Atos 22
Qenu Qob Uber (WNU) vs NAA
1 Pol ete wurinob qamarei: “Taineb, ye ete qemerine igar. Ye qomon boru ger me abau, eng qemerine musub igar.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ende qamb Yuda wurinou qobut qamara qi bugab iruges big igub igurei.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Wo ete qamarei: “Ye Yuda munon, yonou ai aib eng Silisia. Ginam aib Tarsus end nani yebaurei. Ye wayi igimine Yerusalem e ye nob diarari aninou munon baraitari Gamaliel eng qoyam yiimbig igama igoi ye baraitari buremei. Wo ininou tonoan qomon eng musub yiimbigor end ye Qenu qob an toat igoumon gas ende ebet igoum.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Qoan ye munon yamangar Yisast igub igour eng qei igarami ne umari ne qei wuribaab touri uyort wuribig igumei.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ye eng quraum eng qetopur ue, aninou munon baraitari eng qamarari iguboumon. Wuri namani gumat yesari gab is Damaskus umo munon yurau Yisast igub igour eng oromar Yerusalem di ne Yuda bunom taut igaramar qamb.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ende qamarari ye Damaskus isib qamb isub igimine worom ginam tog igama mi begen aib ger ai qebisimau gas ende yet begentarei.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ende aba ye gab ai qent qumo qurer inab ig igum ego munon ger ete ye nob qamarei: ‘Sol, meimet qamb ye yeborusi qib igoan?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ende qamara ye bo qamam: ‘Barai, ne youro?’ Ne wo yenob qamar: ‘Ye Yisas Nasaret munon eng ye yeborusi qib igoan eng.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ende yenob qamara munon yenob isumir eng begen qas gamirei, qob yenob qamar eng wuri me igau.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ne ye bo qebi qamam: “Barai ye mai ebeibam”. Ende qemerine wo bo qamar: ‘Der bugab Damaskus umo isa Qenu ne mi ebeinen eng munon ger nob qamara arsi igama is ebeiban.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ende qamara ye der naget isib atem ego begen eng aba ye mag tuumtar end tap musub me gine yebaab nob Damaskus umo isuminei.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ginam end munon ger unum Ananaias end igoai. Wo munon Yisast igub ne wo ininou qomon eng mom toat igama Yuda munon wot munon uber qamb igurei.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ye end isine ne wo di ye qani et naget ye unumot qas qamar: ‘Sol, warigesi asi ge.’ Ende ye nob qamara ar ubersi asi wogomei.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Gine wo qamar: “Ininou tonoan Qenu wot igub igour eng ne wo mi gugum ebine imbig qamb abai. Ne gor wonou munon qoregen eng ne ge qamb maribigeteter end wo net ara igan eng.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 End ne ne wo mi aba gan eng ne igan eng gugum munon qei wurinob qamb qiriban.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 End ne meimet qoat igorine, qand der naga nemaragansine ne ininou Munon baraitari eng wot ara nonou qomon boru eng net wab arimba,” ende ye nob qamarei.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Ende ye nob qamara wogub bo Yerusalem e diab is munai aib end Qenut qebi qamb igo inigau gas ende ebetemei.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ebet Munon Aib gine yenob qamar: ‘Ne yonou qob Yerusalem munon yamangar wurinob qamara me igutunorei. Ende gab ne see qas qand ginam e wogub iua.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ende qamara ye qamam, “Barai, ye Yuda wurinou nonou qob igau munai mor end isub munon yamangar net igub igour eng ye igaramb uyort wuribig ende ebet qirine musub yiimbig igour.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Eng qoan munon Stiben eng nonou qob qamb qib igama nomont waramari uma ye gor end oau pomaimot munon waramb igour eng wurinou mingoan qoat igumei.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ende qemerine Munon Aib ye nob qamar: Der isa ye niimurimine munon Yuda ue munon ar ginam end isiban.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Pol qob ende qamara igub isi yarab wo der munon Yuda ue munon ar eng qob uber wurinob qamb qib igumoi ende qamara igub wuri der wot misiringet qob weretet qamamir: “Munon eng mom umb weginer igo eng at qiribar eng.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ende qamb wurinou misiringet ebet igour eng mingoan norumi bobumi arir a qoamin ubuet arir ende ebetemirei.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Abari yogorau munon wurinou gigit eng der wonou yurau wurinob qamar: “An munon eng mot ininou munait isar. Isub bunom taut qas waramb wogub qebi gaiar. Geari wo meimi qomon boru ger aba Yuda mom gumotoab waramb ebet igour qi.”
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ende qamara wonou yurau eng Pol touri wogub is nob igo waramb at igurei. Ne Pol wo yogorau munon yurau ger wurinou gigit igo eng nob-nob et naget igo qand nob qamar: “Qomon ete igo, munon ger unum Rom gabman buk end igama wo qomon boru ger aba gab eng qob gigit wot musub mai apand ende ebeterei qi eng gab waramb igour, ar song me waramb igour. Eng ye ar meimet yanamb at igoumon?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Munon eng ende igub is wurinou gigit eng nob qamar: “Munon e mai sierib at igoan? Wo unum ininou gabman buk end igo.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ne munon baraitari eng is Pol qebi qamar: “Eng qurau eng segagam, ne unum ininou gabman buk end igo?” Ne Pol qamar: “Aqa, ye unum end igo.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ende qamara munon eng qamar: “Ye unum bigib qamb Rom gabman eng nomon qur aib mom ariramine taui ye unum bigumirei.” Qamara Pol qamar: “Eng ye tain nanib wurinou unum Rom gabman buk end igour end ye unum qoan end igoai.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ende qamara munon bunomt waramb at igour eng qanam ende musub qamara igub misir qebebi igub wagomirei.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Wogub inemirei igo urigerma der ar nob igo ne Yuda wuri Pol qomon maigas aba waramb at igour eng Yuda munon baraitari aib-aib inorou munai qoat igour eng ne qob qerei igour munon barai eng wuriba qiumuni wogub Pol mot isorei. Wuri Pol qomon maigas aba waramb at igour qi eng igib qamb.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.