João 6

Qenu Qob Uber (WNU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Bais umi-umi wogub qen geret Yisas wo bo Yerusalem wogub ai Galili end diab ginam Taiberius end isorei. Isub tabin ba ya tai Galili purab ig iro isorei.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, que é o de Tiberíades.
2 Yisas toar munon irou wurimusia uberet ne wonou sarau wes-wes eng aba gab wo eng isa munon yurau irou toat isumirei.
2 E grande multidão o seguia, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Yisas wo isuor eng is is wonou imbigau yurau eng wuri nob ai qaur ger ir end bugab igurei.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Qen end Yuda wurinou inorou qen aib gab mi aib at nub igour eng pi burab igoai.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Yisas ende bugab igo ne igeser munon yurau aib eng ibag ne wonou imbigau munon ger unum Pilip nob qamar: “Wa, munon yurau aib e mani eret gab taui ba wurisune nubour?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 (Yisas wo mi ebeiner eng qoan imbigor ego Pilip gag wariges nob qamarei).
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que havia de fazer.
7 Ende qamara Pilip taui qamar: “Wa, eng mai obouboun? In nomon qur qangang K200-ende ba mani parau taui ba werisun eng gor qeemben ue.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos dinheiros de pão não lhes bastarão, para que cada um deles tome um pouco.
8 Ende qamara wonou imbigau munon ger, unum Andru, wo Saimon Pita wonou umour, wo der Yisas nob qamar:
8 E um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Io, wau moi e wo mani parau 5-ende ne yagwai ombur-ombur ende igo. Ego munon yurau aib ete eng qeemben ue.”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Ende qamara Yisas der wonou imbigau yurau gugum wurinob qamar: “Munon yurau qamarari bugamunor.” Ende qamara qamarari misugan irou igoar end bugoramirei. Munon yurau aib eng gugum qangang 5,000-ende.
10 E disse Jesus: Mandai assentar os homens. E havia muita relva naquele lugar. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Ne Yisas mani parau eng ba Qenut uber qamb ne qerei munon bugoramir eng wuriserei. Ende at ne yagwai eng gor ba ende gari ebet wuriserei.
11 E Jesus tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos discípulos, e os discípulos pelos que estavam assentados; e igualmente também dos peixes, quanto eles queriam.
12 Wurisa mani yagwai eng nob qeemben niari qur uter igarerei. Ende at ne mani tatau wagari igama Yisas gab wonou wuri imbigau yurau eng wurinob qamar: “Mani tatau me isiorun, usisi baiar.”
12 E, quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Ende qamara usisi ba tugar 12-ende tugarimari diarei. Mani parau uben ig ue gari eng, bo nub tatau wagari tugariamir eng bo tugar 12-ende eng.
13 Recolheram-nos, pois, e encheram doze alcofas de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Munon yurau aib eng Yisas mani gari eng aba bo irou bura gab qamamir: “Io, munon mi qen geret yariner end qamb igo eng wo gari ag e dererei.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ende qamb duet nob igo wurinou baraitari maribigub qamb misir igari ion ibag ne end wuriwogub wonomai ai qaur end bo irarei.
15 Sabendo, pois, Jesus que haviam de vir arrebatá-lo, para o fazerem rei, tornou a retirar-se, ele só, para o monte.
16 — ausente —
16 E, quando veio a tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 — ausente —
17 E, entrando no barco, atravessaram o mar em direção a Cafarnaum; e era já escuro, e ainda Jesus não tinha chegado ao pé deles.
18 Isub igamari ne sanisani aib di ya bures ariramorei.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Ende aba is ya tai wobunobun isub gamir eng Yisas ya erer yar igoai. Gab igamari is tabin qani isa gab borusi yariamirei.
19 E, tendo navegado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus, andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e temeram.
20 Ende abari Yisas der wuri nob qamar: “An me yarimar, ye gari yoroum.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ende qamar wuri ba mor bigub qamb abari tabin qand is ya gabut inerei.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Munon yurau aib eng wuriwogub isumir eng end inemirei. Mani wurisab igour qen end tabin gari qas igoar eng Yisas wonou imbigau yurau eng wurinou gari ba isumirei. Qen end Yisas wurinob isa me geau.
22 No dia seguinte, a multidão que estava do outro lado do mar, vendo que não havia ali mais do que um barquinho, a não ser aquele no qual os discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com os seus discípulos naquele barquinho, mas que os seus discípulos tinham ido sozinhos
23 Urigerma ne Taiberius wurinou tabin ger Yisas mani Qenut qamb boat wurisab igoart end diab inerei.
23 (Contudo, outros barquinhos tinham chegado de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças).
