2 Coríntios 7
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA
1 'Ma ‑tɩ' kmaʋn, ‑jɛ Kea cɛan wlu ‑nɩa kan' ‑tie" 'de ‑aa ‑tɩ' 'ʋn 'ja a, ‑mɛ dɩ ‑ɩa kpʋʋn a ‑aa 'blʋku ke ‑aa tɔ' ‑flɛn" ɛ, ‑a ‑saa ‑mɩ kwa ‑sɔn. ‑A ‑kpʋʋn ‑aa ‑cɛ" i ‑wɛe ‑bo ‑a ‑nɩ 'kmʋ ɛ, ‑a ‑je Kea plee‑, 'de ‑a ‑je 'pepe nɩ mamaʋ 'sʋ ‑a ‑je mu ‑a ‑je nyni.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ao "nyɩ ‑a ‑teɩn 'de ao pɛe o ! ‑A se nyɔ jrɔ' "i 'fa, ‑a se nyɔ jrɔ' 'ɔ dɛ dooa‑, ‑a se nyɔ jrɔ' 'ʋn dii 'de aopʋ "klu.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ɛ se 'ɩn 'je ao 'pee kpʋʋn ɛmɛ ‑tɩ 'ma 'da kan' nɩ‑, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn wlu' ka sese 'ɩn 'na ‑bo ‑a ‑nɩ 'kmʋ o, ‑bo ‑a ‑wlʋ 'kmʋ o, aoa' ‑tɩ' se 'e ‑a pɛe o ‑kwɛi.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 'Ɩn ‑teɛ' ao ‑kwlɩ" 'pepe, dɩ 'dɔe 'ɩn 'jea 'tmʋ 'de aoa' ‑tɩ' 'ʋn ɩ ‑tiɛi", ɛmɛ ‑tɩ ‑bo 'ma sea aoa' 'nynɩ "si ɛ, 'ma wa wɔn' i. Ɛmɛ ‑kuu 'ma dɩ i ‑wɛe ‑ɛ ‑jii" 'ʋn 'mʋa‑ 'ʋn 'de 'kle 'di.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 ‑Ta ‑a ‑jiia 'de Masedoanɩ ɛ, ‑a se ‑tegbɔo 'je due', ‑a ‑je 'kle 'a kpɛ ‑wee' 'mɛ, nyʋ jrʋ' 'bleeɛ ‑a 'dii ‑wɛe ʋʋa ‑cɛ' ‑a o, 'de faʋn a nʋ ‑aʋn.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 'Kaa Kea ‑ɛɛ ‑tua" nyʋ ‑ʋʋ ‑kae" a "jrii ‑tɩ' ‑kwlɩ' i ɛ, ɛmɛ ‑tu" ‑a ‑tɩ' ‑kwlɩ' i 'de Titɩ 'a jia' 'ʋn.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 'De ɛ se Titɩ 'a jia 'a 'sʋ mɛ ‑tu" ‑a ‑tɩ' ‑kwlɩ' i nɩ‑, 'kaa ka dɩ ɔ 'jeea "jriɛ‑ 'de aopʋ o ‑wɛe ‑ɩ ‑kuua ɔɔ' dɩ i ɛ, ɩmɩ ‑ɩa "kuan ɔ po ‑aʋn, ‑wɛe ‑ɛ ‑kuu ‑aa dɩ i ‑ke. Dɛ ‑ɛɛ "kuan ɔ poa ‑aʋn ‑ke ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ɔ 'na ao nɩɛ "i ao ke 'ma ‑a ‑je 'jee‑, ao "kaeɛ "jrii ‑wɛe ao nɩ nɛ "kpei 'de 'ma ‑tɩ' 'ʋn. Ɛmɛ ‑ble 'ma 'mʋa‑ mɔ kpleiin.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Tɔ' ‑o, 'sbɛ 'ɩn ja aopʋ ɛ, ‑bo ɛ "kae‑ ao "jrii mɔ 'de ɛ, ɛ se 'ma ‑sɔɔn 'ble kaan ka, 'de ‑bo 'ɩn ‑tu" ɛɛ' ‑sɔɔn mɔ tɛin" 'de ɛ, ‑mɛ dɛ ‑ɛ "kaea ao "jrii 'de nɔ" dɛ‑saan" 'di, ɛmɛ ‑o.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 'Kaa kaan ka 'ma nʋɛ 'mʋa‑. Ɛ se ‑mɛ dɛ 'ɩn "kaea ao "jrii, ɛmɛ ‑ble 'ma 'mʋa‑ nɩ‑, 'kaa dɛ aoa' "jrii "kaea' nʋɛ ‑wɛe ao jua aoa' dɩsaɩn "i, 'de ao "biia 'e Kea o ɛ, ɛmɛ ‑ble 'ma 'mʋa‑. "jrii "kaea' ‑jɛ ‑nɩa kan' ‑mɔ ɛ, ‑mɛ 'wlʋɛ 'e Kea 'ʋn. 