Atos 10

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 "Ju due' ‑nɩ 'o Sesare, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Kɔnɛi, ɔ ‑teɛ Rɔmʋ 'a "soa‑wi" 'a kpɔ jrɛ' "jru o i. Ʋʋa 'daa ʋʋpʋ Italiblʋa 'a ‑nɛ "sʋɩ.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Ɔɔ' "ju tu 'srɛ", ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ‑wee' "klein a pleɛ Kea, ɔɔ poɛ Suifʋ 'a nɩɩa" nyʋ sʋn o, ‑wɛe ɔɔ bae Kea jeejee.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 ‑Kwie" jrʋ‑gbao jrɛ' o 'sʋ ɔ 'jeɛ Kea 'a "soai due' i 'pepe 'de jajri 'ʋn, ‑ɔ pa 'e ɔ o ‑gbu", 'de ‑ɔ ‑wlu ɔ ‑pee ‑ɔ ‑na : Kɔnɛi !
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Kɔnɛi "sii‑ ɔ "jriɛ‑ ‑sɛɛn', 'sʋ faʋn a nʋɔ', ɔ 'na : Dɛ ‑nɩ kan' a‑ Tʋ"bo ? 'sʋ Kea 'a "soai 'na : ‑Ma baewlu ke ‑ma dɩ 'dɔe ‑ma nʋa ji', ɩ je Kea jɛɛ‑, 'de ɛ po ɩa' ‑tɩ' ‑kwlʋ o.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 ‑Ɩn dbo nyʋ 'de Sope, ‑ɩn ‑je Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi 'da.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Ɔ kooɛ 'de "ju due' nyʋ a 'daa‑ Simɔ nmiku "pa i o ‑gbu". Ɔɔ' ‑gbu" nɩɛ 'e 'tɔniɛ ‑kwlɩ" fɔ o.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Kea 'a "soai ‑ɔ ‑wlu ɔ ‑pee 'a ‑nɩ ‑ɛ mua 'sʋ Kɔnɛi 'da ɔɔ' dbonʋʋn 'sɔɔn 'mɛ, ɛ ke ɔɔ' "sʋɩ 'a due' ‑kma ɔɔ' ‑tɩ' ‑wɛe ‑ɔɔ pleea Kea ke‑.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 ‑Wɛe dɩ "klein ɔ 'jea jajri ‑nɩ, ɔ po ʋʋpʋ ɩa' "kuan, ‑wɛe ɔ dbo ʋʋpʋ 'de Sope.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Ɛɛ' ‑sɔn' ‑sɩan', ‑ta ʋʋ nɩɩa 'o ‑jei" ‑wɛe ʋʋa "kʋʋan‑ Sope i ɛ, ‑mɛ Piɛi 'ja 'e ‑gbu" "jru ‑nɩa pɛɛpɛɛ 'jrʋ‑gbao, ‑wɛe ɔɔ bae Kea. Piɛi 'ja 'e ‑gbu" "jru|src="hk00233c.tif" size="span" ref="10.9"
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 'Sʋ 'mɩɩɛ‑ ɛ nʋɔ', ɔ nɩɛ "i ɔ 'je dɛ di. ‑Ta ʋʋ siia dɛ pia' a 'sʋ ɔ blu' 'de ja jri 'ʋn.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Ɔɔ 'jeɛ jaʋn i, ɛ kaiɛn wɔn, ‑wɛe dɛ jrɛ' ka tae'fɔ nɩa ‑ɛ ‑nɩa kan' ‑wlʋ 'e jaʋn 'di ‑ɛɛ ‑si" i 'bo 'blʋɔ, ɛɛ' 'fɔ ‑nɩa ‑nyiiɛ ‑wee' "sriɛ "dbu.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ɔɔ 'jeɛ nmi 'a "kwli ‑wee' i 'de ɛ 'di : ‑Jɩ ‑a naa bɩ ‑nyiiɛ "i o, ‑jɩ ‑a cnia ‑pɛɛ' o, ɩ ke nʋʋɩ 'a "kwli ‑wee' ke‑.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 'Sʋ ɔ 'wɔn wlu jrɛ' ‑ɛ ‑na : Piɛi, ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑dba, ‑ɩn di.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 'Kaa Piɛi 'na : "Ɩɩn‑ 'de, Tʋ"bo, ɩa' dɩ tu se 'ma wɔn "i bla due' ɩ se i ‑kwɛ‑, ɩ kpʋɛn ‑flɛn".
