Atos 10
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ACF
1 "Ju due' ‑nɩ 'o Sesare, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Kɔnɛi, ɔ ‑teɛ Rɔmʋ 'a "soa‑wi" 'a kpɔ jrɛ' "jru o i. Ʋʋa 'daa ʋʋpʋ Italiblʋa 'a ‑nɛ "sʋɩ.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Ɔɔ' "ju tu 'srɛ", ɔ ke ɔɔ' ‑gbu" ‑sɔn nyʋ ‑wee' "klein a pleɛ Kea, ɔɔ poɛ Suifʋ 'a nɩɩa" nyʋ sʋn o, ‑wɛe ɔɔ bae Kea jeejee.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 ‑Kwie" jrʋ‑gbao jrɛ' o 'sʋ ɔ 'jeɛ Kea 'a "soai due' i 'pepe 'de jajri 'ʋn, ‑ɔ pa 'e ɔ o ‑gbu", 'de ‑ɔ ‑wlu ɔ ‑pee ‑ɔ ‑na : Kɔnɛi !
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Kɔnɛi "sii‑ ɔ "jriɛ‑ ‑sɛɛn', 'sʋ faʋn a nʋɔ', ɔ 'na : Dɛ ‑nɩ kan' a‑ Tʋ"bo ? 'sʋ Kea 'a "soai 'na : ‑Ma baewlu ke ‑ma dɩ 'dɔe ‑ma nʋa ji', ɩ je Kea jɛɛ‑, 'de ɛ po ɩa' ‑tɩ' ‑kwlʋ o.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 ‑Ɩn dbo nyʋ 'de Sope, ‑ɩn ‑je Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi 'da.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ɔ kooɛ 'de "ju due' nyʋ a 'daa‑ Simɔ nmiku "pa i o ‑gbu". Ɔɔ' ‑gbu" nɩɛ 'e 'tɔniɛ ‑kwlɩ" fɔ o.
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Kea 'a "soai ‑ɔ ‑wlu ɔ ‑pee 'a ‑nɩ ‑ɛ mua 'sʋ Kɔnɛi 'da ɔɔ' dbonʋʋn 'sɔɔn 'mɛ, ɛ ke ɔɔ' "sʋɩ 'a due' ‑kma ɔɔ' ‑tɩ' ‑wɛe ‑ɔɔ pleea Kea ke‑.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 ‑Wɛe dɩ "klein ɔ 'jea jajri ‑nɩ, ɔ po ʋʋpʋ ɩa' "kuan, ‑wɛe ɔ dbo ʋʋpʋ 'de Sope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ɛɛ' ‑sɔn' ‑sɩan', ‑ta ʋʋ nɩɩa 'o ‑jei" ‑wɛe ʋʋa "kʋʋan‑ Sope i ɛ, ‑mɛ Piɛi 'ja 'e ‑gbu" "jru ‑nɩa pɛɛpɛɛ 'jrʋ‑gbao, ‑wɛe ɔɔ bae Kea. Piɛi 'ja 'e ‑gbu" "jru|src="hk00233c.tif" size="span" ref="10.9"
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 'Sʋ 'mɩɩɛ‑ ɛ nʋɔ', ɔ nɩɛ "i ɔ 'je dɛ di. ‑Ta ʋʋ siia dɛ pia' a 'sʋ ɔ blu' 'de ja jri 'ʋn.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ɔɔ 'jeɛ jaʋn i, ɛ kaiɛn wɔn, ‑wɛe dɛ jrɛ' ka tae'fɔ nɩa ‑ɛ ‑nɩa kan' ‑wlʋ 'e jaʋn 'di ‑ɛɛ ‑si" i 'bo 'blʋɔ, ɛɛ' 'fɔ ‑nɩa ‑nyiiɛ ‑wee' "sriɛ "dbu.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Ɔɔ 'jeɛ nmi 'a "kwli ‑wee' i 'de ɛ 'di : ‑Jɩ ‑a naa bɩ ‑nyiiɛ "i o, ‑jɩ ‑a cnia ‑pɛɛ' o, ɩ ke nʋʋɩ 'a "kwli ‑wee' ke‑.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 'Sʋ ɔ 'wɔn wlu jrɛ' ‑ɛ ‑na : Piɛi, ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑dba, ‑ɩn di.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 'Kaa Piɛi 'na : "Ɩɩn‑ 'de, Tʋ"bo, ɩa' dɩ tu se 'ma wɔn "i bla due' ɩ se i ‑kwɛ‑, ɩ kpʋɛn ‑flɛn".