'De dɛ ‑apʋ mɔ nʋa ‑ke ɛ, ɛ se aopʋ dɛsaʋn "jrii nʋ mɔ "pɩ ɛ nɩ 'de aoa' 'dɔe 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑o.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 "Jrii "kaea' ‑jɛ Kea a cɛɛan 'ʋn ‑wɛe ɛɛ poa nyʋ 'a 'kmʋ fai" ɛ, ‑mɛ ɛ poɛ 'pʋʋa' "jru "kpei‑. Nyʋ se ɛ 'bɛɛ‑ nyʋ 'je ‑mɛ 'ɛ ‑sɔɔn ‑tu", 'kaa ‑bo nyʋ "kae‑ "jrii 'de 'kmʋ "kpeidɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ ɛ poɛ 'mɛa' "jru "kpei‑.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 "jrii "kaea' ‑jɛ ‑wlʋa 'e Kea 'ʋn ɛ, ao ‑gbʋn dɛ ‑mɛ "nyɩa aopʋ ɛ ! Ao ‑gbʋn dɛ ɛɛ' "jrii "kaea' tu nʋɛ ‑wɛe aoa ‑tua" aoa' ‑cɛ" 'ɛ ‑tɩ' ɛ, 'de aoa ‑sa aoa' ‑cɛ" ‑tɩ' "kpei ɛ. Ɛmɛ ‑nʋɛ' ke'wlɛ ‑wɛe ‑tɩn' 'dbaa aopʋ "i, 'de faʋn a nʋ aopʋ, ‑wɛe aoa ‑pɔn ao ke 'ma ‑a ‑je 'jee‑ 'de ao nɩ nɛ "kpei ‑wɛe ao nɩɛ "i 'pee 'je dɛsaʋnʋi kpʋn. Ka aoa' ‑kɔ sea 'e ɛɛ' 'tmʋa' tu 'di nɩ ɛ, ɛmɛ ‑ɛɛ sʋn ao to 'de dɩ ‑nɩa 'mʋa‑ ‑wee' "klein 'ʋn.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 'De ‑bo 'ɩn poo aopʋ 'sbɛ ‑jei" ɛ, ‑mɛ ɛ se 'de nyɔ ‑ɔ ‑fa nyɔ "i o, nyɔ ɔ 'fa "i 'a ‑tɩ' 'ʋn nɩ‑, "ɩɩn‑, ɛ se ‑mɛ 'ɩn naa tɔ' "kpei‑ nɩ 'de‑. 'Kaa dɛɛ‑tɩ 'ɩn ja ao 'sbɛ ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ka aoa ‑tua" aoa' ‑cɛ" 'ɛ ‑tɩ' ‑wɛe ka ao nɩa nɛ "kpei 'de ‑aa ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɛ 'je "jri "kpae' po, ‑wɛe aoa' ‑cɛ" 'kpa 'je kan' 'je 'bo Kea "juɔi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ao 'jea 'ma 'sbɛ ‑wɛe ao kpʋʋn a aoa' ‑cɛ" i, 'de kɛ "sia 'nynɩ ao nʋa kan' a, ɛ nmɔɔ 'ʋn 'di wɔn, ɛmɛ ‑ɛ ‑kuu 'ma dɩ i. Dɛ Titɩ jia 'de aopʋ "klu ‑wɛe ɔɔ' tɔ' blua 'de ɔ ‑sa 'e 'mʋa‑ a, ɛmɛ ‑nmɔɔ ‑a 'di wɔn.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 ‑Ta 'ma 'tmʋa aoa' ‑tɩ' 'de Titɩ ‑pee tɛin" ɛ, 'ma 'sao 'jaa 'bo ɔ "juɔi 'de aoa' ‑tɩ' 'ʋn. Ɔ jiia 'de aopʋ o ɛ, ao se 'ʋn ‑tɩn' "i 'dbaa 'bo ɔ "juɔi, 'kaa ka dɩ "klein 'ɩn 'tmʋa 'de ao ‑pee nɩa tɔ' ‑tɩ ɛ, 'kamɔ dɩ 'dɔe 'ɩn 'tmʋa 'de aoa' ‑tɩ' 'ʋn 'de Titɩ ‑pee nɩ ‑ke.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ka ao 'je ɔ wɔn o, ka ao nʋa ɔɔ' sɩn 'sɔɔn kpʋʋnsʋn 'de ɔɔ' ni' ‑tea' ke "kpei‑ crɛɛa' 'ʋn ɛ, ‑bo ɔ po ɩ ‑kwlʋ o 'sʋ aoa' ‑tɩ' kmaa' ‑nɩa 'de ɔ 'ʋn, ɛ 'kpa "kpei ke'wlɛ.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Dɛ 'ɩn 'bɛɛa 'ɩn 'je ao ‑kwlɩ" ‑te' 'de dɩ ‑wee' "klein 'ʋn ɛ, ɛ 'bleɛ 'ma 'mʋa‑.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.