Lucas 8

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Siwan Jesuta mateknga kundusim yukenga yotbam gapma gapmane gatu yot matek gapma gapmasimune kuut kuke Anututa amin panangge tasinggak kakngae wamu takeakngae aminbam yaniwan natapbing. Sike itane pandetna katau kuut musaat kepianganu tapaatda iat gatake kuking.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Siwan maya kundu tupa Jesuta waung wai yanikwasiyaman kuking amikat gatu maitna sandeyamukuu kunduatda Jesuat gatake kuking. Gatu Maria Magdala yot gapmane nanaapa tupa waung wai katau kuut musa kautdu dakane tapaaya yanikwasikngaman kuking kapaat kuut kuking.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Siwan aminu tapatu umana Susa ngang iniking. Ita Herotdane sangabamde kuyana yuak kapatane maatna umana Joana ngang iniking. Iat maya tapatu umana Susana ngang iniking. Iat gatu maya kunduat gatake iat kuke maya waakwakga Jesuat pandetnaat gatayamunangge natake sangaapana yamuking.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Siwan aminu yotna yotna nana buyambamda Jesue kuking. Kuwa Jesuta tuwang wamu takngatu anzing yanikut,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Aminu tapatuta nanam zak pasiwa pimaningge puyane kukut. Kuke puyanane kusika zakngi kundu katakngita muban pimaking. Muban zakngi kunduta sabaapane pimamba aminda kungapuke zakngi dua kake ayainggamuking. Yainggamuwawa kwaitda apu atnapa puyukut.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Siwan gatu zakngi kundu muban pimake amaakatangu supna kaya ngana engetanganu kaiu mateknga siknga yuaing komune pimaking. Pimake yusika zuna apmea akopbing. Akoke ngana muyakngita pukutake kekeknga dua siwan zunata akupiaking.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Siwan gatu zakngi kundu muban pimakingu babamdane yapiatang pimaking. Pimake yuwawa babamda apmea akoke nanam zakgane zuna apapakusiking.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Siwan gatu zakngi kundu muban keu takedakane pimaking. Pimake yusika akoke buyana buyambam siknga aaking,” ngang tuwang wamu waaknga ngang yanike Jesuta apaa anzing yaninggamatakut, “Mamin aminda maakngi kaya kakengu wamu ayanggat taknga natapsok,” ngang yaninggamatakut.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Ngang yaninggamatawan natapa yapii anggaman dua siwan kake pandetnata inikwaiking.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Inikwaiwa yake anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kakngae yapii akusopuke yuau anggaman daniwitde Anututa nandutewan nata daninggat.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Siwan tuwang wamu waakngatane yapii daniwa natapnong. Zakngi muban pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan natapning.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Siwan zakngi kundu muban sabaapane pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natapa ngana Setenda apu wamu waaknga musiaatang sandeyamunggak. Sandeyaman aminu waakwakga musiaatang siakan ngang dua natapning. Dua natapa Anututa baniane toknga natake waiaknganae tokngabam yaman paning.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 “Siwan zakngi kundu muban supna kaya komune engatangan pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan natake apbakngake takaing ngana tapatuta apu yanindatdauwan Anutue masa imuning. Nanam zau muyakngi kepatang dua tapan buya dua aakgak binga aminda unzing yutning.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 “Siwan zakngi kundu muban babam yapiatang pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natapning. Natake ngana meya takngatu takngatu kaning ba sangaapa buyambam siknga panangge take natapning ba gupnane sanga mina minaka take siwikge tasining. Unzing tasiyuk Anututane wam yaitapakusiwa buyana dua aakgak.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 “Siwan zakngi kundu muban keu take komune pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natake musiaatang siakan ngang natake wamna katak gwaamuke kekekake pasiwa nanam zau buyana aatning,” ngang Jesuta unzing yanikut.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Siwan aminda aakatap gatake dopang gwende gepbiatangu dua teke gatu buka gwende gepbiatangu dua teaing. Wena. Buka gwene engatangan tewa isikakaawan aminu yoakatang kopningu kakaa apane kopning.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Siwan sanga bamu akusopuke yuwa kananga dua singgau masande anggaman siwa kanim. Sanga bamu akusopuke yuwa natdetnanga dua singgau masande anggaman siwa atnatdetnim.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Siwan ginu katak siknga gwautnong. Ginda wamu katak natapnong. Mamin amindaka natdetdetna nomana pake yuwawa Anututa natdetdetna kunduat ayamik. Sike mamin amindaka buyami natake natdetdetninu gwa pakamang ngang gutonga yawanu natdetdetna wa paking kaknga Anututa akaiwan kuyamik,” ngang yanikut.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Siwan tapduk wagwene Jesutane uyapnaat mingaatda ie kuking. Kuwa ngana aminbamda yuwa gitna siwan Jesuta yukut komune wesim apnanga dua sikut.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Siwan aminu tapatuta anzing inikut, “Minggaat uyapbaatda kepman katang yuke ga gandupnangge pakapu undang yuaing,” ngang inikut.
