Atos 10

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 "Ju due' ‑nɩ 'o Sesare, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Kɔnɛi, ɔ ‑teɛ Rɔmʋ 'a "soa‑wi" 'a kpɔ jrɛ' "jru o i. Ʋʋa 'daa ʋʋpʋ Italiblʋa 'a ‑nɛ "sʋɩ.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Ɔɔ' "ju tu 'srɛ", ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ‑wee' "klein a pleɛ Kea, ɔɔ poɛ Suifʋ 'a nɩɩa" nyʋ sʋn o, ‑wɛe ɔɔ bae Kea jeejee.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 ‑Kwie" jrʋ‑gbao jrɛ' o 'sʋ ɔ 'jeɛ Kea 'a "soai due' i 'pepe 'de jajri 'ʋn, ‑ɔ pa 'e ɔ o ‑gbu", 'de ‑ɔ ‑wlu ɔ ‑pee ‑ɔ ‑na : Kɔnɛi !
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Kɔnɛi "sii‑ ɔ "jriɛ‑ ‑sɛɛn', 'sʋ faʋn a nʋɔ', ɔ 'na : Dɛ ‑nɩ kan' a‑ Tʋ"bo ? 'sʋ Kea 'a "soai 'na : ‑Ma baewlu ke ‑ma dɩ 'dɔe ‑ma nʋa ji', ɩ je Kea jɛɛ‑, 'de ɛ po ɩa' ‑tɩ' ‑kwlʋ o.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 ‑Ɩn dbo nyʋ 'de Sope, ‑ɩn ‑je Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi 'da.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ɔ kooɛ 'de "ju due' nyʋ a 'daa‑ Simɔ nmiku "pa i o ‑gbu". Ɔɔ' ‑gbu" nɩɛ 'e 'tɔniɛ ‑kwlɩ" fɔ o.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Kea 'a "soai ‑ɔ ‑wlu ɔ ‑pee 'a ‑nɩ ‑ɛ mua 'sʋ Kɔnɛi 'da ɔɔ' dbonʋʋn 'sɔɔn 'mɛ, ɛ ke ɔɔ' "sʋɩ 'a due' ‑kma ɔɔ' ‑tɩ' ‑wɛe ‑ɔɔ pleea Kea ke‑.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 ‑Wɛe dɩ "klein ɔ 'jea jajri ‑nɩ, ɔ po ʋʋpʋ ɩa' "kuan, ‑wɛe ɔ dbo ʋʋpʋ 'de Sope.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Ɛɛ' ‑sɔn' ‑sɩan', ‑ta ʋʋ nɩɩa 'o ‑jei" ‑wɛe ʋʋa "kʋʋan‑ Sope i ɛ, ‑mɛ Piɛi 'ja 'e ‑gbu" "jru ‑nɩa pɛɛpɛɛ 'jrʋ‑gbao, ‑wɛe ɔɔ bae Kea. Piɛi 'ja 'e ‑gbu" "jru|src="hk00233c.tif" size="span" ref="10.9"
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 'Sʋ 'mɩɩɛ‑ ɛ nʋɔ', ɔ nɩɛ "i ɔ 'je dɛ di. ‑Ta ʋʋ siia dɛ pia' a 'sʋ ɔ blu' 'de ja jri 'ʋn.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Ɔɔ 'jeɛ jaʋn i, ɛ kaiɛn wɔn, ‑wɛe dɛ jrɛ' ka tae'fɔ nɩa ‑ɛ ‑nɩa kan' ‑wlʋ 'e jaʋn 'di ‑ɛɛ ‑si" i 'bo 'blʋɔ, ɛɛ' 'fɔ ‑nɩa ‑nyiiɛ ‑wee' "sriɛ "dbu.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Ɔɔ 'jeɛ nmi 'a "kwli ‑wee' i 'de ɛ 'di : ‑Jɩ ‑a naa bɩ ‑nyiiɛ "i o, ‑jɩ ‑a cnia ‑pɛɛ' o, ɩ ke nʋʋɩ 'a "kwli ‑wee' ke‑.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 'Sʋ ɔ 'wɔn wlu jrɛ' ‑ɛ ‑na : Piɛi, ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑dba, ‑ɩn di.