24 Qen end Yisas wonou imbigau yurau wuri nob me igamari ibag, wuri bo tabin end isub qanam Yisas gub qamb Kaperneam end isumirei.
24 Vendo, pois, a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ende is gamir eng Yisas igama gab nob qamamir: “Barai, ne qen mait e yarenei?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Ende qamarari wo taui qamar: “Segagam aninob quraum, an ar mani eng nub gab ‘bo ar ende igumune bo ende aba nub igorun’ qamb ye toat qib igoumon. A yonou sarau eng ne ye your qi eng an imbigub qamb me yetoat yoroumon.
26 Jesus respondeu-lhes e disse: Na verdade, na verdade vos digo que me buscais, não pelos sinais que vistes, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 An mani apand nub gaumon end me asi qib igoarar, mani eng nub bo qand minemb igoumon. Mani nub qenen igomot igamau end asi gunon eng uber. Mani eng quraum eng Munangit wau andariba. Wonou Ur Qenu wot maribigorei.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a este o Pai, Deus, o selou.
28 Ende qamara wuri qamamir: “In maigas at Qenu sarau eng obouboun?”
28 Disseram-lhe, pois: Que faremos para executarmos as obras de Deus?
29 Ne Yisas qamar: “Qenu an sarau abar qamb qenungar eng ete: Wo munon imuriamor end mom wot oabigar qamb an qenungar igo. Ende obounon eng wonou sarau apand abari ende animbag an qenungariba.”
29 Jesus respondeu, e disse-lhes: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Ende qamara wuri bo taui qamamir: Ende gab eng ne mi wes ger maigas aba dibenara in gab net oabiguboun? Ne meimi sarau ebeiban?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos, e creiamos em ti? Que operas tu?
31 Qoan ir ininou tonoanb seger ai end qib igo ne mana numirei. Eng Munon aib qob ete qamb gumatemirei igama wanunger igoun: “Qenu wonou ginamt end mani parau biga dara numirei.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 — ausente —
32 Disse-lhes, pois, Jesus: Na verdade, na verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 — ausente —
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ende qamara wuri qamamir: “Barai, mani eng qenen indara in nub igorub.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ne Yisas qamar: “Mani parau nub igomot igamau eng Ye gari. Munon ger yet oabig yariner eng me minemb ne gor yat me ebeinerei.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim não terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 An ye qo yegaman end yet oabigomanei qamb animbagaum eng ue eng.
36 Mas já vos disse que também vós me vistes, e contudo não credes.
37 Tain munon yamangar yet qereiamor eng yet yarubour. Yarari ye wuri me qarausinei.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Ye Qenu ginam wogub derem eng munon wonou yiimurima derem eng wonou misir eng qas toat ebeibam, yonou misir end me ebeinei.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Munon ye yiimuriamor eng wo ye mi eb qamb qenunget igo eng ete: Wonou munon yurau yet imuriamor eng ye wuri me qarausinei, ue. Qen sindomund end bo wurimenimba.
39 E a vontade do Pai que me enviou é esta: Que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Ger ete: Munon gugum wau eng gab wot oabigunor eng bebereg igamari qen sindomund end ye wurimenimbam,” ende qamarei.
40 Porquanto a vontade daquele que me enviou é esta: Que todo aquele que vê o Filho, e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yisas qob eng qamar eng: “Mani parau Qenu ginam wogub derer eng Ye gari.” Eng qamara ne Yuda wuri misiringet nob agunub qamb etemirei.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ende at ne wuri der qamamir: “Munon eng Yosep wonou wau. In gugum wonou ur Yosep ne unor Maria eng in qoyam. Ego wo bo der: ‘Ye Qenu ginamt igo deremei’, qura a?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Ende qamb abari wo bo der taui qamar: “Meimet qamb aninou-aninou bo agunub igoumon?
43 Respondeu, pois, Jesus, e disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Munon ger wonou uyes yet me yarinerei. Tain yiimurima derem eng wonou munon yet imurima yara ne ye qen sindomund end menimine igomot der bugemba.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou o não trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Qenu qob gigit qamara munon gumatemir eng ete: ‘Qenu munon gugum wuriimbigiba’. Ende aba munon gugum wot qoyam imbig ne yet yar igour.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto, todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Qob eng qanam eng ete: Munangit ger Tain me geau, munon Qenu nob igo derer eng gari wonou Ur qoyam.”
46 Não que alguém visse ao Pai, a não ser aquele que é de Deus; este tem visto ao Pai.
47 Ende qamb qamar: “Segagam aninob quraum, an yet oabig eng qenen bebereg igoruboumon.
47 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Munon bebereg igorub qamb mani nub igour eng ye gari.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Aninou tonoanb mani parau (mana) seger ai end qib nub qib igour eng umb uburemirei.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto, e morreram.
