Atos 23
Qenu Qob Uber (WNU) vs NVT
1 Qiumunimau end Yuda munon aib-aib eng end igamari Pol is naget nan ibag ne wurinob qamar: “An yonou yurau gari end yonou qomon eng diban Qenu yegab igo, end see ye qob qamarau end me qinininginei.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Ende qamara munon baraitari Yuda oroar igo eng unum Ananaias der munon yurau Pol qani naget igour eng wurinob qamar: “Munon eng mataisi waramar.”
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Ende qamara Pol wo Ananaias wo Yuda wurinou munon baraitari eng wo qoyam ue end nob qamar: “Yonou mai munon barai qamb munon barai wurinou mingoan eng qumani igo qamb igo eng ga? Mai, ye Moses qomon eng gugum toat igoum qamb ye qob qereimb quran? Ne ye yanamar qamb quran eng qomon biisitet quran end Qenu nonou nanamba.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ende qamara munon wo qani naget igour eng der nob qamamir: “Qei, ne meimet qamb Qenu wonou Yuda wurinou munon baraitari maribigatarer eng qob usai ende at wot quran?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Ne Pol qamar: “Ie, wa, eng ye sir ue end munon ar qamb song nob qurumei. Imbig ende qi eng qob ende at me nob qamarau qi. Qob ende Qenu qob gigit gumatemir eng ete: “Munon ger aninou gigit igo anoar igoriba gab eng qob usai ger me wot qamarar, ende igo.”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ende qamb ibagar eng munon yurau ombur qiumuni igurei, qei Parisi qei Sadyusi. Ende ibag qiumuni igour eng wurinob qamar: “Yonou tonoan eng Parisi end ye gor Parisi tumbigi. End ye ininou qomon eng toat ebet qirine aninou uyort ye bigub at igoumon eng. In Parisi Qenu munon umburiamir eng qen geret wurimenimba ende qamb misir gagam igo.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Pol ende qamara yurau ombur eng wurinou der agunub wogub purab tau-tau isumirei.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Qanam eng ebetemir eng ete qamb Sadyusi wuri munon ger igomurur nob me igour ne gor enger me igo. Ne munon umb igour eng bo me der bugomunorei qamb igour. A Parisi wuri munon igomurur igour a enger igour ne munon umb eng bo der bugombour. Qob eng wuri apand qamb igour end purab tau-tau isumirei.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ende ebet qob aib-aib qamb wogub ne Parisi yurau qomon wuriimbig igour eng der Pol wot isub qamamir: “Munon e qomon boru ger wot igama me gaun. Mai igomurur qi enger ger qob nob qamara ebet qib igamara in bo der nob agunub Qenu sarau borusiorun qi?”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ende qamb ne yurau ombur eng wurinou sui-sui agunub qupurutarimari ne yogorau munon wurinou gigit eng ati Pol mom waramb mumusiorunor qamb wonou yurau wurinob qamar: “Ati waramunor qi qand mot ininou munai naut nob irauar,” ende qamarei.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ende at igamari itum end Munon Aib diab Pol qani naget nob qamar: “Ne munon Yerusalem e yonou qob wurinob qamb ne bo is munon Rom eng gor ende gas wurinob qem,” ende qamarei.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Barim ende Yuda qiumuni ne Pol waramari uma wogub ya mani qamb gitab igour eng bo nub qamb ebetemirei.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Munon eng qob ende qamb nausiamir eng munon gugum 40-ende.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ende qamb wogub is Yuda wurinou munon baraitari oroar igour eng ne munon qei wurinou eng is wurinob qamamir: “In qiumuni Qenut qob ete qamb nausiunei, mani ya qamb gitab igoi Pol waramune uma wogub mi nuboun,” ende qamaminei.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 End ne an kaunselt unum iraman eng an yogorau munon gigit eng wot qob gim big ete wot qamarar: “Pol bo imurima diara in bo sabar qob maigas qamb qib igo qi eng imbiguboun. Mirimausi ende qamarari diara in waramboun.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ende qamb igamari Pol wonou wau qupou ger toat igub wogub Pol qiumunimau end diara qataben ai yab igo gumaunor qamb qand isub Pol nob qob eng gugum nob qamarei.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Ende qamara igub wogub Pol wo yogorau munon baraitari ger nob qamar: “Ne wau e mot nob aninou gigit end isa wo qob qei nob qemeriba.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ende qamara mot nob wurinou gigit end isub nob qamar: “Munon uyort igo unum Pol eng wau e qob ger igama nonob qemerib qamara mot yurumei.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Ende qamara munon barai eng wau eng ubent baab ombur gari is igo qebi qamar: “Meimi qob yonob qemerib yaranei?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ende qamara wau eng nob qamar: “Yuda qiumuni wogub barim Pol nob mirimausi diara waramb qamb qamb igour.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 End ne ne wo me imuriom. Munon 40-ende qataben ai yab igo Pol waramar qamb wurimaribigumirei. Ende at ne wuri mani ya gitab igour eng nub qamb Qenut qob nausiamirei.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ende qamara yogorau munon gigit eng wau eng nob qamar: “Ne qob eng yar ye yenob quran eng munon ger bais me nob qem.” Ende qamb wogub imurima qoorei.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 — ausente —
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 — ausente —
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ende qamb ne munon eng der munon baraitari Sisaria umo igoar eng unum Peliks end namanimun ete qamb gumateterei:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 — ausente —
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 — ausente —
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 — ausente —
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 — ausente —
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Eng gab ne see mom gumaub pisiari gab net ende imurimune isa wuri eng obour eng end isub qob qamarari ne gor igu qamb, ende qamb gumaterei.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 — ausente —
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 — ausente —
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Isi weib yarab ne Pol mot namani eng ba munon barai aib wot isumirei.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Isub namani eng utari ba wanunger wogub Pol nob qamar: “Ne munon ginam eret?” Qamara Pol qamar: “Ye munai ginam aib eng Silisia.”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Ende qamara munon aib eng Pol nob qamar: “Ne qob eng quran eng ye mom igoum, munon ne qob qerei igub qamb yarari ne yenob qamara wuri igari ye gor igibam.” Ende qamb wogub wonou yogorau munon yurau eng wurinob qamara mot King Herot mon qoan nausi mindater end nob irab musub qoat gab nob igurei.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.