João 4
Qenu Qob Uber (WNU) vs NVT
1 Qen end Parisi igumir eng “Yisas wo munon yurau irou wot isari ya obotar wurimaragansi ne Yon wotanami igo,” ende qamarari igumirei.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Qen end Yisas wo git munon me wurimaragansiau. Wonou imbigau yurau eng apand wurimaragansi igurei.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Qob eng mom aib bura Parisi igub ugaur qamb Yisas igeser bo Galili irarei.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Wo tap eng toat Samaria wurinou ai isib qamb ir igoai.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Irab iri Samaria wurinou ginam aib ger unum Sikar end weib irarei. Ginam eng qoan Yekop ai ger wonou wau Yosep uter eng qani end igoai.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ne gor Yekop ya tumun goaneter eng ginam end igoai. Igama ne Yisas ir igama worom ginam tog yara wogub git goan quguraget wogub is ya tumun qani end bugab igoai.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Ende igama Samaria yamangar ger ya unib qamb yarerei. Yara Yisas nob qamar: “Yat oboum, unab yesa nib.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Qen end wonou imbigau yurau eng mani taui baub qamb ginam aib ite iramirei.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Ende qamara yamangar eng taui qamar: “Ne Yuda munon ne ye Samaria yamangar meimet qamb ya unab neteibine quran?” Qanam eng Yuda Samaria nob me qibanamsi igour end.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Ende qamara Yisas taui qamar: “Ende gab eng Qenu mi ar natab ig eng imbig ne munon e ‘ya yesa nini’ qurar eng ya unab utiner eng ne bo yat at qemerinen eng wo ya nub bebereg igamau eng neteiba.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ende qamara yamangar taui qamar: “Barai, ya e sig tumun qumqumo, ne gor ne yangaran ue. Eng ya nub igomot igamau eng eret igama uniban?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ininou tonoan namungur Yekop wonou ya tumun e. Qoan wonou wagrari big a bur qarig ne sipsip ende nub igour eng init wagerei. End ne ne mai Yekop aib igoar eng ne wotanamiman qiyo?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Ende qamara Yisas taui qamar: “Munon gugum ya e nub eng yat bo ebet sabar-sabar nub igorubour.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 A ye ya neteib qamb quraum eng munon ger utine niner eng bo sabar oau saragairoa yat me ebeinerei. Ya tumun e wonou qenen igo qas ende igama igoriba. Igo ne ya eng qenen aba iigomot igoriba.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ende qamara yamangar taui qamar: “Barai, ye ya qenen yat yar ebet ya tumun qumo e ego arir unab ubumot iyetroum, ya ne quran eng qand yesa nub bo sabar yat me qirinei.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ende qamara Yisas taui nob qamar: “Ne qand irab namamit ab nob yarar.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Qamara yamangar bo qamar: “Ye munon ger ue.” Ne Yisas taui qamar: “Ye see nonob qemerine, ‘ye munon ue’ quran eng git segagam.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ego, ye negaum eng ne qoan munon uben ig ue ende baunei. Ne ne munon see nob igoan eng nonou munon apand ue.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ne yamangar qamar: “Barai, segagam ne niimbigoum, ne munon mi qen geret diorunor eng imbigau tari. End ne ye mi ger qemerine ne qamara igub.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ininou tonoanb ai qaur et qiumuni Qenut qenen igub mismisir igurei. Ne see an Yuda munon, bo Qenut igub qamb eng bo qenen ginam aib Yerusalem qite ir igoarar quraumon.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Ne Yisas yamangar nob qamar: “Ne ye qob quraum eng iruges big igu, qen ger igeserma gab eng an ai qaur et qiyo Yerusalem end sir qiumuni Tain aib wot me igub igurunanei.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 End ne an Samaria, munon an yourt oabig qiumuni wot igub at igoumon qi eng an sir me imbigoumon. In Yuda at igoun eng in sir imbigoun. Qanam eng Qenu munon gugum wuriubersierib qamb werei ebeter eng in Yuda yurau erobon end.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Qen ger yarib eng see qo yarar eng. End ne munon Taint apand wot oabig Igomurur qau ten simot orunor eng, munon yurau eng Tain wuriqenungariba.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Qenu wo munangit gas ende ue. End munon Wot mismisirub qamb qomon apand end wurinou igomurur ten wot mismisirunor.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Yisas ende qamara yamangar eng der qamar: “Eng ye qoyam, ‘munon wuriubersiau tari eng unum Krais qamb igour eng darab mi gugum dibes ininob qamb ugeiba,’ ende qamarari igub igumei.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Yisas taui qamar: “Munon eng qamarari igub igoan eng Ye gari, see nonob qobub igoum eng.