Atos 12

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 'De nɔ" due' ‑nɛ 'di ɛ, 'beɔ Erodɩ ‑teɛ Kea ‑gbu 'kle ‑tua" ‑pʋn".
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 Ɔ 'dbaa San 'a de'di Sakɩ ‑cnɛ "i.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 — ausente —
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ʋʋ ‑teɛ Piɛi 'dei 'de ‑kaso 'di, 'kaa Kea ‑gbu a 'kɩɩɛn "jrui ‑wɛe ʋʋa bae ɔɔ' Kea 'de nai" 'blea' 'ʋn.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 "Maʋwɩ ‑bo ‑ɛ ‑wlʋ 'o ‑jei" ‑wɛe Erodɩ 'jea Piɛi 'de nyʋ "juɔi kpa a, Piɛi a 'mʋʋ 'bo "sʋɩ 'sɔɔn 'nynɩ. Ʋʋ sɔɔn ‑gbaacɩɛ' "dbi 'sɔɔn i, ‑wɛe ‑kasogbu i fuoʋn‑wi" ‑mʋ a fuo kpaa" i 'bo ‑kasogbu "wɔin.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ʋʋa ‑gbʋan 'emu 'sʋ Kea 'a "soai due' ‑taan' 'sʋ ‑ta ‑wee' nɩɛ "puu 'de ‑kasogbu 'a wɔn 'di. Kea 'a "soai bla Piɛi ‑pʋn" ‑wɛe ɔ ‑sɔ "nyɩɔ' 'de ɔ 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑too"‑ ! Piɛi sɔan 'ʋn 'sʋ ‑gbaacɩɛ' "dbi 'wlaa.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 'Sʋ Kea 'a "soai wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn bla ‑ma wlʋ 'di. ‑Ɩn ‑paa ‑ma "kwlai bʋ'. 'Sʋ 'kamɔ Piɛi nʋ, ‑wɛe Kea 'a "soai 'na : ‑Ɩn ‑wla ‑ma tae' "kpei‑ 'de ‑ɩn ‑je 'bo 'ɩn 'de bla.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Piɛi "sia "kpae' 'sʋ ɔ bla 'o Kea 'a "soai 'de, 'kaa dɩ "klein Kea 'a "soai nʋa 'mʋa‑, ɔɔ' 'wɔn 'e ɩ 'dei 'mii, ka nyɔ ɔ jaa ja 'ka ɩ nɩ 'de ɔ 'ʋn.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 ‑Ta ʋʋ ‑sia' nyʋ ‑ʋʋa fuɔ i 'a "i‑saa ‑nɔ ke ʋʋa' 'sɔɔn ‑nɔ i, ‑wɛe ʋʋ jɛɛa ‑kasogbu 'a nɩɩɛkpaa" ‑mɛ 'sʋ ɛɛ' ‑cɛ" ‑kain 'bo ‑gbɛin" ‑wɛe ʋʋ "si 'o ‑jei". 'Bo ɛ "sri Kea 'a "soai je 'o Piɛi 'de 'wlʋ.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Piɛi "jri 'de cɛɛan i 'sʋ, ɔ 'na : 'Ɩn 'je kan' ‑wɛ‑ la ‑cɛɛn' ka Tʋ"bo dboa ɛɛ' "soai 'de ɔ seie 'ʋn 'de Erodɩ ke dɩ "klein nyiɔpʋ a "plian ʋʋ 'jea 'ʋn "jrii nʋ 'kwa.
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Ɔ naa tɔ' i ‑paii 'sʋ, ɔ kpʋɛn 'e San ʋʋa 'daa Makɩ de Madi o ‑gbɛin" ‑je i. Nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑kɩɩɛn' "jrui 'demu ‑wɛe ‑ʋʋa bae Kea.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Piɛi nynia 'o ‑gbɛin" ‑jei" 'sʋ ɔ ‑teɛ klu blaa' ‑pʋn". Dbonʋ nynɔkpao' due' ‑ʋa 'nynɩ nɩa Rodɩ 'kpaa' 'o klu ‑pʋn" ‑wɛe ʋa po doin" i.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Ʋ jua Piɛi 'a wlu "i 'sʋ 'mʋa‑ "ji ʋ 'ʋn 'ɛ 'kaa ʋ 'je 'o ‑gbɛin" kain ɛ ʋ se ‑mɛ nʋ, ʋ kpa plea' ʋ je nyʋ ‑nɩa 'e ‑gbu" 'di 'tmʋa' mu ʋ 'na : Piɛi ‑a bla klu‑.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 'Sʋ ʋʋ saa ʋʋ wɔn ja ʋʋ 'na : Sɩɩan ‑a nʋ aʋn ! 'Kaa ʋa 'nyɩɛ "kpei ʋ 'na : Tɔ' ‑o ‑cɛɛn'‑. 'Sʋ ʋʋ 'na : ‑Mɛ ɔɔ' Kea 'a "soai ‑o.
