1 Tessalonicenses 2

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 'Ma de'di ‑wi", aoa' ‑cɛ" 'kpa 'je kan' 'mɛ, dbo ‑a ‑jia' 'de aopʋ "klu ‑wɛe ‑a nʋa, ɛ se dbo foo" nɩ‑.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ka ‑a ‑jea ‑aa ‑cɛ" wɔn 'de ‑crei"‑ ke blati 'kwa 'bo Filipʋ‑kwlɔ 'di ɛ, ao juɩ'. 'Kaa 'kamɔ ‑a ‑nɩ 'de 'kle 'ʋn ‑wɛe Kea kuu ‑aa dɩ i 'de ‑a ‑bɛɛ' ‑pɔia" ‑tɩ 'tmʋa' 'de ao ‑pee.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Tɔ' ‑o, wlu ‑a ‑tmʋa 'de nyʋ ‑pee ɛ, ɛ se sɩ‑tɩ ke tɔ' saɩn ‑gbɔo "jri tba, ‑a se ɛ "inɩ ‑ke ‑a ‑je nyʋ 'srɛ ipoo‑.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 'Kaa dɛ Kea nɩa "i mɛ ‑aa ‑tmʋ jeejee, ɛɛ' ‑cɛ" 'kpa ‑po ‑aʋn ‑tɩ' o ‑wɛe ‑ɛ ‑te' ‑aʋn ‑pɔia" ‑tɩ 'a 'tmʋdbo kwa. ‑A se ɛ ‑pɔn nyiɔpʋ 'je ‑a ‑tɩ' o po, 'kaa Kea ‑ɛɛ ‑gbʋan 'de nyʋ pɛe o ɛ, ɛmɛ ‑aa ‑pɔn ‑a ‑je 'e "jri 'dei nmɔɔ‑.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ao 'je kan' 'mɛ 'pepe, ‑ta ‑a ‑tmʋʋa' aopʋ Kea 'a ‑tɩ' ɛ, ‑a se mɩɩɔ 'dɩdɩ nʋ due' ‑wɛe ‑a se aopʋ 'srɛ ipoo‑. 'De ‑bo ‑a ‑tmʋ ɛɛ' wlu tu 'de ‑cɛi" 'bɛɛa' 'ʋn ‑wɛe ‑a ‑je aopʋ "jrui di ɛ, Kea juɩ'.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 ‑A se ɛ ‑pɔn ‑wɛe ao ke nyʋ jrʋ' 'je ‑a ‑tɩ' o po.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 ‑Apʋ ‑ɔ ‑nɩa Klisɩ 'a dboʋn ɛ, ‑a ‑je aopʋ ‑klaan" "kpei ‑te' 'de‑, 'kaa ‑a ‑ble aopʋ 'mɛ dɛdɛ‑, ka ‑bo ‑gbaʋn 'ble ʋa' "ju ‑kwlɩ" ‑wɛe ʋa ‑tua" ɔɔ' ‑tɩ' ɛ, 'kamɔ ‑a ‑tu" aoa' ‑tɩ'.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Aoa' 'tʋn ‑nɩa 'de ‑a pɛe o 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑a ‑nɩɛ "i ‑a ‑je aopʋ ‑aa nyiɔjɔ "nyɩ, ɛ se ‑pɔia" ‑tɩ ‑mɩ 'a 'sʋ nɩ‑, dɛ‑nʋɛ' aoa' kɛ' kma' 'de ‑a ‑kwa.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 ‑Aa de'di ‑wi", ao 'je kan' 'mɛ, dbo ‑a nʋa 'de aopʋ "klu ka ɛ kmai" ɛ, ao se ɛ o"mae'‑. ‑Ta ‑aa ‑tmʋʋa' aopʋ Kea 'a ‑pɔia" ‑tɩ ɛ, ‑a kpʋɛn 'e "jri ‑cɛɛn'‑, ‑aa sʋn je dbo nʋ 'de "maʋ'wɩ o 'jrʋ‑gbaowɩ 'di ‑wɛe ‑a je 'o aoa' due' koʋn ‑gbai' "jru nɩ‑.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ka ‑aa nasʋn nɩa 'pepe, ɛ 'srɛa "i ‑wɛe ɛ sea ‑kɔ ‑pʋn" nɩ‑ 'de aopʋ ‑ɔ ‑jea Kea 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn dee 'ʋn ‑pee ɛ, ao juɛ'. Kea 'a ‑cɛ" 'kpa juɛ' ‑ke.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ao 'je kan' 'mɛ ‑ke, ka "nynuu‑ "bo a ‑tua" ɔɔ' "nynuu 'a ‑tɩ' ɛ, 'kamɔ ‑aa ‑tu" aoa' ‑tɩ' due 'due.