João 4
Qenu Qob Uber (WNU) vs ARIB
1 Qen end Parisi igumir eng “Yisas wo munon yurau irou wot isari ya obotar wurimaragansi ne Yon wotanami igo,” ende qamarari igumirei.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Qen end Yisas wo git munon me wurimaragansiau. Wonou imbigau yurau eng apand wurimaragansi igurei.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Qob eng mom aib bura Parisi igub ugaur qamb Yisas igeser bo Galili irarei.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Wo tap eng toat Samaria wurinou ai isib qamb ir igoai.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Irab iri Samaria wurinou ginam aib ger unum Sikar end weib irarei. Ginam eng qoan Yekop ai ger wonou wau Yosep uter eng qani end igoai.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Ne gor Yekop ya tumun goaneter eng ginam end igoai. Igama ne Yisas ir igama worom ginam tog yara wogub git goan quguraget wogub is ya tumun qani end bugab igoai.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Ende igama Samaria yamangar ger ya unib qamb yarerei. Yara Yisas nob qamar: “Yat oboum, unab yesa nib.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Qen end wonou imbigau yurau eng mani taui baub qamb ginam aib ite iramirei.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ende qamara yamangar eng taui qamar: “Ne Yuda munon ne ye Samaria yamangar meimet qamb ya unab neteibine quran?” Qanam eng Yuda Samaria nob me qibanamsi igour end.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Ende qamara Yisas taui qamar: “Ende gab eng Qenu mi ar natab ig eng imbig ne munon e ‘ya yesa nini’ qurar eng ya unab utiner eng ne bo yat at qemerinen eng wo ya nub bebereg igamau eng neteiba.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Ende qamara yamangar taui qamar: “Barai, ya e sig tumun qumqumo, ne gor ne yangaran ue. Eng ya nub igomot igamau eng eret igama uniban?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Ininou tonoan namungur Yekop wonou ya tumun e. Qoan wonou wagrari big a bur qarig ne sipsip ende nub igour eng init wagerei. End ne ne mai Yekop aib igoar eng ne wotanamiman qiyo?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Ende qamara Yisas taui qamar: “Munon gugum ya e nub eng yat bo ebet sabar-sabar nub igorubour.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 A ye ya neteib qamb quraum eng munon ger utine niner eng bo sabar oau saragairoa yat me ebeinerei. Ya tumun e wonou qenen igo qas ende igama igoriba. Igo ne ya eng qenen aba iigomot igoriba.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Ende qamara yamangar taui qamar: “Barai, ye ya qenen yat yar ebet ya tumun qumo e ego arir unab ubumot iyetroum, ya ne quran eng qand yesa nub bo sabar yat me qirinei.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ende qamara Yisas taui nob qamar: “Ne qand irab namamit ab nob yarar.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Qamara yamangar bo qamar: “Ye munon ger ue.” Ne Yisas taui qamar: “Ye see nonob qemerine, ‘ye munon ue’ quran eng git segagam.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ego, ye negaum eng ne qoan munon uben ig ue ende baunei. Ne ne munon see nob igoan eng nonou munon apand ue.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ne yamangar qamar: “Barai, segagam ne niimbigoum, ne munon mi qen geret diorunor eng imbigau tari. End ne ye mi ger qemerine ne qamara igub.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ininou tonoanb ai qaur et qiumuni Qenut qenen igub mismisir igurei. Ne see an Yuda munon, bo Qenut igub qamb eng bo qenen ginam aib Yerusalem qite ir igoarar quraumon.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ne Yisas yamangar nob qamar: “Ne ye qob quraum eng iruges big igu, qen ger igeserma gab eng an ai qaur et qiyo Yerusalem end sir qiumuni Tain aib wot me igub igurunanei.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 End ne an Samaria, munon an yourt oabig qiumuni wot igub at igoumon qi eng an sir me imbigoumon. In Yuda at igoun eng in sir imbigoun. Qanam eng Qenu munon gugum wuriubersierib qamb werei ebeter eng in Yuda yurau erobon end.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Qen ger yarib eng see qo yarar eng. End ne munon Taint apand wot oabig Igomurur qau ten simot orunor eng, munon yurau eng Tain wuriqenungariba.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Qenu wo munangit gas ende ue. End munon Wot mismisirub qamb qomon apand end wurinou igomurur ten wot mismisirunor.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Yisas ende qamara yamangar eng der qamar: “Eng ye qoyam, ‘munon wuriubersiau tari eng unum Krais qamb igour eng darab mi gugum dibes ininob qamb ugeiba,’ ende qamarari igub igumei.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Yisas taui qamar: “Munon eng qamarari igub igoan eng Ye gari, see nonob qobub igoum eng.