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Iniwan natake ngana yake anzing yanikut, “Aminu Anutue wam natake tawaningu natane minga gatu uyapma ngang yaniwit,” ngang yanikut.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Siwan tapduu gwendune Jesuat pandetnaatda dopangbamu gwendune koke anzing yanikut, “Yangga gapan gwenu kautdu saak kuna,” ngang yaniwan kuking.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Dopangbam gwen take akuwawa Jesuta dapuna peawan gotbamda yangga gapan gwene pupzang puyapbut. Puyapan yangga suyungga dopangbam gwekatang pukuwawan dopnangge siwan yanggaatang pukunangge sikut.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Siwan pandetnata kuku Jesu tanguwa enawan anzing iniking, “Aanin! Aanin! Kumnangge kamang,” ngang iniwa enake yawan gotda zakngawan yangga sambuya enakuu zetgaman kuma yukut.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Yuwawan Jesuta anzing yanikut, “Ginda nae natapa kekekakut taknga dasingge tewa pimanggak,” ngang yaniwan akgwauke nangaakan natake ina anzing yaking, “Aminu aapa mamin? Ge wamu yawan gotda wena siwan yangga sambuyata kuma yuwan kaamang,” ngang yaking.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Masande iat pandetnaatda Gegesa kep komune kuking. Sike Galili kep kautdu saak yuwan yangga gapanu Galili gwenu banakan yuwan Gegesa keu kautdu saak yuak komune kuking.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ininggamatawan Jesuta, “Umanda mamin,” ngang iniwan, “Ninu aminu buyambam,” ngang inikut. Dasingge? Waungu wai kwaapzangga aminu waapa taking.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Sike waungu wai waakwakga Jesu anzing yake ininggamataking, “Gata gapma bapatang pukuke toknga panimde ma ninikwasiwim,” ngang iniking.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Iniwa ikwawa takwakgu wesim yuke nanam nake yuwawa kake waungu waita yanggamatake anzing yaking, “Gata take ninipewi kuku ikwawa waakwak panim,” ngang iniwa Jesuta, “Ayok,” ngang yanikut.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Yaniwan aminu waapa teke kuku ikwawa waakwak papa ikwawa waakwau zetgaman isapmake kuku dameatang pimake puku yangga gapan gwene pukuke yangga tangoke akumbing.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Siwan ikwawa toikaingga unzing kake atdatakuke sanga wa kakingu aminbamu yot gapmane kuku yaniwa yatakuwa aminu kaukaut yuaingga natapbing.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Natake aminbamda wa sikut taknga kanangge kuking. Jesue kuke aminu waapa kawa waungu waiakwakga gwa teke kukinga kaking. Kawawa tauknga tamake natdetdetna anggaman siwan Jesuta yukut komune inengan kepine yuwawan kake akgwauking.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Akgwauke yuwawa waungu waita aminu waapa takingu yanikwasiwan kuwawa aminu waapata take siwan kakingga ie wamu yatakuking.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Yatakuwawa aminbamu Gegesa kep komune nana aminda natake kumzang gwauke Jesu anzing iniking. Ga ninu nipmake kungga ngang iniking. Iniwa natake Jesuta dopangbam gwene koke gatuna Galili kep komune kunangge tasikut.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Tasiwawan kake aminu waungu waita teking kapata Jesu anzing ininggamatakut, “Naat kuut kusim,” ngang ininggamatawan yake anzing inikut,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Aho! Ga yotda kuke sangabamu Anututa tasinggamuk kakngae yaniwi natapnong,” ngang inike initewan kuke aminbamu yotbam gapmane nana amin yanike sanga Jesuta tasingamukutde wamu yanitakuwan natapbing.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Siwan aminu kuupbamda Jesue natayuwawa ita Galili kep komune gatu kuwan kake apbakngaking.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 — ausente —
