João 4
Qenu Qob Uber (WNU) vs ARA
1 Qen end Parisi igumir eng “Yisas wo munon yurau irou wot isari ya obotar wurimaragansi ne Yon wotanami igo,” ende qamarari igumirei.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Qen end Yisas wo git munon me wurimaragansiau. Wonou imbigau yurau eng apand wurimaragansi igurei.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Qob eng mom aib bura Parisi igub ugaur qamb Yisas igeser bo Galili irarei.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Wo tap eng toat Samaria wurinou ai isib qamb ir igoai.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Irab iri Samaria wurinou ginam aib ger unum Sikar end weib irarei. Ginam eng qoan Yekop ai ger wonou wau Yosep uter eng qani end igoai.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ne gor Yekop ya tumun goaneter eng ginam end igoai. Igama ne Yisas ir igama worom ginam tog yara wogub git goan quguraget wogub is ya tumun qani end bugab igoai.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Ende igama Samaria yamangar ger ya unib qamb yarerei. Yara Yisas nob qamar: “Yat oboum, unab yesa nib.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Qen end wonou imbigau yurau eng mani taui baub qamb ginam aib ite iramirei.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Ende qamara yamangar eng taui qamar: “Ne Yuda munon ne ye Samaria yamangar meimet qamb ya unab neteibine quran?” Qanam eng Yuda Samaria nob me qibanamsi igour end.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ende qamara Yisas taui qamar: “Ende gab eng Qenu mi ar natab ig eng imbig ne munon e ‘ya yesa nini’ qurar eng ya unab utiner eng ne bo yat at qemerinen eng wo ya nub bebereg igamau eng neteiba.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ende qamara yamangar taui qamar: “Barai, ya e sig tumun qumqumo, ne gor ne yangaran ue. Eng ya nub igomot igamau eng eret igama uniban?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ininou tonoan namungur Yekop wonou ya tumun e. Qoan wonou wagrari big a bur qarig ne sipsip ende nub igour eng init wagerei. End ne ne mai Yekop aib igoar eng ne wotanamiman qiyo?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ende qamara Yisas taui qamar: “Munon gugum ya e nub eng yat bo ebet sabar-sabar nub igorubour.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 A ye ya neteib qamb quraum eng munon ger utine niner eng bo sabar oau saragairoa yat me ebeinerei. Ya tumun e wonou qenen igo qas ende igama igoriba. Igo ne ya eng qenen aba iigomot igoriba.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ende qamara yamangar taui qamar: “Barai, ye ya qenen yat yar ebet ya tumun qumo e ego arir unab ubumot iyetroum, ya ne quran eng qand yesa nub bo sabar yat me qirinei.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ende qamara Yisas taui nob qamar: “Ne qand irab namamit ab nob yarar.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Qamara yamangar bo qamar: “Ye munon ger ue.” Ne Yisas taui qamar: “Ye see nonob qemerine, ‘ye munon ue’ quran eng git segagam.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ego, ye negaum eng ne qoan munon uben ig ue ende baunei. Ne ne munon see nob igoan eng nonou munon apand ue.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ne yamangar qamar: “Barai, segagam ne niimbigoum, ne munon mi qen geret diorunor eng imbigau tari. End ne ye mi ger qemerine ne qamara igub.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Ininou tonoanb ai qaur et qiumuni Qenut qenen igub mismisir igurei. Ne see an Yuda munon, bo Qenut igub qamb eng bo qenen ginam aib Yerusalem qite ir igoarar quraumon.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ne Yisas yamangar nob qamar: “Ne ye qob quraum eng iruges big igu, qen ger igeserma gab eng an ai qaur et qiyo Yerusalem end sir qiumuni Tain aib wot me igub igurunanei.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 End ne an Samaria, munon an yourt oabig qiumuni wot igub at igoumon qi eng an sir me imbigoumon. In Yuda at igoun eng in sir imbigoun. Qanam eng Qenu munon gugum wuriubersierib qamb werei ebeter eng in Yuda yurau erobon end.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Qen ger yarib eng see qo yarar eng. End ne munon Taint apand wot oabig Igomurur qau ten simot orunor eng, munon yurau eng Tain wuriqenungariba.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Qenu wo munangit gas ende ue. End munon Wot mismisirub qamb qomon apand end wurinou igomurur ten wot mismisirunor.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Yisas ende qamara yamangar eng der qamar: “Eng ye qoyam, ‘munon wuriubersiau tari eng unum Krais qamb igour eng darab mi gugum dibes ininob qamb ugeiba,’ ende qamarari igub igumei.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yisas taui qamar: “Munon eng qamarari igub igoan eng Ye gari, see nonob qobub igoum eng.