Atos 16

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 'Bo ɔ nyni 'o Dɛɛbʋ ‑wɛe ɔ mu Litrɩ, 'bomɔ "ju due' nɩ, ɔ 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Timote. Ɔ de nɩɛ Suifʋ 'nynɔ ‑wɛe ʋ 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑sisi', 'kaa ɔ "bo nɩɛ Klɛkɩi ‑o.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Kletiɛn‑wi" ‑nɩa 'o Litrɩ ke Ikɔnɩ ɛ, ʋʋa poɛ ɔɔ' Kea 'a ‑jei" naa 'a 'kpa.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pɔo nɩɛ "i ɔ ke Timote 'je mu. 'Sʋ ɔ "duo‑ ɔ 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ kpɔ 'klɛn 'de Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ɛɛ' 'blʋa 'a 'fɔ tu o 'a ‑tɩ' 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ ‑wee' "klein juɛ' ka ɔ "bo nɩa Klɛkɩi ɛ.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 ‑Kwlɔ "o ‑kwlɔ ɔɔ jiia 'dii ɛ, dɩ "klein Sesi 'a dboʋn ke nyʋ ‑cɔʋn'‑wi" 'bɛɛa wlu 'ʋn 'bo Selisalɛm ɛ, ɩmɩ ɔɔ 'tmʋ 'de nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑pee ‑wɛe ʋʋ 'jɩ wɔn 'je.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Kea ‑gbi a 'bleɛ 'kpɩ 'de Kea ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn ‑wɛe ɩa 'kpa "kpei 'wɩ "o 'wɩ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pɔo‑wi" mua Kea 'a ‑tɩ' 'tmʋa' 'de Asi 'a 'blee‑blʋɩ "kpei ɛ, Tʋ"bo 'a ‑Suu kaan ʋʋpʋ ‑je de. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ʋʋ ‑gbee' Frisiblʋa ke Galasiblʋa 'mɛ, ʋʋ jɩ 'ʋn ‑tie" cɛn.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 ‑Ta ʋʋ nynia 'o Misiblʋa ‑pʋn" ɛ, ʋʋ nɩɛ "i ʋʋ 'je 'e Bitini mu 'de‑, 'kaa Sesi 'a ‑Suu se ʋʋ ɛɛ' ‑je "nyɩ.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 'Sʋ ʋʋ cɛn Misiblʋa 'ʋn ‑tie" ‑wɛe ʋʋ mu 'o ‑kwlɔ ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Troasɩ. 'Bo ʋʋa' ‑bato' kpʋʋn 'kpʋʋ.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 "Maʋ' 'sʋ ɛ Pɔo 'jeɛ Masedoanɩ i due' 'de jajri 'ʋn ‑ɔɔ bae ɔ i, 'de ‑ɔ ‑na : ‑Ɩn ji 'nɔ ‑a o 'de Masedoanɩ ‑wɛe ‑ɩn ‑je ‑a sʋn o po.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Pɔo ‑kɔa' ja ‑nɛ 'ɛ jaa' 'sʋ ɛ, 'bomɔ ‑a ‑sri" ‑aa ‑pɔn 'e Masedoanɩ‑blʋa "kpei mu ‑kɔ i, dɛ‑nʋɛ' ‑a ‑je kan' 'mɛ Kea 'a ‑cɛ" ‑da ‑aʋn 'de ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei ‑wɛe ‑a ‑je ‑pɔia" ‑tɩ 'tmʋ 'de nyʋ ‑nɩa 'emu ‑pee.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 ‑A ‑kpa ‑bato' 'di 'bo Troasɩ ‑a muɛ Samotrasɩ ‑wɛe ‑sɔn' ‑sɩn' 'de ‑a mu Neapoli.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 'Bomɔ ‑a ‑wlʋ 'de ‑a mu 'o Filipʋ. Ɛmɛ ‑nɩ Masedoanɩ ‑blʋa 'a "i‑saa ‑kwlɔ Rɔmʋ 'a "sʋɩ ‑wi" 'blea. ‑A nʋɛ 'o 'wɩ pla.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 ‑Kwlewɩ o ɛ, ‑a ‑wlʋ 'o ‑kwlɔ 'mɛ, ‑wɛe ‑a mu 'e "ni ‑kwlɩ". ‑Amɔ ‑ɔɔ naa tɔ' i 'de ɛ, ‑a ‑na 'bomɔ Suifʋ‑wi" 'a Kea bae 'ɩn nɩ‑. ‑A ‑teɛ i 'bomu ‑wɛe ‑aa ‑wlu 'nynʋkpae' ‑ʋʋ ‑kɩɩan' "jrui ‑pee.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Ʋʋa' due 'a 'nynɩ ‑nɩ Lidi. Ʋ 'wlʋɛ 'o ‑kwlɔ Tiatii 'di ‑wɛe ʋa ple "wlii‑, ɩa' "jri ‑sain 'a. Ʋʋa' 'nynɔkpao' tu ɛ, ʋa pleeɛ Kea ‑wɛe ʋa po ‑aa wlu doin" o. 'Sʋ Tʋ"bo kaiɛn ʋa' pɛe wɔn ‑wɛe dɛ Pɔo a 'tmʋa ʋa poɛ doun" o ‑snii'.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ʋ ke ʋa' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ‑wee' pooa "ni "jru 'sʋ ɛ, ʋ 'da ‑aʋn 'ɛ 'de ʋ 'na : Ka 'ɩn 'jea Tʋ"bo 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑cɛɛn'‑, ‑bo ao 'je kan' ‑mɔ 'ja a, ‑mɛ ao ji 'de 'ʋn wɔin" koo‑. ‑Wɛe ʋ 'nɛ ‑a "mlai mamaʋ 'sʋ ‑a ‑wɔɔn' 'o.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 'Wɩ jrɛ' o, ‑ta ‑aa mua 'e Kea bae 'ɩn ɛ, dbonʋnynɔkpao' due' ‑jaa' ‑a "i. sɛn 'ɛ ‑suu ‑nɩ 'de ʋ 'ʋn ɛmɛ ‑ɛɛ nʋɛ 'de ʋa ‑si' dɩ ‑wɛe ʋa 'je 'wɛi ‑tuu" 'de ʋa "nyɩ ʋa' jeʋn ‑wi".