50 Ego mani parau see Qenu ginamt derer eng munon nub eng ger me uminerei.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Mani nub igomot igamau eng ye gari, Qenu ginam wogub deremei. Munon ger mani eng niner eng bebereg igoriba. Mani ye see werisibam eng yonou min. Ye ende wurisine nub eng munon ai qent gugum igomot igorubour.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu der é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo.
52 Ende qamara Yuda munon misiringet wurinou agunub qamamir: “Wa, munon eng maigas at wonou min eng indara in nuboun?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como nos pode dar este a sua carne a comer?
53 Ne Yisas bo wurinob qamar: “Segagam aninob quraum, an yonou min nob yonou qeru nob me nub eng an igom me igurunanei.
53 Jesus, pois, lhes disse: Na verdade, na verdade vos digo que, se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Your yonou min qeru nob niner eng igomot igama qen sindomund end ye bo menimine der bugemba.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Yonou min eng mani apand ne yonou qeru eng ya apand.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Munon ger yonou min ne qeru nob nub eng wo ye yenob igama ne ye gor wo nob igoribam.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Tain igom igo eng yiimurima derem end ye wot bebereg igoum. End ne munon ger ye min eng nub eng yet wo bebereg igoriba.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 End ne mani parau Qenu ginamt derer eng mani parau qoan dara tonoanb nub qib igour gas ende ue. Wuri mani parau eng numir eng ger bebereg et igamari me ibagaun, ue. A munon ger ye mani parau see quraum eng nub eng qenen igomot igoriba.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yisas qob eng wurinob qamb igoar eng Kaperneam inorou munai mor end.
59 Ele disse estas coisas na sinagoga, ensinando em Cafarnaum.
60 Yisas qob eng ende wurinob qamara wonou munon yurau wo qob igub taut qib igour eng irou der wurinou misirt qamamir: “Ne qob eng at quran eng qob soagen ur, your ger qob eng igub io me qemerinerei.”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Ende misir igub abari Yisas wuriimbig ne wuri nob qamar: “Qob e quraum end an yesiningot wogub qamb misir igoumon?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam disto, disse-lhes: Isto escandaliza-vos?
62 Ende gab Munangit wau wonou qoan igoi wogub derer munai sambur end bo iroa an mai obouboumon?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Qenu Igomurur qau munon opuri igama wo git igom igo. Munangit wonou qer gagam big igom igorib qamb ebeiner eng misue. End ne qob e ye aninob quraum eng igub oabig eng Igomurur qau anit isa apand igom igoruboumon.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos digo são espírito e vida.
64 End ne an yurau erogori end an qei yet oa me bigoumon.” Eng qoan Yisas qanambig sarau bea munon qei wot oa me bigau eng imbigorei. Ne gor wurinou yurau erogori end munon ger qen geret Yisas munon qarau wurit duima waramunor eng gor qo imbigorei.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Porque bem sabia Jesus, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Ne Yisas qob eng qamb wogub bo qamar: “Eng gab ne aninob quraum, Tain munon ger me nonogursieriner eng munon eng ye me yetoainerei,” ende qamarei.
65 E dizia: Por isso eu vos disse que ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lhe for concedido.
66 Yisas qob eng ende wurinob qamara wogub wonou yurau qei se-se yarari imbig wurinob qib igoar eng irou wogub bo me nob qib igamau.
66 Desde então muitos dos seus discípulos tornaram para trás, e já não andavam com ele.
67 Ende wogub qoari ne wonou yurau qeemben 12-ende eng gari wurinob qamar: “An gor ye yewogub qoaub misir igoumon?”
67 Então disse Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Ende qamara Saimon Pita der taui qamar: “Barai, in ne newogub in your nob qib igoruboun? In niimbigoun, ne qob eng in bebereg igamau werei eng.
68 Respondeu-lhe, pois, Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 In mom niimbigoun, ne Qenu wonou munon sig uber ar.”
69 E nós temos crido e conhecido que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivente.
70 Ende qamara Yisas taui wuri nob qamar: “Mai gas, an munon yurau 12-eng ye anmaribigomei qiyo? An yonou anmaribigom ego an yurau end gari qas aibigau opurimorei ten igo.”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? e um de vós é um diabo.
71 Yisas wo eng qamar eng Yudas Saimon Iskariot wonou wau end qamarei. Yudas Iskariot wo Yisas wonou munon yurau 12-ende erogori wuri qereiamor eng bo qen geret munon qarau wurit duima waramunor eng qo imbig ne wurinob qamb igoai.
71 E isto dizia ele de Judas Iscariotes, filho de Simão; porque este o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.