1 Coríntios 4
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA
1 ‑Jɛ ‑a ‑nɩa Klisɩ 'a nyʋ 'ja a, ‑mɛ Klisɩ 'a dbonʋʋn mʋ nyʋ 'je ‑a 'daa‑. tɔ' ‑tɩ ‑ɩ pa 'kwla a, ɩmɩ ‑ɩa 'kwla‑sadbo Kea ‑te ‑a kwa.
1 Assim, pois, importa que todos nos considerem como ministros de Cristo e encarregados dos mistérios de Deus.
2 Nyɔ nyʋ ‑tea' dbo kwa, dɛ due' nyʋ a ‑pɔan i 'de ɔɔ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ɔ 'je ɛɛ' dbo tu "jriɛ‑ ‑tu" ka ‑cɔɔn' ka.
2 Ora, além disso, o que se requer destes encarregados é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 ‑Bo ɛ ‑tu" 'mɔ ɛ, ‑bo aoa sea 'ma 'pee 'je o, ‑bo nyɔ jrɔ' ɔ sea 'ma 'pee 'je o, ɛɛ' ‑sɔɔn se 'ʋn nʋ. 'De 'mɔ se ɛ 'bɛɛ‑ mɔ 'ɩn 'je 'ma ‑cɛ" 'kpa 'a 'pee 'je, dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn 'ma pɛe 'jea 'ʋn "bli ‑cɛ' ɛ, ɛ se nɩ‑.
3 Mas a mim pouco importa ser julgado por vocês ou por um tribunal humano; nem eu julgo a mim mesmo.
4 'De ɛ se ɛmɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe 'ɩn 'kpa "isrɛi 'bo Kea "juɔi nɩ‑. 'Kaa Tʋ"bo mɔ ‑je 'ma 'pee 'je.
4 Porque a consciência não me acusa de nada. Mas nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Ɛmɛ ‑tɩ ao 'bo nɔ" "juɔi ‑siiɛ, ‑wɛe ao 'bo nyɔ jrɔ' 'ɔ 'pee 'jeɛ. ‑Sɔntɩ Tʋ"bo a mua de jia' a, ɔɔ muɛ nʋa' ‑wɛe dɩ "klein ‑pa 'kwla 'de kwie 'di o, tɔ' "klein ‑nɩa 'e nyiɔ pɛe o 'je "kpae' 'pɛɛn‑. 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di mɔ dɛ ‑ɛ ‑ke jrɔ' ‑kɔɔa' "i ɛ, Kea 'je ɔ ɛɛ' ‑tɩ' o po.
5 Portanto, não julguem nada antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações. E então cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 'Ma de'di ‑wi", ‑bo 'ɩn ‑sa 'o 'ɩn ke Apolɔsɩ ‑pʋn" ‑wɛe 'ma sea aopʋ wlu ‑pee 'tmʋʋ ɛ, ‑mɛ 'ɩn nɩɛ "i 'ɩn 'je aopʋ dɛ tɔɔ‑, ‑wɛe ‑ta wlu ‑ɛ ‑crɩɩa' sia, ao 'je 'o siie. Aoa' jrɔ' 'bo ɔɔ' ‑cɛi" 'beeɛ 'de nyɔ jrɔ' 'ɔ ‑tɩ' 'ʋn ‑wɛe ɔ 'bo jrɔ' ‑flɩɩɛn.
6 Meus irmãos, apliquei estas coisas figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por causa de vocês, para que por nosso exemplo vocês aprendam isto: “Não ultrapassem o que está escrito”, para que ninguém se encha de orgulho a favor de um em prejuízo de outro.
7 ‑Mɔ ‑ɔɔ ‑bɛɛa' ɔɔ' ‑cɛi" ɛ, ‑ta ka ‑ɩn ‑ke nyʋ jrʋ' ‑seea' "kpei‑ ɛ‑ ? Dɛ ‑ɩn ‑blea 'ee, nyɔ se ɛ ‑ʋn ‑nyɩ" ? 'De ‑bo nyɔ "nyɩ ɛ ‑ʋn 'ee, ‑mɛ dɛɛ ‑tɩ ‑ma ‑bɛɛ' ‑ma ‑cɛi" ɛ‑ ? Ɛ ‑kɔ' ‑na dɛ ‑wlʋ 'e ‑ma ‑cɛ" 'ʋn ɛ‑ ?
