Atos 11
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 Ka nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ 'wɔan Kea 'a wlu ‑wɛe ʋʋ kpʋʋn ɛ sʋn 'sɔɔn ɛ, ɩmɩ ‑tadboʋn‑ ke ɔɔ' ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ‑nɩa 'e Suide 'wɔn.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Piɛi jiia Selisalɛm de 'sʋ, Suifʋ‑wi" ‑teɛ ɔɔ' "bli ‑cɛa' ‑pʋn".
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Ʋʋ 'na : Piɛi, ‑ɩn pa 'e nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ o, ‑wɛe ʋʋ ke ‑ɩn dii ‑tadue !
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 'Sʋ dɩ "klein ‑nʋʋa Piɛi bla ɩ ‑wee' 'a ‑po' do‑ do‑, ɔ se dɛ 'o sie.
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 Ɔ 'na : ‑Ta 'ɩn nɩɩa 'o Sope ɛ, ‑wɛe 'ma baea Kea a, 'bomɔ 'ɩn ja ja, dɛ 'ɩn 'jea ‑ɛɛ ‑wlʋa 'e jaʋn 'di 'de ‑ɛɛ jia 'mi "i ɛ, ɛ ‑kɔ' "jiɛ klaa". Ɛɛ' 'fɔ ‑nɩa ‑nyiiɛ ‑wee' "sriɛ "dbu, ‑wɛe ɛ ji mamaʋ 'sʋ ɛ "si i 'bo 'ʋn ‑pʋn".
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 'Ma ‑gbʋn 'e ɛ 'di 'mɛ 'tɩɩn, 'sʋ 'ɩn 'jeɛ 'kwla 'dinmi ‑blea bɩ ‑nyiiɛ' ke, cniɛ ‑pɛɛ' ke nʋʋɩ 'demu.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 'Sʋ 'ɩn 'wɔn wlu due' ‑ɛ ‑na : Piɛi, ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn ‑dba ‑ɩn ‑je di.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 'Kaa 'ɩn 'na : "Ɩɩn‑ 'de, Tʋ"bo, dɩ ‑nɩ, ɩ nɩɛ ‑apʋ Suifʋ‑wi" 'a ‑gban ‑o, ɩ se 'ma wɔn "i bla due'.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 'Sʋ wlu ‑nɩa 'mʋa‑ 'wlʋ 'e "jɛi, ɛ je wlu ke'wlɛ, ɛ 'na : Dɩ Kea 'na ɩ nɩɛ 'pepe nyɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'jɩ di ɛ, ‑ɩn ‑bo nʋɛ ɩ se 'ma di ka nɩ‑.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Ɛɛ' dɛ tu nʋʋɛ 'ʋn "jrii kpɛ taan, 'sʋ ɛ muɛ 'e jaʋn 'di de.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di 'sʋ nyʋ taan ‑sri" 'o ‑ʋʋ ji 'e ‑gbu" ‑ɛ 'di 'ɩn kooa "wɔin, ʋʋ 'wlʋɛ Sesare ‑wɛe ʋʋ dbo ʋʋpʋ 'mi "i.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 'Sʋ Kea 'a ‑Suu wlu' 'de 'ʋn ‑pee ɛ 'na : Ʋʋ ke ‑ɩn mu, ‑ɩn ‑bo tɔ' i pleeɛ ! ‑Aa de'di ‑wi" ‑mɛɛo"‑ ‑nʋ ʋʋpʋ ‑kpa' 'ʋn 'bo Kɔnɛi o ‑gbu".
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 'De ka ɔ nɩa Kea baea' 'de ɔ o ‑gbu" 'di, ‑wɛe ɔ 'jeea Kea 'a "soai "jriɛ‑, 'de ‑mɔ wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn dbo nyʋ 'e Sope ‑wɛe ʋʋ 'e Simɔ nyʋ a 'daa‑ Piɛi 'da,
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 ‑wɛe wlu ‑bo ‑ɩn ‑ke ‑ma ‑gbu" ‑sɔn nyʋ 'wɔn 'de ao 'jea 'pʋ ɛ, ‑wɛe ɔ 'jɩ 'tmʋ 'de ao ‑pee. Dɩ ‑nɩ ɩmɩ ‑ɩa "kuan ɔ po ‑aʋn.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 'Ɩn ‑tea wlua' ‑pʋn" 'sʋ, Kea 'a ‑Suu "siɛ i 'bo ʋʋ "kpei, ka ɛ nʋa 'de ‑aa ‑tɩ' 'ʋn tɛin" ‑ke ɛ.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 'Sʋ Tʋ"bo 'a wlu ‑tmʋa' 'de ɛ 'ɩn poɛ ‑kwlʋ o, ‑ɛ ‑na San nʋɛ "ni mɛ ɔ po nyʋ "jru, 'kaa aopʋ mɔ ɛ, aoa muɛ "ni "jru poa' 'de Kea 'a ‑Suu 'ʋn.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 ‑Ta ‑a ‑jea Tʋ"bo Sesi Klisɩ 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ɛ, ‑paan' Kea nʋa ‑a "jrii ɛ, ɛmɛ ɛ nʋ ʋʋpʋ "jrii ‑ke, 'mɔ 'beeɛ' 'sʋ 'ɩn 'je Kea o ‑fɔɔn' ?
