Atos 16

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 'Bo ɔ nyni 'o Dɛɛbʋ ‑wɛe ɔ mu Litrɩ, 'bomɔ "ju due' nɩ, ɔ 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Timote. Ɔ de nɩɛ Suifʋ 'nynɔ ‑wɛe ʋ 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑sisi', 'kaa ɔ "bo nɩɛ Klɛkɩi ‑o.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 Kletiɛn‑wi" ‑nɩa 'o Litrɩ ke Ikɔnɩ ɛ, ʋʋa poɛ ɔɔ' Kea 'a ‑jei" naa 'a 'kpa.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pɔo nɩɛ "i ɔ ke Timote 'je mu. 'Sʋ ɔ "duo‑ ɔ 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ kpɔ 'klɛn 'de Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ɛɛ' 'blʋa 'a 'fɔ tu o 'a ‑tɩ' 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ ‑wee' "klein juɛ' ka ɔ "bo nɩa Klɛkɩi ɛ.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 ‑Kwlɔ "o ‑kwlɔ ɔɔ jiia 'dii ɛ, dɩ "klein Sesi 'a dboʋn ke nyʋ ‑cɔʋn'‑wi" 'bɛɛa wlu 'ʋn 'bo Selisalɛm ɛ, ɩmɩ ɔɔ 'tmʋ 'de nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑pee ‑wɛe ʋʋ 'jɩ wɔn 'je.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kea ‑gbi a 'bleɛ 'kpɩ 'de Kea ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn ‑wɛe ɩa 'kpa "kpei 'wɩ "o 'wɩ.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 Pɔo‑wi" mua Kea 'a ‑tɩ' 'tmʋa' 'de Asi 'a 'blee‑blʋɩ "kpei ɛ, Tʋ"bo 'a ‑Suu kaan ʋʋpʋ ‑je de. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ʋʋ ‑gbee' Frisiblʋa ke Galasiblʋa 'mɛ, ʋʋ jɩ 'ʋn ‑tie" cɛn.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 ‑Ta ʋʋ nynia 'o Misiblʋa ‑pʋn" ɛ, ʋʋ nɩɛ "i ʋʋ 'je 'e Bitini mu 'de‑, 'kaa Sesi 'a ‑Suu se ʋʋ ɛɛ' ‑je "nyɩ.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 'Sʋ ʋʋ cɛn Misiblʋa 'ʋn ‑tie" ‑wɛe ʋʋ mu 'o ‑kwlɔ ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Troasɩ. 'Bo ʋʋa' ‑bato' kpʋʋn 'kpʋʋ.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 "Maʋ' 'sʋ ɛ Pɔo 'jeɛ Masedoanɩ i due' 'de jajri 'ʋn ‑ɔɔ bae ɔ i, 'de ‑ɔ ‑na : ‑Ɩn ji 'nɔ ‑a o 'de Masedoanɩ ‑wɛe ‑ɩn ‑je ‑a sʋn o po.
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Pɔo ‑kɔa' ja ‑nɛ 'ɛ jaa' 'sʋ ɛ, 'bomɔ ‑a ‑sri" ‑aa ‑pɔn 'e Masedoanɩ‑blʋa "kpei mu ‑kɔ i, dɛ‑nʋɛ' ‑a ‑je kan' 'mɛ Kea 'a ‑cɛ" ‑da ‑aʋn 'de ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei ‑wɛe ‑a ‑je ‑pɔia" ‑tɩ 'tmʋ 'de nyʋ ‑nɩa 'emu ‑pee.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 ‑A ‑kpa ‑bato' 'di 'bo Troasɩ ‑a muɛ Samotrasɩ ‑wɛe ‑sɔn' ‑sɩn' 'de ‑a mu Neapoli.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 'Bomɔ ‑a ‑wlʋ 'de ‑a mu 'o Filipʋ. Ɛmɛ ‑nɩ Masedoanɩ ‑blʋa 'a "i‑saa ‑kwlɔ Rɔmʋ 'a "sʋɩ ‑wi" 'blea. ‑A nʋɛ 'o 'wɩ pla.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 ‑Kwlewɩ o ɛ, ‑a ‑wlʋ 'o ‑kwlɔ 'mɛ, ‑wɛe ‑a mu 'e "ni ‑kwlɩ". ‑Amɔ ‑ɔɔ naa tɔ' i 'de ɛ, ‑a ‑na 'bomɔ Suifʋ‑wi" 'a Kea bae 'ɩn nɩ‑. ‑A ‑teɛ i 'bomu ‑wɛe ‑aa ‑wlu 'nynʋkpae' ‑ʋʋ ‑kɩɩan' "jrui ‑pee.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Ʋʋa' due 'a 'nynɩ ‑nɩ Lidi. Ʋ 'wlʋɛ 'o ‑kwlɔ Tiatii 'di ‑wɛe ʋa ple "wlii‑, ɩa' "jri ‑sain 'a. Ʋʋa' 'nynɔkpao' tu ɛ, ʋa pleeɛ Kea ‑wɛe ʋa po ‑aa wlu doin" o. 'Sʋ Tʋ"bo kaiɛn ʋa' pɛe wɔn ‑wɛe dɛ Pɔo a 'tmʋa ʋa poɛ doun" o ‑snii'.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ʋ ke ʋa' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ‑wee' pooa "ni "jru 'sʋ ɛ, ʋ 'da ‑aʋn 'ɛ 'de ʋ 'na : Ka 'ɩn 'jea Tʋ"bo 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑cɛɛn'‑, ‑bo ao 'je kan' ‑mɔ 'ja a, ‑mɛ ao ji 'de 'ʋn wɔin" koo‑. ‑Wɛe ʋ 'nɛ ‑a "mlai mamaʋ 'sʋ ‑a ‑wɔɔn' 'o.
