Atos 13
Qenu Qob Uber (WNU) vs VC
1 Ginam Antiok end Yisast oabig igour eng qei Qenu qob gigi wurinob qamara dibes qamb ne qei Yisas yurau eng wuriimbig ende at igurei. Munon eng at igour eng unum ger Barnabas, ne goan qurun ger unum Simeon, ne Sairini munon ger Lusius, ne Manain, wo wayit igama Herot ur unor qoat igour eng ne ger Sol ende.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Qen end mi niau gitab ne Qenu wot qamb igamari Qenu Igomurur qau wurinob qamar: “An Barnabas Sol nob wagari ye sarau ger abar qamb wurit maribigom eng obounor,” qamarei.
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Ende at ne bo mi gitab Qenu qob qamb igo ne wuriimurimune sarau end isar qamb wuri nonogursi uben wuri tari erer end big wogub wuriimurimari Barnabas Sol nob ombur qoamirei.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Isubari Igomurur qau wonou sarau wurit maribigor end isub qamb ne Yon Mak mot nob isi Selusia qumo der tabin ba ai qaur Saiprus end iramirei.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Irab isi ginam aib Salamis end isub Yuda munon qei end igour wurinou Qenut igub igour munai mor end isub Qenu qob wurinob qamb igurei.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Ai qaur end ir igo ne ginam gugum isub qib qob qamb isi yarab ne ginam aib ger Papos end is gamir eng Yuda munon ger unum Baryisas, munon eng munon wuridumimau tari, wo der munon qei wurimurimar ete wurinob qamb igoai: “Qenu qob apand yenob qamara quraum,” ende qamb igoai.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Munon eng wonou munon banam ger unum Sergius Paulus, wo munon ai qaurt eng igour eng ibag igoai. Wo qoyam aib end Barnabas Sol nob Qenu qob qamarari igib qamb wurit arei.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Ende wurit ara ne Baryisas Grik qobut Elimas qamb igour eng wo der wonou munon banam Sergius Paulus eng wo Yisas qob nob qamarari oabiginer qamb wo taisiarei. (Baryisas eng wo Yisas qob me qenunget igamau end.)
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Ende aba ne Sol unum ger qeniamir eng Pol, wo Qenu Igomurur qau wot isa ne Elimas nan gab nob qamar:
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Ne aibigau misir neba songesiamir end qomon uber ba songesi qobub igoan. Ne munon wuriimurimarau tari, Qenu qob apand eng igama ne qoas-qoas qamb qib igoan.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Eng at qib igoan end ne see qas Qenu nesiera mag tuumburiba, qen mai-mai qiyo isa bo asiemban.” Ende nob qamara qen end qas mag waber-waber bura gab ebeter ego mom tuum bura munon wuribeib qamb uben arir qib igoai.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Gabman munon aib eng Pol Barnabas nob ende abari ibag qesi wara igo ne Munon Aib qob igub Yisast mom oau apand burerei.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Ende aba wogub Pol munon ombur eng Barnabas, Yon Mak wurinob ginam Papos eng wogub tabin ba bo ai ger Pampilia end isub ne isi ginam aib Perga end isub ne Mak end wuriwogub Yerusalem qite diarei.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Mak wuriwogub iroa Pol Barnabas nob ginam eng wogub bo ai Pisidia end diab is ginam aib Antiok ger end igo ne Yuda wurinou qen gitab igour eng Sabat qamb igour eng gab ne Pol Barnabas nob Qenu wot igau munai mor end isub wurinob bugab igurei.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 End is bogomari ne munon qei der Qenu qomon Moses nob qamara gumater eng wanunger ne Qenu wonou qob gigit qamara munon gumatemir eng wanunger ende abari igub igurei. Qob eng ende wanungermari wogub munon baraitari munai eng qoat igour eng der munon ombur eng wurinob qamamir: “Ne an ombur bo qob ger igama gab eng qamarari in bo igub,” ende qamamirei.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Qamarari Pol der qamar: “An Yuda munon nob munon ar qei nob Qenut igub igoumon eng ye qemerine igar,” qamar.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 “In Yuda ininou Qenu eng tonoan wurimaribiga toat igurei. End ne qoan ai Isip umo igamari wonou aba munon yurau aib der isumirei. Ende aba ne munon ginam qenen der wuriborusi sumungasi igamari Qenu wonou oromar igoai.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Ne wuri ai Isip mom wogub ai munon ue ar end qib igamari togun 40-ende umor eng Qenu oromar qib igoai.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Ende qib-qibi diab ai aib ger baumir eng Kenan. Ginam end munon yurau 7-ende end igamari. Qenu wonou munon yurau wurinonogursia ginam di ne munon yurau eng orotoar arir wogub munai eng baumirei.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Baub end igamari togun 450-ende wara wogub ne Qenu wonou munon qei wurimaribiga wuri der gigit oroar igurei. Ende at isi yarab mom sindomund maribigor eng unum Samuel.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Samuel ende igama ne Yuda wuri der Qenu King ger bo wurit maribiginer qamb at igamari ne Benyamin yurau end ger maribigatarer eng unum Sol ur unum Kis. Eng bo togun 40-ende bo oroar igoai.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Sol ende igama ne Qenu wo wogub bo Debit maribig ne wot qamar: “Yesi wonou wau Debit eng wo yonou oau uri eng gab ne King igoar qamb mari bigetroum eng. Munon eng wo ye mi eb qamb nob qemerin eng qob igub ende ebeiba,” qamar.