7 Pois quem é que faz com que você sobressaia? E o que é que você tem que não tenha recebido? E, se o recebeu, por que se gloria, como se não o tivesse recebido?
8 Ao dbo' ‑wɛ‑ la, ao 'kpa "wliiɛjeʋn ‑wɛ‑. ‑Ta ‑a sea 'de aopʋ o jii ɛ, ‑mɛ ao 'na ao nyni' ‑wɛ‑. 'De 'ɩn nɩɛ "i ‑mɔ ‑cɛɛn'‑, ao ke ‑a ‑je mu ‑a ‑je nyni ‑tadue.
8 Vocês já estão fartos! Já são ricos! Chegaram a reinar sem nós! Sim, quem dera que vocês fossem reis, para que também nós viéssemos a reinar com vocês!
9 'Kaa ‑apʋ ‑nɩa Klisɩ 'a dboʋn ‑apʋ mɔ ɛ, dɛ 'ma 'jea i 'de ‑aa ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɛmɛ ‑nɩ Kea nʋ ‑aʋn nyʋ ‑wee 'a de 'bɔɔ ‑gbɔo 'ʋn. Ɛ ‑kɔ' ‑na ‑aa nyʋ tu ‑teɛ 'mɛa 'a ‑tea', ɛmɛ ‑tɩ 'kmʋ ‑wee' "klein ke Kea 'a "soa‑wi" ke nyiɔpʋ a 'jraa‑ ‑aʋn.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte. Porque nos tornamos espetáculo para o mundo, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Dɛ ‑a ‑ke Klisɩ "sia "i ɛ, ‑a ‑kpa sɩɩanʋʋn, 'kaa aopʋ mɔ ɛ, ao nɩɛ tɔ'di 'de Klisɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn. ‑Apʋ mɔ se 'diikua' 'ble, aopʋ mɔ ɛ, ao kuuɛ 'dii. Nyʋ a ‑flɛɛn ‑apʋ mɔ 'mɛ, aopʋ mɔ ɛ, nyʋ a 'tmʋɛ aoa' 'nynɩ 'dɔe.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vocês são sábios em Cristo. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são honrados, e nós somos desprezados.
11 Dɛ ‑nyniia 'de ‑sɩanwɩ 'di ɛ, 'mɩɩɛ‑ ke "ni 'natʋn a 'dba ‑aʋn ‑ɛ. ‑A ‑cɛn kui, ‑aa ‑jeɛ ‑aa ‑cɛ" wɔn 'de blati 'kwa, ‑a se "jru 'wlaɩn' 'ble, ‑aa nʋ ‑mu' ‑ta, ‑wlʋ' ‑ta.
11 Até a presente hora, sofremos fome, sede e nudez; somos esbofeteados e não temos morada certa;
12 ‑Bo ‑a ‑je dɛ 'je ‑a ‑je di ɛ, ‑aa ‑cɛ" 'kpa 'a sʋn a nʋɛ dbo, ‑aa' plee seaa'. Nyʋ ‑a ‑cree" 'a ‑aʋn ɛ, ‑aa poɛ ʋʋpʋ "diwan. ‑Bo nyʋ a sea ‑a 'kle ‑tu" ɛ, ‑aa' 'wlʋ wlu'.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos insultados, bendizemos; quando somos perseguidos, suportamos;
13 ‑Bo nyʋ a sea ‑aa 'nynɩ saɩn "si ɛ, ‑aa ‑tmʋɛ ʋʋpʋ wlu 'dɔe ‑pee. ‑Aa ‑tu" ɛ ʋʋ pʋ ‑tɩ' ‑kwlɩ' i‑. Ka wuuodɩ nɩa, 'kamɔ ‑a ‑nɩ 'de 'kmʋ "kpeinyʋ "jri 'de, ʋʋa ‑flɛɛn ‑aʋn ‑ɛ.
