1 Tessalonicenses 2
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT
1 'Ma de'di ‑wi", aoa' ‑cɛ" 'kpa 'je kan' 'mɛ, dbo ‑a ‑jia' 'de aopʋ "klu ‑wɛe ‑a nʋa, ɛ se dbo foo" nɩ‑.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ka ‑a ‑jea ‑aa ‑cɛ" wɔn 'de ‑crei"‑ ke blati 'kwa 'bo Filipʋ‑kwlɔ 'di ɛ, ao juɩ'. 'Kaa 'kamɔ ‑a ‑nɩ 'de 'kle 'ʋn ‑wɛe Kea kuu ‑aa dɩ i 'de ‑a ‑bɛɛ' ‑pɔia" ‑tɩ 'tmʋa' 'de ao ‑pee.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Tɔ' ‑o, wlu ‑a ‑tmʋa 'de nyʋ ‑pee ɛ, ɛ se sɩ‑tɩ ke tɔ' saɩn ‑gbɔo "jri tba, ‑a se ɛ "inɩ ‑ke ‑a ‑je nyʋ 'srɛ ipoo‑.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 'Kaa dɛ Kea nɩa "i mɛ ‑aa ‑tmʋ jeejee, ɛɛ' ‑cɛ" 'kpa ‑po ‑aʋn ‑tɩ' o ‑wɛe ‑ɛ ‑te' ‑aʋn ‑pɔia" ‑tɩ 'a 'tmʋdbo kwa. ‑A se ɛ ‑pɔn nyiɔpʋ 'je ‑a ‑tɩ' o po, 'kaa Kea ‑ɛɛ ‑gbʋan 'de nyʋ pɛe o ɛ, ɛmɛ ‑aa ‑pɔn ‑a ‑je 'e "jri 'dei nmɔɔ‑.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Ao 'je kan' 'mɛ 'pepe, ‑ta ‑a ‑tmʋʋa' aopʋ Kea 'a ‑tɩ' ɛ, ‑a se mɩɩɔ 'dɩdɩ nʋ due' ‑wɛe ‑a se aopʋ 'srɛ ipoo‑. 'De ‑bo ‑a ‑tmʋ ɛɛ' wlu tu 'de ‑cɛi" 'bɛɛa' 'ʋn ‑wɛe ‑a ‑je aopʋ "jrui di ɛ, Kea juɩ'.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 ‑A se ɛ ‑pɔn ‑wɛe ao ke nyʋ jrʋ' 'je ‑a ‑tɩ' o po.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 ‑Apʋ ‑ɔ ‑nɩa Klisɩ 'a dboʋn ɛ, ‑a ‑je aopʋ ‑klaan" "kpei ‑te' 'de‑, 'kaa ‑a ‑ble aopʋ 'mɛ dɛdɛ‑, ka ‑bo ‑gbaʋn 'ble ʋa' "ju ‑kwlɩ" ‑wɛe ʋa ‑tua" ɔɔ' ‑tɩ' ɛ, 'kamɔ ‑a ‑tu" aoa' ‑tɩ'.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Aoa' 'tʋn ‑nɩa 'de ‑a pɛe o 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑a ‑nɩɛ "i ‑a ‑je aopʋ ‑aa nyiɔjɔ "nyɩ, ɛ se ‑pɔia" ‑tɩ ‑mɩ 'a 'sʋ nɩ‑, dɛ‑nʋɛ' aoa' kɛ' kma' 'de ‑a ‑kwa.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 ‑Aa de'di ‑wi", ao 'je kan' 'mɛ, dbo ‑a nʋa 'de aopʋ "klu ka ɛ kmai" ɛ, ao se ɛ o"mae'‑. ‑Ta ‑aa ‑tmʋʋa' aopʋ Kea 'a ‑pɔia" ‑tɩ ɛ, ‑a kpʋɛn 'e "jri ‑cɛɛn'‑, ‑aa sʋn je dbo nʋ 'de "maʋ'wɩ o 'jrʋ‑gbaowɩ 'di ‑wɛe ‑a je 'o aoa' due' koʋn ‑gbai' "jru nɩ‑.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Ka ‑aa nasʋn nɩa 'pepe, ɛ 'srɛa "i ‑wɛe ɛ sea ‑kɔ ‑pʋn" nɩ‑ 'de aopʋ ‑ɔ ‑jea Kea 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn dee 'ʋn ‑pee ɛ, ao juɛ'. Kea 'a ‑cɛ" 'kpa juɛ' ‑ke.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Ao 'je kan' 'mɛ ‑ke, ka "nynuu‑ "bo a ‑tua" ɔɔ' "nynuu 'a ‑tɩ' ɛ, 'kamɔ ‑aa ‑tu" aoa' ‑tɩ' due 'due.