Marcos 4

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesuta yanindamutnangge natake yangga gapanu Galili gwenu kwaimune gatu kuke tuwanguke yaniwawan aminbamda ie apundopbing. Apundoke akgitnagitnauke ikotawamba keu ayutnanga wena siwan dopangbamu yangga gapan gwene yukuu gwendune koke une pukwikut. Pukwike yanindamutnangge tasiwan kake aminbamda yangga kwaimune yuking.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Siwan ita wamu kwaapzang tuwang wamban yanike anzing yanikut,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Nata ginu daniwa natapnong! Aminu tapatuta nanam zak pake paku puyaangaatang muban pimaking.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Ita muban kuke zakngi kundu kepiapane pimakingu kwaitda apu naking.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Siwan zakngi kundu keu suu amaakatang yuwa kaiu engatangan mateknga siknga yuaing kopatang pimapa zuna zetgaman akopbing.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Akopa ngana gunzitda akoke yasiwan zuna wa muyakngi wena siwan kungwake akupiaking.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Siwan zakngi kundu babam yapiatang pimakingu babamda enake asusikwatapa buya dua aaking.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Siwan zakngi kundu keu take komune pimake buyambam takake aaking. Kundu buya matekngasim aaking siwan kundu buyambam aaking siwan kundu buyambam siknga aaking,” ngang yanikenga
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 anzing yanikut, “Mamin aminda maakngi kaya kakengu wamu ayanggat taknga natapsok,” ngang yanikut.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Masande Jesuta inatakan yuwawan pandetna 12-pat nana amikat gatu aminu kundu iat gatake yuking amikat kuutda tuwang wamu wa yanikut takngae inikwaiking.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 — ausente —
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 — ausente —
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Siwan Jesuta anzing yanikwaikut, “Ginda tuwang wamu waakngae dua natdekengu nata tuwang wamu takngatu takngatu daniwa apme natdetning?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Aminu nanam zak muban kuking kapa Anutue wam yaninggak kapanin.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Siwan nanam zau kundu kepiapane pimakingu anzing. Wamu yaniwan maakngita atnataaing siwan ngana tapduu waomunekan Setenda apuke wamu wa musiaatang pakaing kaknga asandeyamunggak,” ngang yanikut.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 “Siwan nanam zau kundu keu supna kaya komune pimakingu anzing. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan natake zetgaman apbakngake takaing.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Siwan ngana wa aminu nanam zakge zuna muyakngi wena siwan zetgaman kupiakaing binga. Tapduu mateknga siknga yusika apimakaing. Aminda Anutue wam taknga tanguwa pimapikge natake maya wawi wamu ataking aminde meya yama banip siking kaknga zetgaman tewan pimanggak,” ngang yanikut.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Siwan zakngi kundu babam yapiiatang pimakingu anzing. Wamu yaniwan atnataaing.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Siwan ngana sanga meya siwan nangaakan nataamang kakngaat gatu sanga buyambam siknga panangge kem wa nataaing kakngaat gatu sangabamu inata inatae iaknga nataaing kakngaatda Anutue wamu yaitapaakusiwa wamu wa atnatapbing kakngata buya dua aakgak,” ngang yanikut.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 “Sike zakngi kundu keu take komune pimakingu anzing. Wam yaniwan natake take tanggaganuwa buya asaakgak. Aminu wamu waaknga nataaing amikatnana kunduta tasiwa buyana matekngasim aakgak siwan kunduta tasiwa buyana buyambam aakgak sike kunduta tasiwa buyana buyambam siknga aakgak,” ngang yanikut.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Siwan Jesuta wam yake tuwang wamu takngaaya anzing yanikut, “Aminda lam gwen sake takapuke gapma gwende gepbiatang ba buka gwende gepbiatang tenangge natake takapik ba dasing? Wena. Ita buka gwene tewik.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Sanga apmea pangenapakwewan kaning ngang natake pakusopukamang. Siwan apmea yanikapnimde natake wamu takusopukamang.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Aminu maakngi kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang yanikut.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 “Wamu ginda natapbing kaknga katak siknga natdetnong! Wamu wa natdekaing kaknga buyambam ba mateknga pakinga kakengu ina unzakan dua paning. Kunduat isakoyamik.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Sike aminu tapatuta natdetdet gwa pakuu Anututa kunduat asimik. Siwan ngana aminu tapatu dua pakutna kakengu Anututa natdetdet mateknga ita pakuu akaiwan kungamik,” ngang yanikut.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Siwan ita yake tuwang wamu takngatu anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga aminu tapatuta nanam zau kepdakane muban kukaing binga.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Muban kuwana zikaa kuupbam aminu waapa dapuna peke kwakngaomu ita enake kawawan nanam zau wa akoke buyambam takawa kake ngana kepda anzing tasiwan akokaing ngangge yapii anggaman dua nataak.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Kepdakata tanguwan baptake nanam zakgane zuna akopana buya aawik. Tupanu nayoksan sike kopan tatakngita waiwik. Siwan masande buya suyuke takaning.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Takakenga damana siwan kake aminu wa muban kuking kapata buya pananga tapduu gwa singgak ngang natake paip take patziwik,” ngang yanikut.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Siwan tuwang wamu takngatuat anzing yakut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga mina bingae tuwanguke yawa natapnim? Siwan ie tuwang wamu mina bingae yawa natapnim?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Wa anzing. Katau dakatu umana mastet ngang inikamangge tapuya wa nanamu akwaikamangu kuupbamde tapuya binga dua. Wena. Wa mateknga siknga.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Aminda mastetdane zakngi kwaiwanu akoke koke buyambam daka takake nanam zau kunduta mamaya kokaing ngana mastet dakata takake kuupbam ayapbimbik. Sike kainga buyambam siwan kwaitda apu yotna kaingane tasike ayutning,” ngang yakut.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Jesuta yake tuwang wamu tupanu gwa yakut taknga binga ina unzakan gatu kunduat yanikut. Wamu aaknga apme natdetning ngang baniaatang natake waakngakan yanikut.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Ita wamu takngatu anggaman dua yanikut. Wena. Ita tuwang wamban yakut. Siwan tapduknga pandetnaatdakan iat gatake yuking gwene ita tuwang wamu wa kuupbamdane yapii yanikut.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Siwan tapduu wagwene bangee ita pandetna anzing yanikut, “Ninda yangga gapan gwenu kautdu saak kuna,”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 ngang yawan aminbamu waakwau peke dopangbamu Jesuta gwa pukwikut gwene koke iat kuut tapa kuking. Tapa kuwawa aminu kunduta dopangbamu kunduat papa wa amikat kuking.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Kuwawa gou buyambam sikngata apan yangga sambuya enake dopang bampatang pukuwa yanggata dopangbam gwene dopnangge sikut.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Siwan Jesu dopangbam gwenu maseatang yuke pilo gwendune dapuna peawan tanguwa enawan anzing iniking, “Yanindamumsaapa! Dakpaknga siknga ninu kumnanggekamang. Siwan ngana butaya dua natanimuke dapunu pekgayak,” ngang iniwa
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 asenake got takngae kaanga yake yangga sambuyae atzakngayo ngang yawan gotda zakngawan yangga sambuya enakuu zetgaman kuma siknga yukut.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Siwan ita pandetna kaanga anzing yanikut, “Dasingge ginu unzingu gwaukaing? Ginda nae natapa kekeknga dua siwan dandupa meya singgak,” ngang yaniwan
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 kumzang siknga gwauke ina banakan anzing yaking, “Aminu aapa mamin? Ge ita yawan gotkat yanggaatda zakngawat kaamang,” ngang yaking.
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.