Lucas 8
Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs ARA
1 Siwan Jesuta mateknga kundusim yukenga yotbam gapma gapmane gatu yot matek gapma gapmasimune kuut kuke Anututa amin panangge tasinggak kakngae wamu takeakngae aminbam yaniwan natapbing. Sike itane pandetna katau kuut musaat kepianganu tapaatda iat gatake kuking.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Siwan maya kundu tupa Jesuta waung wai yanikwasiyaman kuking amikat gatu maitna sandeyamukuu kunduatda Jesuat gatake kuking. Gatu Maria Magdala yot gapmane nanaapa tupa waung wai katau kuut musa kautdu dakane tapaaya yanikwasikngaman kuking kapaat kuut kuking.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Siwan aminu tapatu umana Susa ngang iniking. Ita Herotdane sangabamde kuyana yuak kapatane maatna umana Joana ngang iniking. Iat maya tapatu umana Susana ngang iniking. Iat gatu maya kunduat gatake iat kuke maya waakwakga Jesuat pandetnaat gatayamunangge natake sangaapana yamuking.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Siwan aminu yotna yotna nana buyambamda Jesue kuking. Kuwa Jesuta tuwang wamu takngatu anzing yanikut,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Aminu tapatuta nanam zak pasiwa pimaningge puyane kukut. Kuke puyanane kusika zakngi kundu katakngita muban pimaking. Muban zakngi kunduta sabaapane pimamba aminda kungapuke zakngi dua kake ayainggamuking. Yainggamuwawa kwaitda apu atnapa puyukut.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Siwan gatu zakngi kundu muban pimake amaakatangu supna kaya ngana engetanganu kaiu mateknga siknga yuaing komune pimaking. Pimake yusika zuna apmea akopbing. Akoke ngana muyakngita pukutake kekeknga dua siwan zunata akupiaking.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Siwan gatu zakngi kundu muban pimakingu babamdane yapiatang pimaking. Pimake yuwawa babamda apmea akoke nanam zakgane zuna apapakusiking.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Siwan gatu zakngi kundu muban keu takedakane pimaking. Pimake yusika akoke buyana buyambam siknga aaking,” ngang tuwang wamu waaknga ngang yanike Jesuta apaa anzing yaninggamatakut, “Mamin aminda maakngi kaya kakengu wamu ayanggat taknga natapsok,” ngang yaninggamatakut.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ngang yaninggamatawan natapa yapii anggaman dua siwan kake pandetnata inikwaiking.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Inikwaiwa yake anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kakngae yapii akusopuke yuau anggaman daniwitde Anututa nandutewan nata daninggat.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Siwan tuwang wamu waakngatane yapii daniwa natapnong. Zakngi muban pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan natapning.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Siwan zakngi kundu muban sabaapane pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natapa ngana Setenda apu wamu waaknga musiaatang sandeyamunggak. Sandeyaman aminu waakwakga musiaatang siakan ngang dua natapning. Dua natapa Anututa baniane toknga natake waiaknganae tokngabam yaman paning.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 “Siwan zakngi kundu muban supna kaya komune engatangan pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan natake apbakngake takaing ngana tapatuta apu yanindatdauwan Anutue masa imuning. Nanam zau muyakngi kepatang dua tapan buya dua aakgak binga aminda unzing yutning.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 “Siwan zakngi kundu muban babam yapiatang pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natapning. Natake ngana meya takngatu takngatu kaning ba sangaapa buyambam siknga panangge take natapning ba gupnane sanga mina minaka take siwikge tasining. Unzing tasiyuk Anututane wam yaitapakusiwa buyana dua aakgak.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 “Siwan zakngi kundu muban keu take komune pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natake musiaatang siakan ngang natake wamna katak gwaamuke kekekake pasiwa nanam zau buyana aatning,” ngang Jesuta unzing yanikut.