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 'Kaa Piɛi 'na : "Ɩɩn‑ 'de, Tʋ"bo, ɩa' dɩ tu se 'ma wɔn "i bla due' ɩ se i ‑kwɛ‑, ɩ kpʋɛn ‑flɛn".
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 'Sʋ wlu ‑nɛ 'ɛ kpɛ 'sɔɔn ‑nɛ wlu' ke'wlɛ ɛ 'na : Dɩ Kea 'na ɩ nmɔ "jrii ɛ ‑ɩn ‑bo nʋɛ ɩ kpʋn ɛ ‑flɛn".
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Ɛɛ' dɛ tu nʋɛ' kpɛ taan ‑wɛe tae'fɔ ‑nɛ "sri 'o, ɛ mu jaʋn 'di de.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 ‑Ta Piɛi nɩɩa ɔɔ' ‑cɛ" i‑teea' 'de dɛ ɔ 'jeea "jriɛ ‑nɛ 'ɛ ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ nyʋ Kɔnɛi dboa ‑nʋ ‑teeɛ' nyʋ i mamaʋ 'sʋ ʋʋ je Simɔ 'ɔ ‑gbu" 'je, ‑wɛe ʋʋ nyna i 'bo ɛ "wɔin.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Ʋʋ kpa wlu "jɛi ‑wɛe ʋʋ ‑tee' nyʋ i ʋʋ 'na : ‑Ta mɔ Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi koo‑ ɛ‑ ?
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Dɛ Piɛi 'jeea "jriɛ 'mʋa‑ ɔ nɩɛ tɔ' "kpei naa', 'sʋ Kea 'a ‑Suu wlu' 'de ɔ ‑pee ɛ 'na : ‑Ɩn ‑gbʋn 'nɔ, nyʋ taan ‑a ‑pɔn' ‑mii.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn ‑si" i, ‑ɩn ‑ke ʋʋpʋ 'e mu. ‑Ɩn ‑bo tɔ' i pleeɛ, dɛ‑nʋɛ' 'mɔ ‑dbo' ʋʋpʋ.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 'Sʋ Piɛi "siɛ i ‑wɛe ɔ wlu 'e nyʋ ‑nʋ ‑pee ɔ 'na : 'Mɔ aoa ‑pɔan i 'ɩn ka, dɛɛ‑tɩ ao ji ɛ‑ ?
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ʋʋ 'na : Kɔnɛi ‑ɔ ‑nɩa "sʋɩ 'a jra' jei klaa" mɔ ‑dbo' ‑aʋn. Ɔɔ' "ju tu 'srɛi", ɔɔ pleeɛ Kea. Suifʋ ‑wee' "klein a po ɔ ɛɛ' ‑tɩ' o. Kea 'a "soai due' mɔ ‑tmʋʋ' ɔ ‑ɔ ‑na : ‑Ɩn ‑je 'de ɔ o ‑gbu" mu 'de ɔ 'je ‑ma wlu doin" o po.