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 'Sʋ wlu ‑nɛ 'ɛ kpɛ 'sɔɔn ‑nɛ wlu' ke'wlɛ ɛ 'na : Dɩ Kea 'na ɩ nmɔ "jrii ɛ ‑ɩn ‑bo nʋɛ ɩ kpʋn ɛ ‑flɛn".
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Ɛɛ' dɛ tu nʋɛ' kpɛ taan ‑wɛe tae'fɔ ‑nɛ "sri 'o, ɛ mu jaʋn 'di de.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 ‑Ta Piɛi nɩɩa ɔɔ' ‑cɛ" i‑teea' 'de dɛ ɔ 'jeea "jriɛ ‑nɛ 'ɛ ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ nyʋ Kɔnɛi dboa ‑nʋ ‑teeɛ' nyʋ i mamaʋ 'sʋ ʋʋ je Simɔ 'ɔ ‑gbu" 'je, ‑wɛe ʋʋ nyna i 'bo ɛ "wɔin.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Ʋʋ kpa wlu "jɛi ‑wɛe ʋʋ ‑tee' nyʋ i ʋʋ 'na : ‑Ta mɔ Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi koo‑ ɛ‑ ?
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Dɛ Piɛi 'jeea "jriɛ 'mʋa‑ ɔ nɩɛ tɔ' "kpei naa', 'sʋ Kea 'a ‑Suu wlu' 'de ɔ ‑pee ɛ 'na : ‑Ɩn ‑gbʋn 'nɔ, nyʋ taan ‑a ‑pɔn' ‑mii.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn ‑si" i, ‑ɩn ‑ke ʋʋpʋ 'e mu. ‑Ɩn ‑bo tɔ' i pleeɛ, dɛ‑nʋɛ' 'mɔ ‑dbo' ʋʋpʋ.
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 'Sʋ Piɛi "siɛ i ‑wɛe ɔ wlu 'e nyʋ ‑nʋ ‑pee ɔ 'na : 'Mɔ aoa ‑pɔan i 'ɩn ka, dɛɛ‑tɩ ao ji ɛ‑ ?
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Ʋʋ 'na : Kɔnɛi ‑ɔ ‑nɩa "sʋɩ 'a jra' jei klaa" mɔ ‑dbo' ‑aʋn. Ɔɔ' "ju tu 'srɛi", ɔɔ pleeɛ Kea. Suifʋ ‑wee' "klein a po ɔ ɛɛ' ‑tɩ' o. Kea 'a "soai due' mɔ ‑tmʋʋ' ɔ ‑ɔ ‑na : ‑Ɩn ‑je 'de ɔ o ‑gbu" mu 'de ɔ 'je ‑ma wlu doin" o po.