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 'Sʋ ʋ ‑teɛ ‑a ‑ke Pɔo 'a 'de naa' ‑pʋn", ‑wɛe ʋa "wɔ ʋ 'na : Nyʋ ‑nʋ, ʋʋ nɩɛ Kea ‑nɩa 'e jaʋn 'di 'a dbonʋʋn ‑o, 'pʋ‑je mɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' ʋʋa 'tmʋ 'de ao ‑pee.
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Ʋ nʋ ɛɛ' dɛ tu 'mɛ 'de 'wɩ pla 'di. Pɔo sea 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn 'sʋ ɔ "biiɛ i 'de ʋ o, ‑wɛe ɔ wlu ‑suusaʋn ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'tmʋʋ ɛ 'de Sesi Klisɩ 'a 'nynɩ 'ʋn, ɛ 'wlʋ 'e "junynɔkpao' ‑nʋ 'ʋn ! 'Bo ɛ "sri, ɛ je 'de ʋ 'ʋn 'wlʋ.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Nyʋ ‑blea dbonʋnynɔkpao' ‑nʋ 'jea kan' ka ʋʋa' crɔn' 'ɔ ‑jeblʋ a jia "i cean' 'sʋ, ʋʋ kpʋn Pɔo ke Silasɩ 'mɛ, ‑wɛe ʋʋ kpa ʋʋpʋ 'bo ‑kwlɔʋnjeʋn "juɔi.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 'De ʋʋ kpa ʋʋpʋ 'e Rɔmʋ‑kɔʋn 'a 'pee 'jeʋn o, ‑wɛe ʋʋ 'na : Nyʋ ‑ʋʋa dooa ‑aa ‑kwlɔ, ʋʋ ka.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ʋʋ nɩɛ Suifʋ‑wi" ‑o, kplɩn ‑aa kɛ' 'na nyʋ 'bo nʋɛ, ɩmɩ ʋʋa tɔɔ ‑apʋ ‑ɔ ‑nɩa Rɔmʋ‑kɔʋn ‑wɛe ‑a ‑je 'wɔɔn' 'de ‑a ‑je nʋ.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 'Sʋ nyʋ ‑wee' "klein nyna ja, ‑wɛe ‑kwlɔʋnjeʋn ‑sa Pɔo ke Silasɩ dɩ kui, 'de ʋʋ cɛn 'o wlu ‑wɛe ʋʋ kpa ʋʋpʋ klae 'ʋn.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ʋʋ ‑kɔa' ʋʋpʋ 'a blaa' 'sʋ ʋʋ po ʋʋpʋ ‑kaso 'di, ‑wɛe ʋʋ 'tmʋʋ ‑kasogbu i fuoi 'de ɔ 'je ʋʋpʋ i fuo ka ‑cɔɔn' ka.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 ‑Kasogbu i fuoi ‑mɔ 'wɔan ‑mɛ 'sʋ ɛ, ɔ kpa ʋʋpʋ 'de ‑kasogbu 'a wɔn ‑nɩa 'e de 'di ‑wee' ɔ po ʋʋpʋ ‑gbii‑ bʋ'.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 ‑Too' ‑kwea 'sʋ Pɔo ke Silasɩ ‑teɛ baea' ke blea' ‑pʋn" ‑wɛe ʋʋa 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i. Nyʋ ‑nɩa 'e ‑kaso 'di ‑wee' a 'wɔn ʋʋpʋ 'a wlu 'mɛ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ʋʋa ‑gbʋan 'emu 'sʋ 'blʋa‑ crɛ', 'sʋ ‑kasogbu 'a ‑gban ‑wee' a ‑suua' i. 'Bomɔ ‑kasogbu 'a kpae" ‑wee' "sri ɩ kain "wɔin, ‑gbaacɩɛ' dbi ‑sria" ‑kaso 'diʋn ‑wee' cɛn'.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 ‑Ta ‑kasogbu i fuoi a sɔan "nyɩɔ' 'sʋ ɛ, ‑mɛ ‑kasogbu 'a kpae" ‑wee' flɔn wɔn, 'sʋ ɔ ‑sa ɔɔ' ‑cnɛ kpla', ɔ 'e ɔɔ' ‑cɛ" 'dbaa', ɔɔ naa tɔ' i ɔ 'na ‑mɛ nyʋ ‑nɩa ‑kaso 'di ‑wee' 'kpa 'kwla 'de‑.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 'Kaa Pɔo bla ‑ke, ɔ 'na : ‑Ɩn ‑bo ‑ma ‑cɛ" dɛsaʋn "jrii nʋɛ, ‑a ‑wee' "klein nɩ ‑ta 'mɛ.
