Atos 12

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 'De nɔ" due' ‑nɛ 'di ɛ, 'beɔ Erodɩ ‑teɛ Kea ‑gbu 'kle ‑tua" ‑pʋn".
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Ɔ 'dbaa San 'a de'di Sakɩ ‑cnɛ "i.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 — ausente —
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Ʋʋ ‑teɛ Piɛi 'dei 'de ‑kaso 'di, 'kaa Kea ‑gbu a 'kɩɩɛn "jrui ‑wɛe ʋʋa bae ɔɔ' Kea 'de nai" 'blea' 'ʋn.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 "Maʋwɩ ‑bo ‑ɛ ‑wlʋ 'o ‑jei" ‑wɛe Erodɩ 'jea Piɛi 'de nyʋ "juɔi kpa a, Piɛi a 'mʋʋ 'bo "sʋɩ 'sɔɔn 'nynɩ. Ʋʋ sɔɔn ‑gbaacɩɛ' "dbi 'sɔɔn i, ‑wɛe ‑kasogbu i fuoʋn‑wi" ‑mʋ a fuo kpaa" i 'bo ‑kasogbu "wɔin.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Ʋʋa ‑gbʋan 'emu 'sʋ Kea 'a "soai due' ‑taan' 'sʋ ‑ta ‑wee' nɩɛ "puu 'de ‑kasogbu 'a wɔn 'di. Kea 'a "soai bla Piɛi ‑pʋn" ‑wɛe ɔ ‑sɔ "nyɩɔ' 'de ɔ 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑too"‑ ! Piɛi sɔan 'ʋn 'sʋ ‑gbaacɩɛ' "dbi 'wlaa.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 'Sʋ Kea 'a "soai wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn bla ‑ma wlʋ 'di. ‑Ɩn ‑paa ‑ma "kwlai bʋ'. 'Sʋ 'kamɔ Piɛi nʋ, ‑wɛe Kea 'a "soai 'na : ‑Ɩn ‑wla ‑ma tae' "kpei‑ 'de ‑ɩn ‑je 'bo 'ɩn 'de bla.
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Piɛi "sia "kpae' 'sʋ ɔ bla 'o Kea 'a "soai 'de, 'kaa dɩ "klein Kea 'a "soai nʋa 'mʋa‑, ɔɔ' 'wɔn 'e ɩ 'dei 'mii, ka nyɔ ɔ jaa ja 'ka ɩ nɩ 'de ɔ 'ʋn.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 ‑Ta ʋʋ ‑sia' nyʋ ‑ʋʋa fuɔ i 'a "i‑saa ‑nɔ ke ʋʋa' 'sɔɔn ‑nɔ i, ‑wɛe ʋʋ jɛɛa ‑kasogbu 'a nɩɩɛkpaa" ‑mɛ 'sʋ ɛɛ' ‑cɛ" ‑kain 'bo ‑gbɛin" ‑wɛe ʋʋ "si 'o ‑jei". 'Bo ɛ "sri Kea 'a "soai je 'o Piɛi 'de 'wlʋ.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Piɛi "jri 'de cɛɛan i 'sʋ, ɔ 'na : 'Ɩn 'je kan' ‑wɛ‑ la ‑cɛɛn' ka Tʋ"bo dboa ɛɛ' "soai 'de ɔ seie 'ʋn 'de Erodɩ ke dɩ "klein nyiɔpʋ a "plian ʋʋ 'jea 'ʋn "jrii nʋ 'kwa.
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Ɔ naa tɔ' i ‑paii 'sʋ, ɔ kpʋɛn 'e San ʋʋa 'daa Makɩ de Madi o ‑gbɛin" ‑je i. Nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑kɩɩɛn' "jrui 'demu ‑wɛe ‑ʋʋa bae Kea.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Piɛi nynia 'o ‑gbɛin" ‑jei" 'sʋ ɔ ‑teɛ klu blaa' ‑pʋn". Dbonʋ nynɔkpao' due' ‑ʋa 'nynɩ nɩa Rodɩ 'kpaa' 'o klu ‑pʋn" ‑wɛe ʋa po doin" i.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Ʋ jua Piɛi 'a wlu "i 'sʋ 'mʋa‑ "ji ʋ 'ʋn 'ɛ 'kaa ʋ 'je 'o ‑gbɛin" kain ɛ ʋ se ‑mɛ nʋ, ʋ kpa plea' ʋ je nyʋ ‑nɩa 'e ‑gbu" 'di 'tmʋa' mu ʋ 'na : Piɛi ‑a bla klu‑.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 'Sʋ ʋʋ saa ʋʋ wɔn ja ʋʋ 'na : Sɩɩan ‑a nʋ aʋn ! 'Kaa ʋa 'nyɩɛ "kpei ʋ 'na : Tɔ' ‑o ‑cɛɛn'‑. 'Sʋ ʋʋ 'na : ‑Mɛ ɔɔ' Kea 'a "soai ‑o.