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Piɛi paa ʋʋpʋ ‑gbu" ‑wɛe ɔ "nyɩ ʋʋpʋ 'pɛn 'ɩn. ‑Sɔn' ‑sɩan' ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ ke ʋʋ mu. Ɔɔ' de'di ‑wi" ‑nɩa Sope 'a jrʋ' kpɔ'.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 ‑Sɔn' dee ‑sɩan', ɛmɛ ʋʋ nyni Sesare. Kɔnɛi 'da ɔɔ' 'cɛ‑wi" o, ɔɔ' "dɛi‑wi" ‑ʋʋa "dia ɔɔ 'jea 'mɛ, ‑wɛe ʋʋa fuo ʋʋpʋ.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Piɛi 'a ‑nɛɛ pa ‑gbu" 'sʋ Kɔnɛi 'jɔɔ "i ɔ ‑gbleeɛ bɩ wɔ, 'de ɔ tba 'kɔu i 'bo ɔ "juɔi.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 'Kaa Piɛi kpɔ "jɛi ɔ 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, 'mɔ nɩɛ nyiɔ ‑o ‑ke.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Ɔ ke Kɔnɛi nɩɛ 'tmʋwlu 'wɔn "i 'sʋ ʋʋ je 'e ‑gbu" pa. Piɛi jɛɛ 'e nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑ʋʋ ‑kɩɩɛn' "jrui.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 'Sʋ ɔ wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Ao ‑wee' juɛ', ‑apʋ Suifʋ‑wi" ɛ, ‑a ‑ke nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ 'a dbɛɛ‑, ‑wɛe 'de ʋʋ o ‑gbu" 'di mɔ'ɔ pa ‑tɩ, 'kaa dɛ Kea ‑sa 'kwla 'de 'ʋn ‑pee ɛ, ɛ ka, ɛ 'na : ‑Ɩn ‑bo nyɔ "o nyɔ ja ‑gbʋn ‑ɛ ka ‑flɛn" nyʋ nɩa.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Ɛmɛ ‑tɩ ao 'da 'ʋn ‑wɛe 'ɩn se 'o wlu tba 'sʋ 'ɩn ji. ‑A ‑wɔn 'e ? Dɛɛ ‑tɩ ao dbo nyʋ "i ɛ‑ ?
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 'Bomɔ Kɔnɛi 'na : Ɛɛ' dɛ tu nʋʋa 'ʋn "jrii ɛ, ɛɛ' 'wɩ ‑nyiiɛ, ka ti nɩa ‑ta kaan 'kamɔ ɛ nɩ‑. 'Ma baeɛ Kea 'de 'ɩn o ‑gbu" 'di ‑kwie" jrʋ ‑gbao o. 'Ma ‑gbʋan 'e mu 'sʋ "ju due' ‑jɛɛ 'ʋn. Ɔɔ' 'a 'ʋnpaadɩ a nʋɛ ‑blɛ ‑blɛ.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 'Sʋ ɔ wluɛ 'ʋn ‑pee ɔ 'na : Kɔnɛi, Kea 'wɔn ‑ma baewlu 'mɛ, ‑ma dɩ 'dɔe "klein ‑ma nʋa nɩɩa" nyʋ "jrii ɛ, ɛ poɛ ɩa' ‑tɩ' ‑kwlʋ o.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 'Kaa ‑ɩn dbo nyʋ 'e Sope ‑wɛe ʋʋ 'je Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi 'da, ɔ kooɛ 'de Simɔ nmiku o ‑gbu" 'di, 'de 'tɔniɛ ‑kwlɩ" fɔ o.
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 'Bo ɛ "si 'ɩn je ‑ʋn nyʋ "i dbo, dɛ ‑ɩn jia ‑mɛ nmɔ "jrii. Kaan ka la 'ja a, ‑a ‑wee' ka ‑ta Kea "juɔi ‑wɛe dɩ "klein Tʋ"bo ‑tua" ‑ʋn ‑wɔn ɛ, ‑ɩn ‑jɩ 'tmʋ 'de ‑a ‑pee ‑wɛe ‑a ‑jɩ 'wɔn.
