Atos 16
Qenu Qob Uber (WNU) vs VC
1 Ne Pol ginam eng gagar wogub ne bo is ginam aib ger Derbe end isub ne is Listra end isorei. Ginam end munon ger unum Timoti, wo Yisast oabig igoai. Wonou ur Yuda ue, wo Grik munon, wonou unor Yuda wo gor Yisast oabig igoai.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Munon ginam ombur eng Listra Aikoniam nob wuri Yisast oabig igour eng Timoti qenunget igurei.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 End ne Pol Timoti nob qib igorib qamb misir igor ego Timoti ur eng Yuda ue, wo Grik end ne Timoti goan sirigum ue end munon ginam ombur eng wot agununor qamb Pol wonou der goan sopurmeteterei.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ende at wogub Sailas Timoti nob oromar ginam qei-qei qib igoai. Ende qib munon yurau Yisast oabig igour eng ibag qob qoan Yerusalem ite qamamir eng bo qumurune mom igub igoarar qamb wurinob qamb qib igurei.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ende abari munon Yisast oabigumir eng der munon bubun bo oromar Yisas yurau end qenen erogori igurei.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ne Pol wurinob qib igoar eng oromar Esia ire isib ater ego Qenu Igomurur qau taisia me isau. Wogub ne ai Prigia ne ai Galesia end qob wurinob qamb qib igurei.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Eng isi yarab ai Misia qangang end isumirei. Isub ne yar deget ai Bitinia isub qamb ebetemir ego Yisas Igomurur qau bo end wuritaisiarei.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ende aba eng wogub ai Misia eng yar deget isi ginam Troas weib isumirei.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ginam end inemirei igo itum Pol inig gar ego Masedonia munon ger di qamar: “Ne uyer ya e nipat yar in qob inimbig.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pol mi eng inig gar eng ininob qamara misir igub wogub qamamin: “Io, Qenu wonou qob end is Masedonia munon wurinob
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Ende qamb wogub isub tabin ger taui ba ai qaur Samotres. End is ineminei igo urigerma der ginam Masedonia end ginam aib ger Neapolis end isumirei.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Ne bo Neapolis eng wogub bo tumbigi isi Masedonia distrik wurinou ginam ger Pilipai. Ginam eng Rom wurinou.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 In end igo ne qen geret Yuda wurinou inorou qen ger gab ne in ginam eng wogub tap toat isi ya ger gabut isuminei. Isub igumine qamamir: “Yuda munon qei Qenut qebi qomorub at igour,” ende igub is gamin eng yamangar yurau qei end darari qob wurinob qamb igunei.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Ende qamb igumune yamangar ger unum Lidia. Yamangar eng wonou ginam Taiataira. Wo mingoan sig uber-uber mai ne munon aib qei wurisab mi taui ba ende at igoai. Ne wo qenen Qenut igub igoar end se Pol qob qamara iruges big igub igama Qenu wonou sia mom imbig wot oabigorei.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ende aba wogub wonou yurau nob ya obotar wurimaragansiune ne inuruar ete qamar: “An init misir igub gab eng, Yisast mom apand oabigour, ende qamb gab eng yarab ininob et bais inab wogub iuar,” ende init qamara wurinob igunei.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 End igo qen geret bo wuri Qenu nob qamb qiumuni igour end isuminei. Isub ne sarau batar igo yamangar wau ger maurem opuriamorei igo ne mi qen geret mai ebeiner eng miteri qamb igoai. Ende igama ne munon yamangar qei qen geret maigas obounor eng wurit qamara igub qamb nomon qur utab igurei. Utari ne wonou munon baraitari eng wurisab igoai.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Qen end yamangar eng intoar qib ete qamb ab qib igoai: “Munon yurau eng Qenu mi gugum qanam eng wonou yurau. End ne in mai ubune Qenu inubersieriner eng inimbigub yorour eng.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Yamangar eng qenen ende at intoar qib igama Pol iet wogub igeser maurem opuri igoar eng qamat qamar: “Yisas Krais eng unumut nonob quraum. Yamangar e wogub der iua.” Ende qamara maurem eng wogub qoorei.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Yamangar eng Pol musia uberbura ne munon mi qen geret mi mai wurisieriner eng qamara igub igour end ne gor munon qei yamangar eng qoat musub igamari nomon qur ba wurisab igo eng der bo mi eng gar me ubunerei eng gab Pol Sailas nob wurit misiringet wogub qob wurit musub maigas gab uyort wuribigub qamb oromar isumirei.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Isi Rom gabman eng wurinob qamamir: “Yuda munon ombur e in ginam aibt e yar igo qomon boru song-song ebet qib igour.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 — ausente —