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 ‑Aa kuuɛ aoa' dɩ i, ‑aa ‑tu" ɛ ao ‑tɩ' ‑kwlɩ' i ‑wɛe ‑a ‑blee' aopʋ wɔn 'dei 'de nai" 'blea' 'ʋn ‑wɛe ka Kea nɩa "i ao 'je kan' na‑. Ɛmɛ ‑ɛ ‑da aopʋ 'de ɛɛ' kɛɛma' dɛ 'ʋn ‑wɛe ɛ ke ao 'je 'nynɩ i'wlʋʋ‑.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 'De ɩa' ‑tɩ' 'ʋn ‑a se Kea 'sɛpo‑tɩ 'bɔi, dɛ‑nʋɛ' ‑ta ‑aa ‑tmʋʋa' aopʋ Kea 'a ‑tɩ' ɛ, ao po ɛ doin" o ka ‑cɔɔn' ka. Ao se ɛ nyiɔpʋ‑ 'a wlu 'daa‑, 'kaa ao 'dɛɛ Kea 'a wlu, 'de 'kamɔ ɛ nɩ ‑cɛɛn'‑. Ɛɛ' wlu tu mɛ ao 'je tɔ' 'ʋn ‑wɛe ‑ɛɛ nʋ dbo 'de aopʋ 'ʋn.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 'Ma de'di ‑wi", nyʋ ‑ʋʋ ‑ke Sesi Klisɩ "sia "i ‑wɛe ‑ʋʋa naa Kea 'a ‑jei" 'de Suideblʋa "kpei ɛ, ao bla ʋʋpʋ 'a ‑kɔ 'de. Ka ao 'jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'sʋ nyʋ ‑ʋʋ ‑ke ao plaan 'blʋa‑ i a ‑tua" aopʋ 'kle ɛ, 'kamɔ ʋʋpʋ mɔ 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn tɛin" ‑wɛe Suifʋ‑wi" ‑tu" ʋʋpʋ 'kle ‑tu ‑tu ‑ke.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Suifʋ ‑nʋ mʋ ‑dba Tʋ"bo Sesi, ʋʋpʋ ‑dba Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑nɩa tɛin" ɛ, ʋʋpʋ ‑nɛɛ' ‑apʋ mɔ 'mɩ 'mlai" ‑ke ‑wɛe ‑ʋʋ ‑tu" ‑a 'kle. Ʋʋa nyaa Kea i ‑wɛe ʋʋ nɩ nyʋ ‑wee' 'a tʋnyʋ.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Ʋʋa kaan ‑a ‑je de ‑wɛe ‑a je 'pʋwlu 'tmʋ 'de nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑pee. ‑Bo ʋʋa sea kan' ‑mɔ nʋ ɛ, ‑mɛ dɩsaɩn ʋʋ nʋa ɩmɩ ʋʋa ‑tu" "kpei, ʋʋa muu "jru o. 'Kaa ʋʋ 'bɔɔ‑ ʋʋa' ‑cɛ" Kea 'a 'pee "jru jaa' 'ʋn.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 'Ma de'di ‑wi", ‑ta ao ke ‑a ‑cɛɛan "i 'bo nʋ 'wɩ ‑wɛ‑, ‑aa nyiɔjɔ mɛ se 'de aopʋ "klu nɩ, 'kaa ‑aa tɔ' ‑wee' nɩɛ 'de aopʋ "kpei. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ‑aa ‑pɔn' ‑a ‑je 'de aopʋ o de ji ‑too"‑ ‑wɛe ao ke ‑a ‑je 'jee‑.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 ‑A ‑nɩɛ "i ‑a ‑je 'de aopʋ o ji 'de‑, 'mɔ Pɔo, 'ma ‑cɛ" 'kpa ‑tɩn 'de aopʋ o jia' i 'mɛ kpɛ 'sɔɔn, 'kaa Satan kaan ‑aʋn ‑je de.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 'Ma 'cɛ, ‑sɔntɩ ‑aa Tʋ"bo Sesi a mua de jia' 'ee, dɛ ‑ɛ ‑je ‑aa dbo ‑a nʋa ɛɛ' ‑kei" nɩ ɛ‑ ? 'Mɔ 'na : Aopʋ ‑o. Ɛmɛ ‑tɩ ‑a tba aopʋ tɔ' "i, ‑wɛe 'de ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, ‑aa 'sao 'je 'ja, 'de ‑a ‑je 'de 'mʋa‑ 'ʋn nɩ‑.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Kɩɩn, tɔ' ‑o, 'de aoa' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, Sesi a muɛ ‑a ‑cian" "kpei ‑tu" 'a see, ‑aa nʋɛ 'mʋa‑.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.