ke Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbu tbaa ba "i.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 'De "jrui 'kɩɩn‑gbu ‑nɛ, "ju ‑nɩa ɛɛ' ‑jeopoi ɔɔ' 'nynɩ nɩa Krisipuisɩ ‑mɔ 'jeɛ Tʋ"bo 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn, ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ke. Korɛntɩ nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑poa' Pɔo 'a wlu doin" ɛ, ʋʋ ‑wee' 'jeɛ Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑wɛe ʋʋ nʋ ʋʋ poo "ni "jru.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 'De "maʋ'wɩ due' ‑nɛ 'di 'sʋ Pɔo ja ja. 'De ɛɛ' ja tu 'ʋn Tʋ"bo wlu ɔ ‑pee ɛ 'na : Faʋn 'bo ‑ʋn nʋɛ ! ‑Ɩn kpa 'ma ‑tɩ' 'tmʋa' nya, ‑ɩn ‑bo wɔn "muɛ,
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 dɛ‑nʋɛ' 'ɩn ke ‑ɩn ‑na', nyɔ jrɔ' se ‑ʋn sʋn ‑pʋn" kpai ‑wɛe ‑ma dɛsaʋn "jrii nʋ‑tɩ. 'Kaa nyʋ ‑ʋʋ ‑nɩa 'ma nyʋ ɛ, ʋʋ ‑tiɛi" 'bo ‑kwlɔ ‑nɛ 'di.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 'Sʋ Pɔo nʋɛ 'o Korɛntɩ ‑sʋn due' 'cʋɩ ‑mɛɛo"‑ ‑wɛe ɔ tɔɔ nyʋ Kea 'a wlu.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Nɔ" ‑ɛ 'di Galiɔn nɩa 'blʋajei 'de Akaiblʋa "kpei ɛ, 'bomɔ Suifʋ‑wi" poo wlu ‑tadue 'de Pɔo 'a 'dii 'blea 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑wɛe ʋʋ kpɔ 'e 'pee 'jei "juɔi.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 'De ʋʋ wlu ka ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ ɔɔ ‑pɔn ɔ 'je nyiɔpʋ 'a "jru ‑jei" ‑saa 'de ʋʋ se Kea ‑gbɛɛ' i ka Moisɩ 'a kɛ' "sia 'nynɩ ɛ.
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Pɔo a jiɛ wlua' ‑pʋn" ‑tea' 'sʋ Galiɔn wlu 'e Suifʋ‑wi" ‑pee ɔ 'na : 'Oo Suifʋ, ‑bo ɛ nɩ nyʋ 'srɛ i poo ‑tɩ ke "ikma ‑tɩ jrɩ' kaan 'de ɛ, ‑mɛ 'ɩn 'beeɛ' 'ɩn 'je 'ma nɔ" 'ʋn "duo‑ ‑wɛe 'ɩn 'je aoa' wlu doin" o po.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 'Kaa ‑bo ɛ nɩ ba o ‑too' ‑tɩ 'de 'nynɩ jrɩ' ke aoa' ‑cɛ" 'kpa 'a kɛ'ɛ ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ aoa' 'sʋ 'a ‑tɩ' ‑nao, 'ɩn se dɩ ‑nɩa 'mʋa 'a 'pee 'jei.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 ‑Wɛe ɔ nʋ ʋʋpʋ i 'de ʋʋ 'wlʋ 'e 'pee 'je ‑gbu 'di.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 'Sʋ ʋʋ ‑wee' 'wla 'e Sostɛnɩ ‑nɩa Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbu 'a ‑jeopoi "kpei ʋʋ ‑te ɔɔ' blaa' ‑pʋn" 'bo 'pee 'je ‑gbu "juɔi 'mʋa‑, 'kaa ɛ se Galiɔn ka "i da mɔ "pɩ.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Pɔo ‑kwle 'o Korɛntɩ 'mɛ kpɩɩn‑ ke'wlɛ, ‑wɛe ɔ ke ɔɔ' de'di ‑wi" poo wlu 'sʋ ɔ 'ja 'e ‑bato' 'di ‑wɛe ɔ ke Prisilɩ ke Akilasɩ mu 'e Siri. Ʋʋ 'wɔan 'e ‑bato' 'di 'kpa‑tɩ 'bo Sankre ɛ, Pɔo 'wla "jru i, dɛ‑nʋɛ' ɔ cɛn ɛɛ' wlu ‑tie" 'bo Kea "juɔi 'de‑.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Ʋʋ nynia 'o Efɛsɩ ɛ, 'bomɔ Pɔo sie ɔ "dɛi ‑wi" 'sʋ ɔ pa 'e Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbu 'di ‑wɛe ɔ ke Suifʋ‑wi" a wlu.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 'Sʋ ʋʋa baeɔ' 'de ɔ 'je 'o ʋʋpʋ o 'wɩ nʋ, 'kaa ɔ sɩ 'wɔɔn‑,
