Atos 7
Qenu Qob Uber (WNU) vs NVT
1 Ende aba gab ne munon Qenut mian yab begetet igour wurinou gigit eng der Stiben nob qamar: “Ne qob ger apand ende qamanei igama quraur ii?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 — ausente —
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 — ausente —
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Ende qamara Abraham wonou ai qenen Kaldia eng wogub ai pa end isib qamb is qataben ginam aib ger Haran qamb igour end weib isorei. End is igama ne Abraham ur uma wogub Qenu Abraham bo ginam end is qamb qamara is igoar eng see in Isrel igoun eng.”
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Ende qamb qamar: “Abraham git ai end igoar eng ai tau ger Qenu sirbig ai tau e nonou tetemi ende me nob qamarau. Wo qob nonogursi qamar: “Ai e qen geret nonou wau misinam der isub ai e baubour. Qenu qob qamar qen end Abraham ubeni wau me baiau.”
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Ende qamb ne qamar: “Qenu qob ger Abraham ete nob qamarei qamar: ‘Nonou wau misinam eng der isub qebebiet ne is ginam geret igo ne munon ginam eng sarau qenen batar igorubour. Sarau eng baab taui mi ger me baunorei. Munon eng der oroar wuriquguragsi ende ebet igamari igoi togun 400-ende weriba, ende qamarei qamar.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 End igamari ne ye munon ginam eng wuriquguragsieribam. Ende wuriquguragsine ne wuri der nonou yurau eng wuriwagari bo ginam et diab yet igubour’ ende qamarei,” qamar.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Ende qamb ne ete qamar: “Qenu Abrahamt qomon bubun ger ebeiner qamarei. Abraham wo munbor wau gab eng goan sopur igama sirigum igama ne qen geret sirigum eng gab ne Qenu qob qoan Abrahamt nausier eng qamb misir igub igorunor,” qamar. Ne qen geret Abraham ubeni wau baia unum Aisak qamb ne qen 8-ende ubura ne Qenu qamar gas ende goan sopuramorei. Ne Aisak barai burab munon tari big irub baurei. Wonou wau Yekop eng ende goan sopuramorei. Ne Yekop wo bo munon tari big irub baub wonou wau 12-ende eng gor goan ende sopumimatarerei. Wau 12-eng wuri in Isrel munon yamangar ininou tonoan namungur,” Stiben ende qamarei.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Stiben qob degesi ende qamb qamar: “Ininou tonoan namungur eng wuri der wurinou ima Yosep wot misiringet wogub munon qob ger qamarau wurisab mi taui baiari wuri mot Isip umo isumirei. Isari wo is sarau ar batar mi taui me baiau, ende ebet igoar eng, Qenu wo me wagau,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 musub qoat igama ne qugurau qei wot dier eng Qenu wot biruet igoai. Ne Parao menmant ir qob musierib ater eng Qenu misir weimata qob musub nob qamarei. Ende aba gab Parao Yosep ba gabman sarau aib Isip eng ne wonou sarau qei eng ba Yosep wot waga wo Parao uput qamb mi gugum qoat igoai.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Ne qen geret qunumber qen aib ai Isip end yar ne iri Kenan end irarei. Ende aba ne ininou tonoan wuri mi ger gab me niau qamar.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Ne qamar: Yekop igor ego Isip umo mani igo ende qamarari igub wonou wagrari mani taui ba diarar qamb qen qamart wuriimuriamorei.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ne qen omburt wuriimurima isari Yosep umomori wurit dibent qamarei, ‘ye aninou ima’ ende wurinob qamara ne Parao wo gor qen end Yosep umomori wuriimbigorei.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Eng ende wurit dibent wogub wurinob qamar, An irab tain Yekop nob qamb an nob yarari Isip et erogori igorun ende qamara iramirei.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Ne wuri irab Yekop mot Isip umo isumir eng gugum 75-ende. Wuri is end igoi isig burab umb uburemirei.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Ende umari mumun birab Abraham wonou ai Sekem ite Hamor munon wurit tauiamor end bir wuritumuni igurei.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Stiben qob eng ende imusi qamb isub igoai. qamb qamar, In munon yurau Isrel eng ende is igo sig irou buremirei. Ende abari ne qoan Qenu Abraham nob qamar eng, munai ginam eng wogubour qamar eng pi burab igo.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Qen end munon qoan-qoan umb uburab wogub ne King bubun ger dari ne Yosep wo sarau a qomon uber ebet igoar eng wo sir ue.