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Ende qamb qamar: “Debit wau misinam der isiner tumbigi qir end munon baraitari aib darimba. Dari ne Isrel munon yamangar wuri musieriba qamar eng unum eng Yisas,” qamar.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Ne bo qamar: “Qoan Yisas deriner end Yon munon wurimaragansiau eng Isrel wurinob ende qamara wuri oabigari wurimaragansi igoar eng.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Ende at ne Yon wonou sarau eng ugeib qamb birisi wurinob qamar: “An yet mai yet quroumon? Ye munon qoan deriba qamarari an qenen qoat igoumon eng ye eng ue, qamar. Wo eng se qanam yariba. Yariner eng ye sarau ebine gaumon gas ende ue, wo yetanami wonou wesi ar ebeibaba.”
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Pol ende qamb qamar: “An munon yurau ar qei eng nob in Abraham yurau tumbigi nob erogori Qenu qob ininob qamara igub igoun e. End ne in gugum erogori Yisas inubersi qamb init imurimb qamar eng.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 — ausente —
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 — ausente —
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Qob eng qoan ende igoar end ne Yisas nam tenori big waramari uma wogub munon ombur-ombur bo beneri ba (wurinou qomon eng) nomon iru ger qoan igoar end tumuniamirei.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Tumuniamirei igama Qenu bo meniamorei.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Menima der bugab ne wonou imbigau yurau eng qenen wurit dibentra gab ne yurau eng wuri der Galili qamb, ne Yerusalem qamb eng isub qob suab qib igour eng.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 End ne Qenu Yisas menima der bugamor eng me bierau.
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Ne Debit uru wab igour ger gumater eng ete:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Ininou tonoan Debit wo Qenu sarau betet ende at igoi uma ininou tonoan qei wuri tumuniamirt end tumunimari biet isorei.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Ne Qenu wo Yisas meniamor eng bo sabar umb me bierinerei.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 — ausente —
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 — ausente —
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 — ausente —
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Inorou qen ger end munon ginam qenen gugum yar qiumuni Qenu qob igub qamb yaremirei.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Munon irou Pol qob igotoub qamb yarari ne munon baraitari qei der Pol merimotet ne mindigar qob wot qamb igurei.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Ende abari igub Pol Barnabas nob ombur der qamamir: “Qenu qob e an Yuda qobtari igari ne munon yurau ar qanamt igunor qamb Qenu ebeter ego aninou der merimot me igun qamb ebet qenen bebereg igamau qob eng siningot igoumon eng. Ende abari animbag in irigai iningara gab in see anwogub munon ginam ar qei end isuboun,” qamar.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Qamb qamar:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Ende qamarari munon ar eng der qob eng igub borusi mom mismisir qamamir: “Munon Aib qob eng qamar eng sig uber.” Ende qamb wogub munon qei Qenu bebereg igoarar qamb maribigor eng Yisast oabigumirei.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Ende at ne munon ginam pi-pi eng Qenu qob iruges big igub igurei.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 — ausente —
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 — ausente —
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Ne munon ginam Antiok igour eng Yisast oabig mismisir igamari ne Qenu Igomurur qau wurit isub wurinonogursia igurei.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.