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 'De ‑mɛ 'kamɔ Piɛi nɩ klu blaa' sɔɔn‑ sɔɔn‑. Ʋʋ kaian 'o ‑gbɛin", ʋʋ 'je ɔ 'sʋ tai' "maa ʋʋpʋ 'mɛ.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Ɔ ‑kaa' ʋʋpʋ kwai" 'de ʋʋ 'e wlu‑tɩ 'bɔ, ‑wɛe ka Tʋ"bo nʋa ɔ ‑kaso 'di ‑sa ‑sʋn ɔ po ʋʋpʋ ɛɛ' "kuan, ‑wɛe ɔ 'na : ‑Bo ao mu ɛ, ‑mɛ ao po Sakɩ ke ‑aa de'di ‑wi" "kuan. Ɔ "sia "kpae' 'sʋ ɔ muɛ ‑tajrɔ.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ, "sʋɩ a ‑sii 'ʋn 'ɛ crii‑, ‑wɛe dɛ Piɛi ‑snɛɛa 'ʋn ʋʋ 'je ɛ juo‑.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Erodɩ foo" 'sʋ ‑teɛ ɔɔ' i ‑pɔan' ‑pʋn", 'kaa ɔ se ɔ 'je, 'sʋ ɔ ‑teeɛ' ‑kasogbu ifuoʋn i, ‑wɛe ɔ cɛn ʋʋpʋ wlu "kpei 'de ʋʋ 'e 'mɛ. ‑Mɛ 'wlʋa 'o ‑jei" ɛ, 'sʋ ɔ 'wlʋ 'e Suide 'mɛ ‑wɛe ɔ mu 'e Sesare, 'de ɔ nʋʋ 'e 'wɩ pla‑.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 Erodɩ 'kpaa Tii ‑nyʋ ke Sidɔn nyʋ 'cɛn i. 'Kaa ‑wi" ‑mʋ jia ʋʋ ke Blatisɩ ‑ɔɔ fua Erodɩ 'a ‑gbu" 'a wɔn i 'bɛɛ‑ wlu 'ʋn, ‑wɛe ʋʋ ji ‑gbɩn' cɩan' ʋʋ 'jeɔ "nyɩ, dɛ‑nʋɛ' diidɩ ‑wee' a 'wlʋɛ 'e ɔɔ' 'blʋa‑ 'di.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 'Wɩ jrɛ' ‑ɛ ‑tuu" 'a 'di ɛ, Erodɩ paa ɔɔ' 'beɔdɩ 'ʋn ‑wɛe ɔ ‑te i 'bo ɔɔ' 'beɔkpa‑tɛ "kpei, 'de ɔɔ 'tmʋʋ ʋʋpʋ wlu ‑pee 'bo nyʋ "juɔi.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 'Sʋ nyʋ ‑wee' ‑saa ‑cruɛn" ʋʋ 'na : ‑Jɛ ‑mɛ Kea ‑wlu, ɛ se nyiɔ nɩ‑.
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 'Kaa 'bo ɛ "sri Tʋ"bo 'a "soai je Erodɩ bla, dɛ‑nʋɛ' ɔ se Kea 'a ni' ‑te'. cɩaɩn"‑ 'a 'sʋ ‑paa ɔ "jɛi ɔ je 'mɛ.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 'De ‑mɛ 'kamɔ Kea 'a wlu a 'tmʋʋɛ, ɛɛ ‑kɔ' 'blʋa‑ ja ‑wɛe klai" nynuu a 'kpaa "kpei sɔɔn‑ sɔɔn‑ ʋʋa ‑tii".
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabasɩ ke Sɔo ‑kɔa' dɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' ʋʋ mua "i 'de Selisalɛm 'sʋ ɛ, ʋʋ muɛ Antiɔsɩ de, ʋʋ ke San Makɩ ke‑.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.