Atos 7
Qenu Qob Uber (WNU) vs ARIB
1 Ende aba gab ne munon Qenut mian yab begetet igour wurinou gigit eng der Stiben nob qamar: “Ne qob ger apand ende qamanei igama quraur ii?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 — ausente —
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 — ausente —
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Ende qamara Abraham wonou ai qenen Kaldia eng wogub ai pa end isib qamb is qataben ginam aib ger Haran qamb igour end weib isorei. End is igama ne Abraham ur uma wogub Qenu Abraham bo ginam end is qamb qamara is igoar eng see in Isrel igoun eng.”
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Ende qamb qamar: “Abraham git ai end igoar eng ai tau ger Qenu sirbig ai tau e nonou tetemi ende me nob qamarau. Wo qob nonogursi qamar: “Ai e qen geret nonou wau misinam der isub ai e baubour. Qenu qob qamar qen end Abraham ubeni wau me baiau.”
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Ende qamb ne qamar: “Qenu qob ger Abraham ete nob qamarei qamar: ‘Nonou wau misinam eng der isub qebebiet ne is ginam geret igo ne munon ginam eng sarau qenen batar igorubour. Sarau eng baab taui mi ger me baunorei. Munon eng der oroar wuriquguragsi ende ebet igamari igoi togun 400-ende weriba, ende qamarei qamar.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 End igamari ne ye munon ginam eng wuriquguragsieribam. Ende wuriquguragsine ne wuri der nonou yurau eng wuriwagari bo ginam et diab yet igubour’ ende qamarei,” qamar.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Ende qamb ne ete qamar: “Qenu Abrahamt qomon bubun ger ebeiner qamarei. Abraham wo munbor wau gab eng goan sopur igama sirigum igama ne qen geret sirigum eng gab ne Qenu qob qoan Abrahamt nausier eng qamb misir igub igorunor,” qamar. Ne qen geret Abraham ubeni wau baia unum Aisak qamb ne qen 8-ende ubura ne Qenu qamar gas ende goan sopuramorei. Ne Aisak barai burab munon tari big irub baurei. Wonou wau Yekop eng ende goan sopuramorei. Ne Yekop wo bo munon tari big irub baub wonou wau 12-ende eng gor goan ende sopumimatarerei. Wau 12-eng wuri in Isrel munon yamangar ininou tonoan namungur,” Stiben ende qamarei.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Stiben qob degesi ende qamb qamar: “Ininou tonoan namungur eng wuri der wurinou ima Yosep wot misiringet wogub munon qob ger qamarau wurisab mi taui baiari wuri mot Isip umo isumirei. Isari wo is sarau ar batar mi taui me baiau, ende ebet igoar eng, Qenu wo me wagau,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 musub qoat igama ne qugurau qei wot dier eng Qenu wot biruet igoai. Ne Parao menmant ir qob musierib ater eng Qenu misir weimata qob musub nob qamarei. Ende aba gab Parao Yosep ba gabman sarau aib Isip eng ne wonou sarau qei eng ba Yosep wot waga wo Parao uput qamb mi gugum qoat igoai.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Ne qen geret qunumber qen aib ai Isip end yar ne iri Kenan end irarei. Ende aba ne ininou tonoan wuri mi ger gab me niau qamar.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ne qamar: Yekop igor ego Isip umo mani igo ende qamarari igub wonou wagrari mani taui ba diarar qamb qen qamart wuriimuriamorei.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Ne qen omburt wuriimurima isari Yosep umomori wurit dibent qamarei, ‘ye aninou ima’ ende wurinob qamara ne Parao wo gor qen end Yosep umomori wuriimbigorei.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Eng ende wurit dibent wogub wurinob qamar, An irab tain Yekop nob qamb an nob yarari Isip et erogori igorun ende qamara iramirei.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Ne wuri irab Yekop mot Isip umo isumir eng gugum 75-ende. Wuri is end igoi isig burab umb uburemirei.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Ende umari mumun birab Abraham wonou ai Sekem ite Hamor munon wurit tauiamor end bir wuritumuni igurei.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 Stiben qob eng ende imusi qamb isub igoai. qamb qamar, In munon yurau Isrel eng ende is igo sig irou buremirei. Ende abari ne qoan Qenu Abraham nob qamar eng, munai ginam eng wogubour qamar eng pi burab igo.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Qen end munon qoan-qoan umb uburab wogub ne King bubun ger dari ne Yosep wo sarau a qomon uber ebet igoar eng wo sir ue.