13 quando somos caluniados, procuramos conciliação. Até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 ‑Bo 'ma sea wlu ‑nɩa kan' 'crɩ ‑wɛe 'ma sea ao ‑jei" poo ɛ, ‑mɛ 'ɩn se ɛ "inɩ 'ɩn 'je aopʋ ‑tɩn' "i 'dbaa, 'kaa ao nɩɛ 'ma ‑tɩ' kmanynuu ‑o, ɛmɛ ‑tɩ 'ma ‑tu" aopʋ 'snɩ.
14 Não escrevo estas coisas para que vocês fiquem envergonhados; pelo contrário, para admoestá-los como a meus filhos amados.
15 Nyʋ ‑a tɔɔa aopʋ Klisɩ 'a ‑tɩ' ‑bo ʋʋ nɩ ‑kwlʋ due' mɔ 'de ɛ, ao se "bo ‑wi" ‑tuu" 'ble, ao "bo nɩɛ due' koʋn ‑gbai', dɛ‑nʋɛ' tɛin" ɛ, ‑ta 'ɩn 'tmʋa aopʋ ‑pɔia" ‑tɩ ‑wɛe ao ‑teea Sesi Klisɩ 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jea' a, ‑mɛ ka ao "bo nɩa, 'kamɔ 'ɩn nɩ‑.
15 Porque, ainda que vocês tivessem milhares de instrutores em Cristo, não teriam muitos pais, pois eu gerei vocês em Cristo Jesus, pelo evangelho.
16 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, 'ma bae aopʋ i, ao 'cɩan 'ma kplɩn.
16 Portanto, eu peço a vocês que sejam meus imitadores.
17 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn mɔ 'ma dboo Timote 'de aopʋ o, ɔ nɩɛ 'ma ‑tɩ' kmaju ‑o, ɔɔ' poo wlu fai" 'de Tʋ"bo 'a ‑tɩ' 'ʋn. Ka Klisɩ a poa 'ma 'kmʋ ‑je o ɛ, ɔmɔ ‑ɔɔ mu ɛ aopʋ ‑kwlʋ o poa'. Ɛɛ' dɛ tu mɛ 'ma tɔɔ nyʋ 'de Kea ‑gbu 'dii ‑ta "o ‑ta.
17 Por esta causa, eu enviei até vocês Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual fará com que vocês se lembrem dos meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Nyʋ jrʋ' ‑nɩ 'de aopʋ "klu ‑wɛe ‑ʋʋa ‑bɛɛ' ʋʋa ‑cɛi". Dɛ ʋʋa' nyʋ tu a naa tɔ' i ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ʋʋ 'na 'mɔ se aopʋ "i ‑teea' jii 'bode.
18 Alguns de vocês se encheram de orgulho, como se eu não fosse mais visitá-los.
19 'Kaa ‑bo Kea nɩɛ "i ɛ, 'ɩn se 'ʋn ‑kwlei 'ma jea 'de aopʋ o ji. 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di mɔ 'ɩn 'je ‑cɛi" 'bɛɛʋn ‑nʋ 'a "ikmaa' 'jee‑. ‑Mɛ 'ɩn se wlu ‑ɩ ‑wlʋa 'e ʋʋpʋ 'wɔn 'ɔ 'sʋ ‑kwlɔ kpai,
19 Mas, em breve, se o Senhor quiser, irei visitá-los, e então conhecerei não a palavra, mas o poder desses orgulhosos.
20 'Kaa Kea 'a 'beɔdɛ 'ɛ ‑tɩ' nɩɛ "ikmaa' ‑sɔn, ɛ se 'e wɔn 'di 'a 'sʋ nɩ‑.
20 Porque o Reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Dɛ aoa ‑pɔn i ɛ‑ ? 'Ɩn 'ble klaejɔ ‑wɛe 'ɩn 'je 'de aopʋ o jii ‑ae, ‑aee' 'ɩn ji 'de aopʋ o ‑wɛe 'ɩn 'je 'ma nyiɔ 'ɔ ‑tɩ' kmaa' ke 'ma 'diwɔn nmɔa' to 'de ao ‑pee ? Dɛ aoa ‑pɔn i ɛ‑ ?
21 O que vocês preferem? Que eu vá até aí com um chicote ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.