Mateus 25
Qenu Qob Uber (WNU) vs NAA
1 Ne mi geret big qamar: “Qen end Qenu wonou ginamt bibis igo eng yamangar yorou 10-ende munon ger irub se baub wogub yara qataben is gab mot yarub qamb urut uruguni baub isub igour gas ende.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ne yamangar 10 eng 5-ende wuri tagug, ne bo 5-ende eng wuri misirnob.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Yamangar 5 tagug eng wuri urut gari-gari mor end uruguni qas ba isumirei, ui ar ger me baiau.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Ne yamangar 5 misirnob eng wuri urut uruguni ba ne ui ar gor ba isumirei.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Isub munon eng sobor me diara qoat-qoat igoi wogub mungam igara inemirei.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Itum wobon end igumir eng ete qamb amirei: ‘munon yamangar se baiar eng di igo. Isub gab mot diarar.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 — ausente —
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 — ausente —
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Ende qamarari misirnob eng der tagug eng wurinob qamamir, ‘in urut ininou qeemben gari, ui ger igama gab me andarunei. End ne aninou bo isub urut wes gab suab urugunimar.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Ende qamarari wuri bo urut umau suoub qamb isari munon eng diara yamangar 5 misirnob tug igour eng mot mor isub mondir nausi ubet wogub bugab mi nub igurei.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 — ausente —
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 — ausente —
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Qob eng igub ne an mom qoyametarar. Qen eng yariner eng an sir ue end.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Ne bo qamar: “Munon aib ger ai pa qoaib qamb ne wonou sarau munon wurit qamara yarari wonomi eng qerei gari-gari qoat igoarar qamb wogub qorei.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Wonou sarau munon wurinou misir ne qomon ne qer gagam eng imbig ne mi qeemben ende wurit wogub qorei. Geret nomon qur qangang K5,000-ende uterei, ne ger K2,000-ende ne ger K1,000-ende wurit qerei wogub isorei.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Isa wogub munon K5,000 bauor eng qand isub nomon qur end sarau ebet bo ui ar K5,000-ende baurei.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ne bo munon K2,000 bauor eng gor nomon qur end sarau ebet bo ui ar K2,000-ende baurei.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Ne munon nomon qur K1,000 bauor eng bisub tumun goanet wogub wonou munon barai nomon qur eng tumunimetet wagerei.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Togun irou uma wogub wurinou munon barai eng yarerei. Yarab nomon qur wurisab wogub isuor eng mai ebetemirei qi eng gib qamb wuriqiumuniamorei.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Ne munon K5,000 utab wogub isuor eng sarau ebet wogub bo imusi K5,000 bauor eng ba yarab sirbig qamar: ‘Barai, ne K5,000 yasab wogub iuan eng ye bo nomon qur end sarau ebet imusi bo K5,000 baum e ge.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Ende qamara wonou munon barai taui qamar: ‘Sig uber ebetenei, ne sarau munon qangiri uber. End ne mi ye nemaribigine mi irou qoat igoriban. End ne ne yara yenob uberet igorun.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Ne bo munon K2,000 bauor eng bo sarau ebet imusi bo K2,000 bauor eng ba diab wonou munon barai sirbig qamar, ‘E ge, ne K2,000 yeisen eng ye bo sarau ebet bo ui ar K2,000 baum eng e.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Qamara wonou munon barai qamar: ‘Ne sarau munon uber end mi qomourt eng bo nonou aba aib burer end ne nemaribigine mi irou qoat igoriban. End yara yenob mismisir igorun.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Ne bo sasam munon K1,000 wot wager eng diab qamar: ‘Barai, ne munon qand mirinet ne munon mani ubari arira ne wurit baub ne munon mi gonari qaur di arira wurit baub igama negab igoum.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 End nenet yari wogub nonou nomon qur eng ye tumuni wagom eng e igo e.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Ende qamara wonou munon barai taui qamar: ‘Ne sarau munon boru irigau qoat. Ye eret munon wurinou mani qamb nanasingir qamb baine yegab igoanei?
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Ende gab ne meimet qamb yonou nomon qur bisub nomon qur qirinau big igour munai end big igama ye ete yarab nomon qur ui qei baiau ue?
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Ende ne munon eng nomon qur K1,000-end wot ba munon nomon qur K10,000 igo eng utari sorieminer.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 End ne munon ger mi irou igoriner eng ye bo sembigi utibam. A munon ger mi ios ete igoriner eng ye bo wot baine ar igoriba.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Sarau munon boru tagug eng an toat ariramari is ag irond igo eab nan suab igoriner.”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Qen end Munangit wau bo igeser deriner eng munon barai aib deriba. Dara wonou munon yurau enger nob darab wo nam qab qenenginob end bugemba.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Bugab igama munon ag e gugum wo menmant end yar nagari wuriboopur yurau ombur ariramba. Munon wai sipsip meme nob oroar igo bubur qerei sipsip wes wuri ariri a gout wes wuri arir igo gas ende ebeiba.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Wai sipsip uberegent wes end bigiba a meme uben qagit wes end bigiba.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Ende at Munon aib munon yurau uberegent wes eng wurinob qemeriba: ‘An munon yurau eng yonou Tain annonogursi igoar end e yarar. Yarab qoan ai big-big bibis et igoarar qamb anit iyeter end igoarar.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Ye minemb igimine mani yasari nub igumei. Yat ebet igimine yasab igumonei. Ne ye munon bubun animbegeib isine munai yiimbigari inab igumei.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Mi goan ue gab qoot ebine mi goan yasab igumanei. Toar yenara yemusub igumanei, a uyort igimine yar yegab igumanei.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Ende qamara munon qoregen eng taui qomorubour: ‘Barai, qen mait ne minemb igama mi neteminei? qo yat ebet igama neteminei?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Qo munon bubun yara negab munai neteminei? qo ararau igama mi goan neteminei?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Qo qen mait toar qiyo uyort igama is negab igunei?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Ende qamarari Munon barai taui wurinob qamar: ‘Apand aninob quraum, munon boru ag e ende wuri musub igoumon eng ye yemusub igumanei.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Ne bo munon uben qagit igorunor eng wurinob qemeriba: ‘An munon boru Qenut qob isi wot qamb igoumon eng ye qani me igoarar. Mut qenen oab igo eng yonou Tain Qenu Satan wonou munon yurau enger wurit arsiarerei.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 An ye minemb igimine mani me yesau, yat ebet igimine ya me yesari niau.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Qunan animbegeib isum eng munai ger yiimbigari me inau. Ne ararau igimine mi goan me yasau, ne gor, toar qiyo uyort igimine an me yemusub igamau.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Ende qamara wuri der taui qomorubour: ‘Barai, qen mait ne minemb qiyo, a yat ebet qiyo, a qunan inimbegeib qiyo, a ararau igama qiyo, a toar qiyo uyort igama me nemusub igamau?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Ne Munon aib taui wurinob qemeriba: ‘Apand aninob quraum, munon boru ger ye mi eng gagar quraum eng an mag gari ibag wogub igoumon eng ye mag gari yegab wogub igumanei.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 End ne munon yurau eng qenen migeri igab igoriba. A munon qoregen wuri qenen bebereg igorubour.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.