Atos 16
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARIB
1 'Bo ɔ nyni 'o Dɛɛbʋ ‑wɛe ɔ mu Litrɩ, 'bomɔ "ju due' nɩ, ɔ 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Timote. Ɔ de nɩɛ Suifʋ 'nynɔ ‑wɛe ʋ 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑sisi', 'kaa ɔ "bo nɩɛ Klɛkɩi ‑o.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Kletiɛn‑wi" ‑nɩa 'o Litrɩ ke Ikɔnɩ ɛ, ʋʋa poɛ ɔɔ' Kea 'a ‑jei" naa 'a 'kpa.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔo nɩɛ "i ɔ ke Timote 'je mu. 'Sʋ ɔ "duo‑ ɔ 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ kpɔ 'klɛn 'de Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ɛɛ' 'blʋa 'a 'fɔ tu o 'a ‑tɩ' 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ ‑wee' "klein juɛ' ka ɔ "bo nɩa Klɛkɩi ɛ.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 ‑Kwlɔ "o ‑kwlɔ ɔɔ jiia 'dii ɛ, dɩ "klein Sesi 'a dboʋn ke nyʋ ‑cɔʋn'‑wi" 'bɛɛa wlu 'ʋn 'bo Selisalɛm ɛ, ɩmɩ ɔɔ 'tmʋ 'de nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑pee ‑wɛe ʋʋ 'jɩ wɔn 'je.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kea ‑gbi a 'bleɛ 'kpɩ 'de Kea ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn ‑wɛe ɩa 'kpa "kpei 'wɩ "o 'wɩ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Pɔo‑wi" mua Kea 'a ‑tɩ' 'tmʋa' 'de Asi 'a 'blee‑blʋɩ "kpei ɛ, Tʋ"bo 'a ‑Suu kaan ʋʋpʋ ‑je de. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ʋʋ ‑gbee' Frisiblʋa ke Galasiblʋa 'mɛ, ʋʋ jɩ 'ʋn ‑tie" cɛn.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 ‑Ta ʋʋ nynia 'o Misiblʋa ‑pʋn" ɛ, ʋʋ nɩɛ "i ʋʋ 'je 'e Bitini mu 'de‑, 'kaa Sesi 'a ‑Suu se ʋʋ ɛɛ' ‑je "nyɩ.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 'Sʋ ʋʋ cɛn Misiblʋa 'ʋn ‑tie" ‑wɛe ʋʋ mu 'o ‑kwlɔ ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Troasɩ. 'Bo ʋʋa' ‑bato' kpʋʋn 'kpʋʋ.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 "Maʋ' 'sʋ ɛ Pɔo 'jeɛ Masedoanɩ i due' 'de jajri 'ʋn ‑ɔɔ bae ɔ i, 'de ‑ɔ ‑na : ‑Ɩn ji 'nɔ ‑a o 'de Masedoanɩ ‑wɛe ‑ɩn ‑je ‑a sʋn o po.
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pɔo ‑kɔa' ja ‑nɛ 'ɛ jaa' 'sʋ ɛ, 'bomɔ ‑a ‑sri" ‑aa ‑pɔn 'e Masedoanɩ‑blʋa "kpei mu ‑kɔ i, dɛ‑nʋɛ' ‑a ‑je kan' 'mɛ Kea 'a ‑cɛ" ‑da ‑aʋn 'de ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei ‑wɛe ‑a ‑je ‑pɔia" ‑tɩ 'tmʋ 'de nyʋ ‑nɩa 'emu ‑pee.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 ‑A ‑kpa ‑bato' 'di 'bo Troasɩ ‑a muɛ Samotrasɩ ‑wɛe ‑sɔn' ‑sɩn' 'de ‑a mu Neapoli.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 'Bomɔ ‑a ‑wlʋ 'de ‑a mu 'o Filipʋ. Ɛmɛ ‑nɩ Masedoanɩ ‑blʋa 'a "i‑saa ‑kwlɔ Rɔmʋ 'a "sʋɩ ‑wi" 'blea. ‑A nʋɛ 'o 'wɩ pla.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 ‑Kwlewɩ o ɛ, ‑a ‑wlʋ 'o ‑kwlɔ 'mɛ, ‑wɛe ‑a mu 'e "ni ‑kwlɩ". ‑Amɔ ‑ɔɔ naa tɔ' i 'de ɛ, ‑a ‑na 'bomɔ Suifʋ‑wi" 'a Kea bae 'ɩn nɩ‑. ‑A ‑teɛ i 'bomu ‑wɛe ‑aa ‑wlu 'nynʋkpae' ‑ʋʋ ‑kɩɩan' "jrui ‑pee.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Ʋʋa' due 'a 'nynɩ ‑nɩ Lidi. Ʋ 'wlʋɛ 'o ‑kwlɔ Tiatii 'di ‑wɛe ʋa ple "wlii‑, ɩa' "jri ‑sain 'a. Ʋʋa' 'nynɔkpao' tu ɛ, ʋa pleeɛ Kea ‑wɛe ʋa po ‑aa wlu doin" o. 'Sʋ Tʋ"bo kaiɛn ʋa' pɛe wɔn ‑wɛe dɛ Pɔo a 'tmʋa ʋa poɛ doun" o ‑snii'.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ʋ ke ʋa' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ‑wee' pooa "ni "jru 'sʋ ɛ, ʋ 'da ‑aʋn 'ɛ 'de ʋ 'na : Ka 'ɩn 'jea Tʋ"bo 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑cɛɛn'‑, ‑bo ao 'je kan' ‑mɔ 'ja a, ‑mɛ ao ji 'de 'ʋn wɔin" koo‑. ‑Wɛe ʋ 'nɛ ‑a "mlai mamaʋ 'sʋ ‑a ‑wɔɔn' 'o.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 'Wɩ jrɛ' o, ‑ta ‑aa mua 'e Kea bae 'ɩn ɛ, dbonʋnynɔkpao' due' ‑jaa' ‑a "i. sɛn 'ɛ ‑suu ‑nɩ 'de ʋ 'ʋn ɛmɛ ‑ɛɛ nʋɛ 'de ʋa ‑si' dɩ ‑wɛe ʋa 'je 'wɛi ‑tuu" 'de ʋa "nyɩ ʋa' jeʋn ‑wi".
