Atos 10
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARA
1 "Ju due' ‑nɩ 'o Sesare, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Kɔnɛi, ɔ ‑teɛ Rɔmʋ 'a "soa‑wi" 'a kpɔ jrɛ' "jru o i. Ʋʋa 'daa ʋʋpʋ Italiblʋa 'a ‑nɛ "sʋɩ.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ɔɔ' "ju tu 'srɛ", ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ‑wee' "klein a pleɛ Kea, ɔɔ poɛ Suifʋ 'a nɩɩa" nyʋ sʋn o, ‑wɛe ɔɔ bae Kea jeejee.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 ‑Kwie" jrʋ‑gbao jrɛ' o 'sʋ ɔ 'jeɛ Kea 'a "soai due' i 'pepe 'de jajri 'ʋn, ‑ɔ pa 'e ɔ o ‑gbu", 'de ‑ɔ ‑wlu ɔ ‑pee ‑ɔ ‑na : Kɔnɛi !
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Kɔnɛi "sii‑ ɔ "jriɛ‑ ‑sɛɛn', 'sʋ faʋn a nʋɔ', ɔ 'na : Dɛ ‑nɩ kan' a‑ Tʋ"bo ? 'sʋ Kea 'a "soai 'na : ‑Ma baewlu ke ‑ma dɩ 'dɔe ‑ma nʋa ji', ɩ je Kea jɛɛ‑, 'de ɛ po ɩa' ‑tɩ' ‑kwlʋ o.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 ‑Ɩn dbo nyʋ 'de Sope, ‑ɩn ‑je Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi 'da.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ɔ kooɛ 'de "ju due' nyʋ a 'daa‑ Simɔ nmiku "pa i o ‑gbu". Ɔɔ' ‑gbu" nɩɛ 'e 'tɔniɛ ‑kwlɩ" fɔ o.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Kea 'a "soai ‑ɔ ‑wlu ɔ ‑pee 'a ‑nɩ ‑ɛ mua 'sʋ Kɔnɛi 'da ɔɔ' dbonʋʋn 'sɔɔn 'mɛ, ɛ ke ɔɔ' "sʋɩ 'a due' ‑kma ɔɔ' ‑tɩ' ‑wɛe ‑ɔɔ pleea Kea ke‑.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 ‑Wɛe dɩ "klein ɔ 'jea jajri ‑nɩ, ɔ po ʋʋpʋ ɩa' "kuan, ‑wɛe ɔ dbo ʋʋpʋ 'de Sope.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Ɛɛ' ‑sɔn' ‑sɩan', ‑ta ʋʋ nɩɩa 'o ‑jei" ‑wɛe ʋʋa "kʋʋan‑ Sope i ɛ, ‑mɛ Piɛi 'ja 'e ‑gbu" "jru ‑nɩa pɛɛpɛɛ 'jrʋ‑gbao, ‑wɛe ɔɔ bae Kea. Piɛi 'ja 'e ‑gbu" "jru|src="hk00233c.tif" size="span" ref="10.9"
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 'Sʋ 'mɩɩɛ‑ ɛ nʋɔ', ɔ nɩɛ "i ɔ 'je dɛ di. ‑Ta ʋʋ siia dɛ pia' a 'sʋ ɔ blu' 'de ja jri 'ʋn.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Ɔɔ 'jeɛ jaʋn i, ɛ kaiɛn wɔn, ‑wɛe dɛ jrɛ' ka tae'fɔ nɩa ‑ɛ ‑nɩa kan' ‑wlʋ 'e jaʋn 'di ‑ɛɛ ‑si" i 'bo 'blʋɔ, ɛɛ' 'fɔ ‑nɩa ‑nyiiɛ ‑wee' "sriɛ "dbu.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ɔɔ 'jeɛ nmi 'a "kwli ‑wee' i 'de ɛ 'di : ‑Jɩ ‑a naa bɩ ‑nyiiɛ "i o, ‑jɩ ‑a cnia ‑pɛɛ' o, ɩ ke nʋʋɩ 'a "kwli ‑wee' ke‑.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 'Sʋ ɔ 'wɔn wlu jrɛ' ‑ɛ ‑na : Piɛi, ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑dba, ‑ɩn di.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 'Kaa Piɛi 'na : "Ɩɩn‑ 'de, Tʋ"bo, ɩa' dɩ tu se 'ma wɔn "i bla due' ɩ se i ‑kwɛ‑, ɩ kpʋɛn ‑flɛn".