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Ne munon aib bubun eng wo der Isrel wuriba sarau qenen wurisab a wurimurimar wuriba sumungasi ne qamar: ‘Isrel yamangar gugum munonbor wau ba gab biua ai qorut wuribigari minemb umb uburunor qamarei,’ qamar.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Ende at igamari ne qen end Moses unor baub gar eng menman sig maieng gab wonou qi mor wabi ig inau utab igama igoi inaun ombur gari umorei.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Moses unor bis ai qorut bigorei igama ne Parao wonou waibo qibi nini gab baub ba di wonou wau ten gas ende qoat igama barai burerei.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Barait ne wo Isip munon aib-aib qoyam imbig igour eng gugum wo imbig ne sarau aib-aib baab igoar eng ne qob wurinob qamar eng qeretutnob igumirei.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Moses ende at qib igama igoi togun 40-end wara wogub ne wo wonou yurau Isrel eng ibegeib qamb misir gagam igorei.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ne qen geret qibi ibagar ego Isip munon ger Isrel munon ger waramb igoai. Ende ibag ne Isrel munon eng wot isub Isip munon eng warama umorei.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moses wo ende ebine wonou yurau eng Qenu init maribigorei, inamar irib qamb abar eng ende misir me igau.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Ne bo barim ende bo qib ibagar ego Isrel munon wurinou ombur bo yogub igamari ibag wuriombopur qamar: “Aninou ombur meimet qamb yogub igoumon?”
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Ende qamara munon eng ger der Moses qob omboarir qamar: “Ne your igo in qomon e ubune yar inoar igorib qamb quran?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Ne ende at barim qas Isip munon ger warama umor gas ende bo ye yanamb qamb yar qamb igoan?”
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Moses qob eng igub munon gugum qob eng tubua igub uburari Parao gor igub yanaminer qamb iua ai pa geret is igoai. Ai unum Midian end is qen dirigor igo yamangar ger baia wau ombur igoai.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 Stiben qob eng ende qamb imusi qamar. Moses is end igama togun bo 40-ende uma Qenu munon enger Moses wonou gari is ai qaur unum Sainai end igo gar ego nam ger mut qarub di igama gar eng mut eng nam uben mun ger me oau.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Ende gab is ta gib qamb ebeter eng maigas me geau. Ende aba mut qarub erobon end Munon Aib nob qamar:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Ye nonou tonoan namungur wurinou Qenu Abraham Aisak ne Yekop wuri yet mismisir igour eng ye. Moses ende igub borusi qiet yari wogub bo qani me isau.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Ne Munon Aib bo qamar: “Ne ai naget igoan eng ai qau. Goten yau nagan eng qand neriom,” qamar.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Qamb qamar: Isip wuri yonou munon Isrel wuriba sumungasiari quguraget eab igamari ibagaum end ne wurinou qugurau eng biruetaribam. Ne dara ne niimurimine Isip ite iriban,” ende qamarei.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Qoan Isrel munon ombur yogub igamari Moses isa omboariramir eng wo Qenu Isrel munon yamangar oromar iua qamb Qenu maribigorei. End ne enger mut qarub ten namt di nob qamar eng.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Ne Moses Isip ite irab qomon wes-wes ebet ne oromar is uyer ya mian nob qamb igour eng purab ne ai seger munon ue end qib igamari togun bo 40-ende umorei.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Stiben ende qamb qamar: “Moses eng gari Isrel munon wurinob qamar: Qenu wonou qob munon aninou yurau end ger ye yiimuriamor gas ende.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Ne qamb qamar: Qoan Moses munon yamangar wurinob ai seger igour eng. Ne ininou tonoan wurinob igoai ne ai qaur Sainai end enger nob qobub Qenu qob baub igoar eng, qob eng gugum Qenu wonou qomon ne wonou qob uber eng sisinam inimbigar eng.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Moses ende ebeter ego ininou tonoan wurinou Moses qob omboarir ba mogirt wab wogub bo yonam Isip ite diorub at igurei.