Lucas 6

Qenu Qob Uber (WNU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Qen geret Yisas Sabat inorou qent wit man qobot qib igama wonou wuriimbig igoa yurau eng wit qur qei ba ubent ninirmari sair isa qur nub qib igurei.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ende at qib igamari Parisi munon qei der ibag qamamir: “Meimet qamb ininou qomon eng songi inorou qent ende at qib igoumon?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ne Yisas der taui qamar: “Qoan Debit wonou yurau wurinob minemb etemir eng an maigas wanunger igoumon?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Wo Qenu wonou munai mor isub mani parau mian iset bigari munon sarau eng baab igour eng qas nub igour eng wo bo isub ba nub wonou yurau qei wurisa numir eng an me igub igoumon?”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Ende qamb bo wonomit qamar: “Munangit wau Sabat inorou qen eng wonou aib igo,” ende qamarei.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Inorou qen geret Yisas inorou munai mor end isub qob wurinob qamb igoai. Qen end munon ger uberegen gurumtar eng end igoai.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Igoar end qomon imbigau munon eng ne Parisi yurau qei wuri Yisas qenen inorou qen me gitara gab igour end bo munon eng musieriner qamb mag nasi gab igurei.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Igamari Yisas wurinou misir eng ibag ne munon uben gurumtar eng nob qamar: “Der naget menmant et yar.” Ende qamara munon eng put der naget is menmant end nageterei.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ne Yisas wuri qebi qamar: “Ininou qomon eng inorou qen end maigas abar qamb gumatemirei igama gab igoun? Munon quguraget igama musiorune igom igoriner qiyo, ba sumungasi igumune uminer?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Ende qamb igeser ibag bis arir wogub munon eng nob qamar: “Uben degesi arir ge” Ende qamara deges arirama uben gurumot igoar eng wagerei.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Ende aba gab oau biriberi nub wogub tap ger gab waramb qamb qob nub igurei.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Qen geret Yisas Qenu nob qemerib qamb ai qaurt irab itum end qamb igamai urigeramorei.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Urigerma ne wonou wuriimbig qib igoar eng 12-ende wurit qamara yarari unum “aposel” wurit qamarei.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 qamb ne unum gari-gari wuribigor eng, Saimon wot Pita qamarei. Ne Pita umour Andru ne Yems Yon nob ne Pilip, ne Bartolomyu.
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matyu, Tomas, ne Yems ger ur unum Alpius eng, ne Saimon unum ger Selot qamb igour eng.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Ne Yudas Yems ger wonou wau eng ne Yudas ger ur unum Iskariot qamb igour eng wo Yisas waramar qamb wuri bireberiamor eng ende.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Unum ende wuribig wogub ne bo wurinob qurumut qumo darab wonou yurau aib eng nob naget igurei. Igamari munon ai Yudia end igour eng ne Yerusalem munon qei ne ginam aib Tair Saidon nob tomon ye gabut igour eng ende.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Wuri Yisas qob qamara igub qamb ne qei toar asin igab igoar eng ne qei aibigau igaramor eng ende wurinob derari wurimusub igoai.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Qei ende diab Yisas git goan qas beari wonou meriri eng aba toar wogubriamirei.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Ne Yisas wonou imbigau yurau eng ibag bis arir wogub wurinob qamar:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Ne an minemb gab eng gor mismisir igoarar bo qur di igoruboumon. Ne qugurau ger gab toubet eab gab eng gor mismisirar, bo uberet igoruboumon.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Ne an Munangit wau toat igamari animbag eng me anqenungunorei. Ende at anqarausi, an mogirt wab wogub ne animbogounor eng mi boru gas ende animbag mindigar qob anit qomorubour.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Ende ansiarari gab eng an mismisir uru uyab ende abar. Obounon eng qen geret taui qamb mi uber erer qite igo eng an bauboumon. Eng an gari see me ansiorunorei, urimagrari qoan qob gigit qamarau munon wurisiamir gas ende bo an sabum ansiorubour.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 End ne munon ye sau binat qamb gab eng qoyamet igoriner. Eng wo mi uber-uber ag e mom baub igo, end bo sabar mi uber me bainerei.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Munon mi nub qurt igour eng qoyamet igorunor. Qen geret bo qunumber qen gagamt igorubour. Ne see uberet igerig igo gab eng qoyamet igoarar. Qen geret bo toubet eab qugurau mom buruboumon.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Ne see munon gugum an qob qamarari igub anit ubererari gab eng an aninomi qerei imbigar. Mai, an qob apand qamarari igub mismisirour qiyo, eng qerei imbigar. Qoan ir urimagrari munon miteri qetopur qamarari ende wurit uber qamb igurei, eng gas ende ansiorubour.