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 'Sʋ wlu ‑nɛ 'ɛ kpɛ 'sɔɔn ‑nɛ wlu' ke'wlɛ ɛ 'na : Dɩ Kea 'na ɩ nmɔ "jrii ɛ ‑ɩn ‑bo nʋɛ ɩ kpʋn ɛ ‑flɛn".
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Ɛɛ' dɛ tu nʋɛ' kpɛ taan ‑wɛe tae'fɔ ‑nɛ "sri 'o, ɛ mu jaʋn 'di de.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 ‑Ta Piɛi nɩɩa ɔɔ' ‑cɛ" i‑teea' 'de dɛ ɔ 'jeea "jriɛ ‑nɛ 'ɛ ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ nyʋ Kɔnɛi dboa ‑nʋ ‑teeɛ' nyʋ i mamaʋ 'sʋ ʋʋ je Simɔ 'ɔ ‑gbu" 'je, ‑wɛe ʋʋ nyna i 'bo ɛ "wɔin.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Ʋʋ kpa wlu "jɛi ‑wɛe ʋʋ ‑tee' nyʋ i ʋʋ 'na : ‑Ta mɔ Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi koo‑ ɛ‑ ?
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Dɛ Piɛi 'jeea "jriɛ 'mʋa‑ ɔ nɩɛ tɔ' "kpei naa', 'sʋ Kea 'a ‑Suu wlu' 'de ɔ ‑pee ɛ 'na : ‑Ɩn ‑gbʋn 'nɔ, nyʋ taan ‑a ‑pɔn' ‑mii.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn ‑si" i, ‑ɩn ‑ke ʋʋpʋ 'e mu. ‑Ɩn ‑bo tɔ' i pleeɛ, dɛ‑nʋɛ' 'mɔ ‑dbo' ʋʋpʋ.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 'Sʋ Piɛi "siɛ i ‑wɛe ɔ wlu 'e nyʋ ‑nʋ ‑pee ɔ 'na : 'Mɔ aoa ‑pɔan i 'ɩn ka, dɛɛ‑tɩ ao ji ɛ‑ ?
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Ʋʋ 'na : Kɔnɛi ‑ɔ ‑nɩa "sʋɩ 'a jra' jei klaa" mɔ ‑dbo' ‑aʋn. Ɔɔ' "ju tu 'srɛi", ɔɔ pleeɛ Kea. Suifʋ ‑wee' "klein a po ɔ ɛɛ' ‑tɩ' o. Kea 'a "soai due' mɔ ‑tmʋʋ' ɔ ‑ɔ ‑na : ‑Ɩn ‑je 'de ɔ o ‑gbu" mu 'de ɔ 'je ‑ma wlu doin" o po.
