Atos 12
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA
1 'De nɔ" due' ‑nɛ 'di ɛ, 'beɔ Erodɩ ‑teɛ Kea ‑gbu 'kle ‑tua" ‑pʋn".
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ɔ 'dbaa San 'a de'di Sakɩ ‑cnɛ "i.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 — ausente —
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ʋʋ ‑teɛ Piɛi 'dei 'de ‑kaso 'di, 'kaa Kea ‑gbu a 'kɩɩɛn "jrui ‑wɛe ʋʋa bae ɔɔ' Kea 'de nai" 'blea' 'ʋn.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 "Maʋwɩ ‑bo ‑ɛ ‑wlʋ 'o ‑jei" ‑wɛe Erodɩ 'jea Piɛi 'de nyʋ "juɔi kpa a, Piɛi a 'mʋʋ 'bo "sʋɩ 'sɔɔn 'nynɩ. Ʋʋ sɔɔn ‑gbaacɩɛ' "dbi 'sɔɔn i, ‑wɛe ‑kasogbu i fuoʋn‑wi" ‑mʋ a fuo kpaa" i 'bo ‑kasogbu "wɔin.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Ʋʋa ‑gbʋan 'emu 'sʋ Kea 'a "soai due' ‑taan' 'sʋ ‑ta ‑wee' nɩɛ "puu 'de ‑kasogbu 'a wɔn 'di. Kea 'a "soai bla Piɛi ‑pʋn" ‑wɛe ɔ ‑sɔ "nyɩɔ' 'de ɔ 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑too"‑ ! Piɛi sɔan 'ʋn 'sʋ ‑gbaacɩɛ' "dbi 'wlaa.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 'Sʋ Kea 'a "soai wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn bla ‑ma wlʋ 'di. ‑Ɩn ‑paa ‑ma "kwlai bʋ'. 'Sʋ 'kamɔ Piɛi nʋ, ‑wɛe Kea 'a "soai 'na : ‑Ɩn ‑wla ‑ma tae' "kpei‑ 'de ‑ɩn ‑je 'bo 'ɩn 'de bla.
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Piɛi "sia "kpae' 'sʋ ɔ bla 'o Kea 'a "soai 'de, 'kaa dɩ "klein Kea 'a "soai nʋa 'mʋa‑, ɔɔ' 'wɔn 'e ɩ 'dei 'mii, ka nyɔ ɔ jaa ja 'ka ɩ nɩ 'de ɔ 'ʋn.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 ‑Ta ʋʋ ‑sia' nyʋ ‑ʋʋa fuɔ i 'a "i‑saa ‑nɔ ke ʋʋa' 'sɔɔn ‑nɔ i, ‑wɛe ʋʋ jɛɛa ‑kasogbu 'a nɩɩɛkpaa" ‑mɛ 'sʋ ɛɛ' ‑cɛ" ‑kain 'bo ‑gbɛin" ‑wɛe ʋʋ "si 'o ‑jei". 'Bo ɛ "sri Kea 'a "soai je 'o Piɛi 'de 'wlʋ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Piɛi "jri 'de cɛɛan i 'sʋ, ɔ 'na : 'Ɩn 'je kan' ‑wɛ‑ la ‑cɛɛn' ka Tʋ"bo dboa ɛɛ' "soai 'de ɔ seie 'ʋn 'de Erodɩ ke dɩ "klein nyiɔpʋ a "plian ʋʋ 'jea 'ʋn "jrii nʋ 'kwa.
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Ɔ naa tɔ' i ‑paii 'sʋ, ɔ kpʋɛn 'e San ʋʋa 'daa Makɩ de Madi o ‑gbɛin" ‑je i. Nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑kɩɩɛn' "jrui 'demu ‑wɛe ‑ʋʋa bae Kea.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Piɛi nynia 'o ‑gbɛin" ‑jei" 'sʋ ɔ ‑teɛ klu blaa' ‑pʋn". Dbonʋ nynɔkpao' due' ‑ʋa 'nynɩ nɩa Rodɩ 'kpaa' 'o klu ‑pʋn" ‑wɛe ʋa po doin" i.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Ʋ jua Piɛi 'a wlu "i 'sʋ 'mʋa‑ "ji ʋ 'ʋn 'ɛ 'kaa ʋ 'je 'o ‑gbɛin" kain ɛ ʋ se ‑mɛ nʋ, ʋ kpa plea' ʋ je nyʋ ‑nɩa 'e ‑gbu" 'di 'tmʋa' mu ʋ 'na : Piɛi ‑a bla klu‑.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 'Sʋ ʋʋ saa ʋʋ wɔn ja ʋʋ 'na : Sɩɩan ‑a nʋ aʋn ! 'Kaa ʋa 'nyɩɛ "kpei ʋ 'na : Tɔ' ‑o ‑cɛɛn'‑. 'Sʋ ʋʋ 'na : ‑Mɛ ɔɔ' Kea 'a "soai ‑o.