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Piɛi paa ʋʋpʋ ‑gbu" ‑wɛe ɔ "nyɩ ʋʋpʋ 'pɛn 'ɩn. ‑Sɔn' ‑sɩan' ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ ke ʋʋ mu. Ɔɔ' de'di ‑wi" ‑nɩa Sope 'a jrʋ' kpɔ'.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 ‑Sɔn' dee ‑sɩan', ɛmɛ ʋʋ nyni Sesare. Kɔnɛi 'da ɔɔ' 'cɛ‑wi" o, ɔɔ' "dɛi‑wi" ‑ʋʋa "dia ɔɔ 'jea 'mɛ, ‑wɛe ʋʋa fuo ʋʋpʋ.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Piɛi 'a ‑nɛɛ pa ‑gbu" 'sʋ Kɔnɛi 'jɔɔ "i ɔ ‑gbleeɛ bɩ wɔ, 'de ɔ tba 'kɔu i 'bo ɔ "juɔi.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 'Kaa Piɛi kpɔ "jɛi ɔ 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, 'mɔ nɩɛ nyiɔ ‑o ‑ke.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Ɔ ke Kɔnɛi nɩɛ 'tmʋwlu 'wɔn "i 'sʋ ʋʋ je 'e ‑gbu" pa. Piɛi jɛɛ 'e nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑ʋʋ ‑kɩɩɛn' "jrui.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 'Sʋ ɔ wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Ao ‑wee' juɛ', ‑apʋ Suifʋ‑wi" ɛ, ‑a ‑ke nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ 'a dbɛɛ‑, ‑wɛe 'de ʋʋ o ‑gbu" 'di mɔ'ɔ pa ‑tɩ, 'kaa dɛ Kea ‑sa 'kwla 'de 'ʋn ‑pee ɛ, ɛ ka, ɛ 'na : ‑Ɩn ‑bo nyɔ "o nyɔ ja ‑gbʋn ‑ɛ ka ‑flɛn" nyʋ nɩa.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Ɛmɛ ‑tɩ ao 'da 'ʋn ‑wɛe 'ɩn se 'o wlu tba 'sʋ 'ɩn ji. ‑A ‑wɔn 'e ? Dɛɛ ‑tɩ ao dbo nyʋ "i ɛ‑ ?
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 'Bomɔ Kɔnɛi 'na : Ɛɛ' dɛ tu nʋʋa 'ʋn "jrii ɛ, ɛɛ' 'wɩ ‑nyiiɛ, ka ti nɩa ‑ta kaan 'kamɔ ɛ nɩ‑. 'Ma baeɛ Kea 'de 'ɩn o ‑gbu" 'di ‑kwie" jrʋ ‑gbao o. 'Ma ‑gbʋan 'e mu 'sʋ "ju due' ‑jɛɛ 'ʋn. Ɔɔ' 'a 'ʋnpaadɩ a nʋɛ ‑blɛ ‑blɛ.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 'Sʋ ɔ wluɛ 'ʋn ‑pee ɔ 'na : Kɔnɛi, Kea 'wɔn ‑ma baewlu 'mɛ, ‑ma dɩ 'dɔe "klein ‑ma nʋa nɩɩa" nyʋ "jrii ɛ, ɛ poɛ ɩa' ‑tɩ' ‑kwlʋ o.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 'Kaa ‑ɩn dbo nyʋ 'e Sope ‑wɛe ʋʋ 'je Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi 'da, ɔ kooɛ 'de Simɔ nmiku o ‑gbu" 'di, 'de 'tɔniɛ ‑kwlɩ" fɔ o.
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 'Bo ɛ "si 'ɩn je ‑ʋn nyʋ "i dbo, dɛ ‑ɩn jia ‑mɛ nmɔ "jrii. Kaan ka la 'ja a, ‑a ‑wee' ka ‑ta Kea "juɔi ‑wɛe dɩ "klein Tʋ"bo ‑tua" ‑ʋn ‑wɔn ɛ, ‑ɩn ‑jɩ 'tmʋ 'de ‑a ‑pee ‑wɛe ‑a ‑jɩ 'wɔn.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 'Sʋ Piɛi "duɛ wlu 'ʋn ɔ 'na : tɔ' ‑tɩ, ka Kea 'a 'cra nyʋ 'mii ɛ, 'ɩn 'wɔɩn 'mii ‑wɛ‑ la ‑cɛɛn'‑.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 'Kaa ‑bo ka nyɔ 'je ɔ nɩ, ‑ta "o ‑ta ɔ 'wlʋ ‑wɛe ɔ 'je Kea plee 'de ɔ 'je "i "srɛdɩ nʋ ɛ, ɔmɔ ‑ɔɔ "dia ɛɛ 'je.