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Ʋʋ 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ ʋʋ ‑crai", ‑wɛe ʋʋa po Kea 'sɛ‑, 'de ʋʋ 'na : Kea 'wɔɔn nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑kɩn kwa ‑wɛe ʋʋa poo kplɩn fai" ‑ke 'de ʋʋ 'je 'pʋ.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Dɛ ‑tba' 'o Etiɛin 'a 'mɛa', 'kle ‑jia' Kea ‑gbu "kpei ɛ, ɛ nʋɛ' Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ‑wee' "klein je ja ‑gba' 'bo Selisalɛm, ʋʋa' jrʋ' mu' mamaʋ 'sʋ ʋʋ je 'e Fenisi o, Siprʋ‑blʋa o, Antiɔsɩ nyni, 'kaa 'de Suifʋ‑wi" 'a 'sʋ ‑pee mɔ ʋʋa 'tmʋʋ Sesi 'a ‑tɩ'.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 'De ʋʋ "klu ɛ, nyʋ jrʋ' ‑nɩ 'e ‑ʋʋ ‑wlʋ Siprʋ ke Sirɛnɩ ke ‑wɛe ‑ʋʋ ji Antiɔsɩ 'de ‑ʋʋ ‑wlu 'e Glɛkɩ‑wi" ‑pee ‑ke, 'de ʋʋ ‑tmʋʋ' ʋʋpʋ Tʋ"bo Sesi 'a ‑pɔia" ‑tɩ.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Tʋ"bo 'a sʋn nɩɛ ʋʋpʋ "kpei, ‑wɛe nyʋ ‑tuu"‑tuu a 'je ʋʋa' wlu tɔ' 'ʋn 'de ʋʋa "biie 'e Tʋ"bo o.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Ɩmɩ nyʋ ‑nɩa 'e Kea ‑gbu 'di 'e Selisalɛm 'wɔn 'sʋ ʋʋ dboɛ Banabasɩ 'de Antiɔsɩ.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 ‑Ta ɔ nynia 'demu ‑wɛe ɔ 'jea ka Kea nʋa ʋʋpʋ 'saaʋn "jri 'sʋ ɛ 'bleɛ ɔɔ' 'mʋa‑, ‑wɛe ɔ kuu ʋʋ ‑wee' "klein 'a dɩ i 'de ʋʋ 'je Tʋ"bo 'a ‑tɩ' kpʋn ‑kli 'de ʋʋ pɛe o.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Ɔɔ' Banabasɩ ‑tu ɛ, ɔ nɩɛ 'diwɔnmɔi ‑o, ‑wɛe Kea 'a ‑Suu "ji 'de ɔ 'ʋn, 'de ɔɔ' Sesi ‑kwlɩ" ‑tea' kuɛ 'e 'dei. 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑sa 'o Sesi 'a ‑tɩ'.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 'Bomɔ Banabasɩ cɛɛn ɔ je Sɔo ‑jei" mu 'de Tasɩ. Banabasɩ jɛɛ ɔ 'sʋ, ɔ ke ɔ jiɛ Antiɔsɩ de.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 'De ‑sʋn due' ‑nɛ 'di ɛ, ʋʋ ke Kea ‑gbu beeɛ o ‑wɛe ʋʋa 'kɩɩɛn nyiɔpʋ ‑tuu"‑tuu "jrui 'de ʋʋa tɔɔ ʋʋpʋ Kea 'a wlu. 'Bo Antiɔsɩ mɔ ʋʋ 'daa‑ Sesi 'a dboʋn Kletiɛn "i‑saa nɔ".
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Kea 'a wlu 'kwajaaʋn jrʋ' 'wlʋɛ 'o Selisalɛm ‑wɛe ʋʋ mu Antiɔsɩ.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ʋʋa' due' 'a 'nynɩ ‑nɩ Akabisɩ. Ɔmɔ Kea 'a ‑Suu po ‑je o, 'de ka 'mɩɩɛ‑ klaa" 'jea ji 'de 'blʋa‑ ‑wee' "klein "kpei ɛ, ‑ɔ ‑tmʋ ɩ. Ɛɛ' 'mɩɩɛ‑ tu ji' kan' ‑cɛɛn'‑, Klodɩ 'a 'blʋajei nɩ nɔ".
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Klai" nynuu ‑wee' poɛ wlu ‑tadue, ‑wɛe dɛ jrɔ' 'blea ɔ 'je ɛ ja‑, 'de ʋʋ 'je ʋʋa' de 'di‑wi" ‑nɩa 'e Suide kwa wɔi ‑te'.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Ɛmɛ ʋʋ nʋ ‑wɛe ʋʋ dbo Banabasɩ ke Sɔo, 'de ʋʋ kpa ‑paan' ‑nɩa 'mʋa‑ Kea ‑gbu ‑jeopoʋn ‑nɩa 'e Suide ɛ.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.