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 'De ‑mɛ 'kamɔ Piɛi nɩ klu blaa' sɔɔn‑ sɔɔn‑. Ʋʋ kaian 'o ‑gbɛin", ʋʋ 'je ɔ 'sʋ tai' "maa ʋʋpʋ 'mɛ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ɔ ‑kaa' ʋʋpʋ kwai" 'de ʋʋ 'e wlu‑tɩ 'bɔ, ‑wɛe ka Tʋ"bo nʋa ɔ ‑kaso 'di ‑sa ‑sʋn ɔ po ʋʋpʋ ɛɛ' "kuan, ‑wɛe ɔ 'na : ‑Bo ao mu ɛ, ‑mɛ ao po Sakɩ ke ‑aa de'di ‑wi" "kuan. Ɔ "sia "kpae' 'sʋ ɔ muɛ ‑tajrɔ.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ, "sʋɩ a ‑sii 'ʋn 'ɛ crii‑, ‑wɛe dɛ Piɛi ‑snɛɛa 'ʋn ʋʋ 'je ɛ juo‑.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Erodɩ foo" 'sʋ ‑teɛ ɔɔ' i ‑pɔan' ‑pʋn", 'kaa ɔ se ɔ 'je, 'sʋ ɔ ‑teeɛ' ‑kasogbu ifuoʋn i, ‑wɛe ɔ cɛn ʋʋpʋ wlu "kpei 'de ʋʋ 'e 'mɛ. ‑Mɛ 'wlʋa 'o ‑jei" ɛ, 'sʋ ɔ 'wlʋ 'e Suide 'mɛ ‑wɛe ɔ mu 'e Sesare, 'de ɔ nʋʋ 'e 'wɩ pla‑.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Erodɩ 'kpaa Tii ‑nyʋ ke Sidɔn nyʋ 'cɛn i. 'Kaa ‑wi" ‑mʋ jia ʋʋ ke Blatisɩ ‑ɔɔ fua Erodɩ 'a ‑gbu" 'a wɔn i 'bɛɛ‑ wlu 'ʋn, ‑wɛe ʋʋ ji ‑gbɩn' cɩan' ʋʋ 'jeɔ "nyɩ, dɛ‑nʋɛ' diidɩ ‑wee' a 'wlʋɛ 'e ɔɔ' 'blʋa‑ 'di.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 'Wɩ jrɛ' ‑ɛ ‑tuu" 'a 'di ɛ, Erodɩ paa ɔɔ' 'beɔdɩ 'ʋn ‑wɛe ɔ ‑te i 'bo ɔɔ' 'beɔkpa‑tɛ "kpei, 'de ɔɔ 'tmʋʋ ʋʋpʋ wlu ‑pee 'bo nyʋ "juɔi.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 'Sʋ nyʋ ‑wee' ‑saa ‑cruɛn" ʋʋ 'na : ‑Jɛ ‑mɛ Kea ‑wlu, ɛ se nyiɔ nɩ‑.
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 'Kaa 'bo ɛ "sri Tʋ"bo 'a "soai je Erodɩ bla, dɛ‑nʋɛ' ɔ se Kea 'a ni' ‑te'. cɩaɩn"‑ 'a 'sʋ ‑paa ɔ "jɛi ɔ je 'mɛ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 'De ‑mɛ 'kamɔ Kea 'a wlu a 'tmʋʋɛ, ɛɛ ‑kɔ' 'blʋa‑ ja ‑wɛe klai" nynuu a 'kpaa "kpei sɔɔn‑ sɔɔn‑ ʋʋa ‑tii".
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabasɩ ke Sɔo ‑kɔa' dɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' ʋʋ mua "i 'de Selisalɛm 'sʋ ɛ, ʋʋ muɛ Antiɔsɩ de, ʋʋ ke San Makɩ ke‑.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.