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ne munon aib bubun eng wo der Isrel wuriba sarau qenen wurisab a wurimurimar wuriba sumungasi ne qamar: ‘Isrel yamangar gugum munonbor wau ba gab biua ai qorut wuribigari minemb umb uburunor qamarei,’ qamar.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ende at igamari ne qen end Moses unor baub gar eng menman sig maieng gab wonou qi mor wabi ig inau utab igama igoi inaun ombur gari umorei.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Moses unor bis ai qorut bigorei igama ne Parao wonou waibo qibi nini gab baub ba di wonou wau ten gas ende qoat igama barai burerei.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Barait ne wo Isip munon aib-aib qoyam imbig igour eng gugum wo imbig ne sarau aib-aib baab igoar eng ne qob wurinob qamar eng qeretutnob igumirei.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Moses ende at qib igama igoi togun 40-end wara wogub ne wo wonou yurau Isrel eng ibegeib qamb misir gagam igorei.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ne qen geret qibi ibagar ego Isip munon ger Isrel munon ger waramb igoai. Ende ibag ne Isrel munon eng wot isub Isip munon eng warama umorei.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moses wo ende ebine wonou yurau eng Qenu init maribigorei, inamar irib qamb abar eng ende misir me igau.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ne bo barim ende bo qib ibagar ego Isrel munon wurinou ombur bo yogub igamari ibag wuriombopur qamar: “Aninou ombur meimet qamb yogub igoumon?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Ende qamara munon eng ger der Moses qob omboarir qamar: “Ne your igo in qomon e ubune yar inoar igorib qamb quran?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Ne ende at barim qas Isip munon ger warama umor gas ende bo ye yanamb qamb yar qamb igoan?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Moses qob eng igub munon gugum qob eng tubua igub uburari Parao gor igub yanaminer qamb iua ai pa geret is igoai. Ai unum Midian end is qen dirigor igo yamangar ger baia wau ombur igoai.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Stiben qob eng ende qamb imusi qamar. Moses is end igama togun bo 40-ende uma Qenu munon enger Moses wonou gari is ai qaur unum Sainai end igo gar ego nam ger mut qarub di igama gar eng mut eng nam uben mun ger me oau.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ende gab is ta gib qamb ebeter eng maigas me geau. Ende aba mut qarub erobon end Munon Aib nob qamar:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Ye nonou tonoan namungur wurinou Qenu Abraham Aisak ne Yekop wuri yet mismisir igour eng ye. Moses ende igub borusi qiet yari wogub bo qani me isau.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ne Munon Aib bo qamar: “Ne ai naget igoan eng ai qau. Goten yau nagan eng qand neriom,” qamar.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Qamb qamar: Isip wuri yonou munon Isrel wuriba sumungasiari quguraget eab igamari ibagaum end ne wurinou qugurau eng biruetaribam. Ne dara ne niimurimine Isip ite iriban,” ende qamarei.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Qoan Isrel munon ombur yogub igamari Moses isa omboariramir eng wo Qenu Isrel munon yamangar oromar iua qamb Qenu maribigorei. End ne enger mut qarub ten namt di nob qamar eng.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ne Moses Isip ite irab qomon wes-wes ebet ne oromar is uyer ya mian nob qamb igour eng purab ne ai seger munon ue end qib igamari togun bo 40-ende umorei.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Stiben ende qamb qamar: “Moses eng gari Isrel munon wurinob qamar: Qenu wonou qob munon aninou yurau end ger ye yiimuriamor gas ende.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Ne qamb qamar: Qoan Moses munon yamangar wurinob ai seger igour eng. Ne ininou tonoan wurinob igoai ne ai qaur Sainai end enger nob qobub Qenu qob baub igoar eng, qob eng gugum Qenu wonou qomon ne wonou qob uber eng sisinam inimbigar eng.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Moses ende ebeter ego ininou tonoan wurinou Moses qob omboarir ba mogirt wab wogub bo yonam Isip ite diorub at igurei.