João 11
Qenu Qob Uber (WNU) vs ARIB
1 Qen end munon ger unum Lasarus eng munai ginam Betani end igoai. Qen end wo toar aib wara inab igoai. Munai ginam Betani eng Maria umemi Marta nob wurinou ginam qenen.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria eng wo qen geret Yisast isub welya qogom sig uber eng Yisas gotent igimetet wonou tari imt baimeteiner eng. Wonou umour Lasarus toar wara igoai.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ende igama umemi Marta der Yisast qob big qamar: “Barai, nonou munon banam sig-sig qenunget igoan eng toar wara igo.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ende qamb qob biga Yisas igub qamar: “Lasarus wo toar wara eng me uminerei. Qenu wonou qiribiten eng wot aba munon gugum gab Qenu imbig ne wonou wau eng gor imbig ne wonou unum eng abari qiribiten igoar qamb.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yisas Maria Marta ne wurinou umour Lasarus ende wuriqenungar igoai.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Maria Lasarus toar wab igoar end Yisast qob biga igub qand me iroau. Igub wogub qen ombur ende bo ginam igoar end igoai.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Igo ne wonou imbigau yurau eng wuri nob qamar: “Bo girinari bo yonam Yudia irun.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ende qamara wonou yurau eng der taui nob qamamir: “Barai, barim qas end qib igama Yuda munon nomont nanamb ebetemir eng me gab bo irib quran?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ende qamarari Yisas qamar: “Mai, woromt eng mai qen dirigor qib igoun qiyo? Munon ger woromt qib eng uyor qiyo nam qabtai me qoimir yarisinerei, ai tap musub gab gib igo.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 A, itum urut begen ue eng qib eng apand uyor qiyo nam qabtai qoimir yarisieriba.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yisas qob eng ende qamb bo imusi qamar: “Ininou munon banam Lasarus mungam naat inai. End ye irab menimbam.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ende qamara wonou imbigau yurau eng der qamamir: “Eng wo ar inab igama ne meimet ir menimban? Wonou der bugemba?” ende qamamirei.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yisas Lasarus uma gab qamar eng wonou imbigau yurau eng wuri segagam inab igama gab qura qamb qamamirei.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Qamarari Yisas musub wuriimbig wurinob qamar: “Lasarus mom umorei.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ego ye anit igub mismisiraum. Eng ye wo nob me igimine umor end uber ue, ego an oabigar. Der nagari wo mumun ir gun.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Ende qamara Tomas, unum ger Didimas eng, wo der qei wurinob qamar: “Io, in gugum Yisas nob irab wo nob umun.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ende qamb wogub Yisas nob irab gamir eng Lasarus qoan tumuniamirei igama qen 4-ende uburerei.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Munai ginam Betani eng sig pa ue, Yerusalem pi igoai.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 End Yuda munon irou yar Maria Marta nob umour umor end toubet abari yar wurinonogursi igurei.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Ende igamari Yisas iroa gab qamarari Marta igub gib qamb ag der isorei. Isa Maria mor igoai.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta isub Yisas qataben gab nob qamar: “Barai, ne et igama ende qi eng yonou bain me umau qi.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ego see ye imbigoum ne mi geret qamb Qenu simot nob qamara eng neteiba.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ende qamara Yisas nob qamar: “Ima bo igomot der bugemba.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ende qamara Marta Yisas nob qamar: “Git eng ye imbigoum, qen sindomund end der bugemba.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ende qamara Yisas taui qamar: “Umb bo igomot der bogomau eng ye qanam. End ne munon ger yet oabiginer eng song umiba, ego yet oabiginer end bo igomot der bugemba.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 End ne munon see igom igo yet oabigour eng qen geret me umunorei. Ne ye qob eng quraum end oabigan qiyo?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Ende qamara Marta qamar: “Io, see ye imbigoum. Ne Qenu wonou wau. Qoan inubersierib qamb qamar eng ne gari niimurima derenei.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta qob ende at qamb wogub bo irab umemi Maria qi nob qamar: “Imbigau munon quma di igo nenet qamb igo.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Ende qamara Maria qand der Yisas gib qamb isorei.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 (Qen end Yisas ginamt weib me iroau. Qoan igama Marta is gar up end igama Maria bo is garei.)
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Qen end Maria qand der naget isa Yuda munon qei qoan umom uma is nob igour eng, ende gab mai umom tumunt end isub yeyeib qamb isa qi ende qamb toat isumirei.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Maria ende isub Yisas gab menmant end wonomi arir inab nob qamar: “Barai, ne et igama ende qi eng yonou ima me umau qi.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ende qamb ea gab munon Yuda Maria toat isumir eng gor eari ibag Yisas borusi wuritoubar wo gor yeib aterei.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Ende abari ibag Lasarus tumuniamir end wurinob qamar: “Eret tumunimanei?” Ende qamara wuri qamamir: “Yara niimbiguboun.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ende qamarari Yisas eerei.