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 'De ‑mɛ 'kamɔ Piɛi nɩ klu blaa' sɔɔn‑ sɔɔn‑. Ʋʋ kaian 'o ‑gbɛin", ʋʋ 'je ɔ 'sʋ tai' "maa ʋʋpʋ 'mɛ.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Ɔ ‑kaa' ʋʋpʋ kwai" 'de ʋʋ 'e wlu‑tɩ 'bɔ, ‑wɛe ka Tʋ"bo nʋa ɔ ‑kaso 'di ‑sa ‑sʋn ɔ po ʋʋpʋ ɛɛ' "kuan, ‑wɛe ɔ 'na : ‑Bo ao mu ɛ, ‑mɛ ao po Sakɩ ke ‑aa de'di ‑wi" "kuan. Ɔ "sia "kpae' 'sʋ ɔ muɛ ‑tajrɔ.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ, "sʋɩ a ‑sii 'ʋn 'ɛ crii‑, ‑wɛe dɛ Piɛi ‑snɛɛa 'ʋn ʋʋ 'je ɛ juo‑.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Erodɩ foo" 'sʋ ‑teɛ ɔɔ' i ‑pɔan' ‑pʋn", 'kaa ɔ se ɔ 'je, 'sʋ ɔ ‑teeɛ' ‑kasogbu ifuoʋn i, ‑wɛe ɔ cɛn ʋʋpʋ wlu "kpei 'de ʋʋ 'e 'mɛ. ‑Mɛ 'wlʋa 'o ‑jei" ɛ, 'sʋ ɔ 'wlʋ 'e Suide 'mɛ ‑wɛe ɔ mu 'e Sesare, 'de ɔ nʋʋ 'e 'wɩ pla‑.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Erodɩ 'kpaa Tii ‑nyʋ ke Sidɔn nyʋ 'cɛn i. 'Kaa ‑wi" ‑mʋ jia ʋʋ ke Blatisɩ ‑ɔɔ fua Erodɩ 'a ‑gbu" 'a wɔn i 'bɛɛ‑ wlu 'ʋn, ‑wɛe ʋʋ ji ‑gbɩn' cɩan' ʋʋ 'jeɔ "nyɩ, dɛ‑nʋɛ' diidɩ ‑wee' a 'wlʋɛ 'e ɔɔ' 'blʋa‑ 'di.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 'Wɩ jrɛ' ‑ɛ ‑tuu" 'a 'di ɛ, Erodɩ paa ɔɔ' 'beɔdɩ 'ʋn ‑wɛe ɔ ‑te i 'bo ɔɔ' 'beɔkpa‑tɛ "kpei, 'de ɔɔ 'tmʋʋ ʋʋpʋ wlu ‑pee 'bo nyʋ "juɔi.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 'Sʋ nyʋ ‑wee' ‑saa ‑cruɛn" ʋʋ 'na : ‑Jɛ ‑mɛ Kea ‑wlu, ɛ se nyiɔ nɩ‑.
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 'Kaa 'bo ɛ "sri Tʋ"bo 'a "soai je Erodɩ bla, dɛ‑nʋɛ' ɔ se Kea 'a ni' ‑te'. cɩaɩn"‑ 'a 'sʋ ‑paa ɔ "jɛi ɔ je 'mɛ.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 'De ‑mɛ 'kamɔ Kea 'a wlu a 'tmʋʋɛ, ɛɛ ‑kɔ' 'blʋa‑ ja ‑wɛe klai" nynuu a 'kpaa "kpei sɔɔn‑ sɔɔn‑ ʋʋa ‑tii".
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Banabasɩ ke Sɔo ‑kɔa' dɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' ʋʋ mua "i 'de Selisalɛm 'sʋ ɛ, ʋʋ muɛ Antiɔsɩ de, ʋʋ ke San Makɩ ke‑.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.