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 — ausente —
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Ende borusi igaramb wogub oromar uyort wuribig igour munai eng isumirei. Isub munon munai eng qoat igo eng nob qamarari mondir nausi mom ubotar musub mom oroar igoriner qamamirei.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ende qamarari ne qob igub wuriba uyort igour munai aib eng tumbigi qomourt ger end ombur wuriarir wogub nam ii ombur ba wurinou goten eng gugus big mom nausi touriamirei.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Itum wobon Pol Sailas nob Qenut uru wab a wot simot ab ende ebet igurei. Igamari erogori uyort igour eng der igub igurei.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ende at igamari ne ai aib uyab mon aib eng ururasi ne mondir nausi obotemir eng wonou wei a nam ii gugus big wuritouriamir eng ururat uburerei.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Burtuum munai eng qoat igoar eng der mondir unat ende gab munon gugum iua ubururei qamb qasuri ba wonomi gumat umib qamb ebeterei.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ende aba Pol gab qamat ar: “In ger me qoau, gugum igoun nonou quman me sopurom,” ende qamarei.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ende qamara wogub urut qamara ba yarari mor ito isub Pol Sailas nob wuribaab eerei.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Ende at oromar ago der qamar: “Wa, ye mai ansierine ye yeubersioruboumon?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ende qamara wuri nob qamamir: “Ne Yisast oabiga ne nonou qanam gari eng Qenu anubersieriba,” ende qamamirei.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ende qamb Munon Aib qob wonou qanam erogori eng wurinob qamb igurei.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ende abari ne burtuum eng der Pol Sailas nob bunomt igaramb igour iam eng iam purianit tourimatarerei. Ende aba wogub Pol Sailas nob der burtuum eng wonou qanam erogori eng ya obotar wurimaragansiamirei.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ende wurimaragansiari wogub wo der Pol Sailas nob oromar wonou munai mor irab mi yab wurinob nub wogub ne wo wonou qanam erogori eng der wo Qenut oabigor eng gab mismisiramirei.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Urigerma ne gabman munon baraitari eng burtuum qei wuriimuri qamamir: “Irab munon uyort igour oroar igo eng nob qamarari munon ombur eng worowaga qoounor,” qamarei.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Ende qamarari wuri diab Pol Sailas nob wuriimurimb qamamir: “An qob ue, ar qi der iuar.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ende qamarari Pol der burtuum qob ba diamir eng wurinob qamar: “Ende ue, in ar qi me quunei. Qoan Rom gabman in ombur Rom munon buror qamb inmaribigor ego barim in qomon boru obour qamb qob qanam musub me igatarau. Ar munon magqurt pisirami iningaramb uyort inbigomanei. End ne see qas qand is aninou munon baraitari eng wurinob qamarari diab qob musitar wogub inimurimari qoauboun.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ende qamarari burtuum eng bo qand isub wurinob qamarari borusi yariamirei.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Yari ne qand Pol Sailas nob igour end irab qamamir: “Io, in qomon boru ansiaminei, end ne an ginam e wogub aninou taut iuar.” Ende qamb wuriimuriamirei.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Ne Pol Sailas nob uyort igamau munai eng wogub bo Lidia wonou munai mor end isub Yisas yurau qei end igour eng oromar qiumuni wurinonogursi wogub qoamirei.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.