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 'Sʋ wlu ‑nɛ 'ɛ kpɛ 'sɔɔn ‑nɛ wlu' ke'wlɛ ɛ 'na : Dɩ Kea 'na ɩ nmɔ "jrii ɛ ‑ɩn ‑bo nʋɛ ɩ kpʋn ɛ ‑flɛn".
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ɛɛ' dɛ tu nʋɛ' kpɛ taan ‑wɛe tae'fɔ ‑nɛ "sri 'o, ɛ mu jaʋn 'di de.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 ‑Ta Piɛi nɩɩa ɔɔ' ‑cɛ" i‑teea' 'de dɛ ɔ 'jeea "jriɛ ‑nɛ 'ɛ ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ nyʋ Kɔnɛi dboa ‑nʋ ‑teeɛ' nyʋ i mamaʋ 'sʋ ʋʋ je Simɔ 'ɔ ‑gbu" 'je, ‑wɛe ʋʋ nyna i 'bo ɛ "wɔin.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ʋʋ kpa wlu "jɛi ‑wɛe ʋʋ ‑tee' nyʋ i ʋʋ 'na : ‑Ta mɔ Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi koo‑ ɛ‑ ?
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Dɛ Piɛi 'jeea "jriɛ 'mʋa‑ ɔ nɩɛ tɔ' "kpei naa', 'sʋ Kea 'a ‑Suu wlu' 'de ɔ ‑pee ɛ 'na : ‑Ɩn ‑gbʋn 'nɔ, nyʋ taan ‑a ‑pɔn' ‑mii.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn ‑si" i, ‑ɩn ‑ke ʋʋpʋ 'e mu. ‑Ɩn ‑bo tɔ' i pleeɛ, dɛ‑nʋɛ' 'mɔ ‑dbo' ʋʋpʋ.
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 'Sʋ Piɛi "siɛ i ‑wɛe ɔ wlu 'e nyʋ ‑nʋ ‑pee ɔ 'na : 'Mɔ aoa ‑pɔan i 'ɩn ka, dɛɛ‑tɩ ao ji ɛ‑ ?
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ʋʋ 'na : Kɔnɛi ‑ɔ ‑nɩa "sʋɩ 'a jra' jei klaa" mɔ ‑dbo' ‑aʋn. Ɔɔ' "ju tu 'srɛi", ɔɔ pleeɛ Kea. Suifʋ ‑wee' "klein a po ɔ ɛɛ' ‑tɩ' o. Kea 'a "soai due' mɔ ‑tmʋʋ' ɔ ‑ɔ ‑na : ‑Ɩn ‑je 'de ɔ o ‑gbu" mu 'de ɔ 'je ‑ma wlu doin" o po.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Piɛi paa ʋʋpʋ ‑gbu" ‑wɛe ɔ "nyɩ ʋʋpʋ 'pɛn 'ɩn. ‑Sɔn' ‑sɩan' ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ ke ʋʋ mu. Ɔɔ' de'di ‑wi" ‑nɩa Sope 'a jrʋ' kpɔ'.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 ‑Sɔn' dee ‑sɩan', ɛmɛ ʋʋ nyni Sesare. Kɔnɛi 'da ɔɔ' 'cɛ‑wi" o, ɔɔ' "dɛi‑wi" ‑ʋʋa "dia ɔɔ 'jea 'mɛ, ‑wɛe ʋʋa fuo ʋʋpʋ.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Piɛi 'a ‑nɛɛ pa ‑gbu" 'sʋ Kɔnɛi 'jɔɔ "i ɔ ‑gbleeɛ bɩ wɔ, 'de ɔ tba 'kɔu i 'bo ɔ "juɔi.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 'Kaa Piɛi kpɔ "jɛi ɔ 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, 'mɔ nɩɛ nyiɔ ‑o ‑ke.