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Ne Moses oromar bis ai qaur Sainai qani end wuriwogub wo ai qaurt irab Qenu qob qamara igib qamb irarei. Ende iroa wurinou gari igo ne Moses umom Aront diab qamamir. “Moses inamar bear ininesi wogub qoar engu bo me dieriner qi eng gab ne ne mi ger barsitara ininou Qenu gas ende gab wot mismisir igumune wo ininob qib igoriner.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Ende qamarari Aron mi qei ba bur qarig wan qugur ger barsitarerei. Qugur eng gab mismisir ne wai qei waramb end mian yab begetet nub qugur end mismisir igurei.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Ende abari ne Qenu wuri mogirt wab waga wogub ne wurinou woromt qiyo inaunt qiyo tapait mi eng gagar ininou Qenu qamb wot mismisir igurei. Mi eng gagar ebet igour eng Qenu qamara ende gumatemir eng. Eng ete qamb gumatemirei igo:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Aninou ubent qugur barsiaman end qas ebet igumanei. Ende at ne seri mon qomourt ba qib igoumon eng qenu gag Molek eng wonou. Ne qenu gag ger Repan qamb igour eng wonou tapai end qugur barsi ne wot mismisir igumanei. Ende at qib igamari ye animurimine Babilon ite iruboumon,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Stiben ende qamb qamar: “Ininou tonoan ai seger ende qib mon qomourt ger ba qib igour eng Qenu apand eng wonou ba qib igurei. Qenu wonou Moses nob qamb imbiga barsiarei.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ne ininou tonoan tumbigi eng bo der mon qomourt eng baub Yosua nob irab ne munon ginam di orotoar arir ginam eng baumirei. Baub ne end igamari igoi-i qen geret King Debit dariamorei.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Ende qamb qamar: Qen end Qenu Debit musia uber igo ne inorou munai apand ger mindaib qamb Qenu qebi qamar: Ne yonou tonoan Yekop wonou Munon Aib mai nenet igub igamau munai ger mindaini qiyo qamar ego Qenu io me qamara gab wagerei.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Wagerei igama Debit wonou wau King Solomon eng wo Qenu wot igau mom eng mindaterei.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 End ne an gaiar, Qenu mi gugum qanam end in wonou munai ger mindutune mor end me igorinerei. End ne Qenu qob munon ger ete qamb gumaterei:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 — ausente —
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Stiben qamar: “An misir boru sisinam igub ne munon yurau Qenu qob me igub igour gas ende at Qenu wonou Igomurur qau qenen bir big igoumon. Ininou tonoan Qenu qob qamara bur iruges big igour gas ende an gor ende ebet igoumon.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Qoan Qenu qob qamarau munon qei der qamamir: Qen geret Qenu wo munon qoregen init imurima darab inubersieriba,” ende qamamir eng ininou tonoan wurit misiringet gugum igaramari umb uburemirei. Eng ebetemir gas ende see gor an Munon qoregen Qenu init imurima derer eng duimari waramari umorei.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Eng an Qenu wonou qomon eng an imbigar qamb wonou yurau enger eng aninob qamarari bagau wagir iua igoumon.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Stiben qob eng ende munon baraitari aib-aib wurinob qamara wuri borusi mom misiringet topor igurei.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ende abari ne Qenu Igomurur qau Stiben wot isa qiter asi Qenu igama wonou mi begen qenengi nob eng gab ne Yisas Qenu uberegent wes end naget igama garei.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Gab wurinob qamar: “Ye gaum e Munangit wau Qenu uberegent wes end naget igama gaum.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Ende qamara ne wuri qob eng me igun qamb iruges ba taisi yarab bamirei.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Baab ne ubumot bisi munai ginam aib qonut end bisub nomon ba waramb igurei. Ende at igo ne munon qei ar mindigar qob wot qiumuni qob qamb wurinob qamb igour eng wuri mingoan norumi bigari ne wau moi ger unum Sol qoat igoai.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ne Stiben nomont waramari-waramari Yisas simot ar: “Yisas yonou baraitari: yonou igomurur mot ir e.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ende qamb gamaur wat bugab Qenut qamb ar: “Barai, qomon boru e yesiaur end tauimb qamb misir me igu,” ende qamb ab wogub umorei.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.