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 'Wɩ jrɛ' o, ‑ta ‑aa mua 'e Kea bae 'ɩn ɛ, dbonʋnynɔkpao' due' ‑jaa' ‑a "i. sɛn 'ɛ ‑suu ‑nɩ 'de ʋ 'ʋn ɛmɛ ‑ɛɛ nʋɛ 'de ʋa ‑si' dɩ ‑wɛe ʋa 'je 'wɛi ‑tuu" 'de ʋa "nyɩ ʋa' jeʋn ‑wi".
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 'Sʋ ʋ ‑teɛ ‑a ‑ke Pɔo 'a 'de naa' ‑pʋn", ‑wɛe ʋa "wɔ ʋ 'na : Nyʋ ‑nʋ, ʋʋ nɩɛ Kea ‑nɩa 'e jaʋn 'di 'a dbonʋʋn ‑o, 'pʋ‑je mɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' ʋʋa 'tmʋ 'de ao ‑pee.
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Ʋ nʋ ɛɛ' dɛ tu 'mɛ 'de 'wɩ pla 'di. Pɔo sea 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn 'sʋ ɔ "biiɛ i 'de ʋ o, ‑wɛe ɔ wlu ‑suusaʋn ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'tmʋʋ ɛ 'de Sesi Klisɩ 'a 'nynɩ 'ʋn, ɛ 'wlʋ 'e "junynɔkpao' ‑nʋ 'ʋn ! 'Bo ɛ "sri, ɛ je 'de ʋ 'ʋn 'wlʋ.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Nyʋ ‑blea dbonʋnynɔkpao' ‑nʋ 'jea kan' ka ʋʋa' crɔn' 'ɔ ‑jeblʋ a jia "i cean' 'sʋ, ʋʋ kpʋn Pɔo ke Silasɩ 'mɛ, ‑wɛe ʋʋ kpa ʋʋpʋ 'bo ‑kwlɔʋnjeʋn "juɔi.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 'De ʋʋ kpa ʋʋpʋ 'e Rɔmʋ‑kɔʋn 'a 'pee 'jeʋn o, ‑wɛe ʋʋ 'na : Nyʋ ‑ʋʋa dooa ‑aa ‑kwlɔ, ʋʋ ka.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 Ʋʋ nɩɛ Suifʋ‑wi" ‑o, kplɩn ‑aa kɛ' 'na nyʋ 'bo nʋɛ, ɩmɩ ʋʋa tɔɔ ‑apʋ ‑ɔ ‑nɩa Rɔmʋ‑kɔʋn ‑wɛe ‑a ‑je 'wɔɔn' 'de ‑a ‑je nʋ.
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 'Sʋ nyʋ ‑wee' "klein nyna ja, ‑wɛe ‑kwlɔʋnjeʋn ‑sa Pɔo ke Silasɩ dɩ kui, 'de ʋʋ cɛn 'o wlu ‑wɛe ʋʋ kpa ʋʋpʋ klae 'ʋn.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ʋʋ ‑kɔa' ʋʋpʋ 'a blaa' 'sʋ ʋʋ po ʋʋpʋ ‑kaso 'di, ‑wɛe ʋʋ 'tmʋʋ ‑kasogbu i fuoi 'de ɔ 'je ʋʋpʋ i fuo ka ‑cɔɔn' ka.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 ‑Kasogbu i fuoi ‑mɔ 'wɔan ‑mɛ 'sʋ ɛ, ɔ kpa ʋʋpʋ 'de ‑kasogbu 'a wɔn ‑nɩa 'e de 'di ‑wee' ɔ po ʋʋpʋ ‑gbii‑ bʋ'.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 ‑Too' ‑kwea 'sʋ Pɔo ke Silasɩ ‑teɛ baea' ke blea' ‑pʋn" ‑wɛe ʋʋa 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i. Nyʋ ‑nɩa 'e ‑kaso 'di ‑wee' a 'wɔn ʋʋpʋ 'a wlu 'mɛ.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Ʋʋa ‑gbʋan 'emu 'sʋ 'blʋa‑ crɛ', 'sʋ ‑kasogbu 'a ‑gban ‑wee' a ‑suua' i. 'Bomɔ ‑kasogbu 'a kpae" ‑wee' "sri ɩ kain "wɔin, ‑gbaacɩɛ' dbi ‑sria" ‑kaso 'diʋn ‑wee' cɛn'.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 ‑Ta ‑kasogbu i fuoi a sɔan "nyɩɔ' 'sʋ ɛ, ‑mɛ ‑kasogbu 'a kpae" ‑wee' flɔn wɔn, 'sʋ ɔ ‑sa ɔɔ' ‑cnɛ kpla', ɔ 'e ɔɔ' ‑cɛ" 'dbaa', ɔɔ naa tɔ' i ɔ 'na ‑mɛ nyʋ ‑nɩa ‑kaso 'di ‑wee' 'kpa 'kwla 'de‑.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 'Kaa Pɔo bla ‑ke, ɔ 'na : ‑Ɩn ‑bo ‑ma ‑cɛ" dɛsaʋn "jrii nʋɛ, ‑a ‑wee' "klein nɩ ‑ta 'mɛ.