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Piɛi paa ʋʋpʋ ‑gbu" ‑wɛe ɔ "nyɩ ʋʋpʋ 'pɛn 'ɩn. ‑Sɔn' ‑sɩan' ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ ke ʋʋ mu. Ɔɔ' de'di ‑wi" ‑nɩa Sope 'a jrʋ' kpɔ'.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 ‑Sɔn' dee ‑sɩan', ɛmɛ ʋʋ nyni Sesare. Kɔnɛi 'da ɔɔ' 'cɛ‑wi" o, ɔɔ' "dɛi‑wi" ‑ʋʋa "dia ɔɔ 'jea 'mɛ, ‑wɛe ʋʋa fuo ʋʋpʋ.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Piɛi 'a ‑nɛɛ pa ‑gbu" 'sʋ Kɔnɛi 'jɔɔ "i ɔ ‑gbleeɛ bɩ wɔ, 'de ɔ tba 'kɔu i 'bo ɔ "juɔi.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 'Kaa Piɛi kpɔ "jɛi ɔ 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, 'mɔ nɩɛ nyiɔ ‑o ‑ke.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Ɔ ke Kɔnɛi nɩɛ 'tmʋwlu 'wɔn "i 'sʋ ʋʋ je 'e ‑gbu" pa. Piɛi jɛɛ 'e nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑ʋʋ ‑kɩɩɛn' "jrui.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 'Sʋ ɔ wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Ao ‑wee' juɛ', ‑apʋ Suifʋ‑wi" ɛ, ‑a ‑ke nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ 'a dbɛɛ‑, ‑wɛe 'de ʋʋ o ‑gbu" 'di mɔ'ɔ pa ‑tɩ, 'kaa dɛ Kea ‑sa 'kwla 'de 'ʋn ‑pee ɛ, ɛ ka, ɛ 'na : ‑Ɩn ‑bo nyɔ "o nyɔ ja ‑gbʋn ‑ɛ ka ‑flɛn" nyʋ nɩa.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Ɛmɛ ‑tɩ ao 'da 'ʋn ‑wɛe 'ɩn se 'o wlu tba 'sʋ 'ɩn ji. ‑A ‑wɔn 'e ? Dɛɛ ‑tɩ ao dbo nyʋ "i ɛ‑ ?
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 'Bomɔ Kɔnɛi 'na : Ɛɛ' dɛ tu nʋʋa 'ʋn "jrii ɛ, ɛɛ' 'wɩ ‑nyiiɛ, ka ti nɩa ‑ta kaan 'kamɔ ɛ nɩ‑. 'Ma baeɛ Kea 'de 'ɩn o ‑gbu" 'di ‑kwie" jrʋ ‑gbao o. 'Ma ‑gbʋan 'e mu 'sʋ "ju due' ‑jɛɛ 'ʋn. Ɔɔ' 'a 'ʋnpaadɩ a nʋɛ ‑blɛ ‑blɛ.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 'Sʋ ɔ wluɛ 'ʋn ‑pee ɔ 'na : Kɔnɛi, Kea 'wɔn ‑ma baewlu 'mɛ, ‑ma dɩ 'dɔe "klein ‑ma nʋa nɩɩa" nyʋ "jrii ɛ, ɛ poɛ ɩa' ‑tɩ' ‑kwlʋ o.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 'Kaa ‑ɩn dbo nyʋ 'e Sope ‑wɛe ʋʋ 'je Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi 'da, ɔ kooɛ 'de Simɔ nmiku o ‑gbu" 'di, 'de 'tɔniɛ ‑kwlɩ" fɔ o.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 'Bo ɛ "si 'ɩn je ‑ʋn nyʋ "i dbo, dɛ ‑ɩn jia ‑mɛ nmɔ "jrii. Kaan ka la 'ja a, ‑a ‑wee' ka ‑ta Kea "juɔi ‑wɛe dɩ "klein Tʋ"bo ‑tua" ‑ʋn ‑wɔn ɛ, ‑ɩn ‑jɩ 'tmʋ 'de ‑a ‑pee ‑wɛe ‑a ‑jɩ 'wɔn.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 'Sʋ Piɛi "duɛ wlu 'ʋn ɔ 'na : tɔ' ‑tɩ, ka Kea 'a 'cra nyʋ 'mii ɛ, 'ɩn 'wɔɩn 'mii ‑wɛ‑ la ‑cɛɛn'‑.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 'Kaa ‑bo ka nyɔ 'je ɔ nɩ, ‑ta "o ‑ta ɔ 'wlʋ ‑wɛe ɔ 'je Kea plee 'de ɔ 'je "i "srɛdɩ nʋ ɛ, ɔmɔ ‑ɔɔ "dia ɛɛ 'je.