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Ɛ ja ɛɛ' wlu 'de Israɛ‑kɔʋn o ‑wɛe ɔ 'tmʋʋ‑ ʋʋpʋ pɛe 'a blu ‑tɩ 'de Sesi Klisɩ ‑ɔ ‑nɩa nyʋ ‑wee' "klein 'a Tʋ"bo 'ʋn.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Dɛ ‑ɛ ‑nʋʋa 'de Suideblʋa ‑wee' "kpei ɛ, ao 'wɔɛn, ɛɛ' dɛ tu ‑tee' 'de Galile, dɛ ‑tba' 'e "ni "jru poa' ‑ɛɛ ‑tɩ' San 'tmʋa "kpei ɛ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Ao juɛ' ka Kea "nyɩa Sesi ‑wlʋa Nasarɛtɩ ɛɛ' ‑Suu ke 'kpɩ ke, ‑wɛe ɔɔ mua ‑ta "o ‑ta ɔɔ nʋa dɩ 'dɔe, ɔɔ 'bɔɔa nyʋ 'a 'wɛ‑ ‑wɛe ɔɔ ‑seia nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ‑siɔn' 'kwa, dɛ‑nʋɛ' Kea 'a ‑cɛ" 'kpa ‑ke ɔ na‑.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Dɩ "klein ɔ nʋa 'de Suifʋ‑wi" 'a 'blʋa‑ "kpei o, dɩ ɔ nʋa 'de Selisalɛm, 'de ka ʋʋ 'dbɔ 'bo tu ‑kwlɩ" ɛ, ‑a ‑wee' "klein nɩ ɛɛ' ‑ta 'jeʋn ‑o.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 'Kaa Kea jɔ 'kmʋ de 'de 'wɩ 'a taan ‑nɛ 'di, ‑wɛe ɔ to ɔɔ' ‑cɛ".
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ɛ se 'de nyʋ ‑wee' ‑pee nɩ‑, 'kaa ɛ nɩ 'de ‑apʋ Kea ‑sa 'o sese, ‑wɛe ‑ɔ ‑nɩa ɛɛ' ‑ta 'jeʋn ‑pee o. ‑Ta ɔ jia 'kmʋ de ɛ, ɔ ke ‑aa ‑dii ‑tadue 'de ‑a ‑naa ‑tadue.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 ‑Wɛe ɔ 'na ‑a ‑tmʋ ɔɔ' ‑tɩ' 'de nyʋ ‑pee, 'de ka Kea ‑te' ɔ 'o ‑wɛe ɔ nɩa 'kmʋnɩʋn ke 'mɛʋn 'a 'pee 'jei ɛ, 'de ‑a ‑je ɛ "kpei‑ 'nyɛ 'de ʋʋ ‑pee.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑wee' "klein 'tmʋ ɔɔ' ‑tɩ' 'mɛ, ʋʋ 'na nyɔ "o nyɔ ‑jea ɔɔ' ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑mɔɔ' dɩsaɩn ‑kwɛ' 'de ɔɔ' 'nynɩ 'ʋn.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Piɛi nɩɛ wlu ‑nɩ 'a 'tmʋa' 'sʋ Kea 'a ‑Suu "siɛ i 'de nyʋ "klein ‑ʋʋa poa ɔɔ' wlu doin" o "kpei.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Dɛ Kea "nyɩa nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ɛɛ' ‑Suu "maa Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑wɛe ‑ʋʋ ‑ke Piɛi jia tai'.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Dɛ "maa ʋʋpʋ tai' ɛ, ɛmɛ ‑nɩ nyʋ ‑nʋ a poɛ wlu dee‑ ‑wɛe ʋʋa 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 'Sʋ Piɛi 'na : Nyʋ ‑jea Kea 'a ‑Suu ‑ke ka ‑apʋ mɔ nɩa 'ee, nyʋ 'bɛɛ‑ nyʋ 'e ʋʋpʋ 'a "ni "jru pooa' 'ʋn "nao ‑o ?
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 'Sʋ ɔ 'na : Ao po ʋʋpʋ "ni "jru 'de Sesi Klisɩ 'a 'nynɩ 'ʋn. ‑Wɛe Kɔnɛi ke ɔɔ' 'cɛ‑wi" bae Piɛi i, 'de ɔ 'e 'wɩ pla nʋ 'bo ʋʋ ‑pʋn".
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.