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ende qamb waga wonou imbigau yurau mani baub iramir eng yaremirei. Yarab Yisas yamangar eng nob qobub igama gab borusi qietemirei. Qiet ne ger der yamangar end ne “meim baib e yaranei?” Qo, ger der Yisas nob “meimet qamb yamangar e nob qobub igoan?” Ende ger Yisas yamangar eng wuri nob me qamarau.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ne yamangar eng yangaran end wogub bo igeser ginamt irab munon gugum wuri nob qamarei.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Qamar: “Qand isub munon ger ye qomon qi ebet qib igoum eng dibes ye nob qamb ugai. Munon wuriubersiau tari deriba qamb igour eng wo gari.”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Ende qamara munon gugum Yisas gub qamb ginam wogub isumirei.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Qen end Yisas wonou yurau mani bisub Yisas utab qamamir: “Barai, ne mi ger nub ge.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ne Yisas wuri nob qamar: “Ye mani qei igo, mani eng an qoyam ue eng.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ende qamara imbigau munon yurau eng der wurinou-wurinou qi qebi qamamir: “Munon qei mi ba yar uturei igama qura nee?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Ende qamb igamari Yisas der qamar: “Ye mani eng munon ye sarau eb qamb yiimurima derem eng wonou sarau eng ye ebet ugeibam.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 An ete qamb igoumon: Inaun 4-ende uma mani arirau qen yariba, qamb igoumon eng. Ye qemerine igar: Mani qo arit igo eng an musub me gaumon, gonau qen eng qo yar igo.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Munon mani gonau eng qo goanet git ba qenen bebereg igamau end big igo. End ne munon mani ubau eng nob mani goanet igo eng nob ombur mismisir igour.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Qob eng apand, munon ger mani uba arira ger gonat igo.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 End ne ye animurimine mani eng arit igo eng qoan an me goanet geau, eng qaum is gonauboumon. Git eng munon qei wurinou mani ubumirei igama arira goanet igour eng an ar isub wuri nob goanar,” ende qamarei.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samaria munon ginam aib eng, yamangar eng isub wonou qomon qi at qib igoar eng Yisas dibes nob qamb ugea is qamara igub Yisast oabigumirei.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ne wuri Yisast yarab wuri nob igoar qamb duet qamarari qen ombur wuri nob igurei.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 End igo wonou bo qob qamara igub irou wot oabigumirei.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Ende at ne yamangar eng nob qamamir: “Ne gari qob eng qamara igub wot oa me bigoun. Wonou gor qanam mom musub qamara igub wot oabigoun. Segagam munon eng gari munon ai qent gugum inubersieriba qamb igour eng,” ende qamamirei.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yisas qen ombur ende wuri nob igoi wogub bo Galili irarei.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Irib qamb wonomit qamar: “Qob gigit qamarau munon ger wonou ginam qenen end unum nob me igo.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Ende qamb wogub ir Galili weib iroa munon eng wo gab mismisiramirei. Qanam eng qen aib ‘Pasova’ qamb mi bingen nub igour qen end wurinou Yerusalem qite irab Yisas mi gugum aba gamir end.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Yisas ginam eng wogub bo sabar ai Galili ginam ger Kana end isorei. Qoan ya asin aba wain ya burer ginam end isorei. Isa ne ginam ger Kaperneam end gabman baraitari wonou sarau munon ger igoar eng wonou munonbor wau ger toar wab igoai.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Qen end igor eng: ‘Yisas ai Yudia wogub Galili end yara’ ende qamarari igorei. Igub isub Yisas nob qemerine isub wonou wau eng musi qamb. Wau eng toar wara umib pisi igoai.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Is qebi qamara Yisas nob qamar: “An qomon sig maieng wes-wes me gab qi eng yet me oabigunanei.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Qamara munon eng taui qamar: “Barai, igama yonou wau umiba, qand nob isun.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Qamara Yisas bo nob qamar: “Ne is, nonou wau uber buriba.” Ende qamara munon eng qob end oabig isorei.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Qataben isa-isa wonou sarau munon qei diab gab qamamir: “Nonou wau uberet igo.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ende qamarari wuri qebi qen mait wonou wau uberetar eng qamara wuri qamamir: “Barim worom wo bures ig biga nonou wau toar wagerei.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ende qamarari wau ur barim qen endet Yisas nob qamar: “Nonou wau uber buriba.” Qamar end misir igub ginamt isub wonou wagrari big wot oabig igurei.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yisas Yudia wogub Galili irab sarau wes eng ebeter eng qen omburt. Qen qamart ya asin aba wain ya warurei, ne bo wau toar qamara qas wager eng.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.