João 11
Qenu Qob Uber (WNU) vs ARA
1 Qen end munon ger unum Lasarus eng munai ginam Betani end igoai. Qen end wo toar aib wara inab igoai. Munai ginam Betani eng Maria umemi Marta nob wurinou ginam qenen.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria eng wo qen geret Yisast isub welya qogom sig uber eng Yisas gotent igimetet wonou tari imt baimeteiner eng. Wonou umour Lasarus toar wara igoai.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ende igama umemi Marta der Yisast qob big qamar: “Barai, nonou munon banam sig-sig qenunget igoan eng toar wara igo.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ende qamb qob biga Yisas igub qamar: “Lasarus wo toar wara eng me uminerei. Qenu wonou qiribiten eng wot aba munon gugum gab Qenu imbig ne wonou wau eng gor imbig ne wonou unum eng abari qiribiten igoar qamb.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yisas Maria Marta ne wurinou umour Lasarus ende wuriqenungar igoai.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Maria Lasarus toar wab igoar end Yisast qob biga igub qand me iroau. Igub wogub qen ombur ende bo ginam igoar end igoai.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Igo ne wonou imbigau yurau eng wuri nob qamar: “Bo girinari bo yonam Yudia irun.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ende qamara wonou yurau eng der taui nob qamamir: “Barai, barim qas end qib igama Yuda munon nomont nanamb ebetemir eng me gab bo irib quran?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ende qamarari Yisas qamar: “Mai, woromt eng mai qen dirigor qib igoun qiyo? Munon ger woromt qib eng uyor qiyo nam qabtai me qoimir yarisinerei, ai tap musub gab gib igo.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 A, itum urut begen ue eng qib eng apand uyor qiyo nam qabtai qoimir yarisieriba.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yisas qob eng ende qamb bo imusi qamar: “Ininou munon banam Lasarus mungam naat inai. End ye irab menimbam.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Ende qamara wonou imbigau yurau eng der qamamir: “Eng wo ar inab igama ne meimet ir menimban? Wonou der bugemba?” ende qamamirei.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yisas Lasarus uma gab qamar eng wonou imbigau yurau eng wuri segagam inab igama gab qura qamb qamamirei.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Qamarari Yisas musub wuriimbig wurinob qamar: “Lasarus mom umorei.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ego ye anit igub mismisiraum. Eng ye wo nob me igimine umor end uber ue, ego an oabigar. Der nagari wo mumun ir gun.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Ende qamara Tomas, unum ger Didimas eng, wo der qei wurinob qamar: “Io, in gugum Yisas nob irab wo nob umun.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ende qamb wogub Yisas nob irab gamir eng Lasarus qoan tumuniamirei igama qen 4-ende uburerei.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Munai ginam Betani eng sig pa ue, Yerusalem pi igoai.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 End Yuda munon irou yar Maria Marta nob umour umor end toubet abari yar wurinonogursi igurei.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Ende igamari Yisas iroa gab qamarari Marta igub gib qamb ag der isorei. Isa Maria mor igoai.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta isub Yisas qataben gab nob qamar: “Barai, ne et igama ende qi eng yonou bain me umau qi.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ego see ye imbigoum ne mi geret qamb Qenu simot nob qamara eng neteiba.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ende qamara Yisas nob qamar: “Ima bo igomot der bugemba.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ende qamara Marta Yisas nob qamar: “Git eng ye imbigoum, qen sindomund end der bugemba.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ende qamara Yisas taui qamar: “Umb bo igomot der bogomau eng ye qanam. End ne munon ger yet oabiginer eng song umiba, ego yet oabiginer end bo igomot der bugemba.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 End ne munon see igom igo yet oabigour eng qen geret me umunorei. Ne ye qob eng quraum end oabigan qiyo?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Ende qamara Marta qamar: “Io, see ye imbigoum. Ne Qenu wonou wau. Qoan inubersierib qamb qamar eng ne gari niimurima derenei.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta qob ende at qamb wogub bo irab umemi Maria qi nob qamar: “Imbigau munon quma di igo nenet qamb igo.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Ende qamara Maria qand der Yisas gib qamb isorei.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 (Qen end Yisas ginamt weib me iroau. Qoan igama Marta is gar up end igama Maria bo is garei.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Qen end Maria qand der naget isa Yuda munon qei qoan umom uma is nob igour eng, ende gab mai umom tumunt end isub yeyeib qamb isa qi ende qamb toat isumirei.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria ende isub Yisas gab menmant end wonomi arir inab nob qamar: “Barai, ne et igama ende qi eng yonou ima me umau qi.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ende qamb ea gab munon Yuda Maria toat isumir eng gor eari ibag Yisas borusi wuritoubar wo gor yeib aterei.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Ende abari ibag Lasarus tumuniamir end wurinob qamar: “Eret tumunimanei?” Ende qamara wuri qamamir: “Yara niimbiguboun.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Ende qamarari Yisas eerei.