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 'Sʋ ʋ ‑teɛ ‑a ‑ke Pɔo 'a 'de naa' ‑pʋn", ‑wɛe ʋa "wɔ ʋ 'na : Nyʋ ‑nʋ, ʋʋ nɩɛ Kea ‑nɩa 'e jaʋn 'di 'a dbonʋʋn ‑o, 'pʋ‑je mɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' ʋʋa 'tmʋ 'de ao ‑pee.
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Ʋ nʋ ɛɛ' dɛ tu 'mɛ 'de 'wɩ pla 'di. Pɔo sea 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn 'sʋ ɔ "biiɛ i 'de ʋ o, ‑wɛe ɔ wlu ‑suusaʋn ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'tmʋʋ ɛ 'de Sesi Klisɩ 'a 'nynɩ 'ʋn, ɛ 'wlʋ 'e "junynɔkpao' ‑nʋ 'ʋn ! 'Bo ɛ "sri, ɛ je 'de ʋ 'ʋn 'wlʋ.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Nyʋ ‑blea dbonʋnynɔkpao' ‑nʋ 'jea kan' ka ʋʋa' crɔn' 'ɔ ‑jeblʋ a jia "i cean' 'sʋ, ʋʋ kpʋn Pɔo ke Silasɩ 'mɛ, ‑wɛe ʋʋ kpa ʋʋpʋ 'bo ‑kwlɔʋnjeʋn "juɔi.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 'De ʋʋ kpa ʋʋpʋ 'e Rɔmʋ‑kɔʋn 'a 'pee 'jeʋn o, ‑wɛe ʋʋ 'na : Nyʋ ‑ʋʋa dooa ‑aa ‑kwlɔ, ʋʋ ka.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Ʋʋ nɩɛ Suifʋ‑wi" ‑o, kplɩn ‑aa kɛ' 'na nyʋ 'bo nʋɛ, ɩmɩ ʋʋa tɔɔ ‑apʋ ‑ɔ ‑nɩa Rɔmʋ‑kɔʋn ‑wɛe ‑a ‑je 'wɔɔn' 'de ‑a ‑je nʋ.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 'Sʋ nyʋ ‑wee' "klein nyna ja, ‑wɛe ‑kwlɔʋnjeʋn ‑sa Pɔo ke Silasɩ dɩ kui, 'de ʋʋ cɛn 'o wlu ‑wɛe ʋʋ kpa ʋʋpʋ klae 'ʋn.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ʋʋ ‑kɔa' ʋʋpʋ 'a blaa' 'sʋ ʋʋ po ʋʋpʋ ‑kaso 'di, ‑wɛe ʋʋ 'tmʋʋ ‑kasogbu i fuoi 'de ɔ 'je ʋʋpʋ i fuo ka ‑cɔɔn' ka.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 ‑Kasogbu i fuoi ‑mɔ 'wɔan ‑mɛ 'sʋ ɛ, ɔ kpa ʋʋpʋ 'de ‑kasogbu 'a wɔn ‑nɩa 'e de 'di ‑wee' ɔ po ʋʋpʋ ‑gbii‑ bʋ'.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 ‑Too' ‑kwea 'sʋ Pɔo ke Silasɩ ‑teɛ baea' ke blea' ‑pʋn" ‑wɛe ʋʋa 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i. Nyʋ ‑nɩa 'e ‑kaso 'di ‑wee' a 'wɔn ʋʋpʋ 'a wlu 'mɛ.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ʋʋa ‑gbʋan 'emu 'sʋ 'blʋa‑ crɛ', 'sʋ ‑kasogbu 'a ‑gban ‑wee' a ‑suua' i. 'Bomɔ ‑kasogbu 'a kpae" ‑wee' "sri ɩ kain "wɔin, ‑gbaacɩɛ' dbi ‑sria" ‑kaso 'diʋn ‑wee' cɛn'.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 ‑Ta ‑kasogbu i fuoi a sɔan "nyɩɔ' 'sʋ ɛ, ‑mɛ ‑kasogbu 'a kpae" ‑wee' flɔn wɔn, 'sʋ ɔ ‑sa ɔɔ' ‑cnɛ kpla', ɔ 'e ɔɔ' ‑cɛ" 'dbaa', ɔɔ naa tɔ' i ɔ 'na ‑mɛ nyʋ ‑nɩa ‑kaso 'di ‑wee' 'kpa 'kwla 'de‑.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 'Kaa Pɔo bla ‑ke, ɔ 'na : ‑Ɩn ‑bo ‑ma ‑cɛ" dɛsaʋn "jrii nʋɛ, ‑a ‑wee' "klein nɩ ‑ta 'mɛ.