35 Jesus chorou.
36 Ea gab Yuda qei der qamamir: “Wo Lasarus sig borusi qenunget igo end wot ear eng.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Ende qamarari qei der qamamir: “Munon eng wo munon qei mag tuumra bo wurimusia asi igour. Ego bo Lasarus musia ende qi eng me umau qi.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ende qamarari Yisas bo sig-sig mom toubet wogub munon teteret isorei. Tumun eng nomon erobon goanet wogub tumun qabar eng nomon ger ba qipiotemirei.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yisas isub tumun qani end naget qamar: “Tumun qabar ba aisiarar.” Ende qamara munon umor eng wonou umemi eng Marta der qamar: “Barai, qo uma tumuniamin end tumun qabar weimune qogom sig boru dieriba.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Ende qamara Yisas (Maria) nob qamar: “Ye qo nonob qurumei, ne ye qob end oabig eng Qenu wonou qiribiten eng gab imbigiban.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ende nob qamara wogub nomon tumun qabar qipiotemir eng ba aisiari Yisas mataramb asi qamar: “Io, Tain, nenet uber quraum. Ye qob quraum eng igu.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Git eng ye mi geret ne qebi qemerine me yombarir igoan. Ego munon see e igour eng mi e ebine gab ne ye yiimuriamon eng imbigar qamb.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Eng ende qamb ugab wogub qugiab qamb ar: “Lasarus, der bugab ag der.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ende qamara Lasarus mumun mingoant ouri wogub ten tumuniamir eng ten der bugab ag dererei. Dara Yisas wuri nob qamara mingoan moniamir eng beasimetet wagari isorei.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yisas qomon wes eng ende aba gab Yuda munon yar Maria nob igour eng qei wot oabigumirei.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ne qei misir qebebi igub wogub bo irab Yisas mi ebeter eng gugum Parisi yurau wurinob qamamirei.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Qamarari Parisi ne Qenut mian iset big igour eng end der kaunsel wurinob qiumuni qamamir: “Munon eng sarau sig uber wes ebet qib igo eng in mai sioruboun?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 In wugune qomon eng at qib igama eng munon gugum wot oabigubour. Ende abari Rom gab munon baraitari wuri diab in inorou munai borusi ne in munon yurau gari igoun eng gor abari purab wes-wes igoruboun.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ende qamarari Qenut mian iset big igour wurinou baraitari aib eng wo togun end barai igoai, unum Kaiapas. Wo der wurinob qamar: “An mi eng bais me imbigoumon.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Munon gari qas in uput qamb umb wogub ne munon gugum inmusieriba. In ende me ebet igorun eng in gugum umb uburuboun,” ende qamarei.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Segagam Kaiapas wo qob eng at qamar eng wonou misirt me qamarau. Wo togun end Qenu mian iset big igour eng wurinou baraitari igoar end Igomurur qau wot diara Yisas qen geret munon Yuda yurau eng wurit uminer end qamarei.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Eng munon Yuda wurit gari ue, munon ai qent gugum wes-wes igour eng wurit umb ne wuri seara git goan gari gas ende burab Qenu wonou yurau gari igorubour end qamarei.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Qen end Yuda Yisas mom waramb qamb qob nausi qamamirei.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ende abari qen end Yisas bo Yuda wurit diban me qib igamau. Ginam igoar eng wogub bo seger ai qani end munai ginam aib ger igoar end wonou imbigau yurau eng wurinob is end igurei. Ginam aib eng unum Epraim.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Qen end Yuda wurinou Qenu tain qoanb wuri me igaramau qamb misir igub mi aib qamb at nub igour qen eng pi burerei. Ende aba ne munon ginam irou Yerusalem end irab qiumuni wurinou misir boru-boru eng qamb dibes wogub mi nub qamb iramirei.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ende irab qiumuni ne inorou munai aib mor end isub Yisas gub qamb asi qib igurei. Ende at qib igo wurinou qob-qob qamamir: “An qei mai misir igoumon? Munon eng mai, mi niau qen aib et wo gor dieriba qiyo?” ende qamb igurei.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Qen end Qenut mian iset big igour wurinou barai-barai eng ne Parisi yurau eng der, Munon ger Yisas eret igama gab imbig igour qi eng dibes qamarari igub baab uyort bigub qamb wuri nob qamb qib igurei.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.