35 Jesus chorou.
36 Ea gab Yuda qei der qamamir: “Wo Lasarus sig borusi qenunget igo end wot ear eng.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ende qamarari qei der qamamir: “Munon eng wo munon qei mag tuumra bo wurimusia asi igour. Ego bo Lasarus musia ende qi eng me umau qi.”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ende qamarari Yisas bo sig-sig mom toubet wogub munon teteret isorei. Tumun eng nomon erobon goanet wogub tumun qabar eng nomon ger ba qipiotemirei.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Yisas isub tumun qani end naget qamar: “Tumun qabar ba aisiarar.” Ende qamara munon umor eng wonou umemi eng Marta der qamar: “Barai, qo uma tumuniamin end tumun qabar weimune qogom sig boru dieriba.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ende qamara Yisas (Maria) nob qamar: “Ye qo nonob qurumei, ne ye qob end oabig eng Qenu wonou qiribiten eng gab imbigiban.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ende nob qamara wogub nomon tumun qabar qipiotemir eng ba aisiari Yisas mataramb asi qamar: “Io, Tain, nenet uber quraum. Ye qob quraum eng igu.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Git eng ye mi geret ne qebi qemerine me yombarir igoan. Ego munon see e igour eng mi e ebine gab ne ye yiimuriamon eng imbigar qamb.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Eng ende qamb ugab wogub qugiab qamb ar: “Lasarus, der bugab ag der.”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ende qamara Lasarus mumun mingoant ouri wogub ten tumuniamir eng ten der bugab ag dererei. Dara Yisas wuri nob qamara mingoan moniamir eng beasimetet wagari isorei.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Yisas qomon wes eng ende aba gab Yuda munon yar Maria nob igour eng qei wot oabigumirei.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ne qei misir qebebi igub wogub bo irab Yisas mi ebeter eng gugum Parisi yurau wurinob qamamirei.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Qamarari Parisi ne Qenut mian iset big igour eng end der kaunsel wurinob qiumuni qamamir: “Munon eng sarau sig uber wes ebet qib igo eng in mai sioruboun?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 In wugune qomon eng at qib igama eng munon gugum wot oabigubour. Ende abari Rom gab munon baraitari wuri diab in inorou munai borusi ne in munon yurau gari igoun eng gor abari purab wes-wes igoruboun.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ende qamarari Qenut mian iset big igour wurinou baraitari aib eng wo togun end barai igoai, unum Kaiapas. Wo der wurinob qamar: “An mi eng bais me imbigoumon.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Munon gari qas in uput qamb umb wogub ne munon gugum inmusieriba. In ende me ebet igorun eng in gugum umb uburuboun,” ende qamarei.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Segagam Kaiapas wo qob eng at qamar eng wonou misirt me qamarau. Wo togun end Qenu mian iset big igour eng wurinou baraitari igoar end Igomurur qau wot diara Yisas qen geret munon Yuda yurau eng wurit uminer end qamarei.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Eng munon Yuda wurit gari ue, munon ai qent gugum wes-wes igour eng wurit umb ne wuri seara git goan gari gas ende burab Qenu wonou yurau gari igorubour end qamarei.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Qen end Yuda Yisas mom waramb qamb qob nausi qamamirei.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ende abari qen end Yisas bo Yuda wurit diban me qib igamau. Ginam igoar eng wogub bo seger ai qani end munai ginam aib ger igoar end wonou imbigau yurau eng wurinob is end igurei. Ginam aib eng unum Epraim.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Qen end Yuda wurinou Qenu tain qoanb wuri me igaramau qamb misir igub mi aib qamb at nub igour qen eng pi burerei. Ende aba ne munon ginam irou Yerusalem end irab qiumuni wurinou misir boru-boru eng qamb dibes wogub mi nub qamb iramirei.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ende irab qiumuni ne inorou munai aib mor end isub Yisas gub qamb asi qib igurei. Ende at qib igo wurinou qob-qob qamamir: “An qei mai misir igoumon? Munon eng mai, mi niau qen aib et wo gor dieriba qiyo?” ende qamb igurei.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Qen end Qenut mian iset big igour wurinou barai-barai eng ne Parisi yurau eng der, Munon ger Yisas eret igama gab imbig igour qi eng dibes qamarari igub baab uyort bigub qamb wuri nob qamb qib igurei.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.