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 'Sʋ ‑kasogbu ifuoi ‑teeɛ' nɛ i, ‑wɛe ɔ 'wlaa 'e ‑kasogbu 'di 'de "kpei crɛɛa' 'ʋn. Ɔɔ' dɩ a crɛ', faʋn a nʋɔ'. 'Sʋ ɔ "siiɛ 'kɔi‑ i 'bo Pɔo ke Silasɩ "juɔi.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ɔ "siiɛ ʋʋpʋ "kpae', ‑wɛe ɔ 'na : Tʋ"bo ‑wi", dɛ 'ɩn 'je nʋ 'de 'ɩn 'je 'pʋ ɛ‑ ?
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 'Sʋ Pɔo ke Silasɩ 'na : ‑Ɩn ‑je Tʋ"bo Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑wɛe ‑ɩn ‑je 'pʋ, ‑mɔ e ‑ma ‑gbu" ‑sɔn nyʋ e‑.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 ‑Wɛe ʋʋ ‑te Tʋ"bo 'a wlu 'tmʋa' ‑pʋn" 'de ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔnyʋ ‑pee.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 'De ɛɛ' "maʋ'wɩ tu 'di ɛ, ɔ "duo‑ ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ ‑wɛe ʋʋ mu 'de ɔ wɔin" 'de ɔ jre ʋʋpʋ 'a ‑ci". 'Bo ɛ "sri ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ je "ni "jru pooɛ‑.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 'De ɔ "nyɩ ʋʋpʋ diidɛ, 'sʋ ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔnyʋ a nʋɛ 'mʋa‑, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ 'jeɛ Kea 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ ‑kwlɔʋnjeʋn dboɛ nyʋ 'de ‑kasogbu ifuoi o ‑wɛe ʋʋ 'na : ‑Ɩn ‑sii" nyʋ ‑nʋ i.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 ‑Wɛe ‑kasogbu ifuoi 'tmʋ ɩ 'de Pɔo ke Silasɩ ‑pee ɔ 'na : Rɔmʋ 'a ‑kwlɔʋnjeʋn dboɛ nyʋ ʋʋ 'naa 'ɩn "sii aopʋ i, ao 'bɛɛ‑ ao 'je "kpae' "si la ‑wɛe ao 'je mu 'de 'flɛ 'ʋn.
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 'Kaa Pɔo wlu' 'de nyʋ ʋʋ dboa ‑pee ɔ 'na : Ʋʋ bla ‑aʋn ɛ 'bo nyʋ ‑kwea, 'de ʋʋ se ‑aa 'pee 'je 'sʋ ʋʋ po ‑a ‑kaso 'di, ‑jɛ kaan 'sʋ ʋʋa dboɛ nyʋ ‑wɛe ʋʋ 'je ‑a i "sii wɔɔ‑. 'De ‑mɛ 'kamɔ ‑a ‑nɩ Romɛ koun 'a ‑cɛ" 'kpa, ɛ se 'bɛɛ‑. ‑Bo ao mu ɛ, ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa ji ‑wɛe ʋʋ 'je ‑a i "sii‑.
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Nyʋ ʋʋ dboa kpa wlu ‑nɛ ‑wɛe ʋʋ 'tmʋ ɛ 'de ‑kwlɔʋnjeʋn ‑pee 'sʋ ka Pɔo ke Silasɩ nɩa Rɔmʋ‑kɔʋn ɛɛ' dɛ waa ʋʋpʋ 'dii.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 'Sʋ ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa ji' ‑wɛe ʋʋ jaa Pɔo ke Silasɩ 'a pɛe ja 'de ʋʋ ‑sʋ ‑kaso 'di, ‑wɛe ʋʋ bae ʋʋpʋ i 'de ʋʋ 'je 'o ‑kwlɔ 'wlʋ.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Pɔo‑wi" 'wlʋa ‑kaso 'di ɛ, ʋʋ muɛ 'e Lidi o ‑gbɛin", ʋʋ ke ʋʋa' de'di ‑wi" 'jeea 'sʋ ɛ, ʋʋ kuuɛ ʋʋpʋ 'a dɩ i ‑wɛe ʋʋ 'kpa ‑jei".
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.