João 4
Qenu Qob Uber (WNU) vs NTLH
1 Qen end Parisi igumir eng “Yisas wo munon yurau irou wot isari ya obotar wurimaragansi ne Yon wotanami igo,” ende qamarari igumirei.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Qen end Yisas wo git munon me wurimaragansiau. Wonou imbigau yurau eng apand wurimaragansi igurei.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Qob eng mom aib bura Parisi igub ugaur qamb Yisas igeser bo Galili irarei.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Wo tap eng toat Samaria wurinou ai isib qamb ir igoai.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Irab iri Samaria wurinou ginam aib ger unum Sikar end weib irarei. Ginam eng qoan Yekop ai ger wonou wau Yosep uter eng qani end igoai.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ne gor Yekop ya tumun goaneter eng ginam end igoai. Igama ne Yisas ir igama worom ginam tog yara wogub git goan quguraget wogub is ya tumun qani end bugab igoai.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ende igama Samaria yamangar ger ya unib qamb yarerei. Yara Yisas nob qamar: “Yat oboum, unab yesa nib.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Qen end wonou imbigau yurau eng mani taui baub qamb ginam aib ite iramirei.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ende qamara yamangar eng taui qamar: “Ne Yuda munon ne ye Samaria yamangar meimet qamb ya unab neteibine quran?” Qanam eng Yuda Samaria nob me qibanamsi igour end.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ende qamara Yisas taui qamar: “Ende gab eng Qenu mi ar natab ig eng imbig ne munon e ‘ya yesa nini’ qurar eng ya unab utiner eng ne bo yat at qemerinen eng wo ya nub bebereg igamau eng neteiba.”
10 Então Jesus disse:
11 Ende qamara yamangar taui qamar: “Barai, ya e sig tumun qumqumo, ne gor ne yangaran ue. Eng ya nub igomot igamau eng eret igama uniban?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ininou tonoan namungur Yekop wonou ya tumun e. Qoan wonou wagrari big a bur qarig ne sipsip ende nub igour eng init wagerei. End ne ne mai Yekop aib igoar eng ne wotanamiman qiyo?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ende qamara Yisas taui qamar: “Munon gugum ya e nub eng yat bo ebet sabar-sabar nub igorubour.
13 Então Jesus disse:
14 A ye ya neteib qamb quraum eng munon ger utine niner eng bo sabar oau saragairoa yat me ebeinerei. Ya tumun e wonou qenen igo qas ende igama igoriba. Igo ne ya eng qenen aba iigomot igoriba.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ende qamara yamangar taui qamar: “Barai, ye ya qenen yat yar ebet ya tumun qumo e ego arir unab ubumot iyetroum, ya ne quran eng qand yesa nub bo sabar yat me qirinei.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ende qamara Yisas taui nob qamar: “Ne qand irab namamit ab nob yarar.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Qamara yamangar bo qamar: “Ye munon ger ue.” Ne Yisas taui qamar: “Ye see nonob qemerine, ‘ye munon ue’ quran eng git segagam.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ego, ye negaum eng ne qoan munon uben ig ue ende baunei. Ne ne munon see nob igoan eng nonou munon apand ue.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ne yamangar qamar: “Barai, segagam ne niimbigoum, ne munon mi qen geret diorunor eng imbigau tari. End ne ye mi ger qemerine ne qamara igub.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ininou tonoanb ai qaur et qiumuni Qenut qenen igub mismisir igurei. Ne see an Yuda munon, bo Qenut igub qamb eng bo qenen ginam aib Yerusalem qite ir igoarar quraumon.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ne Yisas yamangar nob qamar: “Ne ye qob quraum eng iruges big igu, qen ger igeserma gab eng an ai qaur et qiyo Yerusalem end sir qiumuni Tain aib wot me igub igurunanei.
21 Jesus disse:
22 End ne an Samaria, munon an yourt oabig qiumuni wot igub at igoumon qi eng an sir me imbigoumon. In Yuda at igoun eng in sir imbigoun. Qanam eng Qenu munon gugum wuriubersierib qamb werei ebeter eng in Yuda yurau erobon end.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Qen ger yarib eng see qo yarar eng. End ne munon Taint apand wot oabig Igomurur qau ten simot orunor eng, munon yurau eng Tain wuriqenungariba.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Qenu wo munangit gas ende ue. End munon Wot mismisirub qamb qomon apand end wurinou igomurur ten wot mismisirunor.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Yisas ende qamara yamangar eng der qamar: “Eng ye qoyam, ‘munon wuriubersiau tari eng unum Krais qamb igour eng darab mi gugum dibes ininob qamb ugeiba,’ ende qamarari igub igumei.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yisas taui qamar: “Munon eng qamarari igub igoan eng Ye gari, see nonob qobub igoum eng.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ende qamb waga wonou imbigau yurau mani baub iramir eng yaremirei. Yarab Yisas yamangar eng nob qobub igama gab borusi qietemirei. Qiet ne ger der yamangar end ne “meim baib e yaranei?” Qo, ger der Yisas nob “meimet qamb yamangar e nob qobub igoan?” Ende ger Yisas yamangar eng wuri nob me qamarau.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ne yamangar eng yangaran end wogub bo igeser ginamt irab munon gugum wuri nob qamarei.