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ende qamb waga wonou imbigau yurau mani baub iramir eng yaremirei. Yarab Yisas yamangar eng nob qobub igama gab borusi qietemirei. Qiet ne ger der yamangar end ne “meim baib e yaranei?” Qo, ger der Yisas nob “meimet qamb yamangar e nob qobub igoan?” Ende ger Yisas yamangar eng wuri nob me qamarau.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Ne yamangar eng yangaran end wogub bo igeser ginamt irab munon gugum wuri nob qamarei.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 Qamar: “Qand isub munon ger ye qomon qi ebet qib igoum eng dibes ye nob qamb ugai. Munon wuriubersiau tari deriba qamb igour eng wo gari.”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Ende qamara munon gugum Yisas gub qamb ginam wogub isumirei.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Qen end Yisas wonou yurau mani bisub Yisas utab qamamir: “Barai, ne mi ger nub ge.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Ne Yisas wuri nob qamar: “Ye mani qei igo, mani eng an qoyam ue eng.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Ende qamara imbigau munon yurau eng der wurinou-wurinou qi qebi qamamir: “Munon qei mi ba yar uturei igama qura nee?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Ende qamb igamari Yisas der qamar: “Ye mani eng munon ye sarau eb qamb yiimurima derem eng wonou sarau eng ye ebet ugeibam.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 An ete qamb igoumon: Inaun 4-ende uma mani arirau qen yariba, qamb igoumon eng. Ye qemerine igar: Mani qo arit igo eng an musub me gaumon, gonau qen eng qo yar igo.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Munon mani gonau eng qo goanet git ba qenen bebereg igamau end big igo. End ne munon mani ubau eng nob mani goanet igo eng nob ombur mismisir igour.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Qob eng apand, munon ger mani uba arira ger gonat igo.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 End ne ye animurimine mani eng arit igo eng qoan an me goanet geau, eng qaum is gonauboumon. Git eng munon qei wurinou mani ubumirei igama arira goanet igour eng an ar isub wuri nob goanar,” ende qamarei.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Samaria munon ginam aib eng, yamangar eng isub wonou qomon qi at qib igoar eng Yisas dibes nob qamb ugea is qamara igub Yisast oabigumirei.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Ne wuri Yisast yarab wuri nob igoar qamb duet qamarari qen ombur wuri nob igurei.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 End igo wonou bo qob qamara igub irou wot oabigumirei.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ende at ne yamangar eng nob qamamir: “Ne gari qob eng qamara igub wot oa me bigoun. Wonou gor qanam mom musub qamara igub wot oabigoun. Segagam munon eng gari munon ai qent gugum inubersieriba qamb igour eng,” ende qamamirei.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Yisas qen ombur ende wuri nob igoi wogub bo Galili irarei.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Irib qamb wonomit qamar: “Qob gigit qamarau munon ger wonou ginam qenen end unum nob me igo.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Ende qamb wogub ir Galili weib iroa munon eng wo gab mismisiramirei. Qanam eng qen aib ‘Pasova’ qamb mi bingen nub igour qen end wurinou Yerusalem qite irab Yisas mi gugum aba gamir end.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Yisas ginam eng wogub bo sabar ai Galili ginam ger Kana end isorei. Qoan ya asin aba wain ya burer ginam end isorei. Isa ne ginam ger Kaperneam end gabman baraitari wonou sarau munon ger igoar eng wonou munonbor wau ger toar wab igoai.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Qen end igor eng: ‘Yisas ai Yudia wogub Galili end yara’ ende qamarari igorei. Igub isub Yisas nob qemerine isub wonou wau eng musi qamb. Wau eng toar wara umib pisi igoai.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Is qebi qamara Yisas nob qamar: “An qomon sig maieng wes-wes me gab qi eng yet me oabigunanei.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Qamara munon eng taui qamar: “Barai, igama yonou wau umiba, qand nob isun.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Qamara Yisas bo nob qamar: “Ne is, nonou wau uber buriba.” Ende qamara munon eng qob end oabig isorei.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Qataben isa-isa wonou sarau munon qei diab gab qamamir: “Nonou wau uberet igo.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ende qamarari wuri qebi qen mait wonou wau uberetar eng qamara wuri qamamir: “Barim worom wo bures ig biga nonou wau toar wagerei.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ende qamarari wau ur barim qen endet Yisas nob qamar: “Nonou wau uber buriba.” Qamar end misir igub ginamt isub wonou wagrari big wot oabig igurei.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Yisas Yudia wogub Galili irab sarau wes eng ebeter eng qen omburt. Qen qamart ya asin aba wain ya warurei, ne bo wau toar qamara qas wager eng.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.