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Siwan aminda aakatap gatake dopang gwende gepbiatangu dua teke gatu buka gwende gepbiatangu dua teaing. Wena. Buka gwene engatangan tewa isikakaawan aminu yoakatang kopningu kakaa apane kopning.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Siwan sanga bamu akusopuke yuwa kananga dua singgau masande anggaman siwa kanim. Sanga bamu akusopuke yuwa natdetnanga dua singgau masande anggaman siwa atnatdetnim.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Siwan ginu katak siknga gwautnong. Ginda wamu katak natapnong. Mamin amindaka natdetdetna nomana pake yuwawa Anututa natdetdetna kunduat ayamik. Sike mamin amindaka buyami natake natdetdetninu gwa pakamang ngang gutonga yawanu natdetdetna wa paking kaknga Anututa akaiwan kuyamik,” ngang yanikut.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Siwan tapduk wagwene Jesutane uyapnaat mingaatda ie kuking. Kuwa ngana aminbamda yuwa gitna siwan Jesuta yukut komune wesim apnanga dua sikut.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Siwan aminu tapatuta anzing inikut, “Minggaat uyapbaatda kepman katang yuke ga gandupnangge pakapu undang yuaing,” ngang inikut.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Iniwan natake ngana yake anzing yanikut, “Aminu Anutue wam natake tawaningu natane minga gatu uyapma ngang yaniwit,” ngang yanikut.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Siwan tapduu gwendune Jesuat pandetnaatda dopangbamu gwendune koke anzing yanikut, “Yangga gapan gwenu kautdu saak kuna,” ngang yaniwan kuking.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Dopangbam gwen take akuwawa Jesuta dapuna peawan gotbamda yangga gapan gwene pupzang puyapbut. Puyapan yangga suyungga dopangbam gwekatang pukuwawan dopnangge siwan yanggaatang pukunangge sikut.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Siwan pandetnata kuku Jesu tanguwa enawan anzing iniking, “Aanin! Aanin! Kumnangge kamang,” ngang iniwa enake yawan gotda zakngawan yangga sambuya enakuu zetgaman kuma yukut.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Yuwawan Jesuta anzing yanikut, “Ginda nae natapa kekekakut taknga dasingge tewa pimanggak,” ngang yaniwan akgwauke nangaakan natake ina anzing yaking, “Aminu aapa mamin? Ge wamu yawan gotda wena siwan yangga sambuyata kuma yuwan kaamang,” ngang yaking.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Masande iat pandetnaatda Gegesa kep komune kuking. Sike Galili kep kautdu saak yuwan yangga gapanu Galili gwenu banakan yuwan Gegesa keu kautdu saak yuak komune kuking.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 — ausente —
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ininggamatawan Jesuta, “Umanda mamin,” ngang iniwan, “Ninu aminu buyambam,” ngang inikut. Dasingge? Waungu wai kwaapzangga aminu waapa taking.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Sike waungu wai waakwakga Jesu anzing yake ininggamataking, “Gata gapma bapatang pukuke toknga panimde ma ninikwasiwim,” ngang iniking.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Iniwa ikwawa takwakgu wesim yuke nanam nake yuwawa kake waungu waita yanggamatake anzing yaking, “Gata take ninipewi kuku ikwawa waakwak panim,” ngang iniwa Jesuta, “Ayok,” ngang yanikut.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Yaniwan aminu waapa teke kuku ikwawa waakwak papa ikwawa waakwau zetgaman isapmake kuku dameatang pimake puku yangga gapan gwene pukuke yangga tangoke akumbing.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Siwan ikwawa toikaingga unzing kake atdatakuke sanga wa kakingu aminbamu yot gapmane kuku yaniwa yatakuwa aminu kaukaut yuaingga natapbing.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Natake aminbamda wa sikut taknga kanangge kuking. Jesue kuke aminu waapa kawa waungu waiakwakga gwa teke kukinga kaking. Kawawa tauknga tamake natdetdetna anggaman siwan Jesuta yukut komune inengan kepine yuwawan kake akgwauking.