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Kuwawa maya tapatu yekapna sike daknga asinggan pake nakanu katau kuut musaat kepianganu gweaya gwa kawan sandewan yuawan ngana aminu kunduta maitna waaknga sandekngamunangge tasiwa maikut.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Maya waapata Jesue masene kuke katakngita tauknga nomna saasaakngi wanganekan wasikut. Ita unzing tasiwan dakngata zakngawan wena sikut.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Siwan Jesuta, “Maminda taukngane katakngita wasik,” ngang yawan aminbamda, “Ninu wena,” ngang yawawa Pitata anzing inikut, “Aana! Aminbamda yuke gae yupbasiwa gitnawan taukgane ba guing ba dasing,” ngang inikut.
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Siwan ngana yake anzing inikut, “Aminu tapatuta katakngita awasik ngang natapa natane kekeknganata aminu tapatu gatangamuk ngang nataat,” ngang inikut.
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Iniwan maya waapata natake ita tasikut taknga takusopunanga dua siwan kake dandai yamuba kuku Jesue nomnane pimake aminbamde kaine wamu katakngita wasikutde yapii yake ita anzing inikut, “Maitna zetgaman wena siwan kaat,” ngang inikut.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Iniwan yake anzing inikut, “Yapana. Nae natapi kekeknga singgak kakngata gatanggaman maitda wena singgakge musipba kwikwikngata yotda kunggayo,” ngang inikut.
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Unzing iniyuwawan wa aminu kuyana yuak kapatane yot gwenune yuau tapatuta apuke, “Yanindamumsaapa, kwatanu ma iniwi apan. Yapakata gwa kungwak,” ngang inikut.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Iniwan Jesuta natake Jairas anzing inikut, “Ga meya ma natapim. Nae natapi kekeknga siwanu yapakata gatuna apme gweawik,” ngang inikut.
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Inike aminu waapatane yotnane kuke moo aminu dua kapewan kopbing. Pitaat Jonkat Jems gatu nana minga nganggan papan wa amikat Jesuatdakan kopbing.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Siwan aminu kuupbamda waatdaka waapae butaya natake kwanam sike yuwawa kake Jesuta anzing yanikut, “Ginda kwanamza ma siwam. Ita gatukande dua kungwak. Dapuna pekgak,” ngang yanikut.
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Yaniwan kumzang inimike, “Gwa kungwak kapae dasingge yanggak,” ngang yaking.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Siwan ngana Jesuta maya matekapa katakngine take wamu apaa anzing inikut, “Yapana! Enat,” ngang inikut.
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Iniwan zetgaman uyungata apu gupnaatang pukuwan gweake enawan Jesuta nanamu kundu ima napikge yanikut.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Yaniwan nana mingata asatnawat ngana Jesuta wamu kekeknga ngang yake aminu kundu sanga nata tasiwa kamayakge ma yaniwat ngang yanindakngakut.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.