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ɛ ja ɛɛ' wlu 'de Israɛ‑kɔʋn o ‑wɛe ɔ 'tmʋʋ‑ ʋʋpʋ pɛe 'a blu ‑tɩ 'de Sesi Klisɩ ‑ɔ ‑nɩa nyʋ ‑wee' "klein 'a Tʋ"bo 'ʋn.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Dɛ ‑ɛ ‑nʋʋa 'de Suideblʋa ‑wee' "kpei ɛ, ao 'wɔɛn, ɛɛ' dɛ tu ‑tee' 'de Galile, dɛ ‑tba' 'e "ni "jru poa' ‑ɛɛ ‑tɩ' San 'tmʋa "kpei ɛ.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Ao juɛ' ka Kea "nyɩa Sesi ‑wlʋa Nasarɛtɩ ɛɛ' ‑Suu ke 'kpɩ ke, ‑wɛe ɔɔ mua ‑ta "o ‑ta ɔɔ nʋa dɩ 'dɔe, ɔɔ 'bɔɔa nyʋ 'a 'wɛ‑ ‑wɛe ɔɔ ‑seia nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ‑siɔn' 'kwa, dɛ‑nʋɛ' Kea 'a ‑cɛ" 'kpa ‑ke ɔ na‑.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Dɩ "klein ɔ nʋa 'de Suifʋ‑wi" 'a 'blʋa‑ "kpei o, dɩ ɔ nʋa 'de Selisalɛm, 'de ka ʋʋ 'dbɔ 'bo tu ‑kwlɩ" ɛ, ‑a ‑wee' "klein nɩ ɛɛ' ‑ta 'jeʋn ‑o.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 'Kaa Kea jɔ 'kmʋ de 'de 'wɩ 'a taan ‑nɛ 'di, ‑wɛe ɔ to ɔɔ' ‑cɛ".
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ɛ se 'de nyʋ ‑wee' ‑pee nɩ‑, 'kaa ɛ nɩ 'de ‑apʋ Kea ‑sa 'o sese, ‑wɛe ‑ɔ ‑nɩa ɛɛ' ‑ta 'jeʋn ‑pee o. ‑Ta ɔ jia 'kmʋ de ɛ, ɔ ke ‑aa ‑dii ‑tadue 'de ‑a ‑naa ‑tadue.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 ‑Wɛe ɔ 'na ‑a ‑tmʋ ɔɔ' ‑tɩ' 'de nyʋ ‑pee, 'de ka Kea ‑te' ɔ 'o ‑wɛe ɔ nɩa 'kmʋnɩʋn ke 'mɛʋn 'a 'pee 'jei ɛ, 'de ‑a ‑je ɛ "kpei‑ 'nyɛ 'de ʋʋ ‑pee.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑wee' "klein 'tmʋ ɔɔ' ‑tɩ' 'mɛ, ʋʋ 'na nyɔ "o nyɔ ‑jea ɔɔ' ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑mɔɔ' dɩsaɩn ‑kwɛ' 'de ɔɔ' 'nynɩ 'ʋn.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Piɛi nɩɛ wlu ‑nɩ 'a 'tmʋa' 'sʋ Kea 'a ‑Suu "siɛ i 'de nyʋ "klein ‑ʋʋa poa ɔɔ' wlu doin" o "kpei.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Dɛ Kea "nyɩa nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ɛɛ' ‑Suu "maa Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑wɛe ‑ʋʋ ‑ke Piɛi jia tai'.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Dɛ "maa ʋʋpʋ tai' ɛ, ɛmɛ ‑nɩ nyʋ ‑nʋ a poɛ wlu dee‑ ‑wɛe ʋʋa 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 'Sʋ Piɛi 'na : Nyʋ ‑jea Kea 'a ‑Suu ‑ke ka ‑apʋ mɔ nɩa 'ee, nyʋ 'bɛɛ‑ nyʋ 'e ʋʋpʋ 'a "ni "jru pooa' 'ʋn "nao ‑o ?
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 'Sʋ ɔ 'na : Ao po ʋʋpʋ "ni "jru 'de Sesi Klisɩ 'a 'nynɩ 'ʋn. ‑Wɛe Kɔnɛi ke ɔɔ' 'cɛ‑wi" bae Piɛi i, 'de ɔ 'e 'wɩ pla nʋ 'bo ʋʋ ‑pʋn".
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.