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 'Sʋ ‑kasogbu ifuoi ‑teeɛ' nɛ i, ‑wɛe ɔ 'wlaa 'e ‑kasogbu 'di 'de "kpei crɛɛa' 'ʋn. Ɔɔ' dɩ a crɛ', faʋn a nʋɔ'. 'Sʋ ɔ "siiɛ 'kɔi‑ i 'bo Pɔo ke Silasɩ "juɔi.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Ɔ "siiɛ ʋʋpʋ "kpae', ‑wɛe ɔ 'na : Tʋ"bo ‑wi", dɛ 'ɩn 'je nʋ 'de 'ɩn 'je 'pʋ ɛ‑ ?
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 'Sʋ Pɔo ke Silasɩ 'na : ‑Ɩn ‑je Tʋ"bo Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑wɛe ‑ɩn ‑je 'pʋ, ‑mɔ e ‑ma ‑gbu" ‑sɔn nyʋ e‑.
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 ‑Wɛe ʋʋ ‑te Tʋ"bo 'a wlu 'tmʋa' ‑pʋn" 'de ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔnyʋ ‑pee.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 'De ɛɛ' "maʋ'wɩ tu 'di ɛ, ɔ "duo‑ ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ ‑wɛe ʋʋ mu 'de ɔ wɔin" 'de ɔ jre ʋʋpʋ 'a ‑ci". 'Bo ɛ "sri ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ je "ni "jru pooɛ‑.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 'De ɔ "nyɩ ʋʋpʋ diidɛ, 'sʋ ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔnyʋ a nʋɛ 'mʋa‑, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ 'jeɛ Kea 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ ‑kwlɔʋnjeʋn dboɛ nyʋ 'de ‑kasogbu ifuoi o ‑wɛe ʋʋ 'na : ‑Ɩn ‑sii" nyʋ ‑nʋ i.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 ‑Wɛe ‑kasogbu ifuoi 'tmʋ ɩ 'de Pɔo ke Silasɩ ‑pee ɔ 'na : Rɔmʋ 'a ‑kwlɔʋnjeʋn dboɛ nyʋ ʋʋ 'naa 'ɩn "sii aopʋ i, ao 'bɛɛ‑ ao 'je "kpae' "si la ‑wɛe ao 'je mu 'de 'flɛ 'ʋn.
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 'Kaa Pɔo wlu' 'de nyʋ ʋʋ dboa ‑pee ɔ 'na : Ʋʋ bla ‑aʋn ɛ 'bo nyʋ ‑kwea, 'de ʋʋ se ‑aa 'pee 'je 'sʋ ʋʋ po ‑a ‑kaso 'di, ‑jɛ kaan 'sʋ ʋʋa dboɛ nyʋ ‑wɛe ʋʋ 'je ‑a i "sii wɔɔ‑. 'De ‑mɛ 'kamɔ ‑a ‑nɩ Romɛ koun 'a ‑cɛ" 'kpa, ɛ se 'bɛɛ‑. ‑Bo ao mu ɛ, ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa ji ‑wɛe ʋʋ 'je ‑a i "sii‑.
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Nyʋ ʋʋ dboa kpa wlu ‑nɛ ‑wɛe ʋʋ 'tmʋ ɛ 'de ‑kwlɔʋnjeʋn ‑pee 'sʋ ka Pɔo ke Silasɩ nɩa Rɔmʋ‑kɔʋn ɛɛ' dɛ waa ʋʋpʋ 'dii.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 'Sʋ ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa ji' ‑wɛe ʋʋ jaa Pɔo ke Silasɩ 'a pɛe ja 'de ʋʋ ‑sʋ ‑kaso 'di, ‑wɛe ʋʋ bae ʋʋpʋ i 'de ʋʋ 'je 'o ‑kwlɔ 'wlʋ.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Pɔo‑wi" 'wlʋa ‑kaso 'di ɛ, ʋʋ muɛ 'e Lidi o ‑gbɛin", ʋʋ ke ʋʋa' de'di ‑wi" 'jeea 'sʋ ɛ, ʋʋ kuuɛ ʋʋpʋ 'a dɩ i ‑wɛe ʋʋ 'kpa ‑jei".
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.