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ɔ ke Kɔnɛi nɩɛ 'tmʋwlu 'wɔn "i 'sʋ ʋʋ je 'e ‑gbu" pa. Piɛi jɛɛ 'e nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑ʋʋ ‑kɩɩɛn' "jrui.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 'Sʋ ɔ wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Ao ‑wee' juɛ', ‑apʋ Suifʋ‑wi" ɛ, ‑a ‑ke nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ 'a dbɛɛ‑, ‑wɛe 'de ʋʋ o ‑gbu" 'di mɔ'ɔ pa ‑tɩ, 'kaa dɛ Kea ‑sa 'kwla 'de 'ʋn ‑pee ɛ, ɛ ka, ɛ 'na : ‑Ɩn ‑bo nyɔ "o nyɔ ja ‑gbʋn ‑ɛ ka ‑flɛn" nyʋ nɩa.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Ɛmɛ ‑tɩ ao 'da 'ʋn ‑wɛe 'ɩn se 'o wlu tba 'sʋ 'ɩn ji. ‑A ‑wɔn 'e ? Dɛɛ ‑tɩ ao dbo nyʋ "i ɛ‑ ?
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 'Bomɔ Kɔnɛi 'na : Ɛɛ' dɛ tu nʋʋa 'ʋn "jrii ɛ, ɛɛ' 'wɩ ‑nyiiɛ, ka ti nɩa ‑ta kaan 'kamɔ ɛ nɩ‑. 'Ma baeɛ Kea 'de 'ɩn o ‑gbu" 'di ‑kwie" jrʋ ‑gbao o. 'Ma ‑gbʋan 'e mu 'sʋ "ju due' ‑jɛɛ 'ʋn. Ɔɔ' 'a 'ʋnpaadɩ a nʋɛ ‑blɛ ‑blɛ.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 'Sʋ ɔ wluɛ 'ʋn ‑pee ɔ 'na : Kɔnɛi, Kea 'wɔn ‑ma baewlu 'mɛ, ‑ma dɩ 'dɔe "klein ‑ma nʋa nɩɩa" nyʋ "jrii ɛ, ɛ poɛ ɩa' ‑tɩ' ‑kwlʋ o.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 'Kaa ‑ɩn dbo nyʋ 'e Sope ‑wɛe ʋʋ 'je Simɔ ‑ɔɔ "kpei ‑tenynɩ nɩa Piɛi 'da, ɔ kooɛ 'de Simɔ nmiku o ‑gbu" 'di, 'de 'tɔniɛ ‑kwlɩ" fɔ o.
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 'Bo ɛ "si 'ɩn je ‑ʋn nyʋ "i dbo, dɛ ‑ɩn jia ‑mɛ nmɔ "jrii. Kaan ka la 'ja a, ‑a ‑wee' ka ‑ta Kea "juɔi ‑wɛe dɩ "klein Tʋ"bo ‑tua" ‑ʋn ‑wɔn ɛ, ‑ɩn ‑jɩ 'tmʋ 'de ‑a ‑pee ‑wɛe ‑a ‑jɩ 'wɔn.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 'Sʋ Piɛi "duɛ wlu 'ʋn ɔ 'na : tɔ' ‑tɩ, ka Kea 'a 'cra nyʋ 'mii ɛ, 'ɩn 'wɔɩn 'mii ‑wɛ‑ la ‑cɛɛn'‑.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 'Kaa ‑bo ka nyɔ 'je ɔ nɩ, ‑ta "o ‑ta ɔ 'wlʋ ‑wɛe ɔ 'je Kea plee 'de ɔ 'je "i "srɛdɩ nʋ ɛ, ɔmɔ ‑ɔɔ "dia ɛɛ 'je.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Ɛ ja ɛɛ' wlu 'de Israɛ‑kɔʋn o ‑wɛe ɔ 'tmʋʋ‑ ʋʋpʋ pɛe 'a blu ‑tɩ 'de Sesi Klisɩ ‑ɔ ‑nɩa nyʋ ‑wee' "klein 'a Tʋ"bo 'ʋn.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Dɛ ‑ɛ ‑nʋʋa 'de Suideblʋa ‑wee' "kpei ɛ, ao 'wɔɛn, ɛɛ' dɛ tu ‑tee' 'de Galile, dɛ ‑tba' 'e "ni "jru poa' ‑ɛɛ ‑tɩ' San 'tmʋa "kpei ɛ.