Lucas 15

Qenu Qob Uber (WNU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Qen geret munon gabmant qur baiau eng ne munon mindigar qob ten igour eng Yisas qob igotoub qamb diamirei.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Diab qob igub igamari Parisi ne qomon imbigau munon yurau eng der Yisast mindigar qob qamamir: “Munon eng munon qomon boru-boru ten igour eng wurinob bugab mi nub qib igo eng ge?”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ende qamarari Yisas mi geret big qamar:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “An ger wai sipsip 100-ende igama gari qas magir qoa me gab mai gas ebet igo? Wo 99-ende oromar biua ai sirt wuri wogub gari qas qooiner end mom asi qibi mom gab wogub igo.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Gab eng ba igusub borusi mom mismisir igo.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Ende at ne ba mor irab wonou banamori eng ne munon banam eng oromar qamara yarari, “ye wai sipsip ger me gab asi qib igoum eng gab wogub yarari mismisirun” ende qamb igo.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Eng gas ende, munon 99-ende wot oabigunor eng wurinob igama ne bo gari qas qomon boru eng at qibi wogub misir uber igub oabig Qenu ginamt end iroa eng borusi mom mismisiriba.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ende qamb bo ger qamar: “yamangar ger nomon qur 10-ende (K1.00) igama bo gari qas isa wogub me gab eng mai gas ebet igo? Wo me gab eng urut uruguni wogub wonou munai eng gugum mom wab arir qibi gab baub qas wogub igo.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Baub ne wonou banamori ne munon banam oromar, “ye nomon qur isa me gab asi qib igoum eng gab baioum, yarari mismisirun” ende qemeriba.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Eng gas ende munon yurau aib erobon end gari qas Qenut oabiginer eng enger mot irab mismisirubour.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ende qamb imusi qamar: “Munon ger wau ombur igoai.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ne wau yab eng der ur nob qamar, “Tain, ne mind bubur qerei yeis.” Ende qamara mind wonou wau ombur end wurit qereiamorei.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Qereima wau yab mind tau eng ne qur nob ba qen qei ubura ai pat gar qoorei. Iua end igo wonou yonou mai qamb qomon boru-boru end qur arir ugurei.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ende at ne mind qei-qei eng gugum mom wurisab ugea ne qunumber qen aib ai end yara wo mi ger gab niau ue.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ende gab ne wo qibi munon ger ai end gea ne imurima isub wonou bur youn aib eng qoat mi wurisab igoai.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ende aba ne munon ger mi uta me niau. Borusi minemb wogub bur mi wurisa niari gongan eng ba nub igoai.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Ende at igoi wogub bugab misir igub qamar, “Yonou tainb mi ubub taui mi mian gab nub igour. Ye e meimet qamb minemb umb qib igoum?
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 End ne see qas ginam e wogub tain qani isub ete nob qemerin; tain ye Qenu ne nob magqurt qomon boru ebet qibi wogub yoroum.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 End ne see bo yet “yonou wau” ende me yet qem. Qomon boru eng ebetem end ar sarau yet biga taui qamb ar sarau betet igoribam.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ende qamb ai eng wogub ur qani isib qamb der isorei. Isi yarab ginam isib bais mugenderi ende isub igama wonou ur asi gab borusi toubet wogub uyab-uyab isub bumani ambugeterei.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ende aba wau der ur nob qamar: “Tain, ye Qenu ne nob ombur magqurt qomon boru ebet qibi wogub yoroum, end ne ne yonou wau qamb misir me igu.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ende qamara wonou sarau munon eng wurinob qamar: “Qand irab yonou mi goan degen eng ba yarab nagetet ne bunom tau eng ba yarab uben dirigar end ogumunimetet ne goten yau eng nagetet ende abar.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 At ne bur qarig youn man end isub bur yeim uber eng gab waramb ba dearari yab nob nuboun.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Yonou wau e mom umorei bo me gunei qamb igoum e bo e yara gab borusi mismisir mi at nob nuboun.” Ende qamb ne mi arsiamirei.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Mi arsi nub sibem wab uru uyab toaubig igamari wau qamar man iuar eng qibi ginam pi diab toau igorei.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Igub mugenderi igo sarau munon ger wot ara isa qebi qamar, “Eng meimi ebet toaubig igour?”
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ende qamara sarau munon eng taui qamar, “Nonou ima mom iua umorei qamamin e bo yara gab mismisir toaubig igour.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Wau qamar ende igub borusi oau biriberi nub wogub ur merimot wogub mor me iroau. Ende aba ur der wau qamar mor di qamb wot arei.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ara diab ur nob agunub qamar, “Ne ge, togun qen e gugum ye ar sarau betet igumei. Ne mi geret qamara ye ger me nombarir igamau. Ende at igoum eng ne mi ger me yesau, ne wai meme yeim ger yesa ye arsi yonou sarau erogori baab igoun eng me wurinob nub igamau, sig ue ar.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Wein yab eng wo nonou mind biuar eng qarig ir qib wogub mi qorate biuar eng arir ugab wogub yara bo meimet qamb bur qarig waramb nob nub mismisir igoan?”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ende qamara ur der wau qamar nob qamar, “Ne ye nob ginamt igoan. Eng yonomi eng nonou gor.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 End ne nonou ima e segagam mom umorei qamamin eng bo init igub yara gab mismisir at igoun,” ende qamarei.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.