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Ne Moses oromar bis ai qaur Sainai qani end wuriwogub wo ai qaurt irab Qenu qob qamara igib qamb irarei. Ende iroa wurinou gari igo ne Moses umom Aront diab qamamir. “Moses inamar bear ininesi wogub qoar engu bo me dieriner qi eng gab ne ne mi ger barsitara ininou Qenu gas ende gab wot mismisir igumune wo ininob qib igoriner.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ende qamarari Aron mi qei ba bur qarig wan qugur ger barsitarerei. Qugur eng gab mismisir ne wai qei waramb end mian yab begetet nub qugur end mismisir igurei.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Ende abari ne Qenu wuri mogirt wab waga wogub ne wurinou woromt qiyo inaunt qiyo tapait mi eng gagar ininou Qenu qamb wot mismisir igurei. Mi eng gagar ebet igour eng Qenu qamara ende gumatemir eng. Eng ete qamb gumatemirei igo:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Aninou ubent qugur barsiaman end qas ebet igumanei. Ende at ne seri mon qomourt ba qib igoumon eng qenu gag Molek eng wonou. Ne qenu gag ger Repan qamb igour eng wonou tapai end qugur barsi ne wot mismisir igumanei. Ende at qib igamari ye animurimine Babilon ite iruboumon,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Stiben ende qamb qamar: “Ininou tonoan ai seger ende qib mon qomourt ger ba qib igour eng Qenu apand eng wonou ba qib igurei. Qenu wonou Moses nob qamb imbiga barsiarei.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Ne ininou tonoan tumbigi eng bo der mon qomourt eng baub Yosua nob irab ne munon ginam di orotoar arir ginam eng baumirei. Baub ne end igamari igoi-i qen geret King Debit dariamorei.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Ende qamb qamar: Qen end Qenu Debit musia uber igo ne inorou munai apand ger mindaib qamb Qenu qebi qamar: Ne yonou tonoan Yekop wonou Munon Aib mai nenet igub igamau munai ger mindaini qiyo qamar ego Qenu io me qamara gab wagerei.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Wagerei igama Debit wonou wau King Solomon eng wo Qenu wot igau mom eng mindaterei.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 End ne an gaiar, Qenu mi gugum qanam end in wonou munai ger mindutune mor end me igorinerei. End ne Qenu qob munon ger ete qamb gumaterei:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Stiben qamar: “An misir boru sisinam igub ne munon yurau Qenu qob me igub igour gas ende at Qenu wonou Igomurur qau qenen bir big igoumon. Ininou tonoan Qenu qob qamara bur iruges big igour gas ende an gor ende ebet igoumon.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Qoan Qenu qob qamarau munon qei der qamamir: Qen geret Qenu wo munon qoregen init imurima darab inubersieriba,” ende qamamir eng ininou tonoan wurit misiringet gugum igaramari umb uburemirei. Eng ebetemir gas ende see gor an Munon qoregen Qenu init imurima derer eng duimari waramari umorei.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Eng an Qenu wonou qomon eng an imbigar qamb wonou yurau enger eng aninob qamarari bagau wagir iua igoumon.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Stiben qob eng ende munon baraitari aib-aib wurinob qamara wuri borusi mom misiringet topor igurei.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Ende abari ne Qenu Igomurur qau Stiben wot isa qiter asi Qenu igama wonou mi begen qenengi nob eng gab ne Yisas Qenu uberegent wes end naget igama garei.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Gab wurinob qamar: “Ye gaum e Munangit wau Qenu uberegent wes end naget igama gaum.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Ende qamara ne wuri qob eng me igun qamb iruges ba taisi yarab bamirei.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Baab ne ubumot bisi munai ginam aib qonut end bisub nomon ba waramb igurei. Ende at igo ne munon qei ar mindigar qob wot qiumuni qob qamb wurinob qamb igour eng wuri mingoan norumi bigari ne wau moi ger unum Sol qoat igoai.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Ne Stiben nomont waramari-waramari Yisas simot ar: “Yisas yonou baraitari: yonou igomurur mot ir e.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ende qamb gamaur wat bugab Qenut qamb ar: “Barai, qomon boru e yesiaur end tauimb qamb misir me igu,” ende qamb ab wogub umorei.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.