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Akgwauke yuwawa waungu waita aminu waapa takingu yanikwasiwan kuwawa aminu waapata take siwan kakingga ie wamu yatakuking.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Yatakuwawa aminbamu Gegesa kep komune nana aminda natake kumzang gwauke Jesu anzing iniking. Ga ninu nipmake kungga ngang iniking. Iniwa natake Jesuta dopangbam gwene koke gatuna Galili kep komune kunangge tasikut.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Tasiwawan kake aminu waungu waita teking kapata Jesu anzing ininggamatakut, “Naat kuut kusim,” ngang ininggamatawan yake anzing inikut,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Aho! Ga yotda kuke sangabamu Anututa tasinggamuk kakngae yaniwi natapnong,” ngang inike initewan kuke aminbamu yotbam gapmane nana amin yanike sanga Jesuta tasingamukutde wamu yanitakuwan natapbing.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Siwan aminu kuupbamda Jesue natayuwawa ita Galili kep komune gatu kuwan kake apbakngaking.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Kuwawa maya tapatu yekapna sike daknga asinggan pake nakanu katau kuut musaat kepianganu gweaya gwa kawan sandewan yuawan ngana aminu kunduta maitna waaknga sandekngamunangge tasiwa maikut.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Maya waapata Jesue masene kuke katakngita tauknga nomna saasaakngi wanganekan wasikut. Ita unzing tasiwan dakngata zakngawan wena sikut.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Siwan Jesuta, “Maminda taukngane katakngita wasik,” ngang yawan aminbamda, “Ninu wena,” ngang yawawa Pitata anzing inikut, “Aana! Aminbamda yuke gae yupbasiwa gitnawan taukgane ba guing ba dasing,” ngang inikut.
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Siwan ngana yake anzing inikut, “Aminu tapatuta katakngita awasik ngang natapa natane kekeknganata aminu tapatu gatangamuk ngang nataat,” ngang inikut.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Iniwan maya waapata natake ita tasikut taknga takusopunanga dua siwan kake dandai yamuba kuku Jesue nomnane pimake aminbamde kaine wamu katakngita wasikutde yapii yake ita anzing inikut, “Maitna zetgaman wena siwan kaat,” ngang inikut.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Iniwan yake anzing inikut, “Yapana. Nae natapi kekeknga singgak kakngata gatanggaman maitda wena singgakge musipba kwikwikngata yotda kunggayo,” ngang inikut.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Unzing iniyuwawan wa aminu kuyana yuak kapatane yot gwenune yuau tapatuta apuke, “Yanindamumsaapa, kwatanu ma iniwi apan. Yapakata gwa kungwak,” ngang inikut.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Iniwan Jesuta natake Jairas anzing inikut, “Ga meya ma natapim. Nae natapi kekeknga siwanu yapakata gatuna apme gweawik,” ngang inikut.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Inike aminu waapatane yotnane kuke moo aminu dua kapewan kopbing. Pitaat Jonkat Jems gatu nana minga nganggan papan wa amikat Jesuatdakan kopbing.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Siwan aminu kuupbamda waatdaka waapae butaya natake kwanam sike yuwawa kake Jesuta anzing yanikut, “Ginda kwanamza ma siwam. Ita gatukande dua kungwak. Dapuna pekgak,” ngang yanikut.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Yaniwan kumzang inimike, “Gwa kungwak kapae dasingge yanggak,” ngang yaking.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Siwan ngana Jesuta maya matekapa katakngine take wamu apaa anzing inikut, “Yapana! Enat,” ngang inikut.
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Iniwan zetgaman uyungata apu gupnaatang pukuwan gweake enawan Jesuta nanamu kundu ima napikge yanikut.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Yaniwan nana mingata asatnawat ngana Jesuta wamu kekeknga ngang yake aminu kundu sanga nata tasiwa kamayakge ma yaniwat ngang yanindakngakut.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.