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 Qamar: “Qand isub munon ger ye qomon qi ebet qib igoum eng dibes ye nob qamb ugai. Munon wuriubersiau tari deriba qamb igour eng wo gari.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ende qamara munon gugum Yisas gub qamb ginam wogub isumirei.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Qen end Yisas wonou yurau mani bisub Yisas utab qamamir: “Barai, ne mi ger nub ge.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ne Yisas wuri nob qamar: “Ye mani qei igo, mani eng an qoyam ue eng.”
32 Jesus respondeu:
33 Ende qamara imbigau munon yurau eng der wurinou-wurinou qi qebi qamamir: “Munon qei mi ba yar uturei igama qura nee?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ende qamb igamari Yisas der qamar: “Ye mani eng munon ye sarau eb qamb yiimurima derem eng wonou sarau eng ye ebet ugeibam.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 An ete qamb igoumon: Inaun 4-ende uma mani arirau qen yariba, qamb igoumon eng. Ye qemerine igar: Mani qo arit igo eng an musub me gaumon, gonau qen eng qo yar igo.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Munon mani gonau eng qo goanet git ba qenen bebereg igamau end big igo. End ne munon mani ubau eng nob mani goanet igo eng nob ombur mismisir igour.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Qob eng apand, munon ger mani uba arira ger gonat igo.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 End ne ye animurimine mani eng arit igo eng qoan an me goanet geau, eng qaum is gonauboumon. Git eng munon qei wurinou mani ubumirei igama arira goanet igour eng an ar isub wuri nob goanar,” ende qamarei.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samaria munon ginam aib eng, yamangar eng isub wonou qomon qi at qib igoar eng Yisas dibes nob qamb ugea is qamara igub Yisast oabigumirei.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ne wuri Yisast yarab wuri nob igoar qamb duet qamarari qen ombur wuri nob igurei.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 End igo wonou bo qob qamara igub irou wot oabigumirei.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ende at ne yamangar eng nob qamamir: “Ne gari qob eng qamara igub wot oa me bigoun. Wonou gor qanam mom musub qamara igub wot oabigoun. Segagam munon eng gari munon ai qent gugum inubersieriba qamb igour eng,” ende qamamirei.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Yisas qen ombur ende wuri nob igoi wogub bo Galili irarei.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Irib qamb wonomit qamar: “Qob gigit qamarau munon ger wonou ginam qenen end unum nob me igo.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ende qamb wogub ir Galili weib iroa munon eng wo gab mismisiramirei. Qanam eng qen aib ‘Pasova’ qamb mi bingen nub igour qen end wurinou Yerusalem qite irab Yisas mi gugum aba gamir end.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Yisas ginam eng wogub bo sabar ai Galili ginam ger Kana end isorei. Qoan ya asin aba wain ya burer ginam end isorei. Isa ne ginam ger Kaperneam end gabman baraitari wonou sarau munon ger igoar eng wonou munonbor wau ger toar wab igoai.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Qen end igor eng: ‘Yisas ai Yudia wogub Galili end yara’ ende qamarari igorei. Igub isub Yisas nob qemerine isub wonou wau eng musi qamb. Wau eng toar wara umib pisi igoai.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Is qebi qamara Yisas nob qamar: “An qomon sig maieng wes-wes me gab qi eng yet me oabigunanei.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Qamara munon eng taui qamar: “Barai, igama yonou wau umiba, qand nob isun.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Qamara Yisas bo nob qamar: “Ne is, nonou wau uber buriba.” Ende qamara munon eng qob end oabig isorei.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Qataben isa-isa wonou sarau munon qei diab gab qamamir: “Nonou wau uberet igo.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ende qamarari wuri qebi qen mait wonou wau uberetar eng qamara wuri qamamir: “Barim worom wo bures ig biga nonou wau toar wagerei.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ende qamarari wau ur barim qen endet Yisas nob qamar: “Nonou wau uber buriba.” Qamar end misir igub ginamt isub wonou wagrari big wot oabig igurei.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Yisas Yudia wogub Galili irab sarau wes eng ebeter eng qen omburt. Qen qamart ya asin aba wain ya warurei, ne bo wau toar qamara qas wager eng.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.