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Ao juɛ' ka Kea "nyɩa Sesi ‑wlʋa Nasarɛtɩ ɛɛ' ‑Suu ke 'kpɩ ke, ‑wɛe ɔɔ mua ‑ta "o ‑ta ɔɔ nʋa dɩ 'dɔe, ɔɔ 'bɔɔa nyʋ 'a 'wɛ‑ ‑wɛe ɔɔ ‑seia nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ‑siɔn' 'kwa, dɛ‑nʋɛ' Kea 'a ‑cɛ" 'kpa ‑ke ɔ na‑.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Dɩ "klein ɔ nʋa 'de Suifʋ‑wi" 'a 'blʋa‑ "kpei o, dɩ ɔ nʋa 'de Selisalɛm, 'de ka ʋʋ 'dbɔ 'bo tu ‑kwlɩ" ɛ, ‑a ‑wee' "klein nɩ ɛɛ' ‑ta 'jeʋn ‑o.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 'Kaa Kea jɔ 'kmʋ de 'de 'wɩ 'a taan ‑nɛ 'di, ‑wɛe ɔ to ɔɔ' ‑cɛ".
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Ɛ se 'de nyʋ ‑wee' ‑pee nɩ‑, 'kaa ɛ nɩ 'de ‑apʋ Kea ‑sa 'o sese, ‑wɛe ‑ɔ ‑nɩa ɛɛ' ‑ta 'jeʋn ‑pee o. ‑Ta ɔ jia 'kmʋ de ɛ, ɔ ke ‑aa ‑dii ‑tadue 'de ‑a ‑naa ‑tadue.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 ‑Wɛe ɔ 'na ‑a ‑tmʋ ɔɔ' ‑tɩ' 'de nyʋ ‑pee, 'de ka Kea ‑te' ɔ 'o ‑wɛe ɔ nɩa 'kmʋnɩʋn ke 'mɛʋn 'a 'pee 'jei ɛ, 'de ‑a ‑je ɛ "kpei‑ 'nyɛ 'de ʋʋ ‑pee.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑wee' "klein 'tmʋ ɔɔ' ‑tɩ' 'mɛ, ʋʋ 'na nyɔ "o nyɔ ‑jea ɔɔ' ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑mɔɔ' dɩsaɩn ‑kwɛ' 'de ɔɔ' 'nynɩ 'ʋn.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Piɛi nɩɛ wlu ‑nɩ 'a 'tmʋa' 'sʋ Kea 'a ‑Suu "siɛ i 'de nyʋ "klein ‑ʋʋa poa ɔɔ' wlu doin" o "kpei.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Dɛ Kea "nyɩa nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ɛɛ' ‑Suu "maa Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑wɛe ‑ʋʋ ‑ke Piɛi jia tai'.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Dɛ "maa ʋʋpʋ tai' ɛ, ɛmɛ ‑nɩ nyʋ ‑nʋ a poɛ wlu dee‑ ‑wɛe ʋʋa 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 'Sʋ Piɛi 'na : Nyʋ ‑jea Kea 'a ‑Suu ‑ke ka ‑apʋ mɔ nɩa 'ee, nyʋ 'bɛɛ‑ nyʋ 'e ʋʋpʋ 'a "ni "jru pooa' 'ʋn "nao ‑o ?
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 'Sʋ ɔ 'na : Ao po ʋʋpʋ "ni "jru 'de Sesi Klisɩ 'a 'nynɩ 'ʋn. ‑Wɛe Kɔnɛi ke ɔɔ' 'cɛ‑wi" bae Piɛi i, 'de ɔ 'e 'wɩ pla nʋ 'bo ʋʋ ‑pʋn".
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.