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 ‑Aa kuuɛ aoa' dɩ i, ‑aa ‑tu" ɛ ao ‑tɩ' ‑kwlɩ' i ‑wɛe ‑a ‑blee' aopʋ wɔn 'dei 'de nai" 'blea' 'ʋn ‑wɛe ka Kea nɩa "i ao 'je kan' na‑. Ɛmɛ ‑ɛ ‑da aopʋ 'de ɛɛ' kɛɛma' dɛ 'ʋn ‑wɛe ɛ ke ao 'je 'nynɩ i'wlʋʋ‑.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 'De ɩa' ‑tɩ' 'ʋn ‑a se Kea 'sɛpo‑tɩ 'bɔi, dɛ‑nʋɛ' ‑ta ‑aa ‑tmʋʋa' aopʋ Kea 'a ‑tɩ' ɛ, ao po ɛ doin" o ka ‑cɔɔn' ka. Ao se ɛ nyiɔpʋ‑ 'a wlu 'daa‑, 'kaa ao 'dɛɛ Kea 'a wlu, 'de 'kamɔ ɛ nɩ ‑cɛɛn'‑. Ɛɛ' wlu tu mɛ ao 'je tɔ' 'ʋn ‑wɛe ‑ɛɛ nʋ dbo 'de aopʋ 'ʋn.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 'Ma de'di ‑wi", nyʋ ‑ʋʋ ‑ke Sesi Klisɩ "sia "i ‑wɛe ‑ʋʋa naa Kea 'a ‑jei" 'de Suideblʋa "kpei ɛ, ao bla ʋʋpʋ 'a ‑kɔ 'de. Ka ao 'jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'sʋ nyʋ ‑ʋʋ ‑ke ao plaan 'blʋa‑ i a ‑tua" aopʋ 'kle ɛ, 'kamɔ ʋʋpʋ mɔ 'je Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn tɛin" ‑wɛe Suifʋ‑wi" ‑tu" ʋʋpʋ 'kle ‑tu ‑tu ‑ke.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Suifʋ ‑nʋ mʋ ‑dba Tʋ"bo Sesi, ʋʋpʋ ‑dba Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑nɩa tɛin" ɛ, ʋʋpʋ ‑nɛɛ' ‑apʋ mɔ 'mɩ 'mlai" ‑ke ‑wɛe ‑ʋʋ ‑tu" ‑a 'kle. Ʋʋa nyaa Kea i ‑wɛe ʋʋ nɩ nyʋ ‑wee' 'a tʋnyʋ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ʋʋa kaan ‑a ‑je de ‑wɛe ‑a je 'pʋwlu 'tmʋ 'de nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑pee. ‑Bo ʋʋa sea kan' ‑mɔ nʋ ɛ, ‑mɛ dɩsaɩn ʋʋ nʋa ɩmɩ ʋʋa ‑tu" "kpei, ʋʋa muu "jru o. 'Kaa ʋʋ 'bɔɔ‑ ʋʋa' ‑cɛ" Kea 'a 'pee "jru jaa' 'ʋn.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 'Ma de'di ‑wi", ‑ta ao ke ‑a ‑cɛɛan "i 'bo nʋ 'wɩ ‑wɛ‑, ‑aa nyiɔjɔ mɛ se 'de aopʋ "klu nɩ, 'kaa ‑aa tɔ' ‑wee' nɩɛ 'de aopʋ "kpei. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ‑aa ‑pɔn' ‑a ‑je 'de aopʋ o de ji ‑too"‑ ‑wɛe ao ke ‑a ‑je 'jee‑.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 ‑A ‑nɩɛ "i ‑a ‑je 'de aopʋ o ji 'de‑, 'mɔ Pɔo, 'ma ‑cɛ" 'kpa ‑tɩn 'de aopʋ o jia' i 'mɛ kpɛ 'sɔɔn, 'kaa Satan kaan ‑aʋn ‑je de.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 'Ma 'cɛ, ‑sɔntɩ ‑aa Tʋ"bo Sesi a mua de jia' 'ee, dɛ ‑ɛ ‑je ‑aa dbo ‑a nʋa ɛɛ' ‑kei" nɩ ɛ‑ ? 'Mɔ 'na : Aopʋ ‑o. Ɛmɛ ‑tɩ ‑a tba aopʋ tɔ' "i, ‑wɛe 'de ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, ‑aa 'sao 'je 'ja, 'de ‑a ‑je 'de 'mʋa‑ 'ʋn nɩ‑.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Kɩɩn, tɔ' ‑o, 'de aoa' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, Sesi a muɛ ‑a ‑cian" "kpei ‑tu" 'a see, ‑aa nʋɛ 'mʋa‑.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.