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 'Sʋ ‑kasogbu ifuoi ‑teeɛ' nɛ i, ‑wɛe ɔ 'wlaa 'e ‑kasogbu 'di 'de "kpei crɛɛa' 'ʋn. Ɔɔ' dɩ a crɛ', faʋn a nʋɔ'. 'Sʋ ɔ "siiɛ 'kɔi‑ i 'bo Pɔo ke Silasɩ "juɔi.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Ɔ "siiɛ ʋʋpʋ "kpae', ‑wɛe ɔ 'na : Tʋ"bo ‑wi", dɛ 'ɩn 'je nʋ 'de 'ɩn 'je 'pʋ ɛ‑ ?
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 'Sʋ Pɔo ke Silasɩ 'na : ‑Ɩn ‑je Tʋ"bo Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑wɛe ‑ɩn ‑je 'pʋ, ‑mɔ e ‑ma ‑gbu" ‑sɔn nyʋ e‑.
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 ‑Wɛe ʋʋ ‑te Tʋ"bo 'a wlu 'tmʋa' ‑pʋn" 'de ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔnyʋ ‑pee.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 'De ɛɛ' "maʋ'wɩ tu 'di ɛ, ɔ "duo‑ ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ ‑wɛe ʋʋ mu 'de ɔ wɔin" 'de ɔ jre ʋʋpʋ 'a ‑ci". 'Bo ɛ "sri ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ je "ni "jru pooɛ‑.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 'De ɔ "nyɩ ʋʋpʋ diidɛ, 'sʋ ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔnyʋ a nʋɛ 'mʋa‑, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ 'jeɛ Kea 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ ‑kwlɔʋnjeʋn dboɛ nyʋ 'de ‑kasogbu ifuoi o ‑wɛe ʋʋ 'na : ‑Ɩn ‑sii" nyʋ ‑nʋ i.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 ‑Wɛe ‑kasogbu ifuoi 'tmʋ ɩ 'de Pɔo ke Silasɩ ‑pee ɔ 'na : Rɔmʋ 'a ‑kwlɔʋnjeʋn dboɛ nyʋ ʋʋ 'naa 'ɩn "sii aopʋ i, ao 'bɛɛ‑ ao 'je "kpae' "si la ‑wɛe ao 'je mu 'de 'flɛ 'ʋn.
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 'Kaa Pɔo wlu' 'de nyʋ ʋʋ dboa ‑pee ɔ 'na : Ʋʋ bla ‑aʋn ɛ 'bo nyʋ ‑kwea, 'de ʋʋ se ‑aa 'pee 'je 'sʋ ʋʋ po ‑a ‑kaso 'di, ‑jɛ kaan 'sʋ ʋʋa dboɛ nyʋ ‑wɛe ʋʋ 'je ‑a i "sii wɔɔ‑. 'De ‑mɛ 'kamɔ ‑a ‑nɩ Romɛ koun 'a ‑cɛ" 'kpa, ɛ se 'bɛɛ‑. ‑Bo ao mu ɛ, ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa ji ‑wɛe ʋʋ 'je ‑a i "sii‑.
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Nyʋ ʋʋ dboa kpa wlu ‑nɛ ‑wɛe ʋʋ 'tmʋ ɛ 'de ‑kwlɔʋnjeʋn ‑pee 'sʋ ka Pɔo ke Silasɩ nɩa Rɔmʋ‑kɔʋn ɛɛ' dɛ waa ʋʋpʋ 'dii.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 'Sʋ ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa ji' ‑wɛe ʋʋ jaa Pɔo ke Silasɩ 'a pɛe ja 'de ʋʋ ‑sʋ ‑kaso 'di, ‑wɛe ʋʋ bae ʋʋpʋ i 'de ʋʋ 'je 'o ‑kwlɔ 'wlʋ.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Pɔo‑wi" 'wlʋa ‑kaso 'di ɛ, ʋʋ muɛ 'e Lidi o ‑gbɛin", ʋʋ ke ʋʋa' de'di ‑wi" 'jeea 'sʋ ɛ, ʋʋ kuuɛ ʋʋpʋ 'a dɩ i ‑wɛe ʋʋ 'kpa ‑jei".
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.