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ende qamb waga wonou imbigau yurau mani baub iramir eng yaremirei. Yarab Yisas yamangar eng nob qobub igama gab borusi qietemirei. Qiet ne ger der yamangar end ne “meim baib e yaranei?” Qo, ger der Yisas nob “meimet qamb yamangar e nob qobub igoan?” Ende ger Yisas yamangar eng wuri nob me qamarau.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Ne yamangar eng yangaran end wogub bo igeser ginamt irab munon gugum wuri nob qamarei.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Qamar: “Qand isub munon ger ye qomon qi ebet qib igoum eng dibes ye nob qamb ugai. Munon wuriubersiau tari deriba qamb igour eng wo gari.”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ende qamara munon gugum Yisas gub qamb ginam wogub isumirei.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Qen end Yisas wonou yurau mani bisub Yisas utab qamamir: “Barai, ne mi ger nub ge.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Ne Yisas wuri nob qamar: “Ye mani qei igo, mani eng an qoyam ue eng.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ende qamara imbigau munon yurau eng der wurinou-wurinou qi qebi qamamir: “Munon qei mi ba yar uturei igama qura nee?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Ende qamb igamari Yisas der qamar: “Ye mani eng munon ye sarau eb qamb yiimurima derem eng wonou sarau eng ye ebet ugeibam.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 An ete qamb igoumon: Inaun 4-ende uma mani arirau qen yariba, qamb igoumon eng. Ye qemerine igar: Mani qo arit igo eng an musub me gaumon, gonau qen eng qo yar igo.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Munon mani gonau eng qo goanet git ba qenen bebereg igamau end big igo. End ne munon mani ubau eng nob mani goanet igo eng nob ombur mismisir igour.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Qob eng apand, munon ger mani uba arira ger gonat igo.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 End ne ye animurimine mani eng arit igo eng qoan an me goanet geau, eng qaum is gonauboumon. Git eng munon qei wurinou mani ubumirei igama arira goanet igour eng an ar isub wuri nob goanar,” ende qamarei.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samaria munon ginam aib eng, yamangar eng isub wonou qomon qi at qib igoar eng Yisas dibes nob qamb ugea is qamara igub Yisast oabigumirei.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ne wuri Yisast yarab wuri nob igoar qamb duet qamarari qen ombur wuri nob igurei.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 End igo wonou bo qob qamara igub irou wot oabigumirei.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ende at ne yamangar eng nob qamamir: “Ne gari qob eng qamara igub wot oa me bigoun. Wonou gor qanam mom musub qamara igub wot oabigoun. Segagam munon eng gari munon ai qent gugum inubersieriba qamb igour eng,” ende qamamirei.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yisas qen ombur ende wuri nob igoi wogub bo Galili irarei.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Irib qamb wonomit qamar: “Qob gigit qamarau munon ger wonou ginam qenen end unum nob me igo.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Ende qamb wogub ir Galili weib iroa munon eng wo gab mismisiramirei. Qanam eng qen aib ‘Pasova’ qamb mi bingen nub igour qen end wurinou Yerusalem qite irab Yisas mi gugum aba gamir end.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Yisas ginam eng wogub bo sabar ai Galili ginam ger Kana end isorei. Qoan ya asin aba wain ya burer ginam end isorei. Isa ne ginam ger Kaperneam end gabman baraitari wonou sarau munon ger igoar eng wonou munonbor wau ger toar wab igoai.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Qen end igor eng: ‘Yisas ai Yudia wogub Galili end yara’ ende qamarari igorei. Igub isub Yisas nob qemerine isub wonou wau eng musi qamb. Wau eng toar wara umib pisi igoai.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Is qebi qamara Yisas nob qamar: “An qomon sig maieng wes-wes me gab qi eng yet me oabigunanei.
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Qamara munon eng taui qamar: “Barai, igama yonou wau umiba, qand nob isun.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Qamara Yisas bo nob qamar: “Ne is, nonou wau uber buriba.” Ende qamara munon eng qob end oabig isorei.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Qataben isa-isa wonou sarau munon qei diab gab qamamir: “Nonou wau uberet igo.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ende qamarari wuri qebi qen mait wonou wau uberetar eng qamara wuri qamamir: “Barim worom wo bures ig biga nonou wau toar wagerei.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ende qamarari wau ur barim qen endet Yisas nob qamar: “Nonou wau uber buriba.” Qamar end misir igub ginamt isub wonou wagrari big wot oabig igurei.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yisas Yudia wogub Galili irab sarau wes eng ebeter eng qen omburt. Qen qamart ya asin aba wain ya warurei, ne bo wau toar qamara qas wager eng.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.