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 ‑wɛe ɔ ke ʋʋ cɩɩɛn "i 'de ɔ 'na : 'Ɩn 'je ‑kɔ' ‑ɔ jia nynia' ‑sɔn mu ‑o mamaʋ 'de Selisalɛm. 'Ma muɛ 'nɔ aopʋ o de jia' ‑bo Kea ‑nɩɛi" ɛ. 'Sʋ ɔ 'wlʋ 'o Efɛsɩ 'mɛ.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Ɔ 'wlʋa 'de ‑bato' 'di ɔ "siɛ i 'bo Sesare 'sʋ ɛ, ɔ muɛ Selisalɛm de. Ɔ ke Kea ‑gbu ‑koa' 'jeea 'sʋ ɔ muɛ Antiɔsɩ.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Ɔ nʋa 'bo Antiɔsɩ 'wɩ pla 'sʋ ɛ, ɔ 'kpa ‑jei" ‑wɛe ɔɔ jii Galasiblʋa ke Frisiblʋa "kpei i 'de ɔɔ kuu nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'a dɩ i. Pɔo 'a 'dʋa mua 'a kpɛ taan ‑nɛ|src="Paul3-BW.eps" size="span" ref="18.23-21.17"
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Suifʋi due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Apolɔsɩ, ɔ 'wlʋʋ 'de Alɛsandri ɔmɔ ‑ji' 'o Efɛsɩ. Ɔɔ' "ju tu cɛn wɔn i. Kea 'a wlu ‑crɩɩa' ɔ juo ɛɛ' wɔ ‑sa ka 'mɛ 'pepe.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Ɔ ‑tuu" ɛ 'snɩ 'bo Tʋ"bo 'a ‑jei" ‑wɛe ɔ nɩ nɛ "kpei. Ka Sesi 'a "kpei ‑tɩ nɩa "klein, 'kamɔ ɔɔ ‑sɛ' wɔ 'de nyʋ ‑pee, ɔɔ' sie 'o dɛ jrɛ', 'kaa San 'a nyʋ "ni "jru po ‑tɩ 'a 'sʋ mɛ ɔ juo‑.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Ɔ ‑teɛ wlua' ‑pʋn" 'de 'flɛ 'ʋn 'de "jrui 'kɩɩn‑gbu 'di. Prisilɩ ke Akilasɩ 'wɔan ɔɔ' wlu 'sʋ, ʋʋ "duo ɔ 'ʋn 'ɛ, 'de ʋʋ ke ɔ mu 'e ʋʋ wɔin", ‑wɛe ka Kea 'a ‑jei" naa ‑tɩ 'pɛan 'de ʋʋ ‑sɛ' wɔ 'pepe 'de ɔ ‑pee.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Ɛ 'wlʋa 'o ɛ, Apolɔsɩ nɩɛ "i ɔ 'je 'e Akai mu. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn Kletiɛn‑wi" kuuɛ ɔɔ' dɩ i 'sʋ ʋʋ 'crɩɛ 'sbɛ‑ ‑wɛe ʋʋ "nyɩ ɔ, 'de nyʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'de ɛɛ' 'blʋa 'a 'fɔ tu o 'je ɔ sɩn 'sɔɔn kpʋʋn‑. Ɔ nynia 'e mu ɛ, nyʋ Kea nʋa 'saaʋn "jrii, ‑wɛe ‑ʋʋ ‑jea ɛɛ' ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ɛ, ɔ poɛ ʋʋpʋ sʋn o.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Ɔ tba Kea 'a wlu ‑ɛ ‑crɩɩa' ‑gbɔo "jri ‑sisi' ‑wɛe ɔɔ toɛ 'bo nyʋ ‑wee' "klein "juɔi ka Sesi nɩa Nyʋ 'pʋʋi ɛ. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, dɛ ʋʋ 'jea 'tmʋ, ɛ se nɩ 'bode.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.