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 End ne see ye aninob quraum eng igar. Aninou munon qarau wuriqenungar ne munon qei ansumungasiari gab an wuri ba qubeimar.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Aninob agunub sai qob anit qamarari gab wuri nonogursi qob uber wurinob qamarar. Ne munon ansumungasiari gab wurit igub Qenut qebi qamarar.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ne munon ger nananamt aningarama gab eng bo nananam ig bigatari waraminer. Munon ger mingoan net baia gab eng wot me misiringeter, wogub bo ger ut.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Munon ger mit qibirat qamara gab eng me du, benau ut. Ne ger, mi urim net baia gab eng ne bo taui mi yeis qamb me wot qem.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Ete gas, an munon qei ende inubersiar qamb igub igoumon gas ende an munon qei ende wuriubersiarar.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Ende qamb ne qamar: “Ne munon ger ne qenunga ne, ne bo taui qenunget eng maigas nonogureteriban? Munon qomon boru ten igour eng gor ende at igour.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ne gor, munon ger ne musia ne gor wo musub eng gor maigas nonogureteriban? Eng gor munon qomon boru ten igour eng wurinou taui-taui mi qiwurisab ba igour.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ne gor, munon ger mi yeis qamb aninob qamara gab eng utune bo taui indarar qamb misir igub igorunon eng an maigas nonoguretoruboumon? Munon qomon boru ten igour eng wurinou-wurinou mi qiwurisab taui qeemben ende ba igour.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Ende me abar, an munon qarau wurit igub wuriubersiarar. Mi wurisab eng bo taui indarunor qamb me igar. Ende obounon eng an qen geret Qenu sig uber eng wonou wau iitari igo mi uber taui qamb bauboumon. Wo munon wot me igub igour eng ne munon boru soro ar eng wurimusub igo.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Qenu inmusub igo gas ende an gor munon qei wurimusiarar.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Ende qamb qamar: “An munon wurit qamb qomon me qereimar. Ende obounon eng Qenu gor aninou qomon me qereiminerei. A munon qei wuri me quguragsiorunon eng wo gor me anquguragsierinerei. Ne munon qei qomon boru abari wuri me sinungar obounon eng wo gor an me sinungarinerei.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Munon qei mi wurisunon eng Qenu gor andariba. An munon qomon wurisi igoumon gas ende Qenu bo taui ende gas ansieriner eng sig erer aib.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Yisas qob eng ende wurinob qamb bisi yarab bo mit big ete qamar: “Munon ger mag tuum igama ger gor mag tuum igama tap sirbig me isinerei. Ende ebet eng ombur yaru isub umubour.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Ne ger skur wau igo wonou imbigau munon me imbiginerei. Wo igoi skur aibt isub mi gugum qoyamet ne imbigau munon gas ende burab ne wo bo wonou imbigau munon eng uput igoriba.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 End ne, ne mai nam sau aib mag net isuor eng ten igama nonou bain mi qanganing wot isar eng gusi arirameteib at igoan?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ende at maigas wot qemeriban? Mai ete wot qemeriban qiyo? Bain, ete aba mi qanganing mag net isar eng gusi arirameteibam. Ende qemerinen eng nam sau aib nonou magqurt end isai igo. Eng gab ne ende ebeiner eng misuue, end ne gigit nonou nam sau aib net isar eng gumotenerub mi musub gab uber misir igub ne bain mi qanganing wot isar eng gusi ariramatat.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Ende qamb ne bo qamar: “Nam qur uber biga nub igoun eng bo nam qur uter me big igo. Ne nam qur uter eng bo qur uber me big igo.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Munon nam gugum imbig igour. Nam qur qei niau uber, a qei boru ende imbig igour. Mai, an qiser nub qamb eng nogam ubent igama opurmboumon qiyo? Ne wain qur imbi igo eng nam qaar uben end me di igo. Wo wain qor end qeemben imbi igo.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ende gas ende munon misir uber eng wo qomon uber sig ebet qib igo. A munon misir boru eng wo qomon boru qas ebet qib igo. Misir boru eng wot igo eng bo qabarit dibes qamb igo.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 End ne an meimet qamb ar yet “Barai, barai” qamb wogub mi abar qamb anit qemerine me ebet igoumon?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Munon yet yarari qob wurinob qemerine iruges big igub toounor eng ye wuri qomon eng an imbigibam.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Eng ete gas, munon ger mon qoren yemb qamb nomon erer tumun goanet bis qum qumond wogub qoren yab mon mindaterei igama ya aib der yuum yar mon eng bar eng bais me uyau. Munon eng mon mindau mom qoyam end mom nausier end.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 A, munon ger ye qob qemerine iruges big igub me toat igo eng ete, Munon ger mon qoren yemb qamb ar orosout tumun goanet wogub mon mindaterei igama ya aib der yuum yar orosou eng goanet ba isub ugea mon uburab isub munon eng warama umorei.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.