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 'Sʋ Piɛi "duɛ wlu 'ʋn ɔ 'na : tɔ' ‑tɩ, ka Kea 'a 'cra nyʋ 'mii ɛ, 'ɩn 'wɔɩn 'mii ‑wɛ‑ la ‑cɛɛn'‑.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 'Kaa ‑bo ka nyɔ 'je ɔ nɩ, ‑ta "o ‑ta ɔ 'wlʋ ‑wɛe ɔ 'je Kea plee 'de ɔ 'je "i "srɛdɩ nʋ ɛ, ɔmɔ ‑ɔɔ "dia ɛɛ 'je.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ɛ ja ɛɛ' wlu 'de Israɛ‑kɔʋn o ‑wɛe ɔ 'tmʋʋ‑ ʋʋpʋ pɛe 'a blu ‑tɩ 'de Sesi Klisɩ ‑ɔ ‑nɩa nyʋ ‑wee' "klein 'a Tʋ"bo 'ʋn.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Dɛ ‑ɛ ‑nʋʋa 'de Suideblʋa ‑wee' "kpei ɛ, ao 'wɔɛn, ɛɛ' dɛ tu ‑tee' 'de Galile, dɛ ‑tba' 'e "ni "jru poa' ‑ɛɛ ‑tɩ' San 'tmʋa "kpei ɛ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Ao juɛ' ka Kea "nyɩa Sesi ‑wlʋa Nasarɛtɩ ɛɛ' ‑Suu ke 'kpɩ ke, ‑wɛe ɔɔ mua ‑ta "o ‑ta ɔɔ nʋa dɩ 'dɔe, ɔɔ 'bɔɔa nyʋ 'a 'wɛ‑ ‑wɛe ɔɔ ‑seia nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ‑siɔn' 'kwa, dɛ‑nʋɛ' Kea 'a ‑cɛ" 'kpa ‑ke ɔ na‑.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Dɩ "klein ɔ nʋa 'de Suifʋ‑wi" 'a 'blʋa‑ "kpei o, dɩ ɔ nʋa 'de Selisalɛm, 'de ka ʋʋ 'dbɔ 'bo tu ‑kwlɩ" ɛ, ‑a ‑wee' "klein nɩ ɛɛ' ‑ta 'jeʋn ‑o.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 'Kaa Kea jɔ 'kmʋ de 'de 'wɩ 'a taan ‑nɛ 'di, ‑wɛe ɔ to ɔɔ' ‑cɛ".
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ɛ se 'de nyʋ ‑wee' ‑pee nɩ‑, 'kaa ɛ nɩ 'de ‑apʋ Kea ‑sa 'o sese, ‑wɛe ‑ɔ ‑nɩa ɛɛ' ‑ta 'jeʋn ‑pee o. ‑Ta ɔ jia 'kmʋ de ɛ, ɔ ke ‑aa ‑dii ‑tadue 'de ‑a ‑naa ‑tadue.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 ‑Wɛe ɔ 'na ‑a ‑tmʋ ɔɔ' ‑tɩ' 'de nyʋ ‑pee, 'de ka Kea ‑te' ɔ 'o ‑wɛe ɔ nɩa 'kmʋnɩʋn ke 'mɛʋn 'a 'pee 'jei ɛ, 'de ‑a ‑je ɛ "kpei‑ 'nyɛ 'de ʋʋ ‑pee.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑wee' "klein 'tmʋ ɔɔ' ‑tɩ' 'mɛ, ʋʋ 'na nyɔ "o nyɔ ‑jea ɔɔ' ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑mɔɔ' dɩsaɩn ‑kwɛ' 'de ɔɔ' 'nynɩ 'ʋn.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Piɛi nɩɛ wlu ‑nɩ 'a 'tmʋa' 'sʋ Kea 'a ‑Suu "siɛ i 'de nyʋ "klein ‑ʋʋa poa ɔɔ' wlu doin" o "kpei.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Dɛ Kea "nyɩa nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ɛɛ' ‑Suu "maa Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑wɛe ‑ʋʋ ‑ke Piɛi jia tai'.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Dɛ "maa ʋʋpʋ tai' ɛ, ɛmɛ ‑nɩ nyʋ ‑nʋ a poɛ wlu dee‑ ‑wɛe ʋʋa 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 'Sʋ Piɛi 'na : Nyʋ ‑jea Kea 'a ‑Suu ‑ke ka ‑apʋ mɔ nɩa 'ee, nyʋ 'bɛɛ‑ nyʋ 'e ʋʋpʋ 'a "ni "jru pooa' 'ʋn "nao ‑o ?
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 'Sʋ ɔ 'na : Ao po ʋʋpʋ "ni "jru 'de Sesi Klisɩ 'a 'nynɩ 'ʋn. ‑Wɛe Kɔnɛi ke ɔɔ' 'cɛ‑wi" bae Piɛi i, 'de ɔ 'e 'wɩ pla nʋ 'bo ʋʋ ‑pʋn".
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.