Atos 12
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 'De nɔ" due' ‑nɛ 'di ɛ, 'beɔ Erodɩ ‑teɛ Kea ‑gbu 'kle ‑tua" ‑pʋn".
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Ɔ 'dbaa San 'a de'di Sakɩ ‑cnɛ "i.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 — ausente —
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 — ausente —
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ʋʋ ‑teɛ Piɛi 'dei 'de ‑kaso 'di, 'kaa Kea ‑gbu a 'kɩɩɛn "jrui ‑wɛe ʋʋa bae ɔɔ' Kea 'de nai" 'blea' 'ʋn.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 "Maʋwɩ ‑bo ‑ɛ ‑wlʋ 'o ‑jei" ‑wɛe Erodɩ 'jea Piɛi 'de nyʋ "juɔi kpa a, Piɛi a 'mʋʋ 'bo "sʋɩ 'sɔɔn 'nynɩ. Ʋʋ sɔɔn ‑gbaacɩɛ' "dbi 'sɔɔn i, ‑wɛe ‑kasogbu i fuoʋn‑wi" ‑mʋ a fuo kpaa" i 'bo ‑kasogbu "wɔin.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Ʋʋa ‑gbʋan 'emu 'sʋ Kea 'a "soai due' ‑taan' 'sʋ ‑ta ‑wee' nɩɛ "puu 'de ‑kasogbu 'a wɔn 'di. Kea 'a "soai bla Piɛi ‑pʋn" ‑wɛe ɔ ‑sɔ "nyɩɔ' 'de ɔ 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑too"‑ ! Piɛi sɔan 'ʋn 'sʋ ‑gbaacɩɛ' "dbi 'wlaa.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 'Sʋ Kea 'a "soai wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn bla ‑ma wlʋ 'di. ‑Ɩn ‑paa ‑ma "kwlai bʋ'. 'Sʋ 'kamɔ Piɛi nʋ, ‑wɛe Kea 'a "soai 'na : ‑Ɩn ‑wla ‑ma tae' "kpei‑ 'de ‑ɩn ‑je 'bo 'ɩn 'de bla.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Piɛi "sia "kpae' 'sʋ ɔ bla 'o Kea 'a "soai 'de, 'kaa dɩ "klein Kea 'a "soai nʋa 'mʋa‑, ɔɔ' 'wɔn 'e ɩ 'dei 'mii, ka nyɔ ɔ jaa ja 'ka ɩ nɩ 'de ɔ 'ʋn.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 ‑Ta ʋʋ ‑sia' nyʋ ‑ʋʋa fuɔ i 'a "i‑saa ‑nɔ ke ʋʋa' 'sɔɔn ‑nɔ i, ‑wɛe ʋʋ jɛɛa ‑kasogbu 'a nɩɩɛkpaa" ‑mɛ 'sʋ ɛɛ' ‑cɛ" ‑kain 'bo ‑gbɛin" ‑wɛe ʋʋ "si 'o ‑jei". 'Bo ɛ "sri Kea 'a "soai je 'o Piɛi 'de 'wlʋ.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Piɛi "jri 'de cɛɛan i 'sʋ, ɔ 'na : 'Ɩn 'je kan' ‑wɛ‑ la ‑cɛɛn' ka Tʋ"bo dboa ɛɛ' "soai 'de ɔ seie 'ʋn 'de Erodɩ ke dɩ "klein nyiɔpʋ a "plian ʋʋ 'jea 'ʋn "jrii nʋ 'kwa.
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Ɔ naa tɔ' i ‑paii 'sʋ, ɔ kpʋɛn 'e San ʋʋa 'daa Makɩ de Madi o ‑gbɛin" ‑je i. Nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑kɩɩɛn' "jrui 'demu ‑wɛe ‑ʋʋa bae Kea.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Piɛi nynia 'o ‑gbɛin" ‑jei" 'sʋ ɔ ‑teɛ klu blaa' ‑pʋn". Dbonʋ nynɔkpao' due' ‑ʋa 'nynɩ nɩa Rodɩ 'kpaa' 'o klu ‑pʋn" ‑wɛe ʋa po doin" i.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ʋ jua Piɛi 'a wlu "i 'sʋ 'mʋa‑ "ji ʋ 'ʋn 'ɛ 'kaa ʋ 'je 'o ‑gbɛin" kain ɛ ʋ se ‑mɛ nʋ, ʋ kpa plea' ʋ je nyʋ ‑nɩa 'e ‑gbu" 'di 'tmʋa' mu ʋ 'na : Piɛi ‑a bla klu‑.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 'Sʋ ʋʋ saa ʋʋ wɔn ja ʋʋ 'na : Sɩɩan ‑a nʋ aʋn ! 'Kaa ʋa 'nyɩɛ "kpei ʋ 'na : Tɔ' ‑o ‑cɛɛn'‑. 'Sʋ ʋʋ 'na : ‑Mɛ ɔɔ' Kea 'a "soai ‑o.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 'De ‑mɛ 'kamɔ Piɛi nɩ klu blaa' sɔɔn‑ sɔɔn‑. Ʋʋ kaian 'o ‑gbɛin", ʋʋ 'je ɔ 'sʋ tai' "maa ʋʋpʋ 'mɛ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Ɔ ‑kaa' ʋʋpʋ kwai" 'de ʋʋ 'e wlu‑tɩ 'bɔ, ‑wɛe ka Tʋ"bo nʋa ɔ ‑kaso 'di ‑sa ‑sʋn ɔ po ʋʋpʋ ɛɛ' "kuan, ‑wɛe ɔ 'na : ‑Bo ao mu ɛ, ‑mɛ ao po Sakɩ ke ‑aa de'di ‑wi" "kuan. Ɔ "sia "kpae' 'sʋ ɔ muɛ ‑tajrɔ.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ, "sʋɩ a ‑sii 'ʋn 'ɛ crii‑, ‑wɛe dɛ Piɛi ‑snɛɛa 'ʋn ʋʋ 'je ɛ juo‑.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Erodɩ foo" 'sʋ ‑teɛ ɔɔ' i ‑pɔan' ‑pʋn", 'kaa ɔ se ɔ 'je, 'sʋ ɔ ‑teeɛ' ‑kasogbu ifuoʋn i, ‑wɛe ɔ cɛn ʋʋpʋ wlu "kpei 'de ʋʋ 'e 'mɛ. ‑Mɛ 'wlʋa 'o ‑jei" ɛ, 'sʋ ɔ 'wlʋ 'e Suide 'mɛ ‑wɛe ɔ mu 'e Sesare, 'de ɔ nʋʋ 'e 'wɩ pla‑.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Erodɩ 'kpaa Tii ‑nyʋ ke Sidɔn nyʋ 'cɛn i. 'Kaa ‑wi" ‑mʋ jia ʋʋ ke Blatisɩ ‑ɔɔ fua Erodɩ 'a ‑gbu" 'a wɔn i 'bɛɛ‑ wlu 'ʋn, ‑wɛe ʋʋ ji ‑gbɩn' cɩan' ʋʋ 'jeɔ "nyɩ, dɛ‑nʋɛ' diidɩ ‑wee' a 'wlʋɛ 'e ɔɔ' 'blʋa‑ 'di.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 'Wɩ jrɛ' ‑ɛ ‑tuu" 'a 'di ɛ, Erodɩ paa ɔɔ' 'beɔdɩ 'ʋn ‑wɛe ɔ ‑te i 'bo ɔɔ' 'beɔkpa‑tɛ "kpei, 'de ɔɔ 'tmʋʋ ʋʋpʋ wlu ‑pee 'bo nyʋ "juɔi.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 'Sʋ nyʋ ‑wee' ‑saa ‑cruɛn" ʋʋ 'na : ‑Jɛ ‑mɛ Kea ‑wlu, ɛ se nyiɔ nɩ‑.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 'Kaa 'bo ɛ "sri Tʋ"bo 'a "soai je Erodɩ bla, dɛ‑nʋɛ' ɔ se Kea 'a ni' ‑te'. cɩaɩn"‑ 'a 'sʋ ‑paa ɔ "jɛi ɔ je 'mɛ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 'De ‑mɛ 'kamɔ Kea 'a wlu a 'tmʋʋɛ, ɛɛ ‑kɔ' 'blʋa‑ ja ‑wɛe klai" nynuu a 'kpaa "kpei sɔɔn‑ sɔɔn‑ ʋʋa ‑tii".
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Banabasɩ ke Sɔo ‑kɔa' dɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' ʋʋ mua "i 'de Selisalɛm 'sʋ ɛ, ʋʋ muɛ Antiɔsɩ de, ʋʋ ke San Makɩ ke‑.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.