Atos 14

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 'Bo Ikɔnɩ ɛ, Pɔo ke Banabasɩ muɛ 'e Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbu 'di ‑ke, ‑wɛe ʋʋ 'tmʋ Kea 'a ‑tɩ', 'sʋ Suifʋ o, Glɛkɩ‑wi" 'a nɩ 'a ‑tuu"‑tuu ‑je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 'Kaa Suifʋ jrʋ' ‑ʋʋ ‑nao" 'a Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'je ‑tɩ ɛ, ʋʋ paa nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ bɩ ‑sɔn 'de Pɔo ke Banabasɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑wɛe ʋʋ 'je ʋʋpʋ dɛsaʋn "jrii nʋ.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 'Kaa Pɔo ke Banabasɩ ‑kwle 'o Ikɔnɩ 'mɛ kpɩɩn‑, ʋʋ ‑teɛ' Tʋ"bo ‑kwlɩ" ‑sisi' ‑wɛe ʋʋ 'pɛn 'e Tʋ"bo jai 'de ʋʋa wlu. Ka 'saaʋn 'a ‑tɩ' ʋʋa 'tmʋa ɩ nɩa tɔ' ɛ, Tʋ"bo 'a ‑cɛ" 'kpa a to ɛɛ' sʋn 'mɛ 'de jrii' ke dɩ klae" klae" ʋʋa nʋa 'ʋn.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ɛɛ' dɛ tu nʋɛ' nyiɔpʋ ‑nɩa 'o Ikɔnɩ ʋʋ je 'ʋn ‑seea', jrʋ' nɩɛ 'e Suifʋ‑wi" 'a 'fɔ o, ‑wɛe jrʋ' nɩ 'e Sesi 'a dboʋn 'a 'fɔ o.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 'Sʋ Suifʋ ke nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ 'a klae" ‑wi" poɛ wlu ‑tadue ‑wɛe ʋʋa nmae dɩ 'de ʋʋ 'je Pɔo ke Banabasɩ 'kwa nynii ‑wɛe ʋʋ 'je ʋʋpʋ "soi i tbaa‑.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Ɩ 'kpa 'e Pɔo ke Banabasɩ doun" 'sʋ ʋʋ muɛ 'e Likaoniblʋa 'a ‑kwlɛ ‑ɩa 'nynɩ nɩa Litrɩ ke Dɛɛbʋ ke ɛ ‑kwlɛ jrɩ' ‑jia' ɩ 'dei 'dii.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 ‑Wɛe ʋʋ ‑te ‑pɔia" ‑tɩ 'tmʋa' ‑pʋn" 'de ɩa' ‑kwlɛ tu 'dii.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 'Bo Litrɩ ɛ, "ju due' ‑nɩ 'o ‑ɔ ‑te 'blʋɔi ‑crɔɔn', dɛ‑nʋɛ' ɔɔ' bɩ 'mɛɛ, ɔ klɔɔ' dɛ ‑tba' 'e ɔɔ' 'wlʋ nɔ" o, ɔ se na due'.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Dɛ Pɔo a 'tmʋa ɔɔ po ɛ doin" o, ‑wɛe Pɔo "si ɔ "jriɛ‑ 'sʋ ka ɔ ‑tea Kea ‑kwlɩ" ‑wɛe ɛ 'bɛɛa ɛ 'jea ɔɔ' 'wɛ‑ 'bɔɔ‑ ɔ 'jeɛ 'de ɔ 'ʋn. 'Sʋ ɔ kpa wlu "jɛi 'de ɔ ‑pee ɔ 'na :
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn ‑srɛi", ‑ɩn ‑je ‑ma bɩ "kpei nyna ! 'Sʋ "ju ‑nɔ ‑pliin" ɛ ɔɔ' bɩ "kpei kpleiin ‑wɛe ɔ ‑te naa' ‑pʋn".
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 ‑Ta nyʋ ‑kaan ʋʋpʋ 'de 'jeea dɛ Pɔo nʋa "jriɛ‑ 'sʋ, ʋʋ ‑saa ‑cruɛn" 'de Likaoniwlu 'di ʋʋ 'na : Nyʋ ‑jʋ ‑mʋ ‑kɩɩ' ‑snɛɛ nyiɔ 'ʋn ‑wɛe ‑ɩ ‑si" i 'de ‑ɩ ji ‑a "i ‑teea', ‑mɛ se nyiɔpʋ nɩ‑.
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ʋʋ 'daa‑ Banabasɩ Sipitɛɛ ‑kea, ‑wɛe ʋʋ 'daa‑ Pɔo Mɛɛkii ‑kea, dɛ‑nʋɛ' Pɔo mɔ ‑ɔɔ ‑sa wlu' i.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 'Sʋ ʋʋa' kɔun ‑ɛɛ ‑gbu" nɩa 'o ‑kwlɔ ‑sɔn ʋʋa 'daa‑ Sipitɛɛ ɛɛ' 'sraa ‑sai "duɛ bli' 'ʋn ‑wɛe ɔ blɩ ‑gbɩn' 'di. 'Sʋ ɔ kpɩ 'e ‑kwlɔ 'ɔ kpae" "wɔin, ɔ ke nyiɔpʋ a ‑pɔn ʋʋ 'jɩ 'sraa‑ ‑sa ʋʋ 'e Banabasɩ ke Pɔo "nyɩ.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ɩmɩ Sesi 'a dboʋn Banabasɩ ke Pɔo 'wɔn 'sʋ ʋʋ 'faeɛ ʋʋa' 'ʋnpaadɩ i ‑wɛe ʋʋ kpa plea' 'de nyʋ ‑kwea 'de "wɔɔa' 'ʋn ʋʋ 'na :
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 'Oo nyiɔpʋ, dɛɛ‑tɩ aoa nʋ kan' ‑mɔ' ɛ ? ‑Amɔ se Kea nɩ‑, ‑a ‑nɩɛ nyiɔ ‑o ‑ke ka ao nɩa, ‑wɛe ‑a ‑ja aopʋ ‑pɔia" ‑tɩ. ‑Aa ‑da aopʋ 'mɛ ‑wɛe ao 'je dɩ ‑gbai" ‑nɩ kwa ‑sɔn ‑saa‑, 'de ao 'je 'e 'kmʋnɩ Kea o "biie‑. Ɛmɛ ‑nʋ' 'blʋa‑ ke jaʋn ke, 'tɔniɛ ke dɩ "klein ‑nɩa 'e ɛ ‑sɔn ke‑.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ɛɛ' Kea tu tɛin" ɛ, ɛ "taiɛ 'blʋa‑ ‑wee' "i, ʋʋa jea ʋʋa' ‑nɛ 'tʋnnʋ ‑je kpa.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 'Kaa ɛɛ to ɛɛ' ‑cɛ" 'mɛ jeejee 'de dɩ 'dɔe ɛɛ nʋa nyʋ "jrii 'ʋn. Ɛɛ dbaa "ni 'mɛ 'de ao "kpei, ‑wɛe aoa nʋ ‑tiɔn 'de ɛɛ 'wlʋ dɛ 'ʋn. Ɛɛ "nyɩ ao diidɛ 'mɛ, ‑wɛe dɛ "o dɛ jrɛ' 'ɛ ‑pɔn aopʋ 'kwa, 'de ɛɛ "jii 'mʋa‑ 'de ao pɛe o.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Wlu Sesi 'a dboʋn 'tmʋa 'mʋa‑, ‑wɛe ʋʋ 'jea nyiɔpʋ ‑nʋ ‑je de kaan 'de ʋʋa' 'sraa‑satɩ 'ʋn ɛ, ʋʋ 'jeeɛ 'kle i.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 'Sʋ Suifʋ‑wi" ‑wlʋa Antiɔsɩ ke Ikɔnɩ ‑ji', ‑ʋʋ ‑paa nyiɔpʋ bɩ ‑sɔn, ‑wɛe ʋʋ tbaa Pɔo "soi 'de ʋʋ "klɔ i ‑wɛe ʋʋ ‑sɔ 'o ‑kwlɔ. ‑Bo ʋʋpʋ mɔ ɔ sea 'je ɛ, ʋʋ 'na ‑mɛ ɔ 'mɛɛ 'de‑.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 'Kaa Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ‑gbae' ɔ 'dei 'sʋ ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ mu 'o ‑kwlɔ ‑nɛ 'di de. Ɛɛ' ‑sɔn' jrɛ' ‑sɩn' ɔ ke Banabasɩ muɛ Dɛɛbʋ.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 'Sʋ ʋʋ 'tmʋɛ Kea 'a ‑pɔia" ‑tɩ 'bo Dɛɛbʋ, ʋʋ 'je 'o klai" nynuu ‑tuu"‑tuu, ‑wɛe ʋʋ mu Litrɩ ke Ikɔnɩ de, 'de ʋʋa jea Antiɔsɩ de mu.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ʋʋ ‑tuɛ" nyʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑tɩ' ‑kwlɩ' i, ‑wɛe ʋʋ kuu ʋʋpʋ 'a dɩ i 'de ʋʋ 'je nai" 'ble 'de Kea ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn, ʋʋ 'na : 'De 'kle ‑tuu"‑tuu 'ʋn mɔ ‑a ‑je cɛɛn‑ ‑wɛe ‑a ‑je Kea 'a tʋ"bo ‑kwlɔ 'di mu.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 ‑Kwlɔ "o ‑kwlɔ ʋʋa mua 'dii ɛ, ʋʋa ‑teɛ' nyʋsoa ‑wi" Kea ‑gbu "jru kpɔ' i due 'due, ʋʋ ke ʋʋa bae Kea, ʋʋa 'bɔ wɔn ‑tadue, ‑wɛe ‑bo ʋʋ ‑kwɛ‑ ‑mɛ "i ɛ, ʋʋa ‑teɛ' ʋʋpʋ Tʋ"bo ‑ɛɛ ‑tɩ' ʋʋ 'jea tɔ' 'ʋn kwa.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 'Sʋ ʋʋ 'kpa ‑jei" ‑wɛe ʋʋ cɛn Pisidiblʋa 'ʋn ‑tie" 'de ʋʋ nyni 'e Pamfiliblʋa "kpei.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ʋʋ 'tmʋɛ Kea 'a ‑tɩ' 'bo Pɛɛse ‑wɛe ʋʋ cɛn 'o ‑mɔ ‑tie" 'de ʋʋ mu Atali.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 'Bomɔ ʋʋ 'jaa ‑bato' ‑wɛe ʋʋ mu Antiɔsɩ ʋʋ 'wlʋa de. 'Bo ɛɛ' ‑kwlɔ ‑tu 'di mɔ ʋʋ ‑tee ʋʋ Kea 'a 'saaʋn kwa 'de dbo ʋʋa 'wlʋa nʋa' 'a ‑tɩ' 'ʋn.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 ‑Ta ʋʋ nynia, ʋʋ 'da Kea ‑gbu ‑wee' 'mɛ, ‑wɛe dɩ "klein Kea nʋa ʋʋ po ɩa' "kuan ʋʋ 'na : Kea kaiɛn ɛɛ' tɔ' 'ʋn 'je ‑je wɔn 'de nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑pee ‑wɛe ‑wi" ‑mʋ 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'je ‑ke.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ɛ 'wlʋa 'o ɛ, ʋʋ ke nyʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑teɛ i 'de nɔ